Free Essay

Ah May Kailangan Ka Pa Ba?

In: Novels

Submitted By jhoalejo
Words 74218
Pages 297
Voiceless

(former Stop in the Name of Love!)

Written by:

Denny R.

HaveYouSeenThisGirl

Property of

http://haveyouseenthisgirl.yolasite.com

CREDITS

Word Copy Compiled by:

Purpleyhan of Wattpad

Written year 2011.

AUTHOR'S NOTE:

Hi! I'm Denny, the epal author of this story. XD

Umm... enjoy reading the story kahit sho-shonga shongang katulad ko. XD

sa offline readers, sana magkatime po kayong magleave ng comments pagkatapos niyong mabasa ang story.

Pede po kayong magpost sa website ko o kaya naman sa facebook page ko:

https://www.facebook.com/haveyouseenthisgirlstories

I accept any comments from you guys kahit constructive criticisms. That'll be a good help for me to improve.

Kung may problems po sa copy na ito, please report it to me sa e-mail ko:

ballpennidenny@gmail.com or sa haveyouseenthisgirlstories@gmail.com

DO NOT COPY, DO NOT REDISTRIBUTE, DO NOT PLAGIARIZE, DO NOT PRINT AND SELL, DO NOT BUY A DONUT. (pero joke lang yung sa donut XD)

Ayun, shaddap na talaga ako para makabasa na kayo XD

enjoy!

****

Prologue

It's so noisy...
Can someone turn it off...
Please stop making noises...
Stop, listen to me please...

With all the voices around me, even if I try speaking...

I'll end up feeling so...

"Voiceless"

...can someone hear me?

- - - - - - - -

Her name's Momoxhien Clarkson.
She loves Syntax Error, her fave band.
She meets 'em in a very embarrassing situation.
She gets to work for them.
She discovers a lot of things about her favorite band.

Then suddenly her life gets complicated, from a fan turns to a friend and... also a lover.

But she discovers more... can she bear all of it?

Up to what point can she consider herself a fan?

Introduction

"34x54362746328+34242/34242x34325643342423427663264725 equals," tinype ko lahat ng yun sa calculator ko and voila, "Syntax Error! Mwahahaha!"

Tuwang tuwa ako sa tuwing nilalaro ko ang calculator ko at "syntax error" ang result. If it's a math test at yun ang result ng calculator ko eh magpapanic na ako syempre pero this is not a math test... this is L♥VE! Bwahaha. Syntax Error is L-HEART-V-E! Mwahaha. Ang landi landi ko. :"3

Sino ba ang Syntax Error? Syempre sila ang BUHAY ko! Pero kidding aside, ang S.E. ay isang sikat na banda, new&rising. SE consists of 4 awesome, hot undeniably gorgeous inhumanly beautiful band members, 3boys and a girl:

Si Zeke Micheal, ang boy-next-door na guitarist ng banda.

Si Mirko Capobianco, ang hot&sexy half Italian basist.

Si Corrine Laranza, ang maganda but a bit tomboy-ish drummer.

And lastly, ahem... Hayaan nyo muna akong huminga ng malalim para mapigilan ang kilig ko...

"And lastly, si Sync Mnemosyne --- ang gwapong gwapong lead singer ng SE na palaging nire-rape ni Momo sa kanyang panaginip."

"Aila! How dare you! Ako dapat magpapakilala sa mga readers ng aking boyfriend!" opo, yung babaeng umepal sakin ay ang bestfriend kong si Aila Santiez, fanatic din yan ng SE pero more on "Drummerines" fan sya, Drums+Corrine = Drummerines. Patay na patay yan sa kagandahan ni Corrine, dyosa daw sa paningin nya si Corrine sa tuwing nagda-drums ito.

"Eh ang bagal mo eh, may pa-inhale exhale ka pang nalalaman," sabay kagat nya sa pringles na kinakain nya, recess na kasi namin, "Oo nga pala Momo, may concert sa Wattpad Coliseum ang SE sa Friday ah. Pupunta ka?"

"CONCERT?! SA FRIDAY?!" naitapon ko yung calculator ko sa table ko ng hindi oras, "HINDI NGA?! UWAAAAAAAAA! I'll definitely go! GORA NA! TARA NA! AS IN NOW NA!"

Pinagtinginan ako ng mga kaklase ko sa malakas kong sigaw, pasensya naman ganto lang talaga ako kaadik sa SE. v(*w*)v

"Hoy bruha, wag kang sumigaw. Tsaka OA mo ha, anong now na?! Sabi ko sa Friday pa po, Friday ba ngayon? Monday pa lang po iha!"

Nanlumo naman ako by the fact na Monday pa nga lang, "Di bale, tutulog na lang ako sa Wattpad Coliseum para ako kauna-unahan dun sa concert day para naman magkaclose up view man lang ako sa Syntax Error."

"Gagey. Ipisin ka sana dun. Hayaan mo na, 4days to go na lang naman before Friday eh."

Psh. Excited na ako eh. T3T

Oo nga pala, inuna ko pang ipakilala ang LOVE♥SE ko kesa sa sarili ko. Ako nga pala siMomoxhien Clarkson, senior sa post-grad level ng Willford Academy. May kaya kami kaya dito ako napasok and I sing and play the piano eh kaso hindi ko sya pinapangalandakan, mas kuntento akong makinig sa iba kesa ako yung kumanta. :D

Pero kahit may kaya kami, hindi sinusuportahan ng parents ko ang fandom ko sa SE, hindi nila ako binibigyan ng pambiling CD at concert tickets. Boo them. T3T

Pero rain or shine, life or death, hunger or freedom... Whatever happens, pupunta ako sa concert ng Syntax Error sa Friday! By hook or by crook! Bwahahaha!

Sama ka? Wag na, bigay mo na lang sakin ticket mo! :D

Voice 1: Die hard fan

"Aila! HUHUHU!" tawag ko kay Aila habang umiiyak ako sa harap ng computer ko.
"O Momo, anong nangyari?! Bakit ngumangawa ka dyan?!" bumangon naman sa higaan ko si Aila(nasa bahay ko kasi sya) at lumapit sakin para tignan kung ano ba yung iniiyakan ko sa computer.

"Ano ba meron?"
"Basahin mo yung latest news about sa SE! Huhuhu!" ginawa naman nya ang sinabi ko and she reads it aloud.

"It is finally confirmed that the leader of Syntax Error's Sync Mnemosyne and the lead vocalist of ShoutLove! Grace See are not in a relationship anymore. It has been told... blahblah." nung matapos basahin ni Aila yung article ay nalungkot din sya.

"Sayang naman sila," sambit nito na sinang-ayunan ko naman. Oo, dead na dead ako kay Sync ng SE pero syempre pag nagkagirlfriend ang idol ko ay botong boto pa rin ako sa kanya as long as hindi mala-octopus ang pagmumukha at lalong lalo na ang ugali ng girlfriend nya. Maganda yung recent girlfriend nya at sa tuwing napapanuod ko sa tv yung Grace eh wala naman akong makitang problema o maipipintas sa kanya kaya naman todo support ako sa loveteam nila dati pero ngayon...

"AHUHU! Bessy! Paano na yan? Nakakabuang ang break up ng boyfriend ko kay GraceyGrace!" T________T
"Ok lang yan bessy, don't take it too hard." she pats my shoulder to comfort me. Palibhasa kasi maka-Corrine sya kaya hindi super big deal sa kanya ang pangyayari sa Syncbabes ko, "Tsaka isa pa, atleast single na ulit ang loveydovey mo diba?" *smirk*

Sa sinabing yun ni Aila, natauhan ako. Pinunasan ko ang mga luhat ko at unti unting nag-form ang isang wide grin sa aking mukha, "You're right bessy. Ngayong single na ang Syncbabes ko, gagawa ako ng paraan para mapansin nya and in all ways! BWAHAHAHA."

"Wait lang bestfriend, hanap lang ako sa youtube ng thunder sound effect para bumagay sa evil laugh mo. Para ka kasing baliw dyan eh. Asa pa namang mapapansin ka ng isang sikat na tao. Nasa northpole sya, nasa southpole ka lang kaya wag ka masyadong mangarap na maging boyfriend yun."

Sinimangutan ko si Aila at sarcastic na sinabi, "Napakasupportive mong bestfriend." (>____<

Kalkal sa bag, bukas ng zipper ng bag, kalkal... sarado zipper, binuksan ulit at nagkalkal ng panibago.

"Oh ano na?" (?__?)<

"Teka lang Aila," nagpapanic na ako kasi halos itapon ko na sa floor ang laman ng bag ko pero wala pa ding ticket ang nag-a-appear, "Hindi ko makita ticket ko!"

"HA?! ANO?!" nagpanic na din si Aila, "Asan mo nilagay?! Dala mo ba?!"

"Hindi ko alam! Pero andito lang ata sa bag ko yun kanina eh!" chineck ko na rin ang bulsa ko pero wala.

"Hala Momo! Paano na yan?! Malapit na tayo sa entrance oh?" panic na panic na kami. /(*A*)\

"Nako, ano ba yan! Asan ba yung ticket na yan," iiyak na ako, "Aila sige, mauna ka na. Susunod na lang ako."

"Sigurado ka ba? Paano ka?"

"Bastaaaa! Sige mauna ka na, susunod na lang ako. Dont worry about me!" hindi ko na sya inantay sumagot at umalis na ako sa pila. Umupo ako sa isa sa mga pavements sa tabing kalsada.

"Asan na ba yun!" tinaktak ko yung lahat ng laman ng bag ko. Kinuha ko wallet ko, kinalikot ko din yun pero wala din dun. Chineck ko rin sa may face powder at lipstick ko pero wala din dun. Binuksan ko cellphone ko pero wala sa loob, chineck ko rin sa lagayan ng battery at memory card ng camera ko pero wala din dun. Binuksan ko din yung bottle ng tubig ko at tinapon ang laman nun pero wala pa din.

"Asan ba yung punyemas na ticket na yun?!!!" tumayo na ako para kapain ang damit ko. *Kapa kapa* sa mga bulsa, sa back and front pero wala. Chineck ko rin sa underwears ko pero wala din. Nilugay ko din buhok ko at kinapa sa buhok ko pero wala. Chineck ko sa rin sa sapatos at medyas ko pero...

WALA TALAGA.

Napatigil ako sa pagkapa ko ng makarinig ako ng tugtog ng drums at sumunod dun ang malakas na hiyawan mula sa loob. No, it can't be...

"I woke up

In the middle of the night
Out of luck
With this girl on my mind..."

UWAAAAA! Kumakanta na si Sync! Boses nya yun! Sya yun! Uwaaa! Yung "What Does it Take" pa kinakanta nya! SHETTT! Punyemas na ticket yan, asan ka ba! Ang mahal mahal ng binayad ko tapos mawawala lang?!

Nanlumo akong napaupo sa pavement.

"Buti pa si Aila nakapasok, sigurado up close ang view nya sa Syntax Error. Ito ang kauna-unahang concert na hindi ko mapupuntahan," pagpapadyak ko sa kalsada. Para akong bata dun na nagdadabog kasi hindi nabili ng nanay ng laruan. (T3T)

"She got away now
I'm trying to explain how..."

"I fell inlove. That's what I like to call it..." sumabay ako sa pagkanta ni Sync. AHHH! Nakakainlove talaga ang boses nya! ♥___♥

I have to see him! Bilang #Zero fan, I'll do anything just to get in there with or without ticket! Pero kung hindi ako makakapasok sa main entrance, meron pa namang other entrance! BWAHAHAH! *Evil laugh*

"But not enough
It's like I never saw it
Drifting away I am
Finding words to say
But it all goes.."

Tumayo na ako sa pavement at sinimulan na ang "Papasok ako, barilin nyo man ako" operation.

"Woahh...But it all goes...Woahh..."

At dahil ilang beses na akong pumunta sa Wattpad Coliseum to watch SE's concerts eh memorize ko na lahat ng entrance/exit doors. Lakad, lakad and ta-da! Narating ko ang back door ng Wattpad Coliseum! At ito lang ang pintong may iisang bantay, yung ibang mga pinto kasi ay may 3-4guards at may naglalakihang bouncers. Sobrang higpit. Ito lang pinto ang chance ko. I'll barge in no matter what! Isa akong fan with a spartan spirit! *Determined eyes* \(+______+)/

"But it all goes...Woahh..."

Inayos ayos ko ang buhok ko at nagretouch ng konti tapos lumapit dun sa manong guard.

"Excuse me," with my sweetest smile na sabi ko. Mabighani ka sa alindog ng ngiti ko! >:D

"Bawal dito Miss." straight-faced na sabi nito.

Tss. Inichapwera lang ang ngiti ko, mukhang mahihirapan ako sa isang 'to ah. Nilapitan ko nga sya tapos hinawakan ko sa shoulder at bumulong sa tenga nya with all my seducing power tone, "Gusto ko lang naman pumasok eh... pleaaaaseee?"

Pero... tinulak nya lang ako. =___=

"Bawal dito miss, umuwi ka na."

Bwisit. Hindi sya nadaan sa pang-aakit. Tumalikod na lang ako at nagtago muna to prepare plan B.

"What does it take to get you
If I never met you
I wouldn't have ran
Across the country like
I'm out of my mind..."

Kinuha ko yung polbo ko at pinolbohan ko yung buong katawan at mukha ko hanggang sa naging espasol na ako tapos kinuha ko lipstick ko at nilagyan lagyan ng mga ilang red line ang braso at mukha ko para magmukhang dugo kuno at pagkatapos nun nilagay ko ilang strand ng buhok ko sa mukha ko at bumalik ulit ako kay manong guard na nakataas ang dalwang kamay ko, shoulder level, sa harap ko.

"AWOOOOO! Ako ang kaluluwa ng babaeng nirape dito sa gilid ng Wattpad Coliseum. Papasukin mo akoooo kung ayaw mong mamatay, mamatayyyyy!" sabi ko sa pananakot na boses.

"Miss, hindi 'to child's play o halloween day. Umuwi ka na sa inyo." nanlumo ako sa sinabi nya, hindi umeffect yung plan B ko. T3T

Tinanggal ko na mga buhok ko sa harapan ko at pinunasan ang mukha ko ng kamay ko at humawak sa pantog ko, "Manong! Please na papasukin mo na ako! Jingle na jingle na ako oh! Pleaseeeeee!"

"Edi dyan ka umihi!"

"Hindi pede manong, maarte ang pantog ko! It won't pee hangga't hindi nasa banyo! Pero manong, saglit lang, papasukin mo lang ako sa banyo! Sasabog na talaga pantog ko! Pag ito sumabog, mamamatay ako! Pag namatay ako mumultuhin kita! Sige ka manong! Kayaa pleaaseeee?!!" pagfe-fake kong pagmamakaawa.

"No." sa dami kong sinabi yan lang sinagot nya. Isang malinaw na "No."

No-nohin ko mukha nitong guard na 'to! =___=

Inichapwera ang plan A, plan B at pati na plan C ko! I guess I have no choice, plan letter D! Plan naDedesperada na ako. T____T

"Manooooooooong!!!" bigla akong lumuhod sa may paanan nya at niyakap ang legs nya na sinisipa ako para mapaalis.

"Huy ano ka bang bata ka!"

"Manong!" mas humigpit pa yung hawak ko na parang linta, "Parang awa nyo na po! Mamamatay na po ako bukas kaya papasukin nyo na po ako! May malalang sakit ako at ang makita lang ang SE ang syang pag-asa kong gumaling manong! Makita ko man lang sila! Pleaaseee. I beg you manong from the bottom of my heart and lungs!!! Nagmamakaawa na ako kasama na po ang pasasalamat!!!"

"Ineng ano ba! Tumayo ka nga!"

"Ayawwwww!! Manong naman eh!!" T__T hagulgol na ako sa paanan nya.

Pero I found a chance ng biglang magbukas ang pinto at may isang babae na staff ang lumabas, "Ano ba yang ingay na y----"

Hindi ko na sya pinatapos magsalita, ginrab ko na yung chance na parehas silang distracted at tumayo ako mula sa pagkakaupo ko at kumaripas ng takbo papasok! Not minding na natulak ko na yung babaeng staff.

"What does it take to hold you
(Ah Ohh aah Ohhhhh)
When I'm here without you
(Ah Ohh aah Ohhhhh)
I don't know where to start
I gotta find you and your heart
Before it falls apart..."

Pagkapasok na pagkapasok ko mas naging clear sakin yung kumakantang boses ni Sync.

"I stayed up
In the dead of the night
I made plans
If they turn out right
You'll close your eyes and
Think about the times when
Think about it..."

"Hoy! Tumigil ka ngayon din!!" nagwhi-whistle na si manong guard habang hinahabol nila ako.

"We fell in love

But didn't try to say it
Knew what it was
The moment that we played it
We all lose sometimes
I can't get her off my mind
Whoa whoa
I'm Finding words to say
But it all goes
Whoa whoa..."

Takbo lang ako ng takbo. Nakuuu!! Sa kabaliwan ko sa SE, pinasok ko ang sarili ko sa gulo. Ito na ata yung sinasabi nilang die hard fan syndrome. Shett. Wala ng urungan 'to, kelangan makahanap ako ng way para matakasan 'tong mga guards na 'to.

"What does it take to get you
If I never met you
I wouldn't have ran
Across the country like
I'm out of my mind
What does it take to hold you
(Ah Ohh aah Ohhhhh)
When I'm here without you
(Ah Ohh aah Ohhhhh)
I don't know where to start
I gotta find you and your heart
Before it falls apart..."

"Pigilan nyo sya!" sigaw nila sa ilang staff sa paligid pero dahil unaware pa sila ay nagawa ko silang itulak palayo sakin habang patuloy pa rin ako sa pagtakbo. Hindi ko na nga alam kung saan ako natakbo eh. >___<

"What does it take to make it real
The world still spinds and
I'm still feeling
Your hand right next to mine
I play it back thousand times
I wish I took a photograph
For every moment that we laughed
I'm hung up and can't relax
Because she's so far way..."

Tae oh. Pag ako nahuli nila, patay talaga ako sa parents ko nito. >___<

Pero teka... sa bawat pagtakbo ko, bakit parang palakas ng palakas ang kanta at sigawan ng mga tao?

"What does it take to get you(x3)
If I never met you
I wouldn't have ran
Across the country like
I'm out of my mind
What does it take to hold you
(Ah Ohh aah Ohhhhh)
When I'm here without you
(Ah Ohh aah Ohhhhh)
I don't know where to start
I gotta find you and your heart

Before it falls apart..."

Ah tama! Baka may malapit na entrance na sa concert hall! Tama!!! Takbo lang Momo, takbo. Pag nakapasok ka na sa concert hall tapos makihalubilo ka lang sa mga fans na nakikinuod hindi ka na nila mapapansin sa sobrang daming tao. Tama! Takbo lang! Takbo!

"Hoy tigil!" eek. Nasa likod pa rin si manong guard with companies na! Nakalingon ako sa kanila habang takbo ng takbo kaya hindi ko na namamalayan kung asan na ako nakakarating.

"What does it take
I'm finding words to say
Before it falls apart
Yeah yeah
Before it falls apart..."

Pero napatigil ako sa pagtakbo at nabato sa kinatatayuan ko kasi saktong pagkatapos na pagkatapos ng kanta eh bigla ko lang namalayan kung asan na ako... Kasi saktong pagkatapos ng kanta... andito na ako sa may stage kasama ang SE...

Tumigil ang lahat. Tumigil ang kanta, tumigil sa pagtugtog ang banda, napatigil din sa paghiyaw ang mga audience, napatigil din ang mga humahabol sakin...

Silence. Complete silence. Lahat nagugulat sa pangyayari. At ako naman parang tangang nakakagat sa aking labi habang nakatayo sa may stage na parang tuod sa harap ng madaming tao, sa harap ng mga idol ko...

Punyemas. Ano 'tong pinasok kong gulo?!

Flash flash there, click click here ng mga camera. Patay, scadal 'to.

Patay ako sa mga magulang ko, patay ako kay Aila, patay ako sa mga SE♥LOVE fansclub, patay ako sa media, patay ako sa Syntax Error, patay ako kay Syncbabes.

Oo, patay ako, punta kayo sa burol ko. UWAAAAA!!! =_____________="

Voice ♪ 2: Blonde Girl

"Ahuhuhu! Next tissue please!"

"O," inabot ko yung tissue na binigay sakin ni Aila at siningahan ito ng malakas.

"AHUHUUHUHU! AJUJUJUJU! AWOOWOO! UWAAAA!"

*!!!!----WAPAK-----!!!!*

"Aray! Bakit mo ako sinapak, Aila!" (T^T)

"Magtigil ka nga sa kakaiyak mo, mukha ka ng asong ulol dyan. Tignan mo nga 5box of tissue na nauubos mo! Maawa ka sa mother Earth, maawa ka sa bawat punong pinuputol para lang makagawa ng tissue na walang pakundangan mong sinisingahan!"

"Eh Aila naman kasi, look at this picture!" I hand her out my "TeenMag"na nakatiklop sa right article na gusto ko ipakita sa kanya, "Look how horrible I am in that picture! Para akong ginahasang multo dyan! Hindi ko pinangarap na humarap sa SyncBabes ko na mukhang espasol na may mga lipstick stains sa katawan!!!" (T________T)

"Eh sino ba kasi may kasalanan? Sino bang nagplanong buhusan ang sarili ng sandamakmak na pulbo at sinulutan ng lipstick ang katawan tapos sumugod sugo sa backdoor ha?!"

"Ako..." nanlulumo kong sabi, "Ako may kasalanan..." (T3T)

"Yun naman pala eh! Kaya tumahan ka na dyan!"

"Bakit napaka-comforting mong kaibigan?" sarcastic kong sabi, "Imbis na damayan mo ako at sabihang 'ok lang yan friend, you looked like snow white naman there eh' eh dina-down mo pa ako lalo."

"Down-down mo mukha mo, I'm just being straight forward Momo."

"Can't you curl backward at times?"

"Ha?" (??__??)

"Lagi ka kasing straight forward, mag-curl backwards ka naman." T3T

*!!!!----WAPAK-----!!!!*

Sinapak nanaman po ako, battered bestfriend na talaga ako. Brutal masyado 'tong kaibigan ko. =___=

"Wag ka ngang korni. Umayos ka nga ng buhay mo Momo, kaya ka nato-trouble eh puro ka kasi kalokohan. Wala na tayong magagawa, andyan na yan eh. Nangyari na ang nangyari, na-expose mo na ang sarili mo sa madlang people, sikat ka na at #1 ka na sa laughing stock or target ng SE♥LOVE fansclub at other madlang people. Just look on the bright side, bukod sa nakita mo ng sobrang lapit ang SE especially ang SyncBabes mo eh sinong may alam, baka binabasa rin nila itong article na 'to at currently pinaguusapan o bukambibig ka na rin sa usapan ng Syntax Error. Who knows baka nakuha mo na talaga ang attention ng Syncbabes mo. Atleast he knows your existence na! Diba that's something great?"

"Maganda, magandang hypothesis," pumalakpak ako sarcastically, "Alam nya na nga existence ko pero sirang sira naman ang image ko sa kanya at sa buong SE." =___=

"Well, hindi lang naman sa SE. Remember, sa madalang people ka mas in trouble. Pag lumabas ka sa malls especially sa concert tours ng SE ay malaki ang possibilities na may makakilala sayo at who knows kung anong pede nilang gawin sayo? Pero I'll bet na kukuyugin ka lang naman nila or pede rin namang bugbugin ka nila or mas better, ilalagay ka nila sa sako then itatapon sa ilog pasig." *big smile*

"Bruha ka. Hindi ko lubos maisip kung paano kita naging bestfriend." =__=

She taps my shoulder, "Okay lang yan my friend. Don't worry, wag ka lang magpakita sa madlang people for a month at makakalimutan ka din nila agad. Madaling kukupas ang chismis."

Sa sinabi nyang yun, nagbrighten up ang mood ko, "Tama ka dyan bessie!"

"Pero syempre may mall tour sila sa Wednesday kaya ako pupunta ako. Videohan ko na lang para sayo ha?" (^w^)ノ彡

"Mall tour sa Wednesday?! Shett! I have to be there bessie! Uwaaaa!" _| ̄|○

"Well, pede ka namang pumunta basta dapat ready ka lang sa consequences. Remember, hot stuff ka pa sa madlang people especially sa madlang SE♥LOVE."

Nanlumo lalo ako by the thought na hindi ako makakapunta sa mall tour. Yung uhog ko kelangan ko ng i-refill, paubos na kakasinga ko sa pag-iyak. (─┬─__─┬─)

・。・゜★・。・。☆・゜・。・゜。・。・゜★・。・。☆

Sync's POV

・。・゜★・。・。☆・゜・。・゜。・。・゜★・。・。☆

"#1 Fan's desperate move:

It was Syntax Error's recent concert when a girl totally white with messy hair and red stains in some parts of the body(which was claimed to be lipstick lines) appeared on the stage just after SE sang the song What Does It Take. It shocked everyone in the coliseum...blahblahblahblahblah... Some think it's just pure fandom, others say she's just crazy and some says she might be an anti trying to sabotage Syntax Error's concert."

"HAHAHAHA! Hindi ako maka-get over sa girl na 'to!" tumawa ng malakas si Mirko pagkabasa nya dun sa article.

"Bagay na bagay sa kanya yung kantang 'What Does It Take'! Hahaha! Parang she did everything just to get you Sync! HAHAHA!" naghighfive sina Zeke at Mirko habang nagtatawanan.

( ^∀^)人(^∀^ )

"Magtigil nga kayo!" pagsaway ko sa kanila habang ini-a-adjust ko ang guitar ko, "Tsaka wag nyo nga mabanggit banggit sa akin yun, kinikilabutan ako dun sa babaeng yun eh. Whether anti or fan sya, she's just totally creepy!"

"Chos!" pinukpok ako bigla ni Corrine ng drumstick nya, "Taray mo talaga kahit kelan Sync. Okay naman yung girl ah, dapat nga magthank you tayo sa kanya fan man sya o anti kasi pinainit nya ang pangaln ng Syntax Error sa madlang people, naging usap usapan ang last concert natin at mas tumaas pa ang mga kanta natin! And besides din, na-cover up agad ang issue sa inyo ni Grace! O diba, instant tahimik ang lovelife scandal mo dahil sa crazy girl sa concert! Kaya wag mo ng tarayan yun, may utang na loob ka sa kanya in a way!"

Sabagay may sense si Corrine. Parang bula na nakalimutan na ng mga tao ang issue tungkol samin ni Grace. And I'm cool with that kasi ayokong sirain ng mga issue ang image naming parehas ni Grace. We went into a relationship pero hindi kami nagwork out kaya parehas kaming nainlove sa ibang tao and eventually we broke up. No hard feelings kami ni Grace, we're still friends kaya nga ayokong gawan pa kami ng issue ng mga taga-media at fans. Pero may new girl ako, nililigawan ko pa lang sya but I'm trying as hard as I can na itago sa madla ang tungkol sa kanya kasi ayokong kuyugin sya ng media. Hindi kasi sya artista or lumalabas sa tv pero sometimes, nagmomodel sya sa mga magazines. Kabatch mate ko sya nung naging highschool ako, ultimate crush ko sya noon at nagbalik yung pagkacrush ko sa kanya nung magmeet kami 2months ago sa reunion ng school ko sa Willford. Oo, alma mater ko ang Willford, kaka-graduate ko lang 2yrs ago pero hanggang post-secondary level lang ako hindi ko na natuloy magcollege dahil sa career ko pero siguro someday itutuloy ko studies ko.

"Amico mio," umakbay sakin si Mirko ang half-Italian basist ng banda, calling me 'Amico mio' whiche means 'my friend' in Italian, "Diba may mall tour tayo sa Wednesday, hindi ka ba natatakot na magshow up si Sadako? HAHAHAHA!" ヾ(^∇^)ツ

Nilagay ko kamay ko sa mukha nya at tinulak sya, "Tantanan mo nga ako!" ( ̄^ ̄メ)

I really can't help it, kahit may 'utang na loob in a way' ako dun sa sadako girl na yun eh hindi ko pa rin mapigilang wag magcreep out. Ang sabi kasi sa 'rumor', yung girl daw na yun ay patay na patay daw sakin. Sa bandang Syntax Error, mas sakin daw naka-focus yung sadako girl na yun. Brrr. Just the mere thought of it gives me the shivers.

・。・゜★・。・。☆・゜・。・゜。・。・゜★・。・。☆

Momo's POV

・。・゜★・。・。☆・゜・。・゜。・。・゜★・。・。☆

Wednesday.

Jusko, kahit sa school kinukuyog ako sa kababalaghang ginawa ko sa concert ng SE. Total suffering din ako sa school. MYGOLLYNESS. Pero hindi lang ako sa school naghirap kasi simula ng concert na yun, hindi pa ako lumalabas ng bahay except pag papasok lang sa school but other than that, nakakulong na ako sa bahay. Bukod kasi sa grounded ako ay wala akong lakas ng loob para maggala sa kahit saang parte ng Manila baka kasi anytime may makakilala sa byutipul face ko at kuyugin ako. /Scared ( > < ;)

Pero ito na, Wednesday na. May mall tour ang SE at itong walangyang bestfriend ko tinext pa ako.

From: Bessie~★

Mwahahaha. Malapit na dumating ang SE! Kakantahin daw nila yung bago nilang song! Mwahaha (◎ω◎)~★

O diba, the best ang bestfriend ko? The best mang-asar. (σ__σ)

Masisira na ang unan ko kasi kanina ko pa 'to kinakagat sa inis at lungkot... I badly need to go to that concert. T__T

Eh paano? Hindi naman pa ako pedeng humarap sa madlang people eh. T3T

"Bunso!" biglang may kumatok sa pinto ng kwarto ko, yung kuya Memo ko, "Kakain na."

"Che! Lubayan nyo ako! AJUJUJU!" oo, dahil sa pagluluksa ko sa hindi ko pagpunta sa malltour ngayon ng SE eh kanina pa akong hndi nalabas ng kwarto ko, ni hindi pa ako nagtatanghalian eh samantalang 8pm na. Ganto ako kabaliw sa SE, oo I'M OUT OF MY MIND I KNOW. T____T

"Bunso naman eh!" katok pa rin ng katok si kuya Memo.

"Cheee! Leave me alooooneee! Lemme die in peace! Ajujuju!"

Pero ayaw nya ako mamatay in peace kasi kinuha nya yung duplicate key ng kwarto ko at pumasok tapos umupo sa tabi ko sa aking kama, "Bunso, it's time to eat."

"Che!" galit ako sa mundo. T___T

"Iniiyakan mo pa rin ba yang SE na yan, bunso?"

"Eh kasi naman kuya eh," humarap ako sa kanya at nagsumbong, kuya's girl kasi ako eh palibhasa laging wala ang parents namin sa bahay, "May mall tour ngayon ang SE eh!"

"Eh anong problema? Bakit hindi ka pumunta?"

Sumimangot ako, "Kuya naman eh sa tingin mo makakapunta ako dun kung hot stuff ako sa paningin ng mga fans ng SE?! Baka hindi ako makauwi ng buhay noh, yung iba kasi iniisip na anti-SE ako at may balak isabotage ang concert ng SE." T__T

"Ikaw naman kasi kung anu-ano kasi kalokohan ginagawa mo sa buhay eh."

"KUYAAAAAAAA! Gusto ko talagang pumunta sa mall touurrrrrr!" para na akong tangang nagngangangawa dito. River na ng luha sa kwarto ko.

"O sige bunso," bigla nyang kinuha ang phone nya at nagdial, "Tatawagan ko si Aly para may maitulong sayo."

"Ayy shett, si Ate Aly?! Sige kuya Memo!" yeee! Si Ate Aly? Ah, sya lang naman ang lovelife ng kuya Memo ko. (●ゝω・)

"Aly," uyy si kuya huminhin yung boses, nagpapasweet voice effect kay Ate Aly, lakas tama talaga oh, "Umm yeah, gusto kasi pumunta ni bunso sa mall tour ng Syntax Error pero diba nabasa mo naman yung article tungkol sa kanya? Yup, yun nga kaya hindi nya magawang makalabas at makapunta sa mall tour."

Yikes. Nabasa din ni Ate Aly ang kalokohan ko, hiyang hiya na talaga ako sa katawang lupa ko.

(*´д`*)

"Yeah, yun nga pero pede mag-ask ng favor? Ayusan mo naman sya in a way na hindi sya makikilala ng mga tao para naman makapanuod sya ng mall tour later. Yeah, pede ngayon? Okay okay, sige... See ya, Aly."

Binaba na ni kuya yung phone kaya naman para akong puppy na nagtanong sa kanya, "Anong sabi ni Ate aly? Anong sabi? Anong sabi?"(♡´∀'♡)

"Kain muna tayo tapos magbihis ka na, pupunta tayo sa bahay nya ngayon." hindi maitago tago ang mga ngiti sa labi ni kuya Memo.

"Asus, malandi ka kuya Memo. Ginagamit mo lang ata ako para makapunta kina Ate Aly eh. Ayeee!"

Haha! Namumula si kuya Memo which means guilty! Pero ok lang, boto naman ako kay ate Aly para kay kuya. (^__^)V

xxx-xxx

Sa bahay ni Ate Aly...

"Ochibiiii!" excited na niyakap ako ni Ate Aly.

Syempre hinug-back ko sya, "Oneeee-chaaaann!"

Dahil parehas kaming mahilig sa anime, we use japanese terms like 'ochibi' which means 'bunso' and 'onee-chan' for 'big sister'.

"I heard kelangan mo ng 'look' na hindi ka makikilala para mapanuod mo ang mall tour ng SE ngayong gabi?"

"Oo, onee-chan!" T___T

"Don't worry, ang onee-chan mo ang bahala sayo. Memo," humarap si Ate Aly kay kuya Memo na kasalukyang hindi mapakaling nakatayo pa rin sa may pintuan ng bahay nina Ate Aly, "Pede kang pumasok sa bahay ko, alam mo yun?"

"A-oh o-okay," kelan pa naging bulol ang kuya ko? Mehehe. Kinikilig ang bilbil ko sa kanila! :D

"Maupo ka muna sa sofa. Mama!" tinawag ni ate Aly ang nanay nya na nasa kusina ata, "Kayo po muna bahala sa bisita ko dito sa sala, pupunta lang ako sa kwarto ko!"

Tapos humarap ulit si Ate Aly kay kuya Memo, "Fishy, dyan ka muna ah? Akyat lang kami ni Momo sa kwarto ko ah? Aayusan ko lang sya. Babalik din agad kami, saglit lang 'to. Pag may kelangan ka, tawagin mo lang mama ko."

"Mama!" sumigaw uli sya para tawagin mommy nya, "Iwan ko na po bisita ko sa iyo ha? Wag mo pong re-rape-in, thank you!"

Natawa ako sa sinabi ni Ate Aly at na-freak out naman si kuya Memo.

Nagdiretso kami sa kwarto ni Ate Aly, ang cute lang ng kwarto nya punong puno ng anime posters tapos may big shelf sya dun na puro manga ang laman tapos andami nya pang chibi stufftoys, otaku na otaku talaga si ate Aly.

"I think you'll need a wig," pumunta sya sa "costume" closet nya, oh have I mentioned na cosplayer si Ate Aly? Yup, she attends cosplay cons kaya madami syang wigs and stuff, "Anong gusto mong wig? I got lots of variations here, pili ka lang."

Iniscan ko mga wigs nya at pumili ako ng isa, "Ito! This is perfect! Walang makakakilala sakin!"

Isinuot na ni Ate Aly ang wig na napili ko, isang blonde wig na shoulder level na may big curls sa bawat dulo tapos may pink bonnet pa sya. After that, minake up-an nya ako in a way na medyo ma-a-adjust ng konti ang features ko para hindi ako agad agad marerecognize basta wag lang ako titigan ng matagal.

Nang matapos na kami, hinatid ako nina kuya Memo at Ate Aly sa mall. Humiwalay na ako sa kanila syempre pagkarating sa mall para naman magka-quality time together sila... mwahaha.

Pumunta na ako sa floor kung saan andun ang Syntax Error. Andaming tao at kitang kita ko kahit nasa malayo ako ang poging poging hot SyncBabes ko na kumakanta sa stage habang ini-strum ang gitara.

"Check yes Juliet

Are you with me
Rain is falling down on the sidewalk
I won't go until you come outside"

Waaa ang ganda ng new song nila! Ito ata yung Check Yes Juliet! :"3

"UWAA! KYAAA!" parang back up singers 'tong mga fans sa sigaw nila, "CHECK YES JULIET!"

Gusto ko din makisigaw at makikanta at magcheer sa SE kaso baka may makapansin sakin... I don't want to attract anyone's attention right now, ayoko ng trouble kaya naman relax na tatayo lang ako dito at manunuod at ieenjoy na lang ang pakikinig sa Syncbabes ko.

"Check yes Juliet kill the limbo
I'll keep tossing rocks at your window
There's no turning back for us tonight..."

Yeah... Peace and Calm. ♪♪

"Lace up your shoes
A O A O O
Here's how we do

Run baby run
Don't ever look back
They'll tear us apart if you give them the chance
Don't sell your heart, don't say we're not meant to be
Run baby run, forever will be
You and me..."

Yeah... Peace and Calm. ♪♪

"Teka, yan yung Syntax Error diba? Yan ba bago nilang kanta?"

Yeah... Peace and Calm. ♪♪

"Yucks and baduy. Tapos feeling pa sila na matatalo nila ang Runaway? Mas magaling pa rin talaga ang Runaway, pwet lang ang Syntax Error."

Yeah... Peace and Calm. ♪♪

Peace and Calm. ♪♪

Peace and...

ANONG SABI NILA?! HINDI BA AKO NAGKAKAMALI NG PANDINIG?! NILAIT BA NILA ANG SE♥LOVE KO?! AT IKINOMPARA PA NILA SA BANTUTING BANDANG RUNAWAY?! WALANG PEACE AND CALM! GYERA AT DUGO ANG MANGYAYARI SA MGA BINITAWAN NILANG SALITA AGAINST MY BELOVED SYNTAX ERROR!

"Hay nako waste of time lang talaga sila," tumalikod na yung dalwang babae pero dahil sa SEBLOOD na nananalaytay sakin ay hindi ko sila hinayaang umalis. Hinigit ko silang parehas sa mga buhok nila at dahil dun napa-aray sila at lumingon sakin.

"Hey! How dare you pull our hair!"

"HOW DARE YOU MO DING LAIT LAITIN ANG SE HA?! GUSTO MONG MAKALBO NG HINDI ORAS?!"

"So you're one of these freakazoid fans ng bobong syntax error?" tinaasan ako ng kilay nitong dalwang Avatar na 'to.

"Anong tinawag nyo sa Syntax Error?!" naninigkit na yung mga mata ko. +________+

"B-O-B-O." at talagang ini-spell pa nila? Talagang sinusubukan nila ang temper ko ah. =__=

"Bobo?! Sino kayo?! Oo bobo kayo! Bakit maka-ano ba kayo? Mga fans ba kayo ng Runaway ha?! Nung bulok buluking bandang yun?!"

"Sinong tinawag mong bulok?!" hah! Nahuli ko din sila, mga anti-SE nga 'tong mga 'to at maka-Runaway. Malaki talaga ang feud between SE at Runaway fans dahil best rival sa music industry ang dalwang banda ito. Laging nagkakatalo sa ratings, hitcharts at ranking ang dalwa. Pero of course, mas prefer ko ang SE♥LOVE ko noh! Ayaw ko sa Runaway, mukha silang mga maangas at mayabang. =__=

"Yang kaderder na Runaway! Bulok! Bulok! Saging na bulok! Ipakain na sa mga unggoy!" pinoprovoke ko pa sila. Sila naman nagpanimula eh, kung ayaw nila sa SE eh bakit andito pa sila at nakikinuod?! Mga leche! >__<

"Kapal mo eh! Tignan mo nga yang Syntax Error, pangalan pa lang ang bantot bantot na! Sino ba naman magpapangalan sa banda nila ng isang mathematical term? Bagay sa kanila pangalan nila, isa silang malaking ERROR sa music industry!"

Pigilan nyo ako, ingungudngod ko na sa floor 'tong mga avatar na 'to, "HOY! HOY! Atleast ang SE♥LOVE ko marunong gumamit ng mathematical terms hindi tulad ng Runaway! Napakabantot ng name! Runaway? Oo, mga runaway sila! Mga duwag, mga walang binatbat kaya dapat mag-runaway na nga sila. As in, shuuupiiii shuupiiii!" niwave ko pa kamay ko na parang nagpapaalis ng aso.

"Aba! sumusobra ka na ah! Gusto mo ng away?!"

"Aba! Hinahamon nyo ako? Suntukan gusto nyo? Ano ano?!" tinaas taas ko sleeves ng damit ko, "ARF ARF! GRRRR!"

"Ohmygosh sister, may rabies ata yan. Wag na nating patulan!"

"Naku uu nga im so scared na. Tara na! Eek!"

"Hoy bumalik kayo dito! Grrr! Mga duwag, mga runaway nga kayo! Duwaaag!" pahabol sigaw ko dun sa mga avatar na tumakbo na palayo pero saktong pagsigaw ko eh naka-catch ako ng attention ng ilang mga fans sa likod at dahil nagbanggit ako ng word na "Runaway" eh ang sama ng tingin nila sakin.

May isang lumapit sakin at tinitigan akong mabuti sa mukha, "You look familiar."

Shitroubles. Mabubuking pa ata ako ng hindi oras nito ah. >__<

"He-he-he. Hindi ah, we never met before. Taga ibang planet ako, kahapon lang ako nag-land sa Earth specifically sa Philippines." (°u°)v

"No! You're familiar! Hindi ako pedeng magkamali, iba lang ang hair color mo at may maayos ka lang na make up pero nakikilala kita, ikaw yung sadako girl na nagbalak isabotage yun last concert ng SE! Ikaw yun! Girlsss!!!" ay shett, nagtawag pa sya, "Si Sadako girl andito! May balak nanaman syang isabotage ang SE♥LOVE!"

Parang mga terminator slash zombies silang mga tumingin sakin, mga halos sampo ata sila sa backline at...

TAKBOOOOOOOOOOOOOOOOO!!

Oo, hinabol nila ako. Alam ko gusto nila akong kuyugin. >__<

Nagpapasalamat na nga lang ako na 11 lang silang nakapansin at humahabol sakin.

"Check yes Juliet
I'll be waiting
Wishing wanting yours for the taking
Just sneak out and don't tell a soul goodbye

Check yes Juliet
Here's the countdown:
3,2,1 you fall in my arms now
They can change the locks, don't let them change your mind.."

Shett. Para akong nagnakaw ng something at hinahabol ng maraming mga asong may rabies na gustong gusto akong lapain. Shett. Ang hirap pa lang maging wanted. >__<

"Lace up your shoes

A O A O O
Here's how we do

Run baby run
Don't ever look back
They'll tear us apart if you give them the chance
Don't sell your heart, don't say we're not meant to be
Run baby run, forever will be
You and me..."

Saan? Saan ako tatakbo? Saan ako magtatago? Kelangan kong makapagtago bago ako mapagod at maabutan ng mga werewolves na 'to!

"We're flying through the night

We're flying through the night
Way up high

The view from here is getting better with you
By my side

Run baby run
Don't ever look back
They'll tear us apart if you give them the chance..."

Left, right, up and down! Kung saan saan na ako nagpalinga linga ng matataguan! Napapagod na ako kakatakbo. >__<

PARKING LOT.

Okay sa alright! Naghyper speed na ako sa takbo at pumasok sa parking lot, naghanap agad ako ng matataguan... hinihingal na ako ng may makita akong isang manong na bumaba ng van at iniwang bukas ang pinto at dahil naririnig ko na ang mga yabag ng mga serial killers ko ay hindi na ako nagdalwang isip pa at pumasok ako dun sa loob ng van at sumuksok sa may ilalim ng upuan sa likod. Maraming kalat sa sahig kaya naman kinuha ko yung isang bag na nakakalat at tinakip sakin habang para akong pusang nakapilipit sa ilalim ng upuan.

"Asan na yun? Nakita ko syang dumaan sa parteng ito eh! I know!" naririnig ko sila, malapit lang sila sakin. Shett, sasabog na ata puso ko sa sobrang lakas at kaba.

"Baka pumunta na dun sa kabilang parte! Hala tara!" unti unting naririnig ko ang paglayo ng mga yabag nila hanggang sa mawala na sila ng tuluyan.

"I think I'm safe." tatayo na sana ako para umalis ng mawala sa isip kong nasa ilalim ako ng upuan kaya naman walang ingat akong tumayo, una munang inangat ang ulo ko in a way na sobrang bilis na biglang nauntog ng malakas sa may upuan sa taas ko. At dahil sa lakas ng pagkakauntog ko sa upuan eh nahilo ako ng sobra at unti unting nawalan ng malay...

"Don't sell your heart, don't say we're not meant to be
Run baby run, forever will be
Run baby run, don't ever look back
They'll tear us apart if you give them the chance
Don't sell your heart, don't say we're not meant to be
Run baby run, forever will be
You and me
You and me..."

・。・゜★・。・。☆・゜・。・゜。・。・゜★・。・。☆

Sync's POV

・。・゜★・。・。☆・゜・。・゜。・。・゜★・。・。☆

"Kyaaaa! Ampogi mo Sync!"

"Uwaa! I love you Syntax Error!"

"Mirko te amoooo!"

"Uwaaa! Ang kyoot kyoot mo Corrine, pakasal na tayo!"

"Zekeee! Makalaglag panty ka!!!" "Ate, pati brief ko noh nalaglag!" "Ay bakla manahimik ka!"

"Waaa! Syntax Error is love!!!"

Jusme. Nakakabingi! Humina lang ang volume ng makapasok na kami sa van at umandar na ito. Pero maririnig pa rin ang sigawan nila at ang mga camera nila ay patuloy pa rin na nagfa-flash kahit tinted naman yung van namin. Abnormal din 'tong mga fans na 'to eh, sino ba naman magpipicture ng van na tinted? =__=

"Ah nakakapagod!" sambit ni Corrine pagkasalampak nya sa upuan sa tabi ko. Sina Mirko at Zeke, dropdead ding nakaupo sa harapan namin ni Corrine habang tahimik lang nagdadrive si manong driver katabi ang manager namin. Nakakapagod talaga kasi after ng mga kanta eh may autograph signing pa. Walandyek lang. =__=

"Guys, maaga ang gising bukas ha?" lumingon samin si manager, "May practice pa kayo para sa bago nyong music video."

Aaah grabe, hindi na maubos ubos ang activities. Nakakapagod talaga. =__=

"Sync,"

"Oh?"

"Patingin nga kung andyan yung pouch ng mga guitar picks ko." paguutos sakin ni Zeke.

Hinanap ko naman sa may sulok sulok ng upuan pero wala kaya sinubukan kong kapain sa makalat na sahig ng van. Grabe, ang kalat ng sasakyan. =_=

*kapa kapa sa sahig*

Teka... nung kumapa ako sa ilalim ng upuan ko bakit parang may nahahawakan ata akong malambot? Pinisil pisil ko pa ito... ano 'to? Bakit parang may...

Hindi na ako nagdalwang isip at lumuhod sa sahig para silipin kung ano yung nasa ilalim...

Nagitla akong makakita ng isang blonde girl sa ilalim ng upuan, "SINO KA?! ANONG GINAGAWA MO DYAN?!" O__O

"He-he... H-hi?"

Voice ♪ 3: Miracle in disguise

"Guys, maaga ang gising bukas ha?" naalimpungatan ako sa nagsalita "May practice pa kayo para sa bago nyong music video."

T-teka?! Asan ako?! Bakit nasa ilalim ako ng upuan ng kotse? Bakit nararamdaman kong gumagalaw 'to?!

~~~ Woosh FLASHBACK ~~~~

Yikes! Pumasok nga pala ako dito as only hope of escape sa mga serial killers ko! >_< Pero... nauntog ata ako ng pagkalakas? Actually, ang sakit pa nga ng ulo ko, bumukol ata. >__<

"Sync," what?! May nagbanggit ng pangalan ng SyncBabes ko?! Teka boses ata yun ni Zeke ng SE? O___O

"Oh?" teka... yung nag-"oh" ba ay si Syncbabes? At nanggagaling sa taas ko yung boses nya. O___O

"Patingin nga kung andyan yung pouch ng guitar picks ko..." hindi ako nagkakamali, boses nga ni Zeke ng Syntax Error yung nagsalita at kung ganun...

Bukod sa nakaupo sa taas ko si Syncbabes ay... nasa mismong van ako ng Syntax Error! I can't believe this! Kyaaa! Kinikilig ako pero hindi ko magawang i-express kasi konting galaw at ingay ko lang eh mabubuko ako ng hindi oras. Matotrouble nanaman ako pag nagkataon. >___<

Pero teka... bakit may kamay na kumakapa sa sahig... at teka, palapit na sakin yung kamay, sinubukan kong umurong pero wala naman akong mauurungan kaya nahawakan nya ang braso ko... yikes! Pinisil pisil nya pa! Diyos ko po, wag Nyo naman po sanang hayaang mabuko nila ako. Sana isipin nya na marshmallow lang yung nahawakan nya. >__<

Tumigil sya sa pagpisil at bumitaw sa braso ko, hihinga na sana ako ng maluwag ng bigla biglang lumuhod ito sa sahig at sinilip ako...

Nagsalubong yung mga mata namin...

( *_*) --> eye to eye _ eye to eye _<

"Sino ka?!" pagkababang pagkababa sa van eh binitawan nya ako at itinulak, napasandal tuloy ako sa van.

"Woah, woah. Saan nanggaling yan?" unti unti ng nagbabaan ang members ng SE pati na rin yung driver at isang babae mula sa front seat ng van.

Hindi ako makaimik dun, kagat kagat ko ang labi ko habang nakatungo at nakasandal ako sa may van. Pinapaligiran nila ako. >__<

"Sino ka?! Anong ginagawa mo sa loob ng van namin ha?!" uwaaa. Sinisigawan ako ni SyncBabes. Hindi ko pinangarap na masigawan ng idol ko. T__T

Paano ba ako makakatakas sa situation na 'to?! Baka anytime ay mamukhaan na nila ako. >_<

Isip Momo, isip isip ng paraan. >____<

*TWEAK!!*

"Look! May octopus na lumilipad!" sa sinabi kong iyon mga nagsilingunan sila sa direksyon na itinuro ko kaya ginrab ko na yung chance na makatakas.

Tatakbo na sana ako ng may nakahawak sa dulo ng buhok ko, "Saan ka pupunta!!"

"Ayo!!!" napasigaw ako kahit hindi masakit yung pagkakahigit nya sa buhok ko, ang kaso lang... sa pagkahigit nya ay natanggal ang wig ko tapos hinawakan nya agad ako sa braso para hindi ako makatakas. >_<

"Wig?!" nabigla silang lahat tapos bigla akong nilapitan ni Corrine at waring sinisipat ng mabuti.

"Aha!" bigla nya akong pinukpok ng drumstick nya sa ulo pero mahina lang, "Sabi ko na may kamukha ka eh! Ikaw yung sadako girl sa concert!"

"WHAT?! SYA YUN?!" bigla akong binitawan ni Syncbabes at hinagis sa sahig yung wig na wari mo ay nandidiri sa akin. T___T

"Yup," hinawakan ako ni Corrine sa balikat at hinarap sa kanila, "Sya nga." (^__^)V

"IKAW! Stalker ka talaga noh?!" ewan ko, hahampasin ata sana ako ni Syncbabes kaya naman nilagay ko ang dalwa kong kamay sa harap ko para patigilin sya sa kung anumang gagawin nya sakin.

"STOOOOPPPP!" napatigil naman sya, eto na since nahuli na nila ako, I might as well confess, "Bago nyo man ako dalhin sa aking libingan, may mga huling habilin lang akong gustong sabihin."

"Huling habilin?" =_=

"Ang totoo nyan, hindi ako isang stalker... medyo lang? Tapos hindi ako katulad ng sinasabi nila na anti nyo, fan nyo ako! Wala din sa plano ko ang isabotage kayo! At higit sa lahat, hindi ako tao! DYOSA AKO!" V(^___^)V

"Sasapakin kita eh!"

"Eek!" napaurong ako sa takot kay SyncBabes at dahil dun napahawak ako sa likod ni Corrine.

"Haha! Chill pre," hinawakan sya ni Mirko sa balikat, "Masyado kang hot eh, let's hear her out muna."

"Oo nga naman, bayolente ka masyado Sync." pagkukumento din ni Zeke.

"Tss! Umayos ayos ka kasi ng page-explain, magloko ka pa sasapakin na talaga kita." dinuro nya ako ng hintuturo nya kaya napatango na lang ako sa kanya. Eek, bakit ganto Syncbabes ko? Don't tell me he hates me that much na?! (ToT)

"Sorry po. Yung nangyari kasi sa concert, gusto ko lang naman makapasok at mapanuod po kayo ang kaso lang yung ticket na binili ko ay nawala. Sa sobrang desperation ko, sinubukan kong pumasok sa back door kaso hinabol ako ng guard at mga staff kaya tumakbo ako at hindi ko na namalayan na napunta na pala ako sa stage." >_<

"Eh bakit parang espasol ka nun tapos may red lines ka pa? Bakit parang sadako ka?" pagtatanong ni Corrine.

"Plan B lang yun."

"Plan B?"

"Plan B para makapasok sa back door. I was that desperate na mapanuod kayo eh." T__T

"Oh yun naman pala Sync eh! Si miss blonde gusto lang naman pala tayo makita eh! Kaya wag ka ng masyadong harsh!" natatawang comment pa ni Mirko.

"Eh bakit ka nasa loob ng van ha?! Sige nga explain mo nga sakin yun?!!" -___-

Huminha muna ako ng malalim saka nagpaliwanag. Nakinig naman sila sa explanation ko at mukhang hindi naman sila nagdoubt sakin well, maliban sa SyncBabes ko. T__T

"I don't believe you! Sinadya mo lang siguro talaga lahat ng yun! You're planning something or maybe you're really just out of your head! You're crazy!"

"Oo, baliw ako!" hindi ko na matiis 'to. >__<

"See, 'ya heard her guys, sabi sa---"

"Oo baliw ako! Baliw na baliw ako sayo Sync Mnemosyne! Alam ko imposible ito pero I think I'm inlove with a rockstar, with you..." >__<

Lahat sila natulala sa confession ko. >__<

"Bata, studyante ka ba?" nabigla ako sa biglang pagsasalita nung isang middle aged woman whom I think is their manager. Familiar kasi yung mukha nya eh, madalas kong nakikita mukha nya sa shows, interviews at sa magazines kasama ang SE.

"Ha? Opo. Hala wag nyo po ako irereport sa school ko please." >__<

"Gusto mo ba ng part time?"

"Po?" hindi ko talaga nage-gets kung bakit nya ako tinatanong ng mga gantong questions. >_<

"Manager! Anong binabalak mo ha? Mabuti pa tumawag na tayo ng pulis at ireport yang babaeng iyan."

"HUWAAAA! WAg po! Please wag nyo po akong isumbong. Promise hindi na po mauulit." T__T

"Talagang hindi na mauulit dahil ipapakulong na kita!"

"Manahimik ka nga Sync," biglang pinigilan nung manager nila sa pagda-dial sa telepono si Syncbabes, "Bata, anong pangalan mo?"

"Po? Ako po?" dumbfounded na tinuro ko sarili ko, "Momo po, Momoxhien Clarkson."

"Kung may spare time ka pa, pede kang magpart time as P.A. ng Syntax Error."

Sari-sari yung reactions naming lahat sa sinabi nung manager ng SE.

Sync: "Ano?! Nahihibang ka na ba? Magha-hire ka ng baliw? Gusto mo bang ma-curse ang SE?! This is so unbelievable!"

Mirko: "Mi piace!(I like) Nice one manager! Welcome sa family, blonde baby!"

Zeke: "Walang problema sakin yan." (^__^)

Corrine: "Yeeee! Exciting 'to. May bago tayong PA! Don't worry kid, you can treat me as your ate. Marunong ka bang magdrums? Gusto mo turuan kita?" (^___^)V

Driver: "Wala na atang gasolina, makapagpagasolina na mamaya. SAna hindi nagtaas ang diesel."

"PA, as in personal assistant po ng Syntax Error?" O__O

"Yup, kung studyante ka pa lang, we can always work out with your schedule."

"Ok po!!" /(*___* )\

Ok po... ok po... Hindi na ako nag-isip, um-oo na lang agad ako... Eh paanoba naman akong hindi makakatanggi? Ikaw ba kung magiging kahit PA ka lang pero makakasama mo ang mga idol mo like everday, hindi ka ba naman papayag? \(♥____♥)/

UWAAA. Yung mga recent disasters ko, hindi ko akalaing mirarcle in disguise pala. Ohgosh. >__<

Voice ♪ 4: Welcome to the family

"Eee! Naeexcite ako bessy!"

"Sino bang hindi? This is it, makakapasok na tayo sa network building kung saan nagtatrabaho ang SE!" nasa tapat na kami ng Wattpad network company building. Pinaghandaan namin dalwa 'to ni Aila. Nagshopping pa kami kahapon ng mga damit na susuotin ngayon para naman mukha kaming presentable pag pumasok dito. Oo nga pala kaya kami nandito kasi pinapunta ako ni manager Ree para daw mapagusapan namin ang schedule at mga dapat gawin ko pag naging PA ako ng SE atsaka papirmahin na din daw ako ng kontrata. Excited na excited na talaga ako, nakwento ko din 'to kay Aila at tuwang tuwa sya. Pinramis ko sa kanya na pede nya akong samahan pag nagp-PA ako para makita nya din ang SE ng malapitan. :D

Pumasok na kami sa loob, malaki ang building at mahahaba ang corridors. Maraming tao at hindi namin mapigilan maexcite sa tuwing may mga artista ng network na 'to na nakakasalubong namin sa hallway.

"Diba si Franz yun ng Breaking the Casanova's Heart Operation? Yung bagong labas na film? Yung blockbuster?"

"Napanuod mo din yun? Shett! Ang ganda nun ah! Teka lang diba bakla yan?"

"Tangeks," sinapok nya ako, "Role nya lang yun pero tignan mo naman kung gaano kagwapo at kamatipuno ang katawan! Yan ba ang bading? Papalicious sister!"

"haha! Landi mo kapatid! Sige na gwapo na pero loyal ako sa Syncbabes ko! Mehehe-- ayy!" napadapa ako kasi pagharap ko may nabunggo ata akong pader...

"Oh sorry, are you ok?" ah tao pala nabunggo ko hindi pala pader.

"Ah wala y--" aabutin ko na sana ang kamay nya para tumayo kaso binawi ko na ang kamay ko at tumayo mag-isa.

"Tara na, bes!" nabago yung mood ko at madaling hinigit ang kamay ni Aila para makaalis na.

"A-ah oo!"

Hindi pa ako nakakalayo ng marinig kong may sinabi yung isang kasama ng nakabungguan ko, "Akalain mo yun Kevs, sinupladahan ang karisma mo?"

Talagang susupladahan ko kayo! At anong karisma pinagsasabi nya? Wala sila nun! Ang hahangin talaga nila! Mga nagbubuhat ng sariling bangko! Psh.

Sila lang naman ang Runaway, ang kaderder na epal sa pinakamamahal kong bandang Syntax Error! Yung nakabungguan ko eh ang leader nilang si Kevin Sy.

"Bessie! Narinig mo? Karisma daw?! Ang kakapal!" nagaalboroto kong sabi habang naglalakad kami papunta sa room kung saan imi-meet ko si manager Ree.

"Wait bes, hinga ka muna, nasa tapat na tayo ng room! Hindi pedeng humarap ka ng parang hindi naplantsa yang mukha mo." ginawa ko yung sinabi at sinubukan kong pakalmahin ang sarili atsaka kami pumasok.

*tok tok*

"Come in." pumasok naman kami ni Aila. Nasa isang room kami, meeting room ata kasi may mahabang lamesa at maraming upuan kaso walang tao dun kundi si manager Ree lang na nakaupo sa dulong upuan habang may mga papel sa harap nya.

"Hello manager!" pagbati ko sa kanya ng nakangiti habang hinihila ko sa kamay si Aila para makaupo na kami papalapit sa kanya.

"Hepepep!" napatigil naman kami sa pagupo nang itaas ni manager Ree ang kamay nya to stop us, "Sino sya?"

"Sya?" tinuro ko si Aila, "Bestfriend ko po."

"Bawal sya."

"Manager, mabait naman po yan eh! Behave lang sya promise!"

"Opo, behave lang po ako." tatango tangong sabi ni Aila.

"Nope, bawal. This is a contract signing meeting kahit PA contract lang kelangan private pa rin ito. She can wait outside."

"Sige bestfriend ok lang yun, text mo na lang ako pag tapos na ah?"

"Sorry bessie ah?"

"Wala yun. Sige goodluck!" tinapik nya muna ako bago umalis.

As soon as makaalis si Aila sa room eh nagsimula na kami ni manager Ree sa PA contract ko.

"Taga Willford ka pala, sa same school ka rin pala kung saan pumasok dati ang mga members ng SE?"

"Opo. Sikat nga po sila sa school namin eh." (^__^)V

Oo, alma mater ng SE ang Willford Academy. Ang alam ko, magkakabarkada na sila nung highschool pa lang sila tapos pare-parehas silang nagdecide magstop nung matapos na nila yung post secondary level eh. Eh kung hindi siguro sila nagstop at nagcontinue sila ng college sa Willford baka schoolmate ko pa sila. Kyaaa! :"3

"Good. Since may contact ako sa Willford, alam ko na ang schedule ng klase mo. Ayon sa Willford, nasa last level ka na ng post secondary level so that makes you 18 right?"

"Yup!" ^__^

"Good, hindi ka na minor hindi na ako mahihirapan sa contract mo. As far as I know, sa senior level ng post secondary level eh half day lang tama ba?"

"Opo." ^__^

"Good. May afterschool class ka ba? Practices or courses?"

"Wala po. I'm free sa hapon po maliban na lang po kung may mga susulpot na school practices or emergency." ^__^

"Ah hindi naman pala mahirap ang schedule mo. Well then, ang trabaho mo kahit anong oras basta aroung 3pm to 10pm... pero pag may concerts baka umabot ng 1am, okay lang ba?"

"Ah okay lang po. Anong ibig pong sabihin ng kahit anong oras basta aroung 3pm to 10pm?"

"It means, wala kang fixed na schedule. Tatawagan na lang kita pag kelangan ka ng SE kaya dapat around 3-10pm ay ready ka. Pero kung hindi kita tatawagan, pede kang pumunta sa condo ng Syntax Error," bigla syang may binigay saking address card, "Andyan na yung address at telephone number ng bahay ng SE. Mamaya bibigyan na rin kita ng duplicate key ng condo nila. Kung hindi kasi kita tatawagan halimbawa walang important project ang SE, pede kang pumunta sa condo ng SE ng around 4pm para linisin ang condo nila. Ayan na siguro ang pedeng fixed schedule mo, 4pm para maglinis sa condo nila. Alam ko parang katulong na yun at hindi na PA pero dadagdagan ko na lang ang bayad mo, ikaw lang kasi ang sa tingin ko na pedeng pagkatiwalaan sa SE."

"Po? Ako lang po sa tingin mong mapapagkatiwalaan sa SE?" O___O

"Oo, simula kasi nung sabihin mo ang admiration mo sa SE nung gabing yun sa van, napagtanto kong maipagkakatiwala ko sayo ang Syntax Error ko sayo. Matagal na kasi akong naghahanap ng matinong PA at katulong nila pero everytime may nakukuha ako ay laging sinisiraan nila ang SE. One time binigyan ko ng duplicate key ang isang katulong na hinire ko para linisin ang condo nila, ang kaso naman nahuli nyang may kahalikan si Mirko sa loob ng kwarto nito at kinunan nya ito ng picture at binenta ang picture sa media... Yung mga ganong factor ba, minsan anti pa ang nakukuha ko o kaya binabayaran ng anti para sirain ang SE. Pero sa tingin ko naman, hindi ka ganun eh? Pamula dun sa concert na pagpipilit mong makapasok hanggang dun sa van na confession mo, nagawa mo akong mapaniwala na hindi mo magagawang sirain ang Syntax Error kaya inalok agad kita ng trabahong ito. Maipapangako mo ba sakin na sa pagsisilbi mo sa SE, hinding hindi mo sila sisirain o ibebenta sa mga anti?"

"Hindi po! Promise! Natutuwa po ako at pinagkakatiwalaan mo ako. Promise ko po sa inyo hinding hindi ko sisirain ang SE. Mahal ko po sila! Gusto nyo po hindi lang katulong at PA eh, pede na rin nila akong bodyguard! Ipagtatanggol ko sila sa mga taong gustong sumira sa kanila! I'll shoot all anti!"

"Ahaha! Sabi ko na eh, ikaw na talaga ang taong angkop para sa SE. O sige, pirmahan mo na 'tong kontrata. The payment will be 20thou a month plus 5000php kapag may mga midnight work, for example uumagahin ka na dahil sa concerts." inabot nya sakin yung isang papel na pipirmahan ko,"Oo nga pala, I'll be needing your number. Give it to me later, dapat laging bukas ang telepono mo okay?"

"Opo." sabi ko habang pinipirmahan yung kontrata, ni hindi ko na nga binabasa eh, pirma lang ako ng pirma. :D

"Ibibigay ko rin number ko sayo. Sa number ng SE, ikaw na lang magtanong sa kanila kung ibibigay nila. Just tell them na pangemergency use mo lang sila tatawagan at baka ibigay nila number nila sayo. Isa pa, lahat ng makikita at malalaman mo sa SE dapat private lang ok? Kelangan nating umiwas sa media kaya wala ka dapat pagsasabihan ng lahat ng makikita mo sa loob at labas ng stage pati na rin sa condo nila."

"Opo." pero syempre... si Aila lang pagsasabihan ko tapos wala na. Hindi ako marunong magtago ng secret sa bestfriend ko eh. :D

"Tsaka yung number ko at ng SE, wag mo ipamimigay ok?"

"Ok po."

"Ayan, nasign mo na lahat. Welcome sa SE family, Momoxhien Clarkson!" nakangiti nyang hinand out sakin ang kamay nya at naghandshake kami. Eeee! Welcome sa SE family,Welcome sa SE family,Welcome sa SE family... part na ako ng family nila! Magkakasusi pa ako ng condo nila! May private access pa ako sa concerts nila! Anong say ng pagiging julalay kung ito naman ang kapalit diba? :""3

xxx-xxx-xxx-xxx

< Aila's POV >

Pumi-POV si bestfriend eh noh? haha. Yae nyo na, may role din ako dito eh. Sumaside story ako kumbaga. :D

Pinakilala na ba ako sa inyo ni Momo, ang luka luka kong bestfriend? Kung hindi pa, ipapakilala ko sarili ko sa inyo. Ako si Aila Santiez... wala na akong masabi, tama na yun noh? Ayan kilala nyo na ako. :D

Psh. Ang boring, hinihintay ko kasi si Momo dito sa labas ng pinto ng kwarto kung asan sya ngayon. Meron daw kasi syang meeting/contract thingy sa manager ng SE. Uwaaa. Ang swerte ng bestfriend ko noh? Akalain nyo yun julalay na sya ng SE! Malamang lamang may private access na yan sa mga concerts, sana lang hindi nya ako makalimutan. Bestfriend, walang kalimutan~~! Ajuju. XD

Antagal. Nabobored ako dito sa may tabi ng pinto, mabuti pa makapaggala gala muna sa building ng network. Maraming hot papa dito kasi pagala gala mga artista. Hoho. Pero wag nyo akong isipan ng masama, malandi ako... pero sa isip lang ako malandi, isang beses pa lang ako nagkakaboyfriend nuh! Pero kalimutan na natin yung hinayupak kong ex na yun. Bad word yun eh. So anyway, maggagala na nga ako.

*lakad lakad lakad*

"Yeah, maybe tomorrow?" teka... parang may familiar na boses akong narinig? Lumapit ako dun sa boses at sinilip ito...

KYAAAA! Nakita ko si Stephen Cruz, ang gwapong bida ng Breaking the Casanova's Heart Operation!!! Ang pogi pogi nya talaga kahit sa personal! Kausap nya ata si... KYAAAAA! Si Naomi! Si Naomi! Yung lead girl nya!!!! Kyaaaa! Ang sarap naman maggala sa network building na 'to, andaming artista, andaming idol kong pakalat kalat anywhereeee! >__<

"O bakit ang taas ng ngiti mo?"

"Eh kinikilig akoooo eh."

"Bakit ka kinikilig?"

"Hanubaaa! Can't you see, ampogi pogi ni Stephen! Tapos andyan pa kaloveteam nyang si Nami!! Para akong nanaginip!" sa tuwa ko habang pinapanuod sina Stephen at Naomi mula sa hindi kalayuan na pader eh nahampas hampas ko na yung katabi kong kumakausap sakin.

"Hindi ka nanaginip, gusto mo sampalin kita?"

"O sige nga daliii! Sampalin mo ako para malaman ko kung nanaginip ba ako hindi!!! Kyaaa!" hindi ko mapigilan ang excitement ko habang pinagmamasdan ko pa rin sina Stephen at Naomi.

*PAKKK!*

Biglang may humigit sakin sa may balikat ko, itinagilid ako at sinampal ako sa pisngi pero hindi napakalakas.

"ARAYYYY! Bakit mo ako sinampal? Sino ka ba?!" ngayon ko lang napagtanto na may kausap at may katabi na pala ako. Masyado akong nafascinate sa mga artistang nakikita ko na hindi ko na namalayan na may abnormal na sa tabi ko... teka...

Hindi abnormal ang katabi ko... Si Mirko ng Syntax Error ang katabi ko! O___O

Pero teka bakit nya naman ako sinampal? =___=

"Ciao! I'm Mirko Capobianco, sabi mo sampalin kita para malaman mo kung nanaginip ka ba o hindi so... dahil masunurin ako sinampal kita." (^___^)

(A/N: Ciao is an informal Italian greeting, it can be an opening or closing greeting like hi & bye)

"Psh." hindi ko alam kung bakit parang nakaramdam ako ng inis... fan naman ako ng SE pero bakit ng makatabi ko ng malapitan ang basist ng SE parang nakaramdam ako ng inis sa presence nya? Err... sabagay, si Corrine lang naman kasi ng SE ang sinusubaybayan ko kaya siguro hindi ako masyadong natutuwa sa presence nya. O dahil sa sinampal nya ako. Ay ewan. =__=

"Ayy, nainis ka ba miss?"

"Sa tingin mo sinong hindi maiinis kung bigla bigla kang sasampalin? Close ba tayo ha?" =__=

"Eh sabi mo kasi sampalin kita eh..." napakamot sya ng ulo.

"Eh kung sabihin kong tumalon ka mula sa third floor, tatalon ka? Psh." =__=

"Galit ka na eh? Hala... Ayokong may babaeng nagagalit sakin," nabigla ako kasi bigla syang yumuko at lumapit sa mukha ko habang nakahawak sya sa balikat ko, "Scusa..."

"Ha? Scusa? Ano pusa? Ano--" hindi na ako nakaimik ng nilapit nya na ng tuluyan ang mukha nya sa mukha ko at...

HOMAYGALLYGALLYWOW.

Kiniss nya ako. O____O

HANG PERS KESSSS KOOOO WALAAAA NAAAAAAA!

"Scusa means sorry..." nakangiti nyang sabi sabay tinapik ang balikat ko at umalis na.

AYY PAKSHET NA HANIMAL YUN? PAGKATAPOS AKONG HALIKAN TATAPIKIN LANG AKO SA BALIKAT AT IIWAN? ANO TINGIN NYA SAKIN, PANGKISKIS NG LABI? PAKSHEETT. YUNG PERSSS KISS KO, IBALIK MO MIRKO CAPOBIANCE NG SYNTAX ERRORRRRRRRRRRR! T__T

Voice ♪ 5: Julalay my gulay

HOHOHO. Ansaya saya, meron na akong susi ng condo ng SE. Lalalala!

Teka... asan na ba yung bestfriend ko? Aila, yuhuuu where are you? Mabuti pa matawagan na mahirap hanapin yun sa lawak at laki ng building.

Mga ilang rings lang ay sumagot na si Aila.

"Uy bessie!"

"Bessie, where na u?"

"Here na me."

"Where na there? Ayy pochek. Ayusin nga natin dila natin. Asan ka na ba? Tapos na ako sa meeting. Tara na, puntahan kita."

Nahanap ko na kung asan si Aila tapos lumabas na kami ng building. Nung matagpuan ko si Aila parang sinaniban sya ng ispiritong abnormal kasi hindi sya mapakaling parang natataeng namumutlang parang ewan. Pag tinatanong ko naman kung ayos lang sya o kung napaano sya, sasabihin lang nya "ah, wala to wala to."

Edi wala. Sabi nya eh basta wag lang syang mageepelepsi dyan mamaya. Para kasi talagang may sapi sya eh. Ayy ewan.

Pumunta kami sa may pinakamalapit na mall at tumambay sa starbucks dun para maki-wifi connection ang aming beloved cellphones habang nililibre ko si Aila bilang celebration ng aking success julalay contract sa aking pinakamamahal na band.

"Talaga may susi ka na ng condo ng SE?!!!"

"Sshhhh! Wag kang maingay, mamaya mayroon dyang Se♥LOVE fansclub member, sugudin pa ako o kaya kidnapin pa ako makuha lang sakin yung susi. Ssh lang okay? Oo, meron na. So ibig sabihin nito, I can go anytime any hour any minute any second sa kanilang condo! mwahahaha!"

"Alam mo hindi ko gusto tono ng tawa, hoy Momoxhien ang kahalayan mo pigil pigilan mo lalo na't may susi ka na ng condo nila! Baka mamaya nyan mabalitaan na kita sa tv na nirape si Sync!"

"Psh. Wag kang magalala, hindi ko gagalawin si Syncbabes hangga't hindi pa kami kinakasal."

"Anakngdekwang 'to oh, kasal na agad iniisip. Ni hindi mo pa nga boyfriend yung tao, nangangarap ka na ng ganyan kataas! Ni hindi pa nga kayo friends eh! Jusmee."

"Soulmate kami bessie noh! Alam mo ba yung sa mga koreanovela at jdrama, yun bang yung bidang babae biglang magkakachance mameet ang idol nya tapos titira sila sa iisang bahay then BOOM, magkakainlove-an sila! Ayyyy. Alam ko ganun magiging future namin ni Syncbabes!" __<

'Cause I got your picture
I'm coming with you
Dear Maria, count me in
There's a story at the bottom of this bottle
And I'm the pen
Make it count when I'm the one
Who's selling you out
'Cause it feels like stealing hearts
Calling your name from the crowd

"Mabuti pang ibalik ko na ito baka masira ko pa," ibabalik ko pa lang sana yung picture frame sa bedside table ng magbukas yung pinto.

Live and let live you'll be the showgirl of the home-team
I'll be the narrator
Telling another tale of the American dream
I see your name in lights
We can make you a star
Girl, we'll take the world by storm
It isn't that hard...

"OOPS." sa bigla ko nabitawan ko yung picture frame bago ko pa mabalik sa bedside table at dahil dun, nabagsak ang frame sa may sahig at nabasag ito.

Wag nyo akong sisihin, nabigla lang talaga ako. Nabigla ako ng magbukas ang pinto at bumulaga sakin si Syncbabes na may kahalikan na babae... Nabigla rin sila sa presence ko at napatigil silang parehas.

Cause I got your picture
I'm coming with you
Dear Maria, count me in
There's a story at the bottom of this bottle
And I'm the pen
Make it count when I'm the one
Who's selling you out
'Cause it feels like stealing hearts
Calling your name from the crowd
Whoa

Hindi ko alam ang gagawin ko, nakatulala lang ako dito sa harap nila habang tumutugtog pa rin sa tenga ko ang kanta ng aking ipod.

Voice ♪ 6: Tabi, tabi po.

"Oops," nabitawan ko yung frame sa pagkabigla ko, nabasag tuloy ito.

"What the f--?!" biglang humiwalay si Syncbabes sa babaeng kasama nya at lumapit sa nabasag na frame. Saglit nya lang pinagmasdan yun sabay iniangat nya ang tingin sakin na nanlilisik, "You!"

Bigla syang tumayo sa harap ko at dahil mas matangkad sya sakin eh kinailangan ko syang tingalain para makasalubong ang mga mata nyang galit na galit. Lord, hindi ko po sinasadya sana maintindihan ni Syncbabes yun. T^T

"Why the fcuk are you here in our condo and in my room?!"

"E-eh k-kasi--" hindi ko pa man natatapos ang pagpapaliwanag ko sa sarili ko eh bigla nya na akong pinutol.

"I don't want to hear anything from you. Just... Just.." nasabunot nya ang buhok nya na wari mo'y nagpipigil ng inis, "Just get out of here before I do something unimaginable to you."

"I'm really s-sorry..."

"I SAID GET OUT!" halos mabingi ako sa malakas na sigaw nya kaya naman nagmadali akong lumabas ng kwarto nya pati na rin ng condo pero pagkalabas ko nakasalubong ko si Corrine, ang drummer ng SE.

"Oh hey its y--" hindi ko na sya pinatapos at umalis na agad ako, narinig ko pang sabi nya, "What happened? Bakit umiiyak yung bata?"

Xxx-xxx-xxx

Sa kakatakbo ko, nakarating ako sa may park kung saan may isang parte na may maliit na ilog dun. Umupo ako sa may bench na nasa tabi ng puno. Pinagmamasdan ko yung mga duck sa paligid, pagme-may ari ng parko ang mga iyan kaya hindi pedeng hulihiin.

"Quack. Quack."

"Wag nga kayong maingay kita nyong nagdadrama ako dito!" pinagalitan ko yung maiingay na bibe habang tumutulo pa rin ang luha at uhog ko. T^T

Hindi naman sa talagang nasaktan ako ng makita kong may kahalikan sya, kahit crush na crush ko sya eh prepared naman ako na malamang may gf sya kasi sikat sya kaya malabong mawalan sya ng gf. Kaya ko namang tanggapin ang bagay na yun pero ang ikinaiiyak ko talaga eh yung sinigawan nya ako. Sa buong buhay ko hindi ako nasigawan ng ganun, dahil sa laging wala ang mga magulang ko hindi ako nasisigawan ng ganun. Para akong batang napagalitan. Natakot talaga ako sa pagsigaw nya sakin kanina. Ayoko na, naiiyak talaga ako pag naaalala ko na sinigawan nya ako ng ganung kalakas. T____T

(Now Playing: Stay Close, Don't Go by Secondhand Serenade)

I'm staring at the glass in front of me, is it half empty of our wins or have i ruined all you've given me?
I know I've been selfish,
I know I've been foolish, but look through that and you will see,
I'll do better, I know,
Baby, I can do better.

Huh? May nagcoconcert ba sa park?

If you leave me tonight, I'll wake up alone, don't tell me I will make it on my own, don't leave me tonight, this heart of stone will sing till it dies if you leave me tonight.

"Quack. Quack."

"Sshh! Wag kayong maingay mga ducks! Hindi ko marinig yung kanta!" sa parte ko kasi hindi ko masyadong marinig yung kanta, parang bulong lang ang dating sakin nung sounds. Wala naman kasi ako sa gitna ng park eh, I mean nasa park ako pero yung pinakagitna ng park kung saan may malawak na circle space na pedeng may magmini concert ay malayo sa kinaroroonan ko.

Sometimes I stare at you while you are sleeping,

I listen to your breathing, amazed how I somehow managed to sweep you off your feet girl, your perfect little feet girl
I took for granted what you do.
But I'll do better, I know
Baby, I can do better.

"Parang familiar yung voice? Ewan ko lang din. Neverheard this song, sino kaya nagcoconcert dun? Ang ganda naman nung lyrics, ang lungkot parang inaasar lang ako sa pagdadrama ko ngayon." =__="

If you leave me tonight, I'll wake up alone, don't tell me I will make it on my own, don't leave me tonight, this heart of stone will sing till it dies if you leave me tonight.

"Haay. Mga duckies, ang OA ko talaga nuh? Parang sinigawan lang ako umiyak na ako, may patakbo takbo effect pa ako. Tss. Bwisit na buhay kasi ito eh," kumuha ako ng maliliit na bato tapos binato ko ulit yung mga bibe dun. Nagsitakbuhan naman sila.

"Quack! Quack!" haha. natatawa ako dun sa mga bibe, parang nagagalit sakin sa pagbabato ko sa kanila. Tama na nga, animal cruelty na ito. =__=

And don't you know my heart is open, oh, it's putting up the fight, and I've got this feeling, that everything's alright, and don't you see,
I'm not the only one for you but you're the only one for me.

Ang ganda nitong song, hindi ko aakalaing bukod sa kanta ng Syntax Error may iba pa pala akong song na magugustuhan. Mamaya nga makapunta sa center park para matanong kung sinong banda yung nagco-concert.

If you leave me tonight I'll wake up alone,

(stay)If you leave me tonight,
(close) I'll wake up alone,
(don't)don't tell me I will
(go)make it on my own,
(stay)don't leave me tonight,
(close)this heart of stone
(don't) will sing till it dies
(go)if you leave me tonight.
Don't leave me tonight

Wala na ba? Wala na akong naririnig eh. Tapos na ata. Hala, isang song lang ginawa nila? Baka mini concert nga lang siguro. Madalas naman ganyan dito sa park, merong mga maliliit na band o kaya mga musicians na titigil dyan tapos tutugtog ng walang bayad. Hmm, sayang naman akala ko pa man din matagal magcoconcert dyan yung bandang yun. Wala na tuloy akong background song.

"Maganda yung song noh, mga bibe?"

"Quack, quack." haha. Nakakatuwa, sumasagot talaga sila sakin.

"Ayan, medyo refreshed na ako. Siguro pede na akong maglakad lakad, wala na yung sama ng loob ko." oo, sensitive ako at iyakin pero hindi naman ako nagtatanim ng galit eh at mabilis lang din gumaan ang loob ko ulit. Iiyak lang ako saglit tapos wala na. :3

Lakad, lakad. Ito gusto ko dito sa park, kahit nasa city kami namaintain pa rin nito ang fresh air at clean nature. Maraming halaman, maraming mga bulaklak, may mga paru-paro, may mga puno at.... O___O

"Oh shit, hindi ko na kaya. Tabi tabi po."

"KYAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!" tumalikod ako kasi pagtingin ko sa isang parte, may isang lalaking nagtatanggal ng zipper ng pantalon nya at mukhang may balak dungisan ang pagkatao ng punong iyon. >__<

"Oh shxt! Oh shxt!" anong shxt shxt ka dyan? Sipain kita dyan eh! Bastos! Bastos! *takip mukha*

"Oy, Kevin! Ano yung sigaw na narinig namin? Anong nangyayari?"

Hindi ko nakita ng ayos ang mukha nya kasi tumalikod ako pero teka... Kevin? Saka pamilyar yung mga boses nila ah. Teka lang...

Ito bang walangyang itong iihi sa may puno ng park ay ang leader ng Runaway?! Sila ba yung kumakanta kanina? AHHH! Binabawi ko na ang sinabi ko kanina na maganda ang kanta nila, AMPANGET PANGET NG KANTA NILA! Kasing panget nila!

Kadiri... nakita ko pa ang underwear nya... Si Syncbabes lang ang gusto kong pagnasaan hindi sya! EEEEWWW. >__<

Chapter 7: Koya noodles & Ate Slurpee

"aaahhh! Aahh!"

"ssh! Hoy wag kang sumigaw!"

"Aaahh!" patuloy pa rin ako sa pagsigaw habang nakatalikod sa kanya at nakapikit habang nasa magkabilang ulo ko ang mga kamay ko. Hindi pa rin ako makaget over na nakakita ako ng lalaking umiihi. My virgin eyes, uwaaa!

"Ssh! Wag kang maingay sabi! Wag kang magiskandalo!"

"Aaa--!" naputol ako sa pagsigaw ko ng takpan nya ang bibig ko ng kamay nya.

Tinanggal ko kaagad ang kamay nya sa bibig ko at tinulak sya palayo sakin habang pinupunasan bibig ko, "Eew! Yuck! Kaderder! Eew! Nilagay mo yung kamay mo sa bibig ko eh kakatapos mo lang umihi! Eeew!"

"Hoy ano ba, wag kang OA miss! Hindi pa ako nakakaihi ano, naibaba ko pa lang zipper ng pants ko ng magsisigaw ka na dyan!"

"Bastos, bastos! Don't even narrate the details to me!" >__<

"Huy Kevin, ano yung sigawan na naririnig namin?" ayan na, nagdatingan na ang buong grupo ng Runaway. >__<

"Eh iihi sana ako kaso biglang nagsisigaw itong babaeng ito."

"Eh paano naman akong hindi sisigaw, eh wala ka naman kasi sa tamang banyo para umihi!"

"Eh wala na kaya akong choice, nakasarado yung public toilet at ihing ihi na ako! Tss, maituloy na nga, sasabog na eh." bigla syang pumunta sa isang puno at tumalikod sakin.

"AAH! BASTOS TALAGA! MANINIRA NG KALIKASAN!" inis na naglakad na ako palayo habang kinucurse sya, "MANUNO KA SANA!"

See? Don't blame me kung ang lakas ng hate aura ko sa Runaway. Leader pa lang nila bastusin na! >__<

xxx-xxx

< Aila's POV >

Np: truly madly deepy by savage garden

---> click video at the side to listen to the song

"I'll be your dream, I'll be your wish I'll be your fantasy" I hum as I choose which chips to nib on. "I'll be your hope I'll be your love, be everything that you need..." ♪

Nasa 7eleven ako ngayon, mga 8pm na ng gabi... Naglayas ako sa bahay kasi nagaway nanaman sina mama at papa pero babalik din ako mamaya. Sanay na ako, lagi akong ganto naglalayas sa bahay tapos babalik din agad pag tapos na yung gyera.

Hindi naman kalayuan ang 7eleven sa bahay ko, nasa kabilang kanto lang after ng isang eskinita. Walking distance lang.

"Thank you." sabi ko pagkakuha ko ng mga pinamili ko sa cashier tapos naghanap ako ng pedeng makainan. Since maliit lang ang convenience store wala itong mga upuan kundi meron lang itong 3 round tables w/c the other 2 are already full. So wala akong choice kundi pumunta dun sa isang table na merong isang strange looking guy na kumakain ng noodles.

"Halloo! Mind if I join you?" nakangiti akong tumayo sa tapat nya at pinatong ang mga pinamili ko sa round table.

Ngumiti lang sya at umiling kaya naman nagthank you ako.

"Umm, d'you mind me asking why you're all covered up? I mean bakit nakashades ka kuya eh tirik na tirik ang buwan, in any case... Bulag ka ba?" niwave ko pa ang mga kamay ko sa harap nya checking if he's blind or not.

He chuckles, "no, im not blind at all. I just prefer wearing eyeglasses."

"Kahit gabi? Hindi ka nadidiliman koya?" ang weird ng voice, it's too deep like parang ini-edit yung voice or something...kinda strange like his outfit.

"Not really, im used to it."

"Oh," i said nodding as I open my piattos, "Eh... Bakit ka naka-hood pa at may saklob ka pa? Kalbo ka ba?"

"Hahaha!" he burst out laughing, "No, I'm not bald. This is just my style."

"Weh, ishtayl?" medyo bulol pa yung pagkakabigkas ko sa 'style' kasi im munching my piattos as I speak...lol, no manners at all. *_*

"Hmm koya ano pangalan mo?" kausap kasi ako ng kausap hindi ko man lang natatanong ang pangalan.

"Uhh..." parang nagiisip pa sya tapos tumingin sya sa kinakain nyang cup noodles, "Just call me... Noodles. Yeah, noodles."

"Hindi mo naman real name yun eh. Niloloko moko." =__=

"Haha, let's just stick to pseudonyms. How bout you, how shall I call you?"

"Hmm... Dahil koya noodles ang tatawag ko sayo... Bale ang name ko is..." lumingon lingon ako sa paligid para maghanap ng pedeng gamiting nickname, "Ah! Alam ko na, call me slurpee!"

"Nice meeting you ate slurpee."

"Bakit may ate pa." =__=

"para fair, koya noodles kasi tawag mo sakin kaya ia-ate naman kita."

"Ohwell," since tapos na ako sa piattos ko kinuha ko naman yung chocolate bar ko at yun naman ang nginata ko habang kausap sya, "Alam mo ang weird weird talaga ng outfit mo, parang covered na covered ka. Panget ka ba kaya ka nagtatago ng ganyan ng sarili? O siguro... Magnanakaw ka? Or... Suicide bomber ka tapos may mga nakatagong bomb dyan sa loob ng jacket mo? Or... Holdaper ka siguro? Drug addict? Pusher?"

He smirks at me, "What if I am one of those you just said, will you scream and run away?"

"Maybe." sabay kagat ko sa chocolate bar ko.

"Kung maka-maybe ka parang wala lang eh. Haha!"

Napangiti ako, "Truth is depressed ako ngayon kaya kahit bad person ka man ngayon parang wala na rin akong pakelam. Alam mo kasi ilang beses na akong nagbabalak magpakamatay."

Sabay nilagay ko ang kamay ko sa may table at tinanggal ang wrist band na lagi kong suot suot, "See these? Mga failed atempts ko sila, pinagalitan nga ako ng sobra ng bestfriend ko ng makita nya to. Sinapok nya pa nga ako, sabi nya ang baliw baliw ko daw papakamatay na nga lang daw ako hindi pa chainsaw ang gamitin ko. Ang kulit ng bestfriend ko noh? Pero umiyak yun ng makita nya tong mga to kaya nagpromise ako sa kanya na hindi ko na uulitin pa ito. Kaya nga pag gantong mga times na depressed ako ay hindi ko sinasabi sa kanya kasi alam kong magaalala sya at matatakot na baka ulitin ko ulit itong mga ito sa pulso ko. Ang totoo nyan, gusto kong ulitin... Kaya kung suicide bomber ka man o nakahithit ng katol, hindi ako natatakot. Hinahabol ko si kamatayan, alam mo ba yun?"

Walang imik imik na umalis sya ng table, pinagmasdan ko syang naglakad sa may mga goods at kumuha ng isang cup noodle at binayaran ito sa cashier at pagkatapos nilagyan nya ito ng mainit na tubig at bumalik sa table namin.

"Here, a cup of noodles," inabot nya sakin yung noodles na binili nya, "Noodles like chinese proverbs say lengthens life. Know why?"

"Kasi mahaba yung mga noodles kaya hahaba rin yung buhay natin?"

"Wrong. Kasi the warmth that the noodle soup bring to us eases the fatigue and pain that we're feeling. If you feel that you're in too much pain, just by having a good sip of noodle soup will make you at ease and will wash away the heavy feeling. Emotional pain kills a person rapidly but if you can regain yourself from your pain and learn to smile again, life lenghtens."

"Nosebleed aketch koya, osya kakainin ko na tong noodles na bigay mo. Salamat ah?" nakangiti kong sabi, "Kain ka rin ng mga pinamili ko. Gusto mo nova? Boybawang? Mars chocobar? Smarties? Kuha ka lang, sabay tayong kumain."

Tama nga sya, nakakagaan ng loob kumain ng noodles. It has been ages since I had a sip of this thing. >__<

"Hapunan mo rin ba iyan?" pagtatanong ko.

"Yeah, yours too?"

"Yup, yup! Teka, bakit dito ka pala naghahapunan?" napakachismosa ko. XD

"Eh wala kasi akong makain sa bahay and besides that, I can't cook."

"Oh. Hey, gusto mo pag luto kita one time? I love cooking." ^___^

"Wow, that'll be a good offer but I have to reject it since I can't accept visitors in my house..."

"Uwaa. Why naman?" >___<

"Some private reasons."

"Oh... I see. Hmm, ganto na lang... Do you occasionally pass by here in this convenience store? Kasi kung gusto mo, pagdadalhan kita ng prepared dinner everytime na magkita tayo."

"No problem but if that's the case, we'll have to eat outside the store 'coz it's not their thing that we'll eat."

"We can always seat on the pavements." ^__^

"Haha! Sure, what about you? Why are you having your dinner here if you love cooking?"

"Eh kasi... May world war 1thousand sa bahay.."

Napatawa sya, "world war 1thousand? As far as I remember there were only 2world wars."

"Eh... Ibang world war ito, war between my parents na inaraw araw na lang na ginawa ng Diyos ay nagaaway na lang sila. Binging bingi na nga ako sa kanila, hindi man nga lang ako makapagaral sa ingay nila. Kaya pag may away sa bahay, naglalayas ako dito sa 7/11 tapos babalik na lang ako sa bahay pag mga 11pm na kung kelan sigurado ng tahimik sa bahay."

"I'm sorry to hear that."

"Dont be, sanay na ako nuh."

*I'll be your dream

I'll be your wish I'll be your fantasy
I'll be your hope I'll be your love
Be everything that you need
I'll love you more with every breath
Truly, madly, deeply do
I will be strong I will be faithful
'cause I'm counting on
A new beginning
A reason for living
A deeper meaning, yeah*

"Nice. Truly madly deepy ang ringing tone mo? Fave ko yan."

"Haha, same goes. Sagutin ko lang ah?"

"Sure."

Pumunta sya sa isang sulok at kinausap saglit yung nasa telepono. Nang matapos na sya eh bumalik sya sakin na namamaalam, "Ate slurpee, Im sorry but I already have to go."

"Naku dont worry, go ahead. Must be important? Sige na, ill be fine here."

"Sure?"

"Oo naman. Sige, go na." :)

"Sige. Guess, we'll see each other some time again?"

"Yup and I'll cook you dinner. Bye koya noodles."

Ngumiti sya at saka umalis.

Haay... Mag-isa nanaman ako, all of I sudden nakaramdam na naman ako ng depression...

*beep beep*

1msg received.

From: wifey.momo _<

"Example lang po, lola Momo." -.-

"Psh. Pero paano na lang yun... anlaki na talaga ng galit sakin ni Syncbabes... ayaw na ayaw na panigurado sakin..." T_T

"Tch. Problema ba yan Momo? Magsorry ka lang, tao din naman yun siguro naman tumatanggap sya ng sorry diba? Afterall, hindi mo naman sinasadya ang lahat ng nangyari eh. Your intention were all good so magsorry ka lang at pag hindi ka nya pinatawad, bugbugin mo. Okay?"

"Hindi, hindi ko kayang bugbugin si Syncbabes."

"Osya, pag hindi ka pinatawad rape-in mo na lang. Ayan, mas okay ba?"

"O-K-A-Y sa alright! Mwahahahaha." nakakabaliw talagang kausap 'tong bestfriend ko. =.= :D

~x~ ~x~ ~x~ ~x~

Sa may practice room ng Syntax Error...

“WHAT IS THAT ANNOYING CREATURE DOING IN HERE?!!!” pagkapasok na pagkapasok ko pa lang sa practice room nila kasama si manager Ree ay biglang tumigil sa pagtugtog si Syncbabes at sinagawan agad ako. Uwaaa. Inis na inis talaga sya sa presence ko. ('^' )

“We've talked about it already, Sync.” sabi ni manager Ree na nasa aking tabi, “Momo from now is your personal assistant.”

“No way! I'm going! Nawala ang gana ko sa pagpapractice!” biglang hinagis sa floor ni Sync yung guitar ng practice room at may kinuhang guitar na nakalagay sa black bag sa may gilid dun tapos lumabas na ng pinto pero pagkalabas nya at nung mapadaan sya sakin, tinulak nya pa ako. T_T

“Hey Sync, wait!” paghahabol sigaw ni manager Ree tapos tumingin sya sakin, “Wait here ok? Hahabulin ko lang yung batang iyon.”

Aalis na sana si manager pero hinawakan ko sya sa braso nya para mapigilan, napatingin tuloy sya sakin ng may pagtataka, “Ako na po manager Ree.”

Hindi na ako nagintay ng sagot kay manager, tumakbo na ako palabas para hanapin at sundan si Sync.

Kung saan saang pasikot na ng building ako nakarating pero hindi ko pa rin sya makita. Takbo ako ng takbo. Ang bilis naman mawala nun parang kabute lang. Haaay. Napapagod na akong tumakbo, makatigil muna at makaupo dito sa isang hagdan.

Umupo ako sa may dulo ng isang hagdan at nagpupunas ng pawis na tumutulo sa noo ko kakatakbo kanina. Pinapaypay ko ng kamay ko ang sarili ko ng dahil sa init.

NP: Hey there delilah by Plain White T

Tentententen. ♪♪

Napatigil ako sa pagpaypay ng sarili ko ng aking kamay ng biglang may narinig akong tugtog ng gitara na nanggagaling mula sa taas ko. Lumingon ako para makitang may isang pinto dun, pinto papuntang rooftop ng building na ito ata?

Tentententen. ♪♪

I'm pretty sure na dun sa taas nanggagaling yung tugtog. Dala ng kuryosidad, tumayo ako sa pagkakaupo ko at umakyat at binuksan ang pinto.

“Hey there Delilah
What's it like in New York City?
I'm a thousand miles away
But girl, tonight you look so pretty
Yes you do
Times Square can't shine as bright as you
I swear it's true ...”

I can't believe this. I just found him... he's sitting on the floor with his back rested on the wall as he strums his guitar with eyes closed singing their song Hey there delilah. It's a pretty old song of them, isa sa mga first cover nila nung baguhan pa lang sila sa music industry... I really love this song, let's say I fell inlove with their band listening to this song.

“Hey there Delilah
Don't you worry about the distance...”

Napatakip agad ako ng bibig ko kasi sa sobrang ramdam na ramdam ko yung pagkanta nya eh hindi ko na napigilang mapakanta din... akala ko nadistract ko sya at naramdaman nya ang presence ko pero parang wala syang naririnig... it's like he's wrap with his own song and world...

“I'm right there if you get lonely
Give this song another listen
Close your eyes
Listen to my voice, it's my disguise
I'm by your side ...”

He's singing this song from his heart, I can feel it...

“Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
What you do to me ...”

Hindi ko na napigilan ang sarili ko, napapikit ako ng aking mga mata at napasabay sa kanyang pagkanta...

“Hey there Delilah
I know times are getting hard
But just believe me, girl
Someday I'll pay the bills with this guitar
We'll have it good
We'll have the life we knew we would
My word is good...”

I can't help it, it feels so good to sing... I raise my head as I sing with my eyes closed. The wind that blows my hair and feels my skin, the rays of sun that touches my cheeks, everything... everything sounds surreal. It feels like I'm dreaming, flying to another place.

“Hey there Delilah
I've got so much left to say
If every simple song I wrote to you
Would take your breath away
I'd write it all
Even more in love with me you'd fall
We'd have it all

Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me...”

We are actually singing together... It makes me want to smile.

“A thousand miles seems pretty far
But they've got planes and trains and cars
I'd walk to you if I had no other way
Our friends would all make fun of us and we'll just laugh along because we know
That none of them have felt this way
Delilah I can promise you
That by the time we get through
The world will never ever be the same
And you're to blame ...”

Very peaceful... very soothing...

“Hey there Delilah
You be good and don't you miss me
Two more years and you'll be done with school
And I'll be making history like I do
You'll know it's all because of you
We can do whatever we want to
Hey there Delilah here's to you
This one's for you

Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
What you do to me...”

Natapos yung kanta and he is still strumming the ending instrumental nung mapamulat ako ng mata at narealise na anytime matatapos na yung kanta at pag natapos ito baka imulat nya na yung mga mata nya at pag nangyari yun, malalaman nyang andito ako at pag nakita nya ako?

KYAAAAAA! Nagmadali akong nagtago sa likod ng pintong nakabukas. >_<

“Weird,” bigla syang nagsalita ng matapos na nyang tugtugin yung instrumental part nung song, “I thought I was singing with someone. Must've been my imagination.”

Tama! Tama! Imagination mo lang iyon! Leshe, bakit ba ako nagtatago sa kanya? Edi ba nga hinahanap ko sya kanina para makausap ko sya pero... pero... natatakot kasi ako sa kanya baka sigawan nya ulit ako. >___<

Nakaupo ako ngayon at nakayakap sa tuhod ko habang sumisilip mula sa butas ng pinto sa may gilid para makita syang tumatayo sa kinauupuan nya! O.O

“Teka,” bigla syang tumingin sa direksyon ko o sa direksyon ng pintuan? “I thought I closed the door? Hmm. Mabuti pa maisarado na lamang para walang makaistorbo sakin dito.”

Uwaaaa! Bigla syang naglakad papunta sa direksyon ko, papunta sa direksyon ng pintuan!

Sasarhan nya yung pinto? NOOOO! Oras na sarhan nya ang pinto, marereveal ako dito. At pag nakita nya ako --- uwaaaa. Who knows kunga nong ire-react nya. >_<

Malapit na sya sa pinto, malapit na malapit na...

“HUWAAAAAAAAAAAAAAAAAAGGGG!!!” napasigaw ako, natakpan ko kaagad tuloy ang bibig ko. Eeek. Momo, ang bobo mo bakit ka sumigaw? Uwaaa. Momo, ang bobo bobo mo! Momo, bobo. Rhyme pa! >_<

“Hey who's there?!” ayan na, sigaw ka kasi ng sigaw Momo, wala na talaga akong takas sa kanya...

*ting! *

Escape plan! Mwohoho.

“Wag mong hahawakan ang pinto! Ako ay isang nuno ng mga pinto, once na lumapit ka o hawakan mo man lang ang pinto ikaw ay manununo! Magkakapigsa ka all over at tatagyawatin sa iyong pwet!” sorry naman, ito lang kinaya ng brain cells ko para sa isang escape plan. Let's just hope na naniniwala si Syncbabes sa mga nuno...

“What the f.uck?!” and I think hindi sya naniniwala kasi inis na hinila nya yung pinto and...

TADAAAA!

“He-he!” ^_^V nagpeace sign pa ako sa kanya pero yung mukha nya hindi maipinta ng makita ako.

“IKAW NANA---”

“Kyaaaa! Wag mo na ako sigawan please!” hindi ko na sya pinatapos sumigaw at ako na yung nagsalita ng dire diretso habang nakatungo ako at nakapikit ang mga mata, “Sorry na please sorry na! Hindi ko naman sinasadya yung nangyari sa condo nyo eh, gusto ko lang talaga maglinis at hindi ko talaga ginustong masira yung frame. Babayaran ko yung damages o kung anuman. Sorry na talaga. And about dun sa nakita ko sa kwarto mo, promise hindi ko ipagkakalat, i'll act as if wala akong nakita. Ie-erase ko sa memory ko yung nakita ko. Sorry na talaga, sorry na. Wag ka ng magalit sakin please.” >.<

Nung matapos na akong magsalita eh nakapikit at nakatungo pa rin ako, mga 10seconds ata na walang naimik then bigla syang nagsalita...

“You're really annoying. Remember that I like drinking gatorade after our band practice, the blue one and don't even forget that!” napamulat ako ng mata at napa-angat ng ulo at tumingin sa kanya pero nakatalikod na sya sakin na dala dala ang gitara nya at papasok na sya ng building, bababa na sana sya ng hagdan pero bigla syang tumigil.

Tumigil sya ng nakapamulsa ang isang kamay at nakahawak ang isa sa may sabitan ng gitara nya, hindi sya lumilingon ng magsalita sya, “I thought 'twas just my imagination that there was someone with a beautiful voice singing along with me.”

He shook his head tapos bumaba na sya ng tuluyan leaving me here sa rooftop na medyo natulala at currently processing lahat ng sinabi nya...

1% loading...

2%...

weh. Ang bagal ng loading ng utak ko. >-<

100% loading complete!

“Remember that I like drinking gatorade after our band practice, the blue one and don't even forget that!”

Teka, inuutusan nya ba ako na ibili ko sya palagi ng gatorade na blue tuwing pagkatapos ng band practice nila... does that mean... tinatanggap nya na akong personal assistant ng banda nila? Uwaaaa!

Then, then...

“I thought 'twas just my imagination that there was someone with a beautiful voice singing along with me.”

Beautiful voice singing along with him? Ako lang naman yung kasabay nyang kumanta diba? Tapos beautiful voice? Uwaaaaa! Pinuri ni Syncbabes ang boses ko! Pinuri nyaaaaaa!!!

“Kyaaaaa! Ansaya saya! Woooo! Oyea, oyea!” para akong tanga dun sa rooftop na magisang nagsisisigaw at nagsasayaw sa saya. \(♥vv♥)/

Voice ♪ 9 predictions

“Apple juice kay Zeke, pineapple kay Mirko, gatorade kay Sync and lastly milk shake kay Corrine.”

“Thanks bunso.” pinat ni Corrine ang ulo ko pagkakuha ng milk shake nya, “Halika, kwentuhan muna tayong dalwa dito sa balcony. Nakaka-op dyan sa mga boys eh.”

Hinigit ako ni Corrine palabas sa may balcony ng practice room, nasa 3rd floor pala ng building ang practice room nila tapos yung mga inumin nila kinuha ko sa nearest vendo machine.

“Gusto ko ang tawag mo sakin ay Ate Corrine, okay? Wag ka masyadong stiff at formal, family na tayo eh.” nakangiti nyang sabi pagkasandal nya sa rail ng balcony.

“Ok ate Corrine.” ang bait nya, mukhang suplada kung titignan si Ate Corrine pero hindi naman pala. ^__^

“Ay bakit wala kang inuming binili para sa sarili mo? Gusto mo hati tayo sa milkshake ko?”

“Naku, wag na ate. Ok lang ako.”

“Sigurado ka? Eh kanina ka pa paikot ikot para alalayan kami habang nagpapraktis tapos katatapos mo pa lang ata ng school, naka-uniform ka pa, siguradong pagod ka na nyan. Dapat binili mo rin ang sarili mo ng inumin.”

“ok lang talaga ako.” ^__^

“Hmm... Sige na nga. Taga Willford ka diba? Bakit pumayag kang maging personal assistant namin? Eh matrabaho iyon, sigurado naman ako may pera family mo kasi sa Willford Academy ka napasok. D'you mind me asking kung bakit pinili mong maging assistant namin at taga-linis ng condo? Nagigipit ka ba? May financial problem ba kayo? Just tell me, I'll help you. Family na tayo eh, ayokong nasa trouble kapamilya ko.”

“Salamat ng marami ate Corrine pero wala kaming financial problem. Gusto ko lang talaga magtrabaho sa inyo dahil idol na idol ko ang banda nyo. At natutuwa talaga akong maging assistant nyo kasi nakikilala ko kayo ng lubusan. Tulad mo po...”

“Tulad ko?”

“Wag ka magagalit ah? Impression ko kasi sayo ay suplada dahil sa fierce look mo for being the only girl in the band pero ang totoo pala, you're a very sweet person.”

“Aww. You too, bunso.” :”))

“Umm... Oo nga pala ate Corrine, pede ba akong makahingi ng autograph sayo? May bestfriend kasi ako na baliw na baliw sayo. Super idol ka nya.”

“Wow talaga? Wag na lang autograph, isama mo na lang sya pag pupunta ka sa practices or concert namin para naman magkakilala kami. Wag kang magalala kay manager kung magdadala ka ng kaibigan, ako ng bahala dun.” ^_^

“Wow talaga ate Corrine? Naku thank you talaga ng marami! Siguradong matutuwa nito ang bestfriend ko.” \(* w *)/

“Ragazzi!” narinig kong sigaw ni Mirko.

Napatingin ako kay ate Corrine with a big question mark on my face, “You know that Mirko's half italian right? Just by staying with us, you'll learn basic Italian 'coz that freak constantly speaks his language. Ragazzi means “guys”, he says it as he calls us as a sign to resume oyr practice.”

Pagkasabi nya nun, tinapon nya na yung bottle of milk shake sa may trashbin dun sa sulok at pumasok na sa practice room.

Natutuwa akong panuorin sila, feeling ko nakakalibre ako ng concert dito --- everyday concert. Ang masaya pa, I get the chance to hear their songs that arent even heard by the public yet. ( =* O *=)

Mga 8pm na nun, hindi pa rin sila tapos magpractice kaya naman inutusan nila akong bumili ng hapunan sa malapit na jollibee. Nagpunta naman ako sa jollibee, walking distance lang. Umorder din syempre ako ng para sakin, nagugutom din naman ako noh. :D

Bitbit ko sa magkabilang kamay ang mga plastic ng hapunan namin, nakasalpak sa magkabilang tenga ko ang headset ko --- tumutugtog ang kanta ng Syntax Error na “What Does it Take”. I super love it. __<

~x~x~x~x~x~x~

“Bessie, can you believe that? Sisirain ko daw ang SE? Alam kong sira na ang tuktok ko pero never kong sisirain ang SE! For sure, nakadrugs yung manghuhulang iyon.” naka-arms crossed kong sabi habang naka-upo kami sa sofa ng starbucks at nakiki-wifi. Kakatapos lang ng klase namin at mamaya pang 9pm ang action ng pagiging julalay ko ng SE dahil mamaya ay may presscon sila para sa launching ng latest album nila. Hindi na ako nagba-bother mag-ayos ng sarili dahil sabi ni manager ay naka-cover naman daw ako, i mean naka-saklob daw ako and such para daw hindi ako makilala ng press. Mahirap na daw kasi baka mamukhaan ako ng media at alam nyo naman ang media, pag naalalang ako yung baliw na um-appear sa concert ng SE tapos ngayon julalay na nila ako eh gagawan na agad nila ng issues slash scoop. Chismis for short. =_=

“Eh kausap ka kasi ng kausap ng mga tao sa tabi tabi kaya ka nakakuha ng mga ganyang hula.” saad ni Aila habang nagpe-facebook sa laptop nya. Yan dayo namin dito, free wi fi. :D

“Pero don't worry Momo, hula lang naman yun. Para bang sa exam pag hindi mo alam ang sagot sa True or False questionnaire, tapos you end up sa “meenie meenie bahala na si batman mo” in short term, manghuhula ka na lang kasi hindi ka sure at sa panghuhula, it's either tama or mali ang hula mo depende kung gaano kalakas ang prayers mo.”

“Depende sa prayers ko? Ha?”

“Hmm... Paano ko ba i-e-explain sa peanut brain na ito,” narinig kong bulong ni Aila sa sarili nya.

“Hoy sinong peanut brain? Sapakan gusto mo?” >__<

Pero hindi nya ako pinansin, “Ah! Momo, diba pag may mga weather forecast tapos ansabi sa prediction nila uulan ng malakas the day after tapos may importante tayong lakad.. tanda mo ginagawa natin?”

“Oo naman, tanda ko dati pupunta tayong star city nun eh kaso sabi magkakabagyo daw eh excited na excited pa naman tayo at ayaw nating masira yung plano natin kaya lahat na lang ng pedeng gawin basta wag lang umulan eh ginawa na natin. Kumanta na tayo ng “rain rain go away, come again pag may heavy exam sa school para walang pasok”, nagnakaw pa tayo sa bahay mo ng mga saging at mansanas sa bahay nyo at umakyat ng bundok para mag-alay sa langit para hindi ito umulan. Nag-rain dance pa tayo sa kalsada, kamuntik na nga ako masagasaan eh. Tapos nag-gawa pa tayo ng mga rain dolls against sa rain. Tapos super pray pa tayo na wag sana umulan.”

“Exactly! Kelangan lang ng super prayers for good results sa isang hulang nagawa. Predictions are nothing, believing is the real deal. Kaya dont bother yourself too much dyan sa hulang iyan.”

“Oh well, tama ka nga,” sabay inom ko sa ice coffee.

“Hey akin yan Momo!” at inagaw sakin ni Aila ang ice coffee nyang iniinuman ko. Ubos na kasi yung akin. T^T

“Leshe. Damot mo. Wait nga, babanyo lang ako. Napupupu ako sa kadamutan mo.”

“Kainin ka sana ng toilet bowl.” sabay pabirong palo ni Aila sa pwet ko pagkatayo ko sa sofa.

Nagdiretso ma alp sa banyo, pumasok ako sa isang cubicle pero habang umiihi ako may narinig akong nagsasalita sa katabi kong cubicle.

“Yes of course, I'm doing a great job. You guys must congratulate me, he's falling head over heels for my charms. Just a little bit and he'll fall to my trap and we can easily crash his band into pieces.” wow parang ang mean naman nitong girl, parang boses ng supervillain sa films. Ohwell, not like it's my business, na-overheard lamang.

Lumabas na ako ng cubicle ko at naghugas na ng kamay ng bigla rin syang lumabas. Nakayuko ako habang naghuhugas pero napasilip ako mula sa salamin ng tumabi sya sakin para magretouch ng lipstick nya.

Nanlaki yung mga mata ko ng makita ko mukha nya...

Maganda sya at parang pamilyar yung mukha nya...

Nagiisip pa lang ako kung saan ko sya nakita eh lumabas na agad sya ng banyo dahil natapos na syang magretouch.

“Teka, saan ko ba nakita iyon...” pagtatanong ko sa sarili habang pinapatuyo ang aking mga kamay, “Where oh where...”

Parang biglang may nasindihang lightbulb sa aking utak at nanlaki ang aking mga mata ng makilala kung sino ang babaeng iyon...

SHE'S THE GIRL WHO WAS WITH SYNC SA CONDO NG SYNTAX ERROR, REMEMBER YUNG KAHALIKAN NYA NUNG PUMASOK SYA SA KWARTO NYA?

“Yes of course, I'm doing a great job. You guys must congratulate me, he's falling head over heels for my charms. Just a little bit and he'll fall to my trap and we can easily crash his band into pieces.”

What's that suppose to mean?! O________O

Uh oh. Syntax Error's in trouble, my Syncbabes is in trouble! >_________<

Voice ♪ 10 FARTcon

“So ganun, yung girl na kahalikan ni Sync nung isang araw sa condo nila ay may masama pa lang balak sa Syntax Error?” naikwento ko kaagad kay Aila yung narinig ko sa banyo pagkabalik ko sa pwesto namin. Hahanapin sana namin yung babae kaso bigla na lang nawala. >_<

“Oo! Oo! Paano na yan, Aila?! Hindi kaya para sa babaeng yun yung hula?!” para akong penguin na hindi mapakali sa kinauupuan ko, “Sumbong natin kay Sync? Sa Syntax Error? Pati na rin kay manager Ree?” >__<

*SLAP!*

Kyaa! Bigla akong sinampal ni Aila! >.<

“Maghunos dili ka nga Momo. Alam mo kaya ka laging napapahamak kasi padalos dalos ka sa mga kilos mo palagi eh. Pag-isipan mo muna ang isang bagay bago ka umaksyon. Natatandaan mo yung hula? Wag ka daw papadala sa galit, dahil yun daw magiging dahilan ng pagkasira ng Syntax Error. Sa ngayon hindi ka pa galit pero iisa lang ibig sabihin ng hula, WAG KA MASYADONG PAPADALA SA EMOSYON MO! Isipin mo nga, yung babaeng yun ay maaaring mahalaga kay Sync tapos kung bigla bigla mong sasabihin sa kanya yung nalaman mo, sa tingin mo paniniwalaan ka ni Sync? Gayong hindi naman maganda ang reputasyon mo sa kanya?”

“Sabagay... eh kung mga ka-band members nya o kaya kay Manager Ree?”

Tinignan nta lang ako ng masama, “Momo, nakikinig ka ba sa mga sinasabi ko? Wag ka masyadong magpadala sa emosyon mo! Alam ko gusto mong mabunyag na kaagad ang masamang intensyon nung babaeng iyon pero sa ngayon hindi mo pedeng sabihin ni sa Syntax Error ni sa manager nila hangga't wala kang matinding pruweba!”

“Oo na nga. Ikaw na matalino, ikaw na tama. So... anong gagawin ko, Aila?” >o<

“Ewan.” ^____^v

This time, sinapak ko na sya. Bastos eh, andami daming sinasabi kanina, kamuntik na akong mapaniwalang matalino sya tapos isang malaking “ewan” lang ang sagot sakin. Napakahelpful nya, sarcasm included. >__>

~x~x~x~x~x~x~x~x~x~

“This new album is composed of previous and new songs.” pag-e-explain ni Sync sa press. Nakatayo lang ako sa bandang likod at gilid ng table nila, dun sa part na hindi ako mahahagip ng camera. Naka-pants at plain shirt lang ako with black eyeglasses, ang hirap nga eh gabing gabi naka-eyeglasses ako pero sabi ni manager Ree kelangan hindi daw ako maka-caught ng attention ng media para hindi daw nila maalala yung kabaliwang ginawa ko nung concert ng SE sa Wattpad Coliseum.

“So are these songs gonna be heard in your upcoming concerts?” tanong nung isa sa mga press sa kanila.

Si Sync ulit sumagot, as the leader of the band sya yung pinaka-active sa pagsagot ng questions, “Yes infact asdfghjklqwertyuiopzxcvbnm~~”

Hindi ko na maintindihan pa yung mga sunod na sinabi ni Sync dahil bigla akong nakaramdam ng pagsakit ng tyan.

Pakshet! Bakit ngayon pa? Gusto kong magbanyo pero kung magbabanyo ako kelangan kong dumaan sa likod ng Syntax Error dahil ang pinto palabas ng hall na ito ay nasa kabilang parte and I have no other way kundi dumaan sa likod nila pero kung dadaan ako sa likod nila edi mahahagip ako ng camera? Wala namang masamang mahagip pero ang problema ko eh andami kasing wires sa likod ng SE gawa ng sa mga microphones, ilaw, speakers and etc. Eh may pagkalampa pa man din ako, paano kung maapakan ko yung wire tapos mapasabit yung paa ko tapos madapa ako? Huling huli ako sa camera pag ganun! Nakakahiya iyon! >__<

Pero tinatawag na talaga ako ng kalikasan, ansakit sakit na ng tyan ko. Antakaw ko kasi ayan tuloy. >__<

Tinignan ko yung wall clock sa loob ng hall.

8:50pm.

Saktong 10minutes na lang before the break! Eek! Kaya mo yan tiisin Momo, pigil pigil lang ng 10minutes! Aja! >__<

8minutes...

7minutes...

6minutes...

Hindi ko na kaya... Ansakit sakit na... pinagpapawisan na ako ng malamig dito promise... ni wala na nga akong maintindihan sa mga pinagsasasabi nila dito...

5minutes...

ahhhh!!! 5minutes pa! Pero lalabas na talaga promise! >__<

Patawarin nyo po ako pero hindi ko na kaya....

*PRUUUUUUUUUUUUUT!!!!*

Mahina lang naman yung sounds ng utot ko pero ansabi nila mas nakakatakot daw ang utot na walang sound o mahina dahil sa amoy daw ito bumabawi...

“Uhh... Mirko, may naaamoy ka ba?” narinig kong mahinang sabi ni Corrine sa katabi nyang si Mirko. Si Corrine kasi pinakamalapit sakin kaya sya ang unang biktima ng aking pasabog.” T__T

“Huh? Naaamoy? Wala---” pero biglang suminghot singhot si Mirko tapos nagbago yung expression ng mukha nya at nilagay ang index finger nya sa ilalim ng ilong nya at nagmurmur ng salitang hindi ko naintindihan, Italian ata, “Merda! Che puzza!”

(Translation: Shit, ambaho!

A/N: If you try to translate in google the italian words in my story, it'll only give you the 'LITERAL' translation so just trust my translations. Lalo na pag mahaba na yung phrase. *wink*)

Tapos kinulbit naman ni Mirko si Sync pero hindi sya pinansin nito kasi busy sa pagsagot si Sync sa isang question sa kanya kaya mula sa likod ni Sync kinulbit ni Mirko si Zeke na sya namang kumausap dito mula sa likod ni Sync, yumukod silang dalwa.

“Ano yun?” pabulong na tanong ni Zeke.

“Ambaho. Amoy mo?”

Suminghot singhot si Zeke tapos tumango sya, “Takte! Antindi ng amoy!”

Uwaaa. Maiiyak na ako sa pwesto ko lalo na ng mapansin ng mga press ang weird na bulungan ng tatlo.

“Guys,” nagsalita si Mirko sa microphone nya, “Hindi nyo ba naaamoy? May mabaho eh...”

Tapos nagsinghutan sila at nagkaraoon ng big commotion sa amoy sa paligid. Kahit ako amoy ko ang sarili kong pasabog since de-aircon ang hall room at close area pa sya kaya walang takas ang utot ko.

Dahil sa sobrang tindi na ng amoy na halos nakakasuffocate na ay binuksan na lahat ng bintana at napilitang palabasin ang lahat sa hall room.

Sa may labas nagpaalam ako kay manager Ree …

“Manager...”

“Not now, Momo. I'm busy.”

“Manager eh... manager... manager...” pangungulit ko dahil hindi ko na talaga keribels itong tyan ko.

“What is it?” half annoyed na tanong ni manager.

Pinagdikit ko ang index fingers ko at tumungo, “Saan ang banyo dito?”

Yung medyo annoyed na mukha ni manager ay unti unting natatawa na para bang nagets kung kanino ang bombang sumabog sa hall, “HAHAHAHA! Go straight then turn left sa end ng hallway. You'll see it at once.”

“Salamat manager.” namumula kong sabi sa hiya.

“Go ahead Momo bago magkasecond atomic bomb pa! Hahaha!”

Tumango na lang ako sa sinabi ni manager at tumakbo na papuntang banyo. Shocks lang talaga, nakakahiya talaga ako buti na lang mabait si manager at hindi nagalit sa ginawa ko tho tinawanan ako. Uwaaa! So embarrassing talaga! (>///__<

“Haha! It's just shows kung gaano sila kabaho! Nakakatawa talaga, sobrang eeew lang! Smells like fart daw eh! It must've been one of them. Zeke, maybe?”

“No, maybe Corrine?”

“Eeew. A girl who farts like a bomb? That's yucky.” this time nagmadali na ako sa ginagawa ko habang yung tenga ko nakadikit sa pinto ng cubicle ko. Sino sila at ano ang mga pinagsasasabi nila?! >__<

“Haha. Or maybe Mirko?”

“No, I'll bet it's the leader, Sync! Hahaha!”

“Hahaha! Hey sis, I got an idea. Why don't we suggest sa media na ibalita nila ito? Para malaman ng mga fans ng SE kung gaano kadisgusting ang SE na yan!”

“Nice idea girl!”

Hindi ko na keri makinig! Naglinis na ako ng sarili at nagsuot ng pangibaba sabay flush sa toilet bowl at sabay sipa sa may pinto para magbukas ito.

*SBLAM!!!!!*

“Hoy mga chupacaprang bading!!!”

“Omegash. Ang babae sa toilet bowl ba ito?!” O___O

“Hohemgee sister, sya ba yung nababalitang toilet bowl version ni sadako? Yung lumalabas sa well but this time sa toilet bowl nalabas? I'm so afraiddd sisterrrr.” >__<

Napayuko ako at napakuyom ng palad sa inis sa katangahan nitong dalwang babaitang ito sa harap ko, “Anong multo pinagsasasabi nyo ha?! Hoy kanina ko pa naririnig ang usapa--- wait!”

Napatigil ako sa pagsasalita at nilapitan ko sa mukha yung isang babae na curly ang hair, “I KNOW YOU! Ikaw yung kahalikan noon ni Sync! Ikaw rin yung narinig ko sa banyo that time!”

Lagi ko syang naririnig sa banyo ha. Banyo queen ba sya? Grr. =_=

Kumunot ang noo ni banyo queen pero maya maya lang eh nagsmirk sya, “hey hey look who's here... that's why you look so familiar. Ikaw yung sinasabi ni Sync na bagong julalay nila, yung sinigawan nya last time dahil nakabasag ka? Ikaw rin yung baliw sa concert nila last time.”

Tinaasan ko sya ng kilay, “Sino ka ha? Sino kayo? At anong balak nyo sa Syntax Error?!!!”

“It's none of your business.”

“None of my business?!” hindi ko na natiis at hinawakan ko sya sa kwelyo ng damit nya, “Tell me kung sino kayo?!”

“Sis, ohmygosh help me.” yung isa nya pang kasama bigla akong sinabunutan from behind kaya napabitaw ako sa pagkakahawak ko sa kwelyo ni banyo queen. >__<

“Aray ko! Bitawan mo buhok ko! Isusumbong ko kayo sa Syntax Error! Isusumbong kita kay Sync!!!”

Tinawanan nya lang ako, “Go ahead, let's see if he'll believe a crazy girl like you. Sync trusts me more than he trusts you.”

“Argghhhh! Bitawan mo buhok ko,” sinusubukan kong tanggalin makaalpas sa hawak ng kasama nya habang gusto kong saktan itong banyo queen na ito na nakasmirk sa harapan ko,”Sasapakin kitang babae ka! Ingungudngod ko mukha mo sa toilet bowl!”

“Ah talaga? Gagawin mo sakin yung mga iyon? Sige lang, ikaw din bahalang humarap sa galit ni Sync. Magsusumbong ako sa kanya. You know that Sync likes me a lot and he dislikes you. Go ahead, hurt me and I'll show Sync my bruieses so he can scold you and do unimaginable things to you.”

“Haha! Sis, she's a pathetic.”

“Yeah right, tara na nga sis!”

“Mabuti pa nga!” binitawan na nya ako at palabas na sila ng banyo pero tumigil si banyo queen sa may pinto at lumingon ulit sakin.

“Go ahead, tell them what you just heard. I dare you. Paniwalaan ka kaya? Hahahaha!”

Naiwan na lang ako dun sa banyo na inis na inis. Ano ba gagawin ko to help Syntax Error?

One thing's for sure,

I absolutely can't tell it to them, not just yet. I need to collect proofs! >___<

Voice 11: Banyoqueen Iris

"Hindi ka pa ba magpapalit Momo?"

"Ha? Hindi na Ate Corrine, uuwi na rin naman ako pagkatapos."

"WHAT?! Uuwi ka na, hindi ba nasabi sayo ni manager Ree na may dinner pa tayo?"

"Dinner?"

"Yeah it's kinda a tradition sa band na after every presscons ay kakain sa labas na treat ni manager, parang "good job" dinner para sa banda."

"Wowww... Pero wala naman ako pampalit ee hindi ko alam na may dinner pa pala, akala ko kasi tapos na."

"Ay nako Momo, wait nga lang," bigla syang nagkalkal sa bag nya tapos may bigla syang inilabas na very low V-neck blouse with matching black sleeveless shirt to put inside at shorts with a big belt to pair with, "Dali, suot mo ito."

"Pero---"

"Wala ng pero pero, buti na lang lagi ako nagdadala ng extrang damit at buti magkakatawan tayo! Osya, dali, suot mo na ito." wala na akong nagawa kasi pinagpipilitan sakin ni Ate Corrine. >__<

"Ayan bagay sayo. Umm Momo, sakin ba bagay sakin suot ko? Bagay ba sakin ang pigtails?" ginalaw galaw nya buhok nya tapos nagpa-cute, medyo natawa ako kasi hindi bagay kay Ate Corrine magpacute. I mean may pagkaboyish kasi ang dating nya dala na rin ng drummer image nya. XD

"Don't worry ate Corrine, maganda ka naman. Ayeee, nagpapaganda ka Ate Corrine ha, kanino?" pangiintriga ko, feeling close aketch ee. XD

"Sshh ka lang ah, secret ko lang ito pero... crush ko si Zeke." napatingin ako kay Ate Corrine na may mga nanlalaking mata, "Highschool pa lang kami, crush ko na sya pero yung gagong yun hindi naman ako napapansin. Panget ba ako?" >_<

"Ate naman ee, hindi ka panget. Daming baliw na baliw dyan sayo sa labas, kuko mo pa lang ata makita nila nahuhumaling na sila." "Iba naman yun ee, syempre lumalabas ako sa tv---"

"Waaa. Ate nalabas kang tv? Sadako ka ba?"

"Baliw! I mean, kasali ako sa isang banda na naririnig nila madalas tapos may mga presscons and such syempre normal na yung may mga taong makakapansin sakin pero nakakainis naman ee, kahit wala ng magkagusto sakin kahit wala ng makapansin sakin --- basta kahit si Zeke na lang. Yung gagong yun, ilang years na ako nagpapansin sa kanya! Napakaduling, napakamanhid sarap bugbugin!" >__<

"Eh nag-confess ka na ba naman ate?"

Bigla syang namula, "Jusko! Confess? Ayaaawww."

"May mga taong hindi nakukuha sa mga kilos, kung may gusto kang iparating Ate Corrine, diretsuhin mo sya at wag mong sisihin kung manhid sya, kasalanan mo naman eh hindi ka nagsasalita paano ka nya maiintindihan?"

Nagbuntong hininga sya, "Haay nako Momo, wala akong lakas ng loob ee. Hala, let's go na nga baka inaantay na nila tayo. Basta secret lang natin ito ha?" ^__^

~x~x~x~x~x~x~x~x~

Sa may parking lot, nung pagpasok ko ng van ng band.... teka, bakit may basura dito? =_=

"Hi! My name is Iris, Sync's friend." she extends her hand to me at syempre ang plastic na si ako nakipagkamay sa kanya.

"I'm Momo." :D

"Nililigawan pala yan ni Sync." biglang epal ni Mirko. Psh, hindi ko tinatanong. =__=

So Iris ang name ng basurang ito, oo sya si banyoqueen pero teka... nililigawan pa lang naman pala sya ee? Kung makaasta 'tong babaeng ito! Pero kung hindi pa pala sila eh bakit naghahalikan na sila? Remember nung huli ko silang nakitang magkasama ni Syncbabe? Grrr. But who cares! Ang mahalaga nalaman kong NILILIGAWAN PA LANG sya, patay ka saking babae ka... hinding hindi ako makakapayag na maging kayo. You'll soon be a roasted chicken. RAWR

Pero hindi ko like ang seating position ha.

Yung driver malamang nasa unahan alangang nasa likod paano magdadrive yun, tapos sa tabi ng driver's seat ay ang boss ng banda na si manager Ree.

Then sa first row ng backseat ay sina Mirko, Corrine at Zeke.

At sa last row ng backseat ay si Syncbabe ko na nasa tabi ng bintana sa left side, tapos si banyoqueen Iris at pagkaminamalas malas ka ay katabi ko itong banyoqueen na ito. Grrr.

"Okay guys, let's sing a song mahaba pa naman ang byahe! Wooo!" suggestion ni Mr. Energetic na si Mirko.

"Anong kakantahin natin?"

"Alam ko na, yung 'shut up' na lang!" sagot ni Ate Corrine sa tanong ni Zeke.

"It's decided then, yung Shut Up ang kakantahin natin. Call ka, Sync?"

"Sure, count me in."

"Okay," nilabas na ni Ate Corrine ang lagi nyang dala dalang drumsticks nya, "1-- 1,2,3---"

(NP: Shut Up by Simple Plan)

~♪ There you go You're always so right It's all a big show It's all about you ~♪

Wowwww. I love this song, ito yung kinanta nila nung first time akong makapunta sa concert nila dati. Well, love ko naman lahat ng songs nila.

"Sing along din kayo girls, ok?" kami ni banyoqueen Iris ang tinutukoy ni Mirko. Aba syempre walang hiya hiyang naki-sing along ako. ^___^♪♪

~♪ You think you know What everyone needs You always take time To criticize me
It seems like everyday I make mistakes I just can't get it right ~♪

Napansin ko hindi nakikikanta si Iris, paano sya makakakanta eh kung hindi nya naman alam yung lyrics... moreover, hindi nya alam yung song? I'm pretty sure hindi sya fan ng SE, sino ba fan may balak sirain ang sariling idol? Rawr. If killing is not a sin, inaanod na bangkay nito sa ilog pasig.

~♪ It's like I'm the one You love to hate But not today ~♪

Dahil ako'y salbaheng bata, may nice idea ako to irritate her. mwahahahaha.

Lapit sa tenga nya and VOLUMES UP! Yeah, I'm gonna sing at the top of my lungs!

"So shut up, shut up, shut up Don't wanna hear it Get out, get out, get out Get out of my wayStep up, step up, step up You'll never stop me Nothing you say today Is gonna bring me down!!!!" ~♪

"OUCHHHH!!!" biglang tumigil ang SE sa pagkanta at nagkaroon ng katahimikan sa biglang pagsigaw ni banyoqueen habang nakatakip pa rin ang kamay nya sa tengang sinigawan ko. Nagpipigil ako ng tawa. :DDDD

"What happened, Iris? Are you alright?"

"This girl," oh ano ginawa ko sayo? Sama ng tingin mo sakin? mwahahah. "Just shouted right on my ear!!!"

"Shouted? Like hello, I was singing along. Masyado naman sensitive ang eardrums mo." :)

"Mag-sorry ka sa kanya!" grr, ito naman si Syncbabe pinagtatanggol pa itong banyoqueen na ito. =__=

"SORRY." labas sa ilong na sabi ko. Sorry isang tenga lang sinigawan ko, dapat dalwa ee para pantay! =_=

Wala. Badtrip ako sa buong byahe. Thankful na nga lang ako at nakarating na kami sa restaurant na kakainan namin. Hooo. Sa may backdoor kami dumaan para hindi magkagulo, pag nakita kasi ang SE baka magpa-autograph papicture and such ang mga tao at magkaka-chaos. Nagpareserve na rin si manager ng private room na pede namin kainan.

Dapat sa table katabi ko si Syncbabe ang kaso nga lang may epal na pinanganak sa mundong ito at sumingit sa pagitna namin itong Iris na ito bale sya na ang katabi ko. Bwisit. Titinidurin ko ito, pigilan nyo ako. =__=

"Sync, say ahhhh." saksakan ng landi nyaaaaaa. Naiirita ako hindi ako makapagconcentrate sa pagkain ko habang naririnig ko mga kalandian nya. May pa-say ahhh pa syang nalalaman, anong tingin nya kay Syncbabe ko BABY? Grrrr.

"Sync, may dumi ka sa may labi." napatingin ako sa direksyon nila at nakita kong lumapit sya sa mukha ni Sync at malanding pinupunasan ang dumi sa may labi ng AKING Sync!

SOBRA KA NA!

"OOPS, natapon." sabay kuha ko ng baso ko at kunwaring natumba pero on purpose ko talagang itinapon sa kanya kaya naman bigla syang napatayo sa kinauupuan nya dahil sa bigla at pinupunasan ang natapunang damit. I forgot to mention, coke nga pala laman ng baso ko kaya later on magiging malagkit na yun sa balat nya. BWAHAHHAHA

"OHGOSH. OHGOSH." ang arte nya talaga. =__=

"Sorry, sorry!" lumapit ako sa kanya at kunwaring worried sabay kuha ko ng table napkin ko na patago kong dinawdaw sa may ketchup at ipinunas sa kanyang damit na nabasa, "Sorry talaga, halika pupunasan ko yung nabasa para matuyo agad. Sorry talaga sorr---"

"Eeek!!!" bigla nya akong tinulak patuyo, "WHAT HAVE YOU DONE? YOU WIPED MY DRESS WITH A TABLE NAPKIN THAT IS STAINED WITH KETCHUP?! THIS IS SO---- ARGHHHH!!!"

"Uh oh. Hindi ko nakita yung ketchup, sorry talaga?" bwahaha. Best actress ba ako? mwahahaha.

"MOMO!" bigla akong sinigawan ni Sync, uh oh... eto na talaga ang real UH OH. Papagalitan nanaman ako. T_T

"Mag-sorry ka sa kanya!!!"

"Nag-sorry na ako? Paulit ulit? UNLI tayo?" =_=

"ISA!"

Dalwa, tatlo... marunong ako magbilang. Haaay Sync, kung hindi lang ako patay na patay sayo... psh. Kasi naman kung alam mo lang ang ulterior motive nyang banyoqueen na yan hindi lang isang baso ng coke ang itatapon mo dyan, ISANG BALDE! At hindi lang ketchup mai-stain sa damit nya kundi DUGO talaga! KUNG ALAM MO LANG pero hindi mo alam eh. =__=

"Sorry." :|

"Tch." aba? Supladang ito, nagso-sorry na nga. =_= "Sync, paano na ito? Look, nakakadiri yung dress ko..." nagpapa-awa effect pa sya kay Sync. As if naman may magagawa si Sync para sa kanya? Anong gusto nyang gawin ni Sync mag-magic ng damit para sa kanya? VIP sya masyado! =_=

Pero....

"Here, wear this. Do you want me to accompany you to the toilet?"

This is breaking my heart. Hinubad ni Sync ang shirt nya at inabot sa bruhang Iris na ito.

I CAN'T BELIEVE THIS. Nag-magic nga ng damit si Sync para sa kanya... gaano ba sya ka-VIP sa buhay ng Syncbabe ko? Gaano? :|

Voice 12: The Drummer & the Guitarist

15minutes after. Hindi na bumalik sina Syncbabe at yung bruhildang Iris na yun. Pero sa totoo lang, ako yung tumutunog na kontrabida dito sa mga pinaggagagawa ko. Eh paano naman kasi eh hindi ko mapigilan ang sarili ko, alam mo yung parang may anghel sa harap mo pero alam mong sa loob loob nya sinasapian na ito ng sandumakal na halimaw? Yun bang alam mong may "trap" sya para sa mga taong malapit sayo pero wala kang magawa, hindi mo masabi sa kanila kasi hindi ka rin naman nila papaniwalaan? Lesheng yan kasi, paano ba mangolekta ng pruweba? /(>___<

"And yeah, don't let any media people to enter his room okay? Ngayon pang kumalat na agad yung news about last night, siguradong maraming aaligid aligid na mga baliw na reporters sa hospital. Be careful, sometimes they'll do everything just to get a scoop. Basta talasan mo lang senses mo, mapanloko rin kasi yang mga iyan."

"Oh, sige manager. I'll try my best."

Nagba-bye na si manager Ree at ako naman ay tumayo na sa pagkakahiga at nagpalit na ng damit at lumabas. Dumaan muna ako sa may fruit vendor at bumili ng prutas. Ano kaya favorite fruit ni Syncbabes? Wala naman kasi sa SE♥LOVE fansclub ang ganong tipo ng information. Boo.

Banana? Apple? Orange? Grapes?

Hmmm. Ano kaya?

Apple na lang siguro. Bumili na ako ng limang piraso ng apple at nagdiretso na sa hospital. Mahigpit din ang security kasi sa tapat ng room ni Syncbabe, may dalwang malaking lalaki, they look like some chucker-out. Wow lang ha, bago pa nga ako papasukin kinelangan pa nilang tawagan si manager Ree to confirm na ako nga si Momoxhien Clarkson na binigyan ni manager Ree ng authority pumasok.

Pinapasok naman nila ako pero sobrang kinakabahan talaga ako na makita si Sync. >__>

"Hi," sabi ko pagkapasok ko, nanunuod sya nun ng tv at nung marinig nya ang pagbati ko tumingin lang sya sakin saglit tapos tumingin na ulit sa tv without saying a word. Expect ko na he won't talk to me pero nadidisappoint lang talaga ako kasi ayaw nya akong pansinin. Galit pa kaya sya? :(

Nagdiretso na lang ako sa may lagayan ng fruits sa mini table sa tabi ng kama nya, nilagay ko dun yung mga apples na pinamili ko tapos inalok ko sya habang inaayos yung mga apples, "Gusto mo bang kumain ng mansanas? Pagtatalop kita." :)

Hindi sya lumingon sakin at sinabing, "I don't eat apples, that's the worst fruit for me. I detest apples, they don't taste good."

Nanlumo ako sa narinig ko, sa lahat lahat ng prutas na pinili ko... nagkamali pa ako. Talagang yung kinaayawan nya pang prutas ang nabili ko? Ang tanga ko naman ee. Sana pala yung orange na lang binili ko. >_<

"Oh, sorry. I thought... kung gusto mo lalabas na lang ulit ako para bumili ng orange? Or ng other fruits? Anong gusto mong prutas? Tell me, bibilhin ko right away. Grapes? Pear?"

"Wag na, I'm fine. Don't hassle yourself too much."

"Ohh... okay," umupo na lang ako sa upuan sa tabi ng kama nya na sobrang nakakaramdam ng total awkwardness.

Walang naimik samin, ang tanging ingay lang ay nanggagaling sa tv na nakalagay sa may taas ng hospital room. Nakinuod na lang ako, nanunuod sya ng CSI: Miami, yung parang investigation crime scene thingy na palabas.

"Mahilig ka ba sa mystery?" sinubukan kong mag-open ng topic wishing na sasagutin nya ang tanong ko. >.<

"Yeah." ang tipid nyang sumagot, hindi man lang nya ako nililingon. >.<

"Ako din mahilig din ako sa mystery!" sabi ko in a lively voice, gusto ko talagang mag-usap kami somehow. Gusto ko maging close sa kanya, gusto ko ma-obtain ang trust nya sakin para masabi ko sa kanya yung mga nalalaman ko tungkol kay Iris. Gusto ko maging kaibigan nya, kahit kaibigan lang para naman dumating yung araw na paniniwalaan nya mga sinasabi ko, "Napanuod mo ba yung Cold Case? Favorite ko yun!"

"Hindi." one word man naman sya masyado. :(

"Alam mo ba maganda yung Cold Case, you should try watching that." topic, topic. I'm trying to keep our conversation alive kahit alam kong malabo mangyari. >_<

"Okay."

"Yung favorite kong episode doon yung part na iniimbestigahan nila yung pagkamatay nung babaeng matalino na sumali sa cheerleading squad tapos hindi nya kinaya ugali ng mga cheerleaders pati na rin ng mga players na chincheer nya kaya nag-rebel sya at nag-quit sa squad tapos nainlove sya dun sa loner ng classroom nila. Alam mo ba medyo naiyak ako dun kasi nagii-start pa lang yung love story nila tapos bigla na lang namatay yung babae."

"Ahhh."

Naman eh, wala talaga syang interest makipag-keep up sa conversation. Wala talaga. Tatahimik na nga lang ako, kahit anong attempt ko kasi wala lang din eh hindi nya talaga ako pinapansin. >.<

Natapos na yung CSI: Miami ng wala naman akong naintindihan kasi andaming thoughts sa isip ko kaya hindi tuloy ako nakapagconcentrate sa panunuod. Nilipat lipat nya sa ibang channel yung tv, biglang pumatak sa MTV at...

"Wait! Wag mo ilipat!!!" napatayo ako at inagaw ang remote sa kanya.

Napatigil ako, late na ng marealise ko ginawa ko. Nagmukha akong parang tangang baliw kasi bigla bigla akong sumigaw at inagaw sa kanya ang remote, napatingin tuloy sya sakin ng may malaking pagtataka at pagkabigla.

Nakakahiya ako, masyado akong nasanay na pag Syntax Error na ang nasa mtv, hindi ako pumapayag na ilipat ang tv. Nangyayari palagi yun samin sa bahay pag nanunuod kaming sabay ni kuya Memo at sya may hawak ng remote tapos pag nakita kong palabas sa mtv ang Syntax Error, inaagaw ko sa kanya ang remote at sisigaw na "wag mo ililipat."

"S-sorry. Kayo kasi nasa tv, masyado lang akong adik sa inyo. Sorry." nahihiya kong binalik sa kanya yung remote at bumalik sa pagkakaupo at yumuko sa kahihiyan.

"Ahaha!" teka... naririnig ko ba syang tumawa? O imagination ko lang?

Para ma-confirm ko tumingin ako sa kanya para makitang tumatawa talaga sya, "Ahahaha! S-sorry, nabigla ako sayo nang agawin mo sakin ang remote! Ahaha! Ang hyper mo! Hahahaha!"

Tumatawa si Sync! Napatawa ko si Sync! Napatawa ko sya!

Ako, si Momoxhien Clarkson, ang number#0 fan ng Syntax Error ay nagawang mapatawa ang idol nyang si Sync Mnemosyne. Hindi ko makakalimutan ang araw na ito dahil sa buhay ni Syncbabes, isa na ako sa mga taong nakapagpatawa sa kanya.

Ang saya saya ko. :")

One step at a time, magagawa mo rin akong pagkatiwalaan Sync. Gusto ko pang marinig ang tawa mo, sana maulit ito. Wala akong pakelam kung magmukha akong tanga, mapasaya lang kita. :")

"Don't worry, hindi ko na ililipat." sabi nya habang nagpapahid ng luha dahil sa katatawa, "But to be honest, it really feels awkward to watch myself singing on the television."

"Oh, talaga?" ngayon, sya naman nagbibigay ng conversation, ansaya ko talaga! "Edi ganun din ba feeling mo pag naririnig mo for example sa radio ang songs nyo?"

"Yeah, sometimes. Haha, lalo na pag nakain kami sa isang fast food chain tapos maririnig namin song namin or pag nasa clubhouse kami tapos song namin tutugtog. Medyo weird at awkward." :p

"Haha, pero diba ang cool rin nun at the same time? Nung una ko kayong narinig sa radio, nakasakay akong jeep nun eh tapos yung katabi ko nun nakiki-sing along sa kanta nyo sa radio kahit sintunado. Medyo naasar pa nga ako kasi ang ingay ingay nya eh naglalaro ako nun sa psp ko pero in the end, pagkababa ko ng jeep hanggang sa pag-uwi hindi na naalis alis yung kanta nyong iyon sa isip ko. Para bang naging LSS(last song syndrome) na. Ang cool nyo talaga, idol na idol ko kayo."

"Momo," tinawag nya name ko, kinikilig ako, "Hindi ka ba galit sakin?"

"Galit? Bakit ako magagalit?" medyo nagtataka kong tanong sa kanya.

"Sorry pala about last night kung nasaktan kita, I know it was very harsh of me to slap you. Its just that I was so mentally troubled & physically damaged that I was acting without thinking last night. Pero please don't be mean with Iris, I'll forget everything you said basta don't say such thing again. Wag mo syang siraan, mahal ko sya."

"Wala yun, I understand you. I promise, hindi ko sya sisiraan."

Hindi ako nagsisinungaling, hindi ko talaga sisiraan si Iris. Sasabihin ko lang sayo Sync ang katotohanan tungkol sa kanya pagdating ng tamang panahon, hindi yun paninira dahil hindi ko ugaling manira ng kapwa.

Basta don't fall too deep for her, Sync. I hope I make it in time, I'll save you from her.

♪~ It's okay. It's okay. It's okay.

Seasons are changing
And waves are crashing
And stars are falling all for us
Days grow longer and nights grow shorter
I can show you I'll be the one ♪~

< Voice 17: Complications>

- Momo's Voice -

"It's really a big question mark why Syntax Error's leader Sync Mnemosyne and Runaway's leader Kevin Sy both goth injured at the same time, both parties won't give their comments about it nor any details of what happened but they confirmed that they completely do not have anything to do with one another, they say that it was just a coincidence that they both goth those bruises at the same time. Coincidence? The mystery lingers here ---xwdadawdawaesdsvdfgr"

Nabigla na lang ako kasi bigla ng pinatay ni Syncbabes yung tv. Nanunuod kasi kami ng tv serie kaso biglang nagpalatastas ng some news including the news about what happened to him and to Kevin. Ako, si Sync at si pusit este Iris ang nakakaalam ng totoong nangyari, alam namin na connected din ang mga sugat ni Kevin sa nangyari kagabi. Pero syempre para maiwasan ang gulo, ayaw naman namin sabihin yun sa press kaya nga sabi ni manager Ree walang magbibigay ng kahit anong details sa media. Pero hindi rin naman alam ni manager Ree na andun ang leader ng Runaway ng mabugbog si Sync, hindi nya alam na si Kevin ang nagsave kay Sync at ako naman ang dahilan kung bakit napasali dun si Kevin. Ay leshe, nagkabuhol buhol na ang gulo. Sa lahat lahat naman kasi ng mapapadaan ng gabing yun kelangan pa talaga eh isa sa mga karibal na banda ng SE eh noh? Pshhh.

"Ahh, pasabi nga pala dun sa leader ng Runaway na thank you sa pagsave samin ni Iris."biglang sambit nya pagkapatay nung tv, "At sorry na rin kung nadamay sya sa gulong hindi naman dapat sya sangkot."

Napakamot ako ng batok, "Eh wala kang dapat ipag-sorry, ako dapat mag-sorry dun, ako kasi humila sa kanya nun. Wala kasi akong mahanap nung mga panahon na yun na tutulong sa inyo--"

*~~ I woke up

In the middle of the night
Out of luck
With this girl on my mind
She got away now
I'm trying to explain how ~~*

"Ehh--" bigla kasing tumunog yung phone ko, alam mo yung awkward feeling na ang ringing tone ng cellphone mo ay kanta ng taong kaharap mo?

"Ring tone mo pala ang What does it take?"

"Hehe... Favorite song ko kasi sa lahat ng kanta nyo... Okay lang ba?" sobrang ang awkward talaga ng feeling ko. Ewan ko ba, parang ang weird kasi diba nasa iisang room lang kayo ng singer ng song na currently tumutugtog. Siguro ganto rin na-fe-feel nilang Syntax Error everytime pupunta sila sa isang place na tinutugtog ang song nila.

"Okay lang ang alin?"

"Na ringing tone ko ang song nyo?"

"Oo naman, sige na sagutin mo na phone mo baka importante ee."

Nginitian ko sya, "Saglit lang ako, babalik din ako." :)

Lumabas na ako para sagutin yung phone ko. Natutuwa ako kasi kahit papaano may improvements na kami ni Syncbabes, hindi na sya galit or inis sakin. He's like treating me normally, konting bonding moments lang siguro eh maituturing nya na akong kaibigan. At once na ituring nya na akong kaibigan, magiging sobrang saya ko talaga. I'm trying to earn his trust sakin para pag dumating ang araw na kelangang sabihin ko na sa kanya mga nalalaman ko, baka sakaling paniwalaan nya na talaga ako. Sana, sana.

*~ What does it take to get you
If I never met you
I wouldn't have ran
Across the country like
I'm out of my mind ~*

******* calling...

Unregistered number? Sino kaya ito?

"Hello?"

"Uhh... hi Momo, ako ito si Kevin."

"Kevin? Sinong Kevin?" iniisip ko pa muna kung may kilala akong Kevin, medyo makakalimutin kasi ako pero bigla ko rin naman agad naalala kung sinong Kevin ito, "Ahh! Kevin Sy ng Runaway? Ikaw yan?"

"Psh, nakalimutan mo na agad ako wala pang one day ng huli tayong magkita. Grabe memorya mo." =__=

"Sorry naman, medyo busy ee kaya nawala ka sa isip ko."

"Nawala sa isip mo? Ansama naman pakinggan nun, parang inii-chapwera mo lang ako."

"Bakit, hindi ba pede?"

"Parang hindi naman tayo friends oh." =_=

"Friends? Kelan pa tayo naging friends?" O__O

"Pshh. Napaka mo talaga, ang bilis mong makalimot ng pinagsamahan. Hindi ba friends ang tawag dun sa nagco-confide ng hinanakit at kino-comfort ang bawat isa?" biglang naalala ko yung kagabi, nung umiyak ako sa harapan nya at naglabas ng sama ng loob tungkol kay Sync. Kevin was too kind to comfort me that night kahit mere strangers lang kami sa isa't isa. Tapos ngayon he's already treating me as a friend kahit wala pang 24hrs na nagkakilala kami samantalang kay Sync, ilang days na kami magkakilala hindi pa rin kami "friends". Ang laki talaga ng difference ni Kevin at Sync pero teka nga... bakit ko ba sila pinagko-compare? They're totally different from each other kaya hindi ko dapat sila pinagko-compare. >_>

"Uyy, hindi ka na umimik? Hello?"

"Ahh! Oo, sige sige, friends na nga. Nga pala naalala ko bigla, nagpapasalamat nga pala sayo si Sync sa pagligtas mo sa kanya kagabi."

"Ahh wala yun, sayo dapat sya nagpapasalamat kasi ikaw naman humigit sakin dun ee. Ikaw talaga may intensyon magligtas sa kanya."

"Oo nga pala, sorry din kung nasangkot kita sa gulo ha? Nababalita tuloy kayo sa tv ngayon, binigyan ko tuloy ang banda nyo ng gulo."

"Sus, wala yun. Sanay na kami sa mga chismosong tao sa paligid. Pero since you gave me trouble already, gusto ko may kapalit."

"Ano? Kapalit?! Walangya ka, akala ko mabait kang tao na hindi humihingi ng kapalit." =__=

"Haha! Aba syempre, wala ng libre sa panahon ngayon! Pati serbisyo ko may bayad ang take note, mahal talent fee ko kahit bilang superhero role!"

"Che! Kapalit mo mukha mo, wala akong ibabayad sayo." =__=

"Dali na Momo, hindi naman malaki hihingiin ko sayo ee. You see, one of our sponsors gave us tickets to Enchanted Kingdom and they gave me an excess so that makes me owning two tickets and I don't really know what to do with the other ticket so..."

"So you're asking me to go with you to Enchanted, is that it?" andami nyang pasikot sikot, obvious naman na yun gusto nyang kapalit ee. =__=

"Ehehe. Yeah, that's it... sabi ko naman sayo ee hindi naman malaki kapalit na hihingin ko sayo, oras mo lang naman hihingin ko ee..."

"Psh. Fine, kelan ba yan? I can only go during the weekends dahil may pasok pa ako sa umaga sa school."

"Okay, how about Sunday then?"

"Okay." wala naman siguro akong work sa SE sa Sunday kaya pumayag na ako. Saka pasasalamat ko na din ito kay Kevin sa pag-comfort sakin at sorry ko na din sa kanya sa paggambala ko sa kanya kagabi at sa pagkakabugbog nya kahit wala naman syang kinalaman.

"Okay! So sa Sunday ha?" why does he sound so excited? Parang bata naman sya eh, ganun nya ba kagustong pumunta sa Enchanted? "I'll fetch you up sa bahay nyo."

"Alam mo ba naman kung saan bahay ko?"

"Hindi." XD

Psh. Isa pa itong aanga anga, nagvo-volounteer na susunduin ako sa bahay ko eh ni hindi nya naman alam kung saan. Baliw din. Sinabi ko na lang sa kanya yung adress and a bit of details sa itsura ng bahay namin para hindi sya maligaw papunta samin. Napag-usapan naming susunduin nya ako around 9am para by 11pm andun na kami sa Enchanted.

NP: The Pretender by Foo Fighters

~♪ Keep you in the dark you know they all pretend
Keep you in the dark and so it all began
Send in your skeletons
Sing as their bones go marching in again
They need you buried deep
The secrets that you keep are ever ready
Are you ready
I'm finished making sense
Done bleeding ignorance at home defense ~♪

Nag-end na yung call at babalik na sana ako sa room ni Syncbabes kaso nasa may pinto pa lang ako at bubuksan ko pa lang ito ng marinig ko ang boses ni Iris sa loob.

"Kamusta na ang babe ko?"

"Ayos lang naman ako, medyo masakit pa rin yung kamay ko."

"Pasensya ka na talaga ha kung wala akong nagawa nung gabing iyon." psh. Liar! Liar! >_<

"Wala yun babe, I'm just glad wala silang ginawang masama sayo."

"Nag-aalala ako babe..."

"Para saan?"

"Wala lang... kasi diba may mga sinabi sayo si Momo kagabi? Baka iniisip mong totoo yun, nalulungkot ako pag ganun..."

"Ano ka ba babe, I don't believe her. I know you wouldn't do such a thing saka what's the sense of it kung gagawin mo yun sakin diba? You're too sweet to me and I can't find any reasons for you to do that. Kaya wag ka ng magalala okay, I don't believe her."

~♪ Spinning and spinning deeper
The wheel is spinning me
It's never ending
Never ending
Same old story

What if I say I'm not like the others
What if I say I'm not just another one of your plays
You're the pretender
What if I say I will never surrender ~♪

"Thank you, babe." nagkaroon sila ng saglit na pause tapos umimik ulit si Iris, "I just wonder kung bakit ganun si Momo... bakit nya sinabi yung mga salitang iyon? Bakit nya ako sinisiraan? Wala naman akong matandaang ginawang masama sa kanya."

"Don't worry pinagsabihan ko na si Momo at nagpromise na sya saking hindi ka nya sisiraan."

"Really? Sana nga ganun... kasi alam mo ba babe, nakausap ko sya kanina sa phone... tinawagan nya ako," tinawagan ko sya? Kanina? What is she saying? I don't even know her number!

"Tinawagan ka nya? Bakit daw?"

"I don't know... she said cruel things to me, tinhreaten nya pa nga ako sabi nya layuan daw kita at hindi daw tayo bagay. Sabi nya pa sakin, ayaw nya daw sakin at malandi daw ako and the such. She's telling me na wag na daw makipagkita sayo or else may gagawin syang masama sakin. Natakot ako bigla babe, diba sabi mo sakin dati na isang baliw na fan nyong Syntax Error si Momo? Hindi kaya... ayaw nyang makitang may kasamang ibang babae ang idol nya?"

~♪ In time or so I'm told
I'm just another soul for sale
Oh well
The page is out of print
We are not permanent
Temporary
Temporary
Same old story

What if I say I'm not like the others
What if I say I'm not just another one of your plays
You're the pretender
What if I say I will never surrender ~♪

"Really? She did that? She said all those words to you? Fvck. What's wrong with her? Really. Don't worry Iris, kakausapin ko talaga sya at pagsasabihan talaga ng ayos. I can't let her threaten you like that, she has no rights!"

Wait! Wala akong sinabing ganun sa kanya? Hindi ko sya tinawagan, paano ko tatawagan ang taong hindi ko alam ang number? At saka, when did I threaten her? Gawa gawa lang ng babaeng yan lahat ng sinabi nya! Sya ang naninira sakin! Gusto nyang sirain ang image ko sa iyo Sync para kahit magsabi man ako sa iyo ng nalalaman ko tungkol sa plano ng Iris na iyan, hinding hindi mo ako papaniwalaan. Asar! Asar kang Iris ka!

~♪ I'm the voice inside your head
You refuse to hear
I'm the face that you have to face
Mirroring your stare
I'm what's left
I'm what's right
I'm the enemy
I'm the hand that took you down
Bring you to your knees

So who are you
Yeah who are you
Yeah who are you
Yeah who are you ~♪

"Miss Momoxhien, hindi po ba kayo papasok?" tanong sakin nung isa sa mga bantay sa pinto ng kwarto ni Sync, umiling lang ako sa kanila habang nakikinig pa rin sa loob.

Gusto kong pumasok at sugudin ang Iris na yan para sa lahat ng pinagsasasabi nya at linisin ang pangalan ko kay Sync pero hindi pede... dapat hindi ako magpadalos dalos kasi kung susugudin ko sya ngayon, hindi ako papaniwalaan ni Sync kahit anong sabihin ko. Baka maulit lang yung kagabi at masampal nya ulit ako.

Naaasar talaga ako kasi kaaayos lang namin ni Sync kanina, nagkaka-improvement na kami at hindi na inis sakin si Sync tapos bigla nanamang eepal yang si Iris para sirain nanaman yung pinaghihirapan kong improvement? Nakakainis talaga sya, ang lakas ng loob nyang gumawa ng kwento? Arghhh.

~♪ Keep you in the dark you know they all pretend

What if I say I'm not like the others
What if I say I'm not just another one of your plays
You're the pretender
What if I say I will never surrender

So who are you
Yeah who are you
Yeah who are you ~♪

Umalis na lang ako kasi hindi na rin naman ako pedeng bumalik sa loob ng hospital room ni Sync since andyan na si Iris at siguradong pag pumasok ako, sisigawan lang ako ni Sync at pagsasabihan sa isang bagay na hindi ko naman ginawa. Ang hirap talaga pag ikaw yung nagmumukhang masama kahit wala ka namang ginagawa.

Umuwi na lang ako samin kasi wala na, hindi ko na alam gagawin ko. Ayun nakahiga ako sa kama ko, nakatungaga, pag nabobored haharap sa may electric fan at magpapahangin ng bibig para magcreate ng weird sounds. Natatanga ako sa bahay, promise. Walang magawa, ang boring. Hindi ko naman maistorbo si Aila kasi may modelling project sya, kinuha sya ng mga other college students para magmodel sa ChiqSociety nila. Buti pa bruhang yun, pamodel model na lang. Haay, the art of being alone. Makapaglaslas na nga lang ng kuko dito. =__=

Oh wait! Makapunta na lang kaya sa condo ng Syntax Error? Tama, hindi na ako nakapaglinis sa kanila since the day na nasira ko yung picture frame ni Sync. Wala na rin lang naman akong ginagawa, pupunta na lang ako dun.

---

Pagpasok ko sa condo, parang tahimik sa loob, wala kayang tao?

"Tao po? May tao ba? Alien meron ba? Yuhuuu???" mukha atang walang tao? Asan kaya sina Zeke, Mirko at Ate Corrine? Pakalat kalat naman yung mga yun oh, hindi mapirmi sa bahay nila. Iba na talaga sikat. =_=

"Momo?"

"Ay tipaklong ka!!" nabigla naman ako kasi biglang nagbukas ang isang pinto at nilabas nito si Ate Corrine na gulo gulo ang buhok nito tapos parang basa ata pisngi nito? Alam nyo yung parang umiyak sya? Teka, umiiyak ba si Ate Corrine? Teka... Huhh?

"Momo!!!" ay shet, biglang tumakbo palapit sakin si ate Corrine at niyakap ako bigla kaya naman napabitaw tuloy ako sa susi na hawak ko. Nararamdaman kong umiiyak sya habang nakabaon ang mukha nya sa dibdib ko, "Wala na akong maintindihan!!!"

Wala na syang maintindihan? Ako din, wala akong maintindihan sa nangyayari. Bakit umiiyak si Ate Corrine? (?___? )7

--

< Corrine's Voice >

Maaga pa pero mabuti pang bumisita na ako kay Sync, sabi naman ni manager andun na daw si Momo. Si Mirko, sabi nya hindi sya makakadalaw ngayon kay Sync dahil may gagawin daw syang importante. Ano naman kaya gagawin nung baliw na italyanong iyon? Hmm.

Tawagan ko kaya si Zeke para may kasama ako papuntang ospital? Yeee, kinikilig ako. Ay para akong baliw. Eh naman kasi ee, ang pogi pogi nya pero whatever hindi naman nya ako napapansin. Friends forever lang kami. Bleahh. =__=

Kring. Kring. Kring.

"Uy Corrine, napatawag ka?"

"Zeke! Asan ka ngayon?"

"Nasa may bar ***, nagkakape at nagrerelax. Bakit?"

"Hmm.. Hindi ka naman busy diba?"

"Hindi naman, bakit?"

"Ehh... Pede ba akong pumunta dyan? Papasama kasi sana ako sayo sa hospital para bisitahin si Sync."

"Oh sure, no problem. Pupunta rin naman ako mamaya sa hospital ee, mga around 6pm. Gusto mo sabay na tayo?"

"Sige sige!" para talaga akong bata. Kinikilig. >__<

"Okay, puntahan mo na lang ako dito. I'll wait for you."

"Okieee!"

Leshe. Ang pogi talaga nya, boses pa lang. Haaay, sana lang kasi may sapat na lakas ng loob ako para magtapat sa kanya eh noh? Kaso kasi natatakot ako na sa oras na magtapat ako sa kanya eh i-reject lang nya ako tapos baka maging awkward pa kami sa isa't isa, ang panget naman pag ganun diba lalo na't nasa iisang banda kami? :(

Nagpahatid na lang ako kay manong driver papunta sa bar kung asaan nagchi-chill out si Zeke. Wala naman masyadong tao sa bar eh kaya okay lang kahit magpalakad lakad ako dun ng walang cover up or anything. Saka may mga guards naman ang bar kaya kung sakali mang may mga fans na susugudin ako eh may pipigil naman sa kanila.

Nagpalinga linga ako para hanapin si Zeke. Hindi ko sya makita kahit hindi naman matao. >__<

Pero nung oras na makita ko sya, napatigagal ako sa kinatatayuan ko. Hindi ko kasi expect ang makikita ko...

May katabing babae si Zeke sa table nya at hindi lang yun, kahalikan nya pa ito. At ang mas kinabigla ko, kilala ko ang kahalikan nya --- si Iris, ang nililigawan at soon to be girlfriend ni Sync.

Feeling ko masusukang nanlalambot ako, ewan ko sa sobrang bigla ko nanamlay na lang ako bigla bigla. Hindi ko alam ang gagawin ko kaya tumakbo na lang ako palayo.

"Manong, tara na! Balik na tayo sa condo!" binuksan ko na yung pinto ng kotse at pumasok na agad.

"Pero maam Corrine, kala ko po ba magkikita kayo ni sir Zeke?"

"Manong, dali na! Alis na tayo! Balik na tayo sa condo!" nakayuko kong utos kay manong habang dire-diretso ang pagtulo ng luha ko.

"Maam, umiiyak ka po ba? May nangyari po ba?"

"Wala! Manong naman eeh! Wag mo na lang po ako pansinin, magdrive na lang po kayo pabalik sa condo!!!" sinunod naman ako ni manong. Iyak ako ng iyak sa byahe kahit hanggang sa condo. Nagkulong ako sa kwarto at parang tangang umiiyak.

Nasasaktan ako na makitang may kahalikan si Zeke, mahal ko yun eh syempre nagseselos ako kahit wala akong karapatan -- kahit magkaibigan lang kami. Eh nakakainis ee, alam nya namang pupunta ako dun pero bakit nakikipaghalikan sya sa ibang babae? Nakita ko pa tuloy! :"((

Pero nagtataka din ako... hindi naman siguro ako nagmalikmata nang makita kong si Iris ang kahalikan nya diba? I mean hindi naman siguro magagawang sulutin ni Zeke ang nililigawan ni Sync? They're friends at hindi si Zeke ang tipo ng tao na mangaagaw ng mahal ng kaibigan nya. Ahhh, nasasaktan na nga puso ko naguguluhan pa ang utak ko.

To: Zeke

Don't wait for me anymore, can't come.

Sinend ko na sa kanya yung message na yun at pinatay ko na cellphone ko.

Siguro makakabuting magsarado na lang muna ako sa kwarto ko ngayon. Hindi ko na rin muna bibisitahin si Sync kasi paano ko ba naman magagawang harapin si Sync kung kakakakita ko lang ng taong mahal nya na nakikipaghalikan sa kabanda & kaibigan nya diba? Ayoko naman magpadalos dalos at sabihin agad ito kay Sync. Siguro namamalikmata lang ako? Ahh, hindi ko na talaga maintindihan. Bakit bigla bigla na lang gumulo? Ang ganda na ng araw na ito eh, walang problema tapos biglang makakakita na lang ako ng bagay na tulad nun? :(

--

"Tao po? May tao ba?" medyo naalimpungatan ako sa boses ng isang babae, mukhang nakaidlip ata ako sa kakaiyak, "Alien meron ba? Yuhuuu???"

Dahil pamilyar sakin ang boses, napagdesisyunan kong lumabas ng kwarto ko at silipin kung sino itong pumasok sa condo namin, "Momo?"

"Ay tipaklong ka!!" nabigla siguro sya sa pagkakakita sakin.

"Momo!!!" kanina ko pa kelangan ng taong makakausap pero wala akong alam na lalapitan at ngayong nakita ko si Momo, nakaramdam ulit ako ng lungkot at gusto ko uling umiyak kaya naman lumapit ako sa kanya at niyakap sya, "Wala na akong maintindihan!!!"

Gusto ko ng karamay sa oras na ito. Hindi ko kayang intindihan ang mga pangyayaring ito ng mag-isa. :(

Voice 18: Enchanted

< Momo's Voice >

"Ate Corrine, I want to tell you something but you might not believe me." nandito ako ngayon sa kwarto ni Ate Corrine, kino-comfort ko sya kasi pagkarating ko bigla nya akong niyakap at umiyak sya sakin. Kinuwento nya sakin kung bakit sya naiyak at napag-alaman kong nakita nya pala na kahalikan ni Zeke si Iris. Eh diba may gusto si Ate Corrine kay Zeke? Kaya ayun, nasaktan sya. Normal lang siguro na umiyak sya pero ang hindi normal ay... bakit si Iris ang kahalikan ni Zeke?

I doubt na si Zeke ang nag-initiate ng kiss pero... may hula akong ang kiss na yun ay isa sa mga plano ng banyoqueen na Iris na yun. Is she trying to hit two birds in one stone? Argh, makakatikim talaga ng sapak sakin yung pag hindi ako nakatiis. Lahat na lang ginulo nya! Lahat na! Wag nyang sabihin saking guguluhin nya rin pati si Mirko? Arghhh. Mamaya nga mag-go-google ako ng ways para mangkulam ng tao at kukulamin ko yang banyoqueen na yan. Ayaw kong masira ang Syntax Error! Para kasing nafi-figure out ko na ang plan nya, kung tama hula ko baka gusto nyang pa-inlove-in ang members ng SE sa kanya at tapos pagaway awayin ito. Ahh ewan ko na! >_<

"What is it Momo?"

"Promise me first na kahit gaano ka-absurd ang sasabihin ko, maniniwala ka sakin?"

Nagtaka sya, "Ano ba iyon Momo?"

"Promise mo muna sakin na maniniwala ka." natatakot kasi ako na baka pati si Ate Corrine hindi ako paniwalaan kaya bago ako magsalita gusto kong magpromise sya sakin na maniniwala sya sakin.

"Sige, I promise."

Huminga muna ako ng malalim, "Anti Syntax Error si Iris."

"Huh? Anti? Si Iris? Paano mo nasabi?"

"Alam ko mahirap paniwalaan at mukhang nagiimbento lang ako ng kwento pero mamatay man mga kuko ko sa paa ate Corrine, dalwang beses kong narinig si Iris na nagsasabing may balak syang sirain kayong Syntax Error. As in may balak syang pagbuwa-buwagin ang banda nyo. Narinig ko pa na balak nyang painlove-in si Sync tapos sasaktan nya ito pagkatapos."

Nanlaki yung mga mata ni Ate Corrine na para bang hindi makapaniwala sa mga sinasabi ko,"Teka kung totoo nga yang sinasabi mo, dapat sabihin natin kay Sync agad yan!"

"Nasabi ko na ate Corrine," malungkot kong saad, "Pero hindi nya ako pinaniwalaan. Syempre sino ba naman ako para paniwalaan diba?"

"Pero kung nagsasasabi ka naman ng totoo bakit hi---"

"Ate Corrine, hindi porket nagsasabi ka na ng totoo ibig sabihin nun pede ka ng paniwalaan. Minsan mas madaling paniwalaan ang mga kasinungalingan lalo na kung galing ito sa taong mas mahalaga sa kanya."

"What do you mean?"

"Alam ni Iris na nahuli ko na sya sa mga plano nya kaya naman binabaliktad nya ako kay Sync. Sa tuwing sinasabi ko kay Sync ang katotohanan, pinapalabas nya na sinisiraan ko sya sa harap ni Sync. Binabaliktad nya ang sitwasyon, ako ang ginagawa nyang masama."

"Wha the eff? I didnt expect that from Iris, so yun pala ang tunay nyang katauhan? All this time akala ko anghel sya, yun pala! Arghh!"

"Yeah... sa tingin ko ate Corrine, isa rin sa plano nya ang paghalik kay Zeke," ini-explain ko sa kanya yung hypothesis ko sa halikang nangyari, "Hindi ako sigurado pero malaki ang probabilities na ganun nga ang plano ni Iris kaya Ate Corrine, wag kang sumuko hindi pedeng isuko mo si Zeke sa isang octopus na tulad ni Iris!"

"Siguro nga tama ka Momo pero... that wouldn't change the fact na nakipaghalikan pa rin si Zeke. Kahit pa sabihing may plano si Iris dun, own free will pa rin ni Zeke ang makipaghalikan sa kanya which means interested si Zeke kay Iris kasi nakipaghalikan sya..." ang lungkot ng boses ni Ate Corrine, sobra siguro talaga syang nagseselos sa nakita nya. Ganun nya siguro kagusto si Zeke. Naasar talaga ako kay Iris, panira sya ng lahat! >_<

"Ate Corrine, don't give up! Kung may gusto ka talaga kay Zeke at alam mong may octopus na umaaligid sa kanya, hindi ka dapat nagpapatalo! Fight for your feelings, ate!" sinusubukan kong i-encourage si Ate Corrine, "I'd ask for your help, wag mo munang sasabihin kahit kanino itong mga sinabi ko tungkol kay Iris okay? Gugulo lang kasi ee saka lalong magagalit si Sync pero tulungan mo rin ako Ate Corrine na maghanap ng proofs para mabuking natin si Iris at pag may enough proofs na tayo saka natin sasabihin kay Sync at sa buong banda ang scope nating ito. Okay ba?"

Nag-isip muna saglit si Ate Corrine at hindi nagtagal ay tumango sya, "Sige, it'll be our secret. I won't let that Iris take away Zeke and my band from me."

---

| Sunday |

"Miss Momoxhien, gising po. May bisita po kayo."

"Ang ingay naman ng alarm clock, shhh!" nakapikit kong sabi habang pinipindot yung alarm clock ko para patayin ito, "Ang aga aga pa ee!" -___-

"Pero miss Momoxhien, may bisita po kayo." pinipindot ko yung alarm clock ko pero nilalayo nito ang kamay ko sa kanya, "Wag nyo na po akong pindutin ng pindutin sa tyan miss Momoxhien, hindi po ako alarm clock. Wala po akong off button."

"Ahhh! Manang naman ee, ang ingay ingay." nagpagulong gulong ako sa kama ko hanggang sa bumagsak ako sa dulo ng kama, napahimas tuloy ako ng braso ko at ulo ko kasi ansakit ng pagkakabagsak ko, "Aray ko. Pshh. Ang aga aga mo naman akong ginigising manang, Sunday naman aa wala namang pasok." -____-

"Pero meron po kasi kayong bisita, miss Momoxhien."

Kinakamot ko yung likod ko habang nagiinat naman yung isa kong kamay at humihikab pa ako,"Makikisaksak na po ng kutsilyo nung bisita ko, pasabi istorbo sya ang aga nyang mambulabog."

"Miss Momoxhien!!!" O____O

"De joke lang manang," tumayo na ako at lumabas ng kwarto, "Eh sino ba yang bwisitang iyan?" -____-

Nanlaki yung mga mata ko ng mula sa second floor ng kwarto ko nakita ko sa may sala ang bisita ko na walang iba kundi si Kevin Sy!!! Ay shet oo nga pala, pupunta nga pala kami nito sa Enchanted, nakalimutan ko na. Tumakbo agad ako pabalik sa kwarto ko, tae lang hindi pa ako bihis, hindi pa ako naliligo, hindi pa ako nagtutoothbrush ang baho baho pa ng hininga ko. Ayy! Ano ba yan hindi pa ako ready! Nakalimutan ko usapan namin. -____-

Habang nagpapanic pa ako, nakarinig ako ng pagkatok, "Bunsoy, si kuya Memo mo ito. Papasok ako ha?"

Pumasok naman ang kuya ko sa kwarto ko at ng makita nya ako bigla syang tumawa, "May bisita ka sa baba, may usapan kayo noh?"

"Psh. Oo kuya, nakalimutan ko." -___-

Naglakad na ako sa may banyo ko at naghilamos na habang nakikipag-usap sa kanya, may banyo naman kasi sa kwarto ko ee.

"How ironic, diba SE fan ka so why are you going out with the leader of the Runaway band? That's odd, don't you think? Dating the leader of your favorite band's rival?"

"Alam mo kuya Memo, mind your own business saka isa pa I'm not going out on a date with him. I'm just going to go out with him."

"Dating and going out... that sounds similar doesn't it?"

"No, they're absolutely not synonyms or whatsoever so please leave me alone kuya Memo."tinulak tulak ko na sya palabas ng banyo ko kasi magpapalit pa ako ng damit ko.

"So hindi ka na maliligo nyan?"

"No, wala na akong time."

"Argh, you smell bunso."

"Para saan pa pabango? Naku, wag mo nga akong kulitin kuya! Susumbong kita kay ate Aly ee!" =_=

---

"Pasensya ka na talaga ha, nawala kasi sa isip ko." pagsosorry ko sa kanya habang inaayos ko na yung seatbelt ko. Nakasakay na kami ngayon sa kotse nya and ready to go na. Sorry ako ng sorry sa kanya kasi pinag-antay ko pa sya.

"Naman ee, bakit mo naman kinalimutan?" :(

"Eh sa nawala nga sa isip ko ee, pasensya na talaga."

"Haay. Okay lang, mahalaga makakapunta pa rin naman tayo sa Enchanted."

Now playing: Tongue Tied by Faber Drive

~♪ Bright cold silver moon
Tonight alone in my room
You were here just yesterday
Slight turn of the head
Eyes down when you said
I guess I need my life to change
Seems like something's just aren't the same
What could I say? ~♪

"Wow! Tongue tied!" natuwa naman ako ng biglang tumugtog yun sa radio ng kotse nya.

"You like it too?"

"Oo, madalas ko rin pakinggan yan!" tapos sumabay ako sa pagkanta nung sa radyo, "I need a little more luck than a little bit~♪"

Maya maya, kumanta rin sya, parehas na naming sinasabayan yung kanta sa radio.

~♪ Cuz every time I get stuck the words won't fit

And every time that I try I get tongue tied
I'll need a little good luck to get me by

I need a little more help than a little bit
Like the perfect one word no one's heard yet
Cuz every time that I try I get tongue tied
I need a little good luck to get me by this time ~♪

"Oh yeahhhh~~♪" sabay pa kami at nagkatinginan kami, nagkatawanan tuloy kami.

~♪ I stare up at the stars
I wonder just where you are
You feel a million miles away
(I wonder just where you are)
Was it something I said?
Or something I never did?
Or was I always in the way?
(Was it something I did?)
Could someone tell me what to say to just make you stay? ~♪

"You have a nice voice." nabigla naman ako sa compliment nya habang nagdadrive sya.

"Wow, thanks." yun lang yung nasabi ko tapos tumingin na ulit ako sa bintana. Maya maya natapos na yung kanta tapos naging awkward na, wala na kasing nagsalita ulit samin. >_<

"Magkwento ka naman sakin ng tungkol sa sarili mo."

"E-eh?" medyo nabigla ako ng sirain nya ang katahimikan at nagsalita sya, dahil sa nakatingin ako sa bintana ay lumingon ako sa kanya para ipa-ulit yung sinabi nya na hindi ko masyadong narinig dahil masyado akong in deep thoughts kanina, "Ano yun? May sinasabi ka ba?"

"Umm... sabi ko kako magkwento ka naman sakin ng tungkol sa sarili mo..."

"Eh? Tungkol sa sarili ko? Eh ano," napakamot ako ng ulo, "Ikekwento ko sayo? Wala ako maisip eh, teka ano ba pedeng ikwento... uhh..."

"Umm, for example tell me something about your childhood days... or kahit yung mga past events lang sa buhay mo na hindi mo magawang makalimutan... that is if you wouldn't mind... gusto ko lang kasi may malaman tungkol sayo saka para may mapagusapan tayo sa byahe, mahaba haba pa bago tayo makarating sa Enchanted ee."

Sinubukan ko naman mag-isip ng maikekwento sa kanya, "Ah! Sige may ikekwento ako sayo, pero wag kang tatawa ha?"

"Haha! Bakit, ano ba iyon?" wala pa nga akong kinukwento natawa na siya paano pa kayo pag nagkwento na ako? =_=

"Eh kasi nung bata pa ako, pag napupu ako hindi ako nagsasarado ng pinto ng banyo."

"Hahaha! Bakit naman?"

"Eh syempre natatakot ako dati na isarado yung pinto at i-lock sarili ko magisa sa banyo akala ko kasi dati may multong nalabas sa gripo o kaya sa may salamin kaya never ako naglalock dati nung bata ako tapos alam mo ba isang araw, napupu ako nun sa main comfort room ng bahay namin dahil sira yung flush ng banyo ko kaya ayun sa main comfort room na lang ako pumupu pero ang malas ko nun kasi hindi ko alam may bisita pala si kuya nung mga panahong iyon tapos habang napupu ako nabigla ako ng may nagbukas ng pinto na noo'y halfway lang ang pagkakasara at bumungad sakin ang isang lalaki na sa tingin ko ay 4-5yrs ang tanda sakin!"

"HAHAHAHA!!!!"

"Teka wag ka munang tumawa hindi pa ako tapos magkwento ee!" hinampas ko sya sa balikat pero mahina lang para pigilan sya sa pagtawa, "Pagkatapos nun, sumigaw ako tapos sinuot ko na ulit underwear ko kahit hindi pa ako naghuhugas tapos kinuha ko yung sabon at binato ko sa mukha nung bisita ni kuya! Nagsilapitan yung mga katulong namin pati na si kuya dahil nga sa narinig nila yung sigaw ko. Pero tumakbo na ako nun palabas ng bahay dahil sobrang hiyang hiya ako, I mean isang stranger kasi nakita akong pumupupu! That was so embarrassing! Grabe, iyak ako ng iyak nun kasi bukod sa hindi pa ako tapos pumupu eh lumabas ako ng bahay ng hindi pa nakakapaghugas, ang baho baho ko nun!!!" T__T

"Hahaha! Eh anong nangyari dun sa bisita ng kuya mo na binato mo ng sabon sa mukha?" nakita kong pinahid nya yung luha sa mata nya, luha dahil sa katatawa.

"Ewan ko sa kanya! Basta pag balik ko ng bahay naligo na ako at nilagay na agad sa labahan ang damit ko tapos kinausap ako ni kuya at sinabing nagsorry daw yung bisita nya pero sabi ko kay kuya na wag na wag na wag na ulit papunpuntahin sa bahay yung kaibigan nyang yun at simula nun, hindi ko na ulit nakita yung kaibigan nyang yun. Ni hindi ko na nga matandaan itsura nya ee pero buti na lang kasi ayaw ko na ulit syang makita pa ulit kasi... ugh, nakakahiya kaya! Atsaka wish ko nakalimutan nya na rin ako!" >__<

"Ahaha! Siguro nakalimutan ka na nga nya, ikaw na rin nagsabi na nangyari yun nung bata ka pa so ibig sabihin matagal tagal na rin ang nakalipas."

"Hmp. Sana nga, ay teka... hindi ba masyadong gross yung kinwento ko sayo?"

"Nah, don't worry hindi ako maarte sa ganyang topic. Actually natuwa nga ako kasi nagkwento ka sakin ng isang bagay na tulad nun, sobrang natawa ako. Tsaka thanks for sharing me one of your embarassing moments, magkwento ka pa sakin dali. Gusto ko pang makarinig ng maraming kwento."

Since ayaw ko rin naman magkaroon ng complete silence sa kotse eh nagkwento pa ako sa kanya ng mga kung anu ano, nakakatuwa rin kasi ang comfortable nyang kausap. Lahat ng gusto kong sabihin ay nasasabi ko sa kanya kahit hindi naman kami close, ay ewan ko ba.

Hindi ko na tuloy namalayan na andito na pala kami sa may Enchanted Kingdom, iba pala pag nae-enjoy mo ang conversation hindi mo namamalayan na nakarating ka na pala sa destination mo. Pagkatapos nyang magpark, bababa na sana ako kaso bigla nya akong pinigilan tapos may kinuha syang backpack.

"Saglit lang," mula sa backpack na yun may nilabas syang wig na panlalake na may kulay dirty blonde at sinuot ito tapos naglabas din sya ng saklob at pinatungan ang wig nya tapos nagsuot din sya ng shades at pagkatapos nun may inabot sya saking isa pang saklob at shades, "Isuot mo yan, nasa public area tayo mahirap na baka mamaya may mga makakilala sakin at guluhin tayo lalo na pag may mga paparazzi dyan sa tabi tabi, baka guluhin ka nila at picture-an alam mo naman kung gaano kabaliw mga taga media."

Naintindihan ko naman sya kaya sinuot ko na yung inabot nya saking saklob at shades atsaka lang kami nakababa ng kotse. Pumasok na kami sa Enchanted with his tickets at may ride all you can bracelet stickers pa kami. Woo! Na-e-excite naman ako though hindi kami pede sumakay sa mga rides na mabibilis kasi baka matanggal yung cover up namin. Di talaga biro maging artista, wala ng privacy, as in hindi na sila makalabas mag-isa ng walang gugulo sa kanila anytime.

Kung saan saan kami sumakay, pinaka-enjoy ay dun sa bump car kasi lagi kaming nagbubungguan ni Kevin. Asar nga sya ee, ayaw akong tantanan sa bump car! Tapos sumakay din kami dun sa may "Anchor's away" tho mahigpit talaga pagkakahawak namin sa mga saklob namin para wag liparin pati na rin sa shades namin, hindi naman kasi namin pedeng tanggalin yun ee kasi nga mahuhuli sya diba? Baka pagkaguluhan sya pag nagkataon. Sumakay rin kami sa may "Swan lake" kaso paiyak na ako kasi hindi ako makaalis sa pwesto ko nun kasi hindi ko ma-drive ng ayos yung swan ko. T___T Pinakafavorite ko yung Rialto, pag napunta ako sa Enchanted kelangang mapuntahan ko yan kasi pag wala yan feeling ko hindi kumpleto ang Enchanted trip ko kaso lagi na lang ang haba ng pila dyan. Eek. Pero nagawa din naman namin makapasok dun, peborit ko kasi yan kasi nakakatuwa lang feeling mo kasama ka sa screen. Mehehe. Ansaya din dun sa "up up and away", nakapagtanggal naman kami ng salamin dun sa may "up up and away" kasi nasa may parang "air balloon" naman kami kaya walang masyadong nakakakita samin kasi nataas baba naman yung ride namin saka hiwa hiwalay naman sya ng air ballon ee atsaka kami lang dalwa nasa air balloon namin. Nung tinanggal namin shades namin, biglang nilabas ni Kevin yung cellphone nya at nagyayang magpicture daw kami magkasama. Tinaas nya yung cellphone nya and 1,2,3, click!

"Remembrance." nakangiti nyang sabi sakin sabay suot na ulit ng sunglass nya.

Inabot na kami dun ng hapon, mga maga-alas singko na kaya medyo pagod na kami kaya naisipan namin na wag na munang sumakay ng mga rides at magtingin tingin na lang muna sa mga souvenir shops sa Enchanted. Nagpunta kami dun sa candyshop dun, yun bang pede kang pumili ng kahit anong candy na gusto mo tapos titimbangin nila at dun nila susukatin kung magkano babayaran mo.

Share lang kami sa isang plastic at habang kumukuha kami ng candy bigla kong nabitawan yung pangkuha ng mga candy kaya naman dinampot ito para sakin ni Kevin kaso pagkadampot nya dito eh nalaglag yung shades nya at pagkalaglag nun saktong may grupo ng mga babae ang dumaan sa harap nya at...

"Wait, may kamukha ka!"

"Oo nga, may kamukha sya!"

Biglang hinawakan na ako sa kamay ni Kevin at hinila na sa cashier para magbayad ng candy namin kahit hindi pa ako tapos mamili kasi nga mukhang namumukhaan na sya nung grupo ng mga babae.

"May kamukha talaga sya, nakita ko mukha nya nung nalaglag salamin nya ee."

"Uwaaa! I know, sya si AHHHH!!!!" nabigla na lang ako ng makarinig ako ng sigawan mula sa likod namin ni Kevin tapos nagsilapitan sila samin specifically kay Kevin, "Kevin Sy, pa-autograph!"

"Oo nga pa-autograph, please! Papicture na rin po! Idol na idol kita!"

"Ako din po, I love your songs! Isang picture lang please!!!"

Inignore lang sila ni Kevin at kinuha na yung sukli sa bayad nya tapos hinila nya na ako palabas ng candy shop habang sinusundan pa rin sya nung mga babae, "Kevin Sy! Please pa-autograph!!"

Dahil pinagsisigawan ng mga babaeng yun yung name nya, nagsisitinginan tuloy yung mga tao samin habang naglalakad kami ng mabilis, naririnig ko pang may mga bumubulong, "Narinig mo yun? Si Kevin Sy daw yun?"

"Di nga? Si Kevin Sy ng Runaway?"

"Ohmygosh! Andito si Kevin Sy, yung camera sis asan asan? Dali, papicture tayo!"

"Sh*t, sh*t!" naririnig kong pagmumura ng mahina ni Kevin habang hila hila nya ako sa paglalakad.

*click! click!*

In no time, andami ng nakakalapit samin tapos kabi kabila na ang naririnig kong "click" ng camera at kaliwa't kanan na rin ang mga flash. Ano ba! Ganto ba kadami fans nya? Pati ako naiilang na paano pa kaya si Kevin diba? >_<

"No pictures please!" tinataas ni Kevin ang kamay nya para maharangan yung mga camera na pumipicture samin, "Asar lang."

Nabigla na lang ako ng bigla nya akong inakbayan na halos yakap nya na ako at parang tinatakluban nya ako mula sa mga camera tapos bumulong sya sakin, "Takbo na tayo dali!"

Sinunod ko yung sinabi nya kaya tumakbo kami mula sa mga tao. Takbo kami ng takbo hanggang sa nakalabas na kami ng Enchanted at nakabalik na sa kotse sa parking area. Hinahapo pa kami nun ng makapasok kami sa kotse, tagaktak nga ang pawis ko ee kasi ngayon lang ulit ako nakatakbo ng ganun. Sobra, feeling ko I ran for my life. >-<

"Pasensya ka na ha?"

"Ha? Para saan?" nagtaka naman ako kasi bigla syang nagsorry.

"Dun sa gulo, yung hinabol ka rin ng mga tao. Wish ko lang hindi nila napicture-an mukha mo kasi pag nagkataon guguluhin ka din ng mga taga media. Pasensya ka na talaga ah, nadamay pa ata kita sa gulo?"

"Huy ano ka ba, wala ka naman dapat ipag-sorry eh naiintindihan ko naman eh."

"Haay, minsan pinagsisisihan kong sumikat ako." bigla nyang pinatong ang ulo nya sa may manibela, "Simula kasi ng lumabas ang banda namin sa tv at nakilala kami, wala na akong privacy, lahat na lang ng gagawin ko o lahat na lang ng pupuntahan ko pinakekelaman ng mga taga media. Gusto lagi nilang i-broadcast bawat galaw ko. Nakakaasar na minsan kasi namimiss ko yung dati na kahit lumabas akong may panis na laway sa may gilid ng labi eh hindi magiging big deal sa maraming tao. Pero ngayon kahit ata paginhale exhale ko binabantayan nila. Nakakaasar at nakakasakal."

Medyo nakaramdam naman ako ng sympathy sa side ni Kevin, bigla ko tuloy naisip si Sync... siguro ganto din minsan nararamdaman ni Sync? Napepressured rin kaya sya sa popularity nya? Siguro namimiss din ni Sync yung walang mga camera na laging umaaligid sa kanya sa tuwing lalabas sya. Kawawa naman si Sync, pag nakaramdam sya ng gantong lungkot I'll surely comfort him as much as I can only if he'll let me comfort him. Haaay.

"Wag ka ng malungkot oh, wala na tayong magagawa ee. Pero may alam akong lugar kung saan walang mga taong hihingi sayo ng autograph, walang magpapapicture sayo at walang mga taga media ang aaligid sayo. Alam mo kung saan?"

Iniangat nya ang ulo nya. "Saan?"

Voice 19: Slideshow

"So this is the place you think I'll be safe from those cameras?" nagpapalinga linga sya sa paligid nya.

Nagtanggal muna ako ng sapatos ko at nilagay ito sa shoe rack ng kwarto ko at ipinatong ang bag ko sa may kama ko, "Yup, walang cameras dito, walang media na eepal sayo, no one will judge you here, you can be yourself anytime." :)

Yeah, dinala ko sya sa kwarto ko. Sabi ko kasi sa kanya kanina sa may kotse nung nasa parking lot kami ng EK na may alam akong lugar kung saan mapapayapa ang kalooban nya at tinanong nya sakin kung saan kaya naman ang sabi ko sa kanya "balik muna tayo sa bahay ko" at sinunod naman nya at sinabi ko sa kanyang sa kwarto ko ang lugar na tinutukoy ko. Sabi ko sa kanya, favorite place ko kasi ang kwarto ko kaya sinasuggest ko ito sa kanya pero ang totoo nyan... gusto ko na lang talagang umuwi na! Kasi naalala ko ipapalabas yung sitcom kung saan nagtetake part si Sync, kahit singer sya minsan nakakatanggap din sya ng mga acting jobs. Since ayaw kong mamissed out ito, nagpalusot na lang ako kay Kevin na "mapapayapa kalooban" nya dito sa kwarto ko na safe sya from cameras pero syempre palusot lang talaga yun. Ayaw ko namang maging bastos sa part nya na pagkatapos nya akong imbitahin ay iiwan ko na lang sya para sa isang sitcom. Mehehe. Galing kong lumusot noh?

"Gusto mo makakain? Meryenda or something?" pagtatanong ko sa kanya pero winave nya lang yung kamay nya at sinabing hindi daw sya gutom. Pero syempre, the usual me, ininsist ko sya, "Naku ano ka ba wag ka ngang mahiya. Feel at home noh! Hubarin mo na rin yang sapatos mo tapos wait lang, meron ata ako ditong extrang slippers na medyo malaki laki na baka magkasya sayo."

Pinaupo ko sya sa kama ko para makapaghubad sya ng sapatos at habang nagtatanggal sya ng sapatos nya, tinawag ko muna si manang para utusang pagdalhan kami ng mamemeryenda. Matapos kong mautusan si manang, nagkalkal ako sa mga lagayan ko ng tsinelas at ng mahanap ko iyon ay inabot ko sa kanya, medyo nagtataka syang inabot yung slippers sa akin, "Teka, aanhin ko ito?"

"Edi isuot mo? Wag kang magalala, kasya siguro yan kasi malaki talaga size nyan. I love wearing big sized slippers kasi sobrang comfortable nila sa paa."

"Eh? Eto? Err..." kahit mukhang undecided sya ay sinuot nya pa rin ito, "It looks cute... for a girl?"

Napatawa ako sa itsura nya kasi yung slippers ko kasi hindi sya basta ordinary slippers lang, yun yung tipo ng slippers na may design sa unahan and unfortunately, may malaki at exaggerated na bunny design ang slippers ko kaya ang awkward sa paa ng lalaking tulad ni Kevin.

"Don't worry, hindi naman makakarating sa tv yan o sa gossip papers." tawa pa rin ako ng tawa sa itsura nya, natawa na lang din sya.

Humiga ako sa may tabi nya sa kama ko na paharap sa may tv tapos kinuha ko yung remote at binuksan ang tv, "May papanuorin lang ako, you can do whatever you want. Kung gusto mo makinuod ka na lang sa tv ko, maya maya aakyat na ulit si manang dito to bring us our meriendas."

"Okay." sinimulan ko ng ilipat sa channel ng sitcom kung saan may role si Syncbabes my love. "Ah pinapanuod mo pala yan?"

Tumango lang ako sa tanong nya, pag ako kasi nanunuod na ng palabas na gusto ko hindi na ako masyadong nakakausap. It's either 2words lang sasabihin ko sayo o tatango at iiling lang ako for an answer.

"You really like Sync of Syntax Error, dont you?"

Without leaving the tv screen I replied, "I love him." ♥___♥

I heard him chuckle tapos from the side view of my eyes, napansin kong tumayo sya mula sa kama at nagsimulang maggala gala sa loob ng kwarto ko. Para bang nasa museum sya at nageexamine ng mga bagay bagay na nakadisplay sa loob ng aking kwarto, "You know what, it really feels weird to be in a room of your rival band's #1 fan."

This time nakuha nya ang attention ko at ngumiti ako sa kanya, "I actually hate your band but I like you. You're actually an awesome person." :)

Medyo natawa ako kasi nagblush sya, "Oh bakit ka nagbablush? Di ba public figure ka, shouldn't you be used to compliments?"

Hindi na sya nakasagot sa pagbibiro ko kasi dumating na si manang with a trey of our meryendas. Pinatong ko yung trey sa may kama ko at niyaya ko si Kevin na umupo sa may kama ko at saluhan ako sa pagkain. Kinain lang naman namin yung mga cupcakes na pinrepared ni manang para samin tapos meron din dun juice para sa inumin namin. Habang kumakain kami, nakikinuod na rin sya sa sitcom. Medyo nakakatawa nga kung titignan ang sitwasyon kasi ang kwarto ko punong puno ng posters ng Syntax Error, tapos may gabundok na pile ng CD/album ako ng SE, tapos may unan pa akong may picture ni Syncbabes na nakatahi dun. Hahaha. In short, obvious na obvious na ang kwarto ko ay isang kwarto ng isang superfan ng SE. Tapos ang kasama ko pa sa loob ng super fan ng SE na kwarto ay ang leader ng opposite/rival band Runaway na si Kevin Sy. Weird and funny situation it is.

---

The next day, pumunta ako sa may **** concert hall kasi may concert dun ang SE. Nakalabas na si Sync kahapon from the hospital at sabi ng doctor, okay na daw sya kaya naman nagpumilit si Sync na makapagperform sa concert na ito.

Tinawagan ako ni manager Ree, sabi nya she'll be needing my help to assist SE on their concert. So bale pagdating ko sa may dressing room, pabalik balik ako habang buhat buhat ko yung mga damit na gagamitin ng SE. Tapos minsan may times na uutusan ako ng mga staff dun na dalhin ito doon, ibalik ito dyan, linisin iyon, hanapin ito, bilhin iyon. Andami nilang inuutos sakin, wala na nga akong time na makausap man lang ang SE members at ganun din sila kasi busyng busy sila sa pagpapractice, sa pagpapalit ng damit, tapos inaayusan pa sila tapos may mga nagiinterview sa kanila backstage tapos babalik ulit sila sa stage tapos magbebreak at magre-retouch at magpapalit ng damit sa backstage tapos babalik ulit sa stage para magperform. Ahhh grabe, hindi ko akalaing ganto pala kabusy ang isang concert sa backstage.

Dati kasi nung isang ordinaryong fan pa lang ako at hindi pa nakakapunta ng backstage, kung ano lang yung pinapakita sa "stage" mismo, yun lang ang nakikita ko. At kadalasan ang expression ng mga mukha ng SE ay masaya at energetic sa stage pero ngayong nakikita ko na sila sa backstage hindi ko akalaing nagbabago rin pala ang expression ng mukha nila... Kasi kung sa harap ng audience all smile at full of energy sila, pagpasok nila sa backstage mga nakasimangot at pagod na pagod ang itsura nila.

"Okay everyone, time for a little break. We'll be right back!" narinig kong sigaw ni Sync sa mike nya habang paalis na sila ng stage.

Time for a 15minutes break for them, bale may ibang mga intermission chuchus muna to entertain the fans habang nagre-rest at kumakain ang SE. Syempre tao rin naman sila nuh, kelangan din nila mamahinga kahit saglit.

Kahit pagod na pagod na rin ako kasi nonstop ang trabaho ko pamula pa kanina ay inuna ko munang pinagsilbihan ang SE, kumuha agad ako ng mga bottle of beverages at mga pagkain para sa kanila.

Pagkababang pagkababa ni Sync sa stage, kinuha ko yung binili kong blue gatorade especially for him. How can I forget that he likes gatorade and especially the blue one? Hihi.

Inayos ayos ko ng konti ang buhok kong gulo gulo na at pinunasan ng kamay ko ang noo kong medyo pawisan pa at lumapit ako sa kanya na may gatorade na dala dala sa kamay at inabot ito sa kanya ng may mga ngiti sa labi, "For you." :)

"Momo," tinignan nya lang ako sa seryosong mukha, "You're becoming such a nuisance."

Nabigla naman ako dun sa sinabi nya, "E-eh?"

"Stop harassing my girlfriend."

"G-girlfriend?"

"Yeah, Iris is my girlfriend now so please don't threaten her or hurt her anymore. I understand that you're a fan but the next time I hear you hurting her, I won't forgive you."

"A-ah," tumango lang ako sa kanya, "Sorry, sige hindi na mauulit."

Inignore nya yung gatorade na inabot ko sa kanya at nilagpasan lang ako, hindi na lang ako nakaimik pa ulit pagkatapos. Girlfriend? Wow, sila na pala. Kelan pa? Kahapon ba? Tapos tinawag nya pa akong nuisance. Nagsorry na nga lang ako sa isang bagay na hindi ko naman ginawa dahil ayaw kong makipagtalo kay Sync. I hate Iris, really. She's the bad girl here, not me. :(

"Ayos ka lang ba, Momo?" bigla akong nilapitan ni Ate Corrine, "I'm really sorry sa lahat ng sinabi sayo ni Sync kanina, I badly want to tell him the truth already."

"W-wag ate Corrine! Wag muna, it's not yet time for that. Baka magkaroon lang ng gulo between you guys pag nagpadalos dalos tayo." malungkot na tumango si Ate Corrine sa sinabi ko. Kahit sya malungkot din sa mga natuklasan nya, minsan talaga mas mabuti pang hindi mo na lang natutuklasan ang katotohanan lalo na kung lahat ng tao sa paligid mo ayaw kang paniwalaan.

Maya maya biglang dumating na rin si Iris, nandun lang ako sa isang sulok ng backstage at nakaupo habang pinapanuod sila ni Sync na naglalambingan. Naiinggit ako sa pugitang Iris na yan kasi buti pa sya nginingitian ni Sync, buti pa sya nayayakap si Sync, buti pa sya inaakbayan ni Sync, buti pa sya napupunasan ang pawis ni Sync, buti pa sya pinapaniwalaan ni Sync... buti pa sya mahal ni Sync. Sa tuwing nakikita kong masaya si Sync na kasama si Iris at hindi rin magtatagal ay magiging malungkot sya dahil sasaktan lang sya ni Iris ay nalulungkot ako ng sobra. Wala man lang akong magawa... :(

Now Playing: 21 Guns by Green Day

♪ Do you know what’s worth fighting for,
When it’s not worth dying for?
Does it take your breath away
And you feel yourself suffocating?
Does the pain weigh out the pride?
And you look for a place to hide?
Did someone break your heart inside?
You’re in ruins ♪

Mga bandang 11.30pm na nun, ongoing pa rin yung concert pero wala na akong masyadong ginagawa. Pagod na pagod na ako pero hindi pa ako pedeng umuwi, napag-isipan ko munang lumabas ng concert hall para makapagpahangin. Lumabas ako sa may backdoor tapos naglakad lakad ng konti hanggang sa may bandang sulok nakakita ako ng pedeng maupuan na semento. Umupo muna ako dun at sinandal ang likod ko sa may pader ng building habang hawak hawak ko ang gatorade na binili ko na para sana kay Sync.

One, 21 guns
Lay down your arms
Give up the fight
One, 21 guns
Throw up your arms into the sky,
You and I

When you’re at the end of the road
And you lost all sense of control
And your thoughts have taken their toll
When your mind breaks the spirit of your soul
Your faith walks on broken glass
And the hangover doesn’t pass
Nothing’s ever built to last
You’re in ruins.

"Haay gatorade, parehas tayo ng kapalaran. REJECTED. Ako ayaw paniwalaan ni Sync, ikaw ayaw nyang inumin. Haaay. Dapat kasi nagstick na lang ako sa pagiging isang ordinaryong fan, dapat hindi na lang siguro ako nagwork for them. Dati kasi nung ordinaryong fan lang ako, sobrang masaya na ako makita ko lang sila sa tv at sa mga concerts nila kahit far view lang ako. Samantalang ngayong nagtatrabaho na ako sa kanila, malapitan ko na nga silang nakikita kaso hindi ko naman sila napapanuod magperform sa concert kasi nga nagtatrabaho ako sa backstage. Namimiss ko tuloy yung pagsigaw sigaw ko habang nanunuod ng concert nila. Buti pa si Aila ngayon nakakapanuod ng maayos sa concert nila," pinaikot ikot ko yung gatorade sa kamay ko habang parang baliw na kinakausap ito. Oo, andito sa concert hall si Aila at nanunuod sya. Alam nyang hindi ko sya masasamahan kasi nasa may backstage ako kaya napagusapan na lang naming magkita pagkatapos ng concert at ng trabaho ko para sabay kaming umuwi. Nagbuntong hininga muna ako tapos kinausap ulit si gatorade, "Dati pag nagpapa-autograph ako kay Sync, nginingitian nya ako pero ngayon lagi nya na lang akong sinisimangutan at sinusungitan. Akala ko talaga dati, mas masaya kung makikilala ko in person ang mga idol ko pero yun pala mas masaya ang maging isang normal na fan na lang. Kung normal fan lang kasi ako wala akong mga bagay na tulad ng sikreto ni Iris na matutuklasan ko. Namimiss ko tuloy yung pagiging isang normal na fan." :(

♪ One, 21 guns
Lay down your arms
Give up the fight
One, 21 guns
Throw up your arms into the sky,
You and I

Did you try to live on your own
When you burned down the house and home?
Did you stand too close to the fire?
Like a liar looking for forgiveness from a stone ♪

Pag itong gatorade sumagot at nagsalita, nababaliw na sigurado ako. =_=

Aalis na sana ako ng sa may hindi kalayuan sa kinauupuan ko ay may narinig akong pamilyar na boses, "Haha! I'm quite sure na ito na ang magiging last concert ng Syntax Error."

Sinubukan kong hanapin kong saan ito nanggagaling at ng mahanap ko ay patago at maingat na sumilip ako mula sa may sulok ng isang pader at tama nga ang hinala ko, si Iris nga ito at may kasama syang isang lalaki pero nakatalikod yung lalaki kaya hindi ko makilala kung sino ito.

"10minutes na lang before midnight, magsisimula na ang riot between Syntax Error." nagsalita yung lalaki, hindi ko sya makilala sa boses. Sino kaya ito? Kasabwat malamang ni Iris.

"Tama. At pagpatak ng midnight, lalabas sa big screen ng stage ang picture namin ni Sync Mnemosyne na naghahalikan at ang pinaka highlight ng gabing ito, ang picture namin ni Zeke Michael na magkahalikan din. Siguradong mabibigla ang mga fans at makikita nila kung papaano mag-agawan sa iisang babae ang dalwang myembro ng bandang hinahangaan nila. I'm very excited to watch Sync's reaction upon seeing the picture of his friend kissing his girlfriend."

Napatakip ako ng bibig para mapigilan ang pagkabigla ko. Ito ang plano nya? Sinilip ko kaagad ang relo ko, 8minutes na lang bago magmidnight! I have to stop her plan! Hindi dapat mailabas sa big screen ang pictures na tinutukoy nya!

♪ When it’s time to live and let die
And you can’t get another try
Something inside this heart has died
You’re in ruins.

One, 21 guns
Lay down your arms
Give up the fight
One, 21 guns
Throw up your arms into the sky,
You and I ♪

Gusto ko sana makita yung lalaking kausap ni Iris para atleast makilala ko kasabwat nya pero wala na akong time para hintayin itong lumingon kasi kung hindi ako magmamadali baka magkagulo na mamaya sa stage. Tumakbo agad ako papasok ng concert hall, nagtanong tanong kung nasaan ang projection room kung saan dun ino-operate ang mga pinapakita sa big screen. I only have 5minutes para marating ang projection room at mapigilan ang operator dun na ipakita sa big screen ang pictures.

Takbo ako ng takbo hanggang sa narating ko na yung projection room pero huli na ako, pagkarating ko dun nakita kong nagkakagulo na yung staff at lahat sila nagtataka kung bakit lumabas ang mga pictures na yun.

"Teka ano yang mga pictures na yan?"

"Hindi dapat yan ang ipapakita nyo!"

"Hindi ko alam sir, may nagpabigay lang sakin. May staff id sya ee tapos sabi sakin ito daw ilagay ko pagpatak ng 12."

"Sino yun? Saan galing yang mga pictures na yan? Argh, this is trouble!"

"Hindi ko po alam sir, hindi ko na maalala yung itsura kasi hindi ko naman natignan dahil busy ako kanina. Nakita ko lang yung id nya."

"Anong name? Ah hindi na pala, sigurado fake name lang din yung nasa id nya baka fake staff id lang yun wala ring sense kung itatanong ko nakalagay na name."

Sobrang nagkakagulo na dun sa projection room, hindi ko na alam gagawin ko. Huli na ako, hindi ko nanaman nagawang tulungan ang SE. :(

---

< Sync's POV >

"WOAHHHHHH." matapos ang isang kanta, nagpalakpakan ang mga audience pero tumigil din agad sila at nagkaroon ng isang malaking commotion na hindi ko maintindihan kung saan nanggagaling. Napapansin kong mga nakaturo sila sa akin... sa amin? Basta sa may stage sila nakaturo. Lumingon ako sa mga kaband members ko para magtanong kung anong nangyayari kasi naguguluhan ako pero nabigla na lang ako nang paglingon ko nakita ko sa big screen ang isang slideshow ng mga pictures na syang naging dahilan para lapitan ko ang isang kaibigan ko at sinuntok ito.

"Zeke, I can't believe you." nawala na sa isip ko na nasa may stage kami at may libo libong tao sa harapan namin. I'm too clouded with emotions right now.

Voice 20: Mi Piaci(I like you)

- Momo's Voice -

"All this time inakala kong kaibigan kita, Zeke!" susugudin sana ulit ni Sync si Zeke para suntukin ito pero pinigilan sya ni Mirko sa magkabilang braso at inilalayo kay Zeke.

"Hey, hey," nandito na kami ngayon sa may backstage, hinila na sila nina manager Ree palabas ng stage at pinauwi na lahat ng audience/fans. Sinabing tapos na daw ang concert pero marami pa ring mga fans ang nagkakagulo at gustong malaman kung anong eksena ang nangyari kanina. Marami ring mga camera ang nakahuli sa picture sa slideshow at sa pagsuntok ni Sync kay Zeke. Siguradong bukas kalat na agad ito sa balita. "Will you calm down Sync!"

"How could I calm down if that bastard is stealing my girlfriend from me!"

"Hoy ano ba! Babae lang yang pinagaawayan nyo, wag nga kayong OA! Pagusapan natin ito sa mahinahong paraan?!" sumigaw na rin si manager Ree. Naii-stressed out na ang mga tao sa loob ng backstage. Lalong lalo na rin ako kasi alam ko kung sino may pakana nito, I'm dying to tell it to them pero alam kong mas lalo ko lang paguguluhin ang sitwasyon kung magsasalita ako. I need to find a way to tell them the truth, pero paano? Wala talaga akong maisip. :(

"Anong parang babae lang? Hindi basta bastang babae lang si Iris!" this time si manager Ree naman ang sinigawan ni Sync, "Girlfriend ko sya at mahal ko si Iris! Hindi ko matanggap na ang isang taong tinuring ko ng kaibigan at kapatid ay aahasin pala ang babaeng mahal ko?! Really, tol alam mong mahal ko yung tao tapos ganun na lang? Gaguhan ba ha?!"

"Sync, let me explain." nasa isang corner lang si Zeke at may dugo ang gilid ng labi nya mula sa pagkakasuntok ni Sync. Medyo frustrated na yung itsura nya, may tiwala ako kay Zeke alam kong wala syang kinalaman dito.

"Explain? Sa tingin mo magagawa ko pang maniwala sa lahat ng sasabihin mo after seeing those pictures? You can't deny those, Zeke!"

Umepal na ako, hindi ko na kasi matiis ee hindi mareresolba ang problemang ito kung magiging close minded si Sync, "Let him explain! Ano bang mawawala sayo kung mananahimik ka muna dyan sa isang tabi at makikinig sa lahat ng sasabihin ni Zeke?! Hindi lahat ng nakikita mo na tulad ng mga pictures na yun ay sapat na para paniwalaan, minsan ang kasinungaling ay mas mukhang totoo kesa sa katotohanan."

Tinignan ako ng masama ni Sync, dinuro ng daliri nya at inaasahan ko ng sisigawan nya ako, "YOU! SHUT THE FCK UP! WHO THE FCK ARE YOU ANYWAY? WHAT ARE YOU EVEN DOING IN THIS PLACE?! YOU ARE NOT A PART OF THIS GROUP, YOU'RE JUST SOME WORTHLESS OUTSIDER SO STAY OUT OF THE LINE!"

"Hey Sync, sumosobra ka na ah!" lumapit sakin si Ate Corrine para ipagtanggol ako. Kahit inaasahan ko na ang pagiging antipatiko sakin ni Sync ay talagang nabigla pa rin ako. Yung feeling na sinigawan ako sa gitna ng maraming tao na dahilan para magpatahimik sa lahat, umaalingawngaw pa sa tenga ko yung mga sinabi nya. 'You are not a part of this group.' Kahit totoo naman yung sinabi nya ay nasaktan pa rin ako, hindi ko naman maikakaila na gusto ko talagang maging kaparte nila... na maging part of the family nila... pero alam ko naman na hindi pede yun, epal lang ako. Ang kulit ko naman kasi eh, ang epal ko na nga tapos ang mapilit ko pa masyado. Sobrang naging conceited ko. :(

"H-hindi, okay lang yun ate Corrine." lumapit ako kay Sync, "Kahit magalit ka sakin wala akong pakelam, basta ang mahalaga masabi ko sayo ang totoo... si Iris, sya ang may kagagawan nito. Narinig kong sinadya nyang ipakita ang mga pictures na yun sa may big screen."

Lahat ng mga tao sa may backstage including Mirko, Zeke and Manager Ree ay nabigla sa mga sinasabi ko. Puro mga hindi makapaniwala ang expression ng mga mukha nila. Pero hindi pa man ako nakakatapos sa sinasabi ko ay sinigawan ulit ako ni Sync, "SHUT UP! HOW MANY TIMES DO I HAVE TO TELL YOU NOT TO BADMOUTH IRIS?!"

"Hindi ko sya bina-badmouth! Totoo lahat ng siansabi ko! Wala akong dahilan para magsinungaling sayo!" tinitigan ko sya sa mga mata, "Sa tingin mo magagawa kong makatingin sa mga mata mo kung nagsisinungaling ako ha?!"

Sya ang umiwas ng kanyang mga mata, "Umalis ka na! Umalis ka na dito bago pa ako may magawang hindi maganda sayo!"

"Sync, hayaan mong mag-explain si Zeke."

"UMALIS KA NA SABI!"

Kahit tinataboy nya na ako, pinagpapatuloy ko pa rin ang pagsasalita, "Minsan naman subukan mong makinig sa iba, Sync. Minsan naman maniwala ka sa sinasabi ng iba! Hindi naman porket mahal mo yung tao sya lang papaniwalaan mo. Gaano ka ba kasigurong mahal ka ng taong yun? Gaano ka ba kasigurong sya ang nagsasabi ng totoo at kami ang nagsisinungaling?! A---"

"GET THE FCK OUT OF HERE! GET OUT!"

"Alam kong masakit malaman na niloloko ka ng taong mahal mo pero wag ka naman sanang magpakatanga na hayaang lokohin ka lang nya para maiwasan ang sakit dahil sa huli, masasakta't masasaktan ka pa rin. Mas mabuti na yung maaga pa lang, nilalayo mo ang sarili mo sa panloloko para kahit papaano nasaktan ka man hindi ka naman nagpakatanga." pagkasabi ko nun, tumalikod na ako sa kanila at tumakbo na palabas.

Pagkalabas ko ng backstage, pumunta ako sa isang sulok at sumandal sa isang pader habang umiiyak at tinatawagan si Aila.

"Hello Momo! Nakita mo ba yung nangyari kanina sa stage a---" hindi ko na sya pinatapos sa pagsasalita.

"Aila, uwi na tayo." :"( pinupunas punasan ko ang luha ko na tuloy tuloy na bumabagsak mula sa mga mata ko habang sinasabi ko sa kanya yung mga katagang iyon.

"M-momo, umiiyak ka ba? Asan ka? Anong nangyari sayo? Asan ka sabihin mo sakin?"

"Nandito ako malapit sa may backstage, malapit sa isang poste."

"Sige, dyan ka lang ha. Tatakbo na agad ako papunta dyan." tapos binaba nya na yung telepono. Nag-intay ako dun at napaluhod na ako sa may sahig habang umiiyak pa rin. Ang OA ko, iniiyakan ko ang bagay na tulad nun. Pero nasasaktan kasi ako sa mga sinabi ni Sync. Antanga tanga ko naman kasi eh, bakit ba wala akong magawa para matulungan sya? Feeling ko imbis na makatulong ako lalo pa akong nakakagulo. Wag na lang kaya akong maki-epal sa problema ng Syntax Error? Wag ko na lang kayang sabihin sa kanila ang tungkol kay Iris at sa balak nito? Tutal hindi rin lang naman ako pinapaniwalaan. Pero... sa huli, guguluhin naman ako ng konsensya ko. Alam ko may dahilan kung bakit sa lahat lahat ng pedeng makarinig ay ako pa ang nakarinig ng lahat ng katotohanang ito at hindi ko dapat isawalang bahala lang ang lahat. There's always a reason for everything.

"Momo!" nabigla ako ng dumating na pala si Aila sa tabi ko na medyo hinihingal hingal pa, siguro tumakbo talaga sya para mapuntahan agad ako. Lumuhod agad sya sakin habang nagaalala ang mukha nya, "Anong nangyari sayo? Bakit ka umiiyak? Sinong nagpaiyak sayo?"

Iimik pa lang sana ako nang marinig ko si Mirko sa likod namin, "Momo, buti naman nakita kita. I--"

Hindi na sya pinatapos magsalita ni Aila, tumayo na ito at sinugod si Mirko. Kinuwelyuhan nya ito, "Ikaw nagpaiyak sa bestfriend ko noh?! Ikaw ba ha?!"

"Aspetta un attimo! (Teka lang muna) H-hindi ako, andito lang ako para ibigay kay Momo ang bag nyang naiwan nya sa may backstage." pagkasabi nun ni Mirko ay tumayo na ako para kunin sa kanya yung bag ko, binitawan na rin sya ni Aila at nagsorry na parang labas sa ilong.

"Thanks Mirko." sabi ko sa kanya habang nakatungo. Pero sinilip nya ako sa mukha ko na pilit kong tinatago tapos nagtanong sya, "Hai pianto, Momo?"

"E-eh? Hindi kita naintindihan." tanong ko habang nakatungo pa rin habang pinipilit nya pa ring silipin ang mukha ko.

"I said, did you cry Momo?"

Umiling ako at pinilit tumawa pero parang tunog tanga lang yung tawa ko at hindi convincing, "H-hindi noh! Ha! Ha! Ha! B-bakit naman ako iiyak? Para saan? Ha! Ha! Ha..."

"Oh," habang nakatungo ako napatigil ako sa pagtawa ng peke ng makita ko ang kamay nya na may inaabot na panyo, "There's no need to fake a laugh."

Nangangatal kong inabot yung panyo nya at pinampunas ito sa mata ko at pisngi kong basang basa ng luha at iaabot ko na sana sa kanya kaso sinabi nyang sakin na lang daw muna.

"Uuwi na ba kayo?"

"Oo," si Aila ang sumagot habang kinakalkal nya yung cellphone nya sa bag nya, "Wait lang pala, tatawagan ko pa nga pala si papa para sunduin tayo."

"Wag na. Ihahatid ko na lang kayo."

Nabigla naman ako sa offer ni Mirko kaya tumanggi ako, "W-wag na! Masyado na kaming nakakaistorbo."

"Sus, wala yun nuh. Sige na, sumama na kayo sakin sa parking lot at ihahatid ko na kayo."

"Eh paano yung concert? Aalis ka na lang basta basta?"

"Wala ng concert, tapos na. Saka ayoko ng magstay pa sa loob, masyado ng magulo dun. Gusto ko na muna umuwi at wag na munang makigulo dahil ako ay pagod na pagod na din, gusto ko na munang mamahinga. Bukas ko na lang sila poproblemahin." Mirko sighed, he's worried too sa mga nangyayari afterall banda nya rin ang involve sa kaguluhan, lalo na na parehas nya pang kaibigan ang nagaaway. "Tara na, hatid ko na kayo. Wag na kayong mahiya sakin."

---

- Aila's Voice -

"Maam Aila! Ano po nangyari kay Maam Momo?" nabigla yung isa sa mga katulong ng bahay nina Momo ng makita nyang buhat buhat ni Mirko ito.

"Ah wala manang, nakatulog lang si Momo. Siguro sa pagod," at siguro dahil na rin sa kakaiyak.

"O sige, Roy," tinawag ni manang yung isa sa mga gardener nina Momo at pinabuhat si Momo para dalhin ito sa kwarto niya. Nagpaalam na rin kami ni Mirko kay Manang para umuwi na.

Paglabas namin ng gate bigla akong kinausap ni Mirko, "Saan ka nakatira?"

I wave my hands to him as a sign of 'no', "Naku wag na, salamat na lang. Uuwi na lang ako mag-isa."

"Oh c'mon, wag ka ng mahiya sakin. Dali na, hatid na kita sa inyo. Mamaya nan may mangyari pa sayong masama sa kalsada, bugbugin pa ako ni Momo kinabukasan."

I gave him a timid smile tapos medyo nahihiyang sinabi ko sa kanya ang address ko. Bubuksan ko na sana ang pinto ng backseat ng kotse nya nang bigla nyang buksan ang pinto ng front seat at sinabing, "In Italy, you don't seat on the backseat when someone offers you a ride. You kinda offend him because seating at the backseat is like treating the one who offered you the ride a taxi driver. Ma dai,(oh c'mon) wag ka ng mahiya. Dito ka na sa front seat."

Kahit talagang nahihiya ako, nawalan na ako ng choice kundi sarhan ang pinto ng backseat at umupo sa sa ino-offer nyang front seat at pagkaupo ko ay sinarhan nya na ang pinto at naglakad papunta sa may driver's seat. Pagkaupong pagkaupo nya sa driver's seat ay nabigla na lang ako ng lumapit sya sakin, akala ko may gagawin syang ewan pero yun pala kinuha nya lang yung seatbelt sa gilid ko at inilagay ito sakin. Nung kinuha nya yung seatbelt sa gilid ko, he had to lean to me at dahil dun sobrang lapit ng mukha nya sakin --- sideview. Napatingin ako, ang tangos ng ilong nya... brown na brown pala mata nya tapos ang hahaba rin pala ng mga pilik nya sa mata... Ang kinis ng pisngi nya at...

Hindi ko na natuloy ang pagmamasid ko sa mukha nya kasi nabigla ako ng bigla syang tumingin sakin at ngumiti at pagkatapos nun ini-lock nya na yung seatbelt ko at umayos na sya ng upo. Nahiya naman ako kasi nahuli nya akong nakatingin sa kanya.

"Seatbelt is important." nakangiti nyang sabi as he puts his own and starts the engine. Tumango lang ako sa sinabi nya. Nagsimula na ring tumugtog ang radyo nya na sa tingin ko ay naka-mp3 mode. Sa byahe, walang naimik. All the time nakatingin lang ako ng diretso sa kalsada while my hands are rested on my lap. I don't really feel comfortable kasi naaalala ko yung mga panahon na sinuntok ko sya tapos iniwan ko rin sya sa kalsada nun. Baka mamaya may pina-plot syang evil plan at iwan din ako sa kalsada.

"Aila ang pangalan mo, right?"

"Y-yeah." nabigla naman ako kasi bigla syang nagsalita.

"Sei bella, lo sai?"

"Pardon?" hindi ko nagets yung sinabi nya ee. I bet he's speaking his language.

"Non so, mi pare che tu mi piaci. Mi hai preso da un colpo." ngiti sya ng ngiti habang nakatingin lang sa may daan, dahil hindi ko sya naiintindihan hindi ko na tuloy alam kung ako ba kausap nya o ano.

"Eh... ano, pede ka bang magtagalog? Hindi kita maintindihan."

"Wag mo ng intindihin, I don't want to embarrass you." tumingin sya sakin at nginitian ako. Medyo naguluhan ako tapos tinaasan ko sya ng kilay.

"Don't want to embarrass me? Maybe you're saying bad things about me face to face!" yun lang ang naisip ko na pedeng sinasabi nya. Eh kasi diba kung nothing bad naman yung sinasabi nya bakit ayaw nyang itranslate sakin? Medyo naasar ako ng mapagtanto kong baka nga masama ang sinasabi nya sakin.

"No, I'm not!" pagtanggi nya.

"I don't believe you! I'm sure na nilalait mo ako harap harapan! Siguro may sinasabi kang mga masasamang bagay kaya nagsasalita ka sa language na hindi ko maintindihan! Ibaba mo na ako, aalis na ako!"

"Woah, woah. Relax ka lang, wag kang bababa. Sige na nga, sasabihin ko na sayo sinabi ko." tapos tumawa sya, "Sabi ko 'ang ganda mo at sa tingin ko may gusto ako sayo, bigla biglaan ko na lang narealise.' Yun yung sabi ko, ayan tuloy baka ma-embarrass ka sa mga sinabi ko."

Totoo nga, I felt embarrassed all of sudden nung sabihin nya yung mga bagay na yun. Who wouldn't after someone told you you're pretty and he likes you? Hindi ko tuloy magawang makatingin sa kanya at feeling ko namumula pa ang mukha tapos nagkakandabulol bulol pa ako sa pagsasalita, "S-SHUT UP! Pinagtitripan mo b-ba ako? Inaasar mo lang a-ako nuh? You're just kidding around right?"

"Why whould I?"

Voice 21: For the First Time

- Aila's Voice -

"Why would I?"

"E-eh?" iniiwas ko kaagad ang tingin ko kasi bigla syang tumingin straight into my eyes. Seryosong seryoso yung itsura ng mukha nya, hindi sya nakangiti o nakangisi. Hindi ko tuloy alam kung jinojoke nya lang ako, pinagtitripan o ano.

"Just forget what I said." yun lang yung sinabi nya kaya ang naisagot ka na lang ay, "Ah, ok."

At nagkaroon na naman ng nakakailang na katahimikan sa amin.

May tumugtog na song mula sa mp3 ng kotse, hindi ko alam at maintindihan yung song. Italian siguro, sinasabayan kasi nya kasi ng pagkanta ee. Para akong mukhang tanga dito, nakaupo lang at walang imik. Ang tagal naman kasi ee, bakit parang all of a sudden lumayo yung bahay ko? Tama naman yung daan pero feeling ko talaga ang tagal ng byahe, under some circumstances talaga lalo na ng tulad nito ay parang lumalayo ang patutunguhan at parang bumabagal ang oras. How I wish to reach my home and step out of this car asap. I feel so uncomfortable na kasi. >__<

"Do you know them?" at long last, nakarating rin kami sa tapat ng bahay ko kaso bababa na sana ako ng mapansin namin na may lumalabas mula sa may gate ng bahay ko. Nakita ko at naririnig ko si mama na sumisigaw at binabato si papa ng kung anu ano habang palabas ito ng bahay na sumisigaw din. Kahit nasa loob kami ng kotse rinig na rinig ko ang sigawan nila.

"You good for nothing man! Cheater! Liar! Get out of this house!"

"Stop throwing things! Hey! Yeah right, I'm leaving this house! Who needs you anyway!"

"You bastard! Wag ka ng magpapakita pa ulit! I hate you! Wala kang kwenta!"

Naitakip ko ang mga kamay ko sa mukha ko habang nakapatong ang mga siko ko sa aking tuhod, ito nanaman sila, ayaw kong bumaba ng kotse at pumasok sa bahay, ayaw kong magpakita sa mga magulang ko, ayaw ko sa kanila, ayaw ko.

"Ayos ka lang ba?" naiinis ako pag tinatanong ako ng mga tao kung 'ayos lang' ba ako sa mga sitwasyon na tulad na ito dahil sa tuwing naririnig ko ang mga katagang 'ayos ka lang ba' lahat ng sakit at sama ng loob ko ay nararamdaman ko at nagsisimula akong maiyak.

"Would you mind if you take me to somewhere else? Babayaran ko na lang ang gasolina basta ilayo mo ako dito." :(

"Oh, okay sure. No need for the gas fee." he starts the engine again and I got relieved even for a little. I don't have any idea where he's gonna take me, I'm too busy composing myself to ask him. He can take me wherever he wants as long as its not on my house nor somewhere near my parents.

"Here we are, do you mind some hot noodles?" napatingala ako at napatingin sa may gilid ko at nakita ang 7/11 kung saan palagi akong tumatakbo sa tuwing nagaaway sina mama at papa. Humarap ako sa kanya at tumango, "You picked the right place."

Bumaba na kami sa may kotse at pumasok na sa may 7/11, pinagbuksan nya ako ng pinto at tinanong, "Anong flavor ng noodles ang gusto mo?"

"Yung chicken flavor." sagot ko sa tanong nya habang pumunta na ako sa isang table dun na vacant at sinandal ko ang mga siko ko dun at humalumbaba habang nakatayo at nakatingin sa kawalan. Maya maya rin naman ay dumating na sya na may dala dalang cup noodles na may mainit na tubig na at meron na ring mga plastic forks, tumayo sya sa tapat ko.

"Salamat," yun lang yung sinabi ko habang iniintay kong maluto yung noodles ko sa hot water. Nakatungo lang ako, hindi na ako umiiyak pero ang bigat bigat ng mga mata ko dahil sa pagiyak ko kanina. Feeling ko ang pula pula ng mga mata ko at parang kumapal or namumugto. Nung sa tingin ko ay luto na yung noodles ko ay binuksan ko na ito at sinimulan ng kainin ng tahimik, ganun din naman sya, walang naimik samin. Tahimik lang naming kinakain ang mga noodles namin, buti na lang walang customer ngayon dahil pasado alas dose na. Merong ilan ilan na napasok pero dahil sa nakatalikod si Mirko sa may pinto ay hindi sya masyadong napapansin ng mga napasok kaya naman at peace si Mirko mula sa mga fans kung saka sakali.

--

Hinigop ko na ang mga natitirang sabaw nito mula sa may cup at matapos nun ay pinatong ko na ang walang laman na cup at nilagay dun ang tinidor na plastic tapos pinunasan ang ilong ko ng tissue dahil tumutulo na yung sipon ko mula sa mainit na sabaw ng noodles.

"Ahhh." relieve na relieve ang pakiramdam ko matapos kumain ng cup noodles kaya naman nagawa ko na syang ngitian, "Salamat. Ansarap talaga sa pakiramdam ng noodles, naniniwala ka bang nakakapagpahaba ng buhay ang noodles?"

"Hmm... Pede din... Diba paniniwalang intsik yan?"

"Yup. At alam mo ba kung bakit sinasabi nilang nakakapagpahaba ng buhay ang noodles?" bigla akong may naalala, yung strange looking guy na may screen name na "koya noodles" nung nakaraang linggo, speaking of that guy hindi ko na ulit sya nakita, sayang naman nagpromise pa man din ako sa kanyang ipagluluto ko sya, "Yung sabaw kasi ng noodles it brings warmth to our bodies and especially to our souls and that warmth actually helps to wash away the fatigue and pain we feel. Pag sobrang nasasaktan ka na, makakatulong ang warmth ng noodles para mawala kahit papaano ang sama ng loob na nararamdaman mo. Emotional pain kills a person rapidly but if you can regain yourself from your pain and learn to smile again, life lenghtens. Yan ang dahilan kung bakit nakakahaba ng buhay ang noodles."

"Wow, really? That's cool. Yeah, ansarap nga sa pakiramdam ng sabaw ng noodles. Hehe."

"Uy, salamat ha." napatungo bigla ako, sincere yung pasasalamat ko kasi nilayo nya ako sa mga parents ko, "Pasensya na rin sa istorbong nagawa ko, kung gusto mo pede ka ng umuwi. Tapos babayaran ko na lang lahat ng istorbong nagawa ko sayo."

"C'mon, babayaran? Hindi ako nagpapabayad pag tumutulong sa kapwa. Saka anong istorbo? You did not disturb me at all saka hindi muna ako uuwi, sasamahan muna kita at pag feel mo ng umuwi saka kita ihahatid."

"H-ha? A-ano ka ba, okay lang ako nuh. Umuwi ka na, siguradong pagod ka pa mula sa concert nyo, don't bother yourself that much, kaya ko na sarili ko."

"Dito lang ako sabi, sasamahan kita." :)

---

Hindi ko alam kung paano ko nagawang iconfide sa kanya lahat ng hinanakit ko sa mga magulang ko kasama na rin ang tungkol sa pagrerebelde ko at noong pagsali ko sa mga gang fights... Siguro dahil na rin sa nasa right moment sya kung saan nangangailangan ako ng makakausap kaya na rin kahit hindi ko sya ganung kakilala ay nalabas ko na lahat ng hinanakit ko to the point na naikwento ko na ata halos ang talambuhay ko sa kanya. Okay naman pala sya eh, he's such a good listener. He never interrupted me nor commented with my stories. He just kept on saying, "Uh huh, and then? Go on."

"So dahil na rin sa laging chaos sa bahay nyo, nakapagdesisyun kang sumali sa mga gang sa tabi tabi tama ba?" tumango ako sa recaputilation nya ng ikinuwento ko sa kanya, "So ibig sabihin, nakikipagbugbugan ka and such?"

Medyo natawa ako sa itsura nya, he has this reaction na parang hindi sya makapaniwala na isa akong former gangster, "Oo, marami akong natamong sugat din noon pero dahil matagal na akong tumigil, wala na naman masyadong bakat ng sugat sa balat ko. Pero sa likod ko," tinuro ko sa kanya yung likod ko, "merong malaking linya ng hiwa na hindi pa rin nabubura, medyo malaki kasi sugat ko noon. May gang war noon eh tapos may biglang sumaksak sakin mula sa likod."

"Woah, talaga? Buti nabuhay ka pa."

"Haha! Oo naman, matagal mamatay ang masamang damo nuh."

"Oh c'mon, you're not bad."

"Oo kaya," tumungo ako, smiling bitterly habang hinahawak hawakan yung wristband na suot suot ko, "Alam mo bang nagcommit na ako ng suicide."

"Hmm?"

"Diba sabi ko sayo si Momo nagsave sakin from all of these?" nagpatuloy ako without waiting any response from him, "Nung time kasi nun, hindi ko na talaga kaya. Parang gusto ko na talagang sumuko sa buhay ko kasi feeling ko napakarepetitive na lang ng mga nangyayari sa paligid ko, magaaway sina mama at papa tapos tatakas ako para makipagbugbugan sa kalsada. Pero noon, kilala ko na si Momo, kaklase ko na sya nun pero hindi ko pa sya kaibigan dahil nga wala akong tinuturing na kaibigan noon sa school at wala rin namang gustong lumapit sakin kasi alam nilang nagtetake part ako sa isang gang, kumbaga mga takot sila na baka may gawin ako sa kanila. Pero ewan ko ba kung anong klase ng nilalang yan si Momo kasi sya lang ang kabukod tanging kumakausap sakin noon. Lagi ko man syang pinagtatabuyan o sinisigawan noon, paulit ulit pa rin syang bumabalik sakin at nginingitian ako. Dati sobrang naiirita ako sa presensya nya lalo na sa tuwing lapit sya ng lapit sakin kahit pinapalayo ko na sya, ansama sama ng ugali ko sa kanya noon kahit alam kong sya lang naman ang nakakagawang lumapit at ngitian ako sa school pero nung mga panahong naglaslas ako pero nabuhay pa ako at naospital... hindi ko inakalang sa lahat lahat ng bibisita sakin ay yung tao pang lagi kong tinataboy at sinisigawan. Kung sina mama at papa ni hindi ako nagawang dalawin dahil busy sila sa mga trabaho nila ni kahit mga ka-gang ko hindi rin ako binisita, si Momo iba sya... kahit sinigawan at pinagtabuyan ko sya noon, binisita nya ako at nagalala sya para sakin nun. Sinigawan at pinagalitan pa nga nya ako, sabi nya kung magpapakamatay daw ako wag daw blade gagamitin ko, chainsaw daw dapat para sure na sure. Haha," tumawa muna ako nung maaalala ko yung mga panahong iyon na pinapagalitan ako ni Momo sa ospital.

"Tinanong ko sya kung bakit nilapitan pa rin nya ako sa kabila ng lahat ng ginawa ko sa kanya, isa lang sinagot nya sakin... sabi nya, hindi daw nya kayang iwan ang isang kaibigan. I was so moved with what she said, hindi ko akalaing may magtuturing pa pala sakin bilang isang kaibigan sa kabila ng ugali ko. Araw araw, binibisita ako noon ni Momo at lagi nyang kinukwento sakin kung anong mga nangyari sa school at pinagkokopya nya din ako ng notes. Dahil sa kanya, nagkaroon ako ng pag-asa pang mabuhay, sabi ko... hindi naman pala ganung kasama ang mundo, yung mga ngiti ni Momo ang nagbigay pag-asa sakin. Kaya pagkalabas na pagkalabas ko ng ospital, umalis na ako sa gang at nangako kay Momo na magtitino na ako ng buhay at hindi ko na uulitin pa ang pagsu-suicide. Matapos nun, hindi ko na nagawang humiwalay pa kay Momo, pag kasama ko sya masaya ako at nakakalimutan ko mga problema nya. Gusto ko laging nakikitang nakangiti si Momo dahil yung mga ngiti nyang yun ang nagpapasaya sakin."

"No wonder you were that worried nung nawala sya nung gabing iyon at agad agad kang nagpunta sakin kahit nakapajama ka pa lang."

Tumawa ako, "Hehe. Well, she's my bestfriend. I can't afford to lose her kasi she's one of a kind.Alam mo ba si Momo parang bubuyog yan... the more na itaboy mo, the more na lalapitan ka nya."

Now playing: For the First Time by The Script

♪ She’s all layed up in bed with a broken heart while i’m drinking Jack all alone in my local bar and we don’t know how how we got into this mad situation, only doing things out of frustration trying to make it work but man, these times are hard ♪

Nagkatinginan kami parehas ni Mirko ng biglang nag-change ang song na tumutugtog sa loob ng 7eleven, at mga ilang segundo matapos namin magkatinginan sabay kaming napangiti at parehas kaming sumabay sa kanta,

♪ she needs me now but i can't seem to find the time i got a new job now on the unemployment line and we don’t know how how we got into this mess is a god’s test, someone help us cos where doing our best trying to make it work, but man, these times are hard

but we are gonna stop by drinking all cheap bottles of wine sit talking up all night, saying things we haven’t for a while, a while yeah you're smiling but we're close to tears, even after all these years

we just now got the feeling that we're meeting for the first time ooohhh oohhh ♪

"The script, you like it too?" nangingiti nyang tanong.

"You bet! Ang ganda ganda ng songs nila! One of the awesome band living!"

"Cool! Meron ka ba nung latest album nila?" parehas kaming agitated sa topic kasi hindi ko akalaing fan rin pala sya ng The Script.

"Alin? Yung Science & Faith ba na album? Oo, meron ako." nakakatuwa naman talaga pag nakakameet ka ng isang tao with the same interest.

"Ang cool nun diba? I love their songs!"

"Shocks, meron ka ba nung album nilang 'The Script' nung lumabas ng 2008?"

"Yup, meron ako." (^-^)

"Uwaaaa! Pahiram ako please please please! Wala ako nun ee. Yung Science & Faith lang meron ako." T__T

"Of course! Pahiramin kita, ano ba number mo? Para ma-text kita pag kukunin mo na yung cd."

"O sige, ito number ko." binigay ko na sa kanya yung number ko ng walang alinlangan. Yung kaninang awkward feeling between us parang naglaho na parang bula ng malaman naming parehas pala kaming fanatic ng The Script. Ayaw kasi ni Momo sa The Script, hindi naman sa ayaw pero hindi nya type kaya ayun wala akong makakwentuhan ng interest ko sa bandang iyon.

♪ he's in line at the door with her head held high well i just lost my job, but didn’t lose my pride and we both know how how we are gonna make it work when it hurts, when you you pick up yourself up you get kicked to the dirt trying to make it work, but man, these times are hard

but we are gonna stop by drinking all cheap bottles of wine sit talking up all night, doing things we haven’t for a while, a while yeah you're smiling but we're close to tears, even after all these years we just now got the feeling that we're meeting for the first time oohhh oohhh ♪

Tuwang tuwa talaga kaming parehas. Andami naming pinagkekwentuhan tungkol sa The Script, pamula sa mga songs nila, sa concerts nila, sa mga awards pati videos. Sabi nga namin sana magconcert sila sa Pinas tapos sabay daw kaming manuod. Game naman ako syempre! *u*

♪ yeah thinking all cheap bottles of wine sit talking up all night, doing things we haven’t for a while we're smiling but where close to tears, even after all these years we just now got the feeling that we're meeting for the first time ooowwwwwww for the first time ooowwwwwww for the first time ooowwwwwww for the first time for the first time

ah these times are hard, they end up making us crazy don’t give up on me baby ♪

Mga pasado alas tres na ata nun ng ihatid nya na ako sa may amin, tahimik na rin naman sa bahay, patay na mga ilaw ee. Bababa na sana ako pero syempre for good manners, inabot ko sa kanya ang kamay ko para makipaghandshake at makapagpaalam, "Thank you, Mirko."

Pero imbis na makipaghandshake sya sakin eh inabot nya ang kamay ko, hinila ako at nabigla na lang ako ng halkan nya ako. Hindi ito ang first time, actually ikalawang beses nya na akong hinalkan. Noong una ay noong nagiintay ako kay Momo sa may network building at ito na nga ang ikalawa. Nung ihawalay nya na ang mga labi nya sakin ay tinitigan nya ako sa mga mata, "Goodnight."

"G-g-goodnight!" nauutal na bumaba ako ng kotse at patakbong pumasok sa may bahay ko, wala ng lingon lingon pa sa kanya. Pagkapasok na pagkapasok ko sa bahay at pagkasara ko ng pinto, napasandal ako sa may pinto namin habang hawak hawak ko ang dibdib ko kung saan ramdam na ramdam ko ang malakas na tibok ng puso ko.

What was that?

Voice 22: False Voice

- Zeke's Voice -

"Aray!"

"S-sorry..." bigla syang yumuko at tinigil ang pagpapahid sa may sugat ko sa may sulok ng labi ko.

"Okay lang yun.." napayuko ko ring sabi.

Matapos ang gulong nangyari kanina, umalis si Sync at walang nakakaalam kung saan sya nagtungo. Si Mirko naman ang sabi hinatid nya daw si Momo at ang kaibigan nito. Kaya naman kaming dalwa ni Corrine ay pinauwi na lang ni Manager Ree sa condominium. Andito kami ngayon sa may kwarto ni Corrine habang ginagamot nya ang mga sugat na natamo ko sa pagsuntok sakin ni Sync.

Wala kaming masyadong imikan kasi medyo heavy ang atmosphere, ewan ko kung bakit pero siguro dahil na rin sa kagaguhang ginawa ko. Siguro galit din si Corrine sakin tulad ng pagkagalit sakin ni Sync, baka nga ganun na din si Mirko. Hindi ko rin naman sila masisisi lalo na pagkatapos nilang makita ang mga larawang iyon na kahalikan ko ang girlfriend ni Sync. Alam kong pagtatraydor yun sa isang kaibigan at isa akong malaking traydor na rin sa banda, baka siguro itakwil na nila ako pagkatapos. Natatakot at nalulungkot akong baka ganun na nga ang mangyari pero I think I deserve it, wala akong kwentang kaibigan.

Ginusto ko mag-explain kay Sync pero hindi nya ako hinayaan pero siguro mabuti na ngang ganun kasi kahit ako hindi ko rin alam kung anong i-e-explain... Ni hindi ko ma-explain sa sarili ko kung bakit nagawa kong halikan ang girlfriend ng isang kaibigan.

Ang gulo gulo ee, nitong mga nakaraang araw lagi akong nilalapitan ni Iris at madalas din nya akong tinetext, ni hindi ko nga alam kung saan nya nakuha ang number ko eh. Tapos biglaan para syang naging kabuteng sumusulpot pag ako ay nagiisa, she confessed to me na ako daw ang gusto nya at hindi si Sync. Nung tinanong ko sya kung hindi nya pala mahal si Sync eh bakit sya nagpaligaw dito, ang sagot nya sakin ay yun lang daw ang paraan na alam nya para mapalapit sakin. Pero tinanggihan ko sya at sinabi ko sa kanyang wala akong interes sa kanya pero masyado syang mapilit, tuwing nakatalikod o wala si Sync, pinagpipilitan nya ang nararamdaman nya sakin. Madalas nya akong tuksuhin at dahil lalaki lang din ako, at hindi ko maitatangging nakakatukso nga sya ay natutukso ako kahit alam kong hindi ko sya mahal at si Corrine lang ang mahal ko. Ewan ko, baliw na ata ako para magpatukso sa girlfriend ng isang kaibigan. At eto na nga ang karma ko. Sira ulo talaga ako.

NOW PLAYING: SABIHIN MO NA BY YENG CONSTANTINO

♪ Gusto kong magpaliwanag sa iyo
Ngunit di kinakausap
Di ko inasahang diringgin mo
Nakatingala sa ulap ♪

"May gusto ka ba sa kanya, Zeke?" mula sa katahimikan, ginitla ako ng boses ni Corrine.

"H-ha?"

"May gusto ka ba kay Iris?" pag tingala ko sa kanya nakasalubong ko kaagad ang mga mata nyang titig na titig sa aking mga mata.

Wala, wala akong gusto sa kanya kasi mahal kita.

Ewan ko ba kung bakit o kung anong mahirap sa pagsabi ng mga katagang iyon sa kanya, tuwing kaharap ko na sya para bang nakakagat ko na lang mga labi ko at tuluyang natitiklop na ako. Hindi tuloy ako nakasagot sa tanong nya kaya naman binaba na nya ang tingin nya.

♪ Alam kong nasaktan na naman kita

Ngunit di ko naman sinasadya
Hinding-hindi na mauulit sinta
Sana'y maniwala ka ♪

"Zeke, mahal kita..." nabigla ako ng sabihin nya yun pero sa tuwing sinasabi nya yung mga katagang iyon nadidismaya lang ako sa tuwing dadagdagan nya pa iyon ng mga salitang nagpapaduwag saking magtapat sa kanya, "...dahil kaibigan kita at bilang kaibigan, ayokong masaktan ka. Kung mahal mo talaga yung girlfriend ni Sync, you should fight for your feelings but in a fair and clean way, wag mong agawin ang girlfriend ni Sync sa likod nya imbis ay linawin mo kay Sync ng harap harapan na ipapakita mo sa kanya na mahal mo rin si Iris. A man to man challenge, yung walang dugasan at lokohan. Pero kung hindi mo naman mahal yung tao at laru laro lang ito para sayo, ako na nagmamakaawa sayo Zeke... wag mong sirain ang banda ng dahil lang sa isang babae. Wag kang maging makasarili, isipin mo naman sana yung mga pinagsamahan natin, yung mga pinagsamahan nyo ni Sync."

♪ Sabihin mo na

Kung anong gusto mo
Kahit ano'y gagawin
Para lamang sa yo
Sabihin mo na
Papaano mo mapapatawad
[ Lyrics from: http://www.lyricsmode.com/lyrics/y/yeng_constantino/sabihin_mo_na.html ]
Ilang araw mo nang hindi pinapansin
Ilang araw pang lilipas
Nakatanga sa harapan ng salamin
Naghihintay ng bawat bukas ♪

"Corrine... hindi ko mahal si Iris, hindi ko rin sya gusto. Natukso lang ako. Aaminin ko, mali ako pero hindi ko naman ginustong mangyari yon ee. Pinapahalagahan ko naman ang pagkakaibigan namin ni Sync pero natukso lang talaga ako..." with my frustrations, naisuklay ko ang mga daliri ko sa aking buhok, "Corrine, hindi ko sinasadya. Pinagsisisihan ko ang katarantaduhan ko, hindi ko ginustong traydurin si Sync. Hindi ko talaga sinasadya..."

♪ Lahat naman tayo'y nagkakamali

Sinong di nagsasala
Ngunit papaano babawi sa pagkakamali
Un ang mahalaga

Sabihin mo na
Kung anong gusto mo
Kahit ano'y gagawin
Para lamang sa yo
Sabihin mo na
Papaano mo mapapatawad

Patawarin mo sana sinta
Di ko sinasadya ♪

As I repent to what I have done, she hugged me, "Ano ba itong gulong ginawa mo. Pero maaayos din ang lahat, Zeke."

Yumakap din ako sa kanya, mas mahigpit. "Corrine, salamat. I love you."

Naiinis talaga ako, everytime I voice out my feelings for her... she misinterpret it.

"Wala yun, what are friends for?"

She did not hear my "voice"... why are feelings so voiceless?

***

- Sync's Voice -

"Oh anong ginagawa ng superstar dito? Akala ko galing kang concert?" pagtatanong ni Saturn pagpasok nya sa private clubhouse ni Memo.

"Yow Saturn! Wag mo ng itanong kung bakit, alam mo naman yang superstar friend natin naaalala lang tayo pag may problema." tatawa tawang sagot ni Seven sa tanong ni Saturn.

Andito ako ngayon sa private clubhouse ni Memo, dito ako nakitulog dahil hindi ko feel matulog sa condo dahil ayokong matulog sa iisang bubong kasama ang traydor na kaibigan kong iyon. Baka kung ano lang magawa ko dun pag nakita ko nanaman pagmumukha nya.

Mag-aalas kwatro na ng hapon, nagsisidatingan na ang mga abnormal kong mga kabarkada. Bukod sa Syntax Error, ang mga gagong ito ang mga tinuturing ko pang kaibigan. Actually, ang kaibigan ko lang talaga nun ay si Memo na anak ng isang family friend na naging ka-close at kababata ko at sya ang nagpakilala sakin sa mga sira ulong lalaking nasa harapan ko ngayon na naging mga kabarkada ko na rin. May pagkaweirdo itong barkadahang ito eh, hindi kami masyadong nagkikita dahil hindi kami magkaka-edad ni pumapasok sa iisang eskwelahan pwera na lang kay Cross na naging schoolmate ko pero mas younger sya sakin kaya nauna akong makagraduate sa Willford. Pero kahit watak watak kami madalas, andun pa rin yung bond namin. Ewan ko nga ba kung anong meron sa barkadahang ito at masyado rin akong attached kahit hindi ko naman sila laging nakakasama.

Pito kami sa barkadahan.

Ako, syempre. Na madalas wala dahil sa mga concert at hectic na schedules.

Si Trey Dinaro, pinakamatino na siguro sa barkadahan. Hindi basagulero ni babaero, mabait kahit kanino. Loyal sa girlfriend na kung tama ang pagkakatanda ko, ang pangalan ay Sena.

Si Seven Astute, ang pinakasira ulo ngunit pinakahabulin din. Mahilig paglaruan ang mga babae, sana makarma yang gagong yan. He's a full time jerk kaya sanayan na lang sa kanya.

Si Cross Sandford, lalaking may menstrual issues este pinakamasungit sa lahat. Ewan pinaglihi ata sa cookie monster yang isang yan. Pero balita ko, may sineseryosong babae daw yan... Eya ata ang pangalan? Ah ewan, nahuhuli na ako sa balita tungkol sa buhay ng mga kabarkada ko. Hirap kasi ng hindi nakakasabay sa mga gimik.

Si Eros Magdayo, ang pinakablack sheep sa barkada. Basagulerong repeater.

Si Saturn Ignacio, isang gagong manhid. Alam na ng lahat na may gusto sa kanya ang kaibigan nyang si Gael pero ayun, wala pa ring malay. Abnormal.

At yun na nga, si Memo Clarkson... ang may-ari ng clubhouse slash tambayan na ito. Kahit ka-close ko sya, marami akong hindi alam sa kanya dahil masyadong misteryoso ang lalaking yan. Marami syang alam tungkol saming mga kabarkada nya, ewan ko ba minsan kinikilabutan din ako sa kanya kasi feeling ko minamanipula nya kami. Nagiging paranoid lang siguro ako.

"Oh anong problema mo, Sync?" hindi ko namalayan na kasama palang pumasok ni Saturn si Eros.

"Mukha mo ang problema nya! Bwahaha!" si Seven lang ang natawa sa sarili nyang biro. May pagka-autistic yan ee.

"Manahimik ka nga Seven, nakakasuka yang kakornihan mo." speaking of autistic, ayan pa ang isang autistic na pinagalitan ang kapwa autistic. Sino pa ba? Edi si Cross, ang ubod ng sungit na kabarkada namin. Ewan ko ba dyan parang pasan pasan lagi ang mundo. =_=

"Hindi nyo ba nabalitaan nangyari sa concert ng Syntax Error kagabi?" si Trey, na pinakamatino sa lahat, ang sya ng nagsimula ng matinong discussion. Halos lahat sila nagsi-iling sa tanong ni Trey, napakasupportive nilang mga kaibigan aa hindi man lang pinapanuod concerts ko. =_=

"Eh ano ba nangyari sa concert?" pagtatanong ni Saturn.

Sinimulan ng ikwento ni Trey sa kanila ang nangyari, wala kasi ako sa mood na ikwento mismo sa kanila ang kaganapan dahil baka mag-init lang ulit ang ulo ko. Matapos kasi ang pangyayari kagabi, nagdiretso ako dito sa clubhouse ni Memo at nakitulog tapos kaninang umaga dinatnan ako dito nina Trey at Seven na parehas na walang pasok at kaya naman naikwento ko na sa kanila ang pangyayari. Matapos maikwento ni Trey sa kanila ang mga pangyayari, imbis na i-comfort ako ng mga gago, inasar pa ako. Ganto siguro talaga way of comforting ng mga magkakaibigan, medyo weird. =_=

Pero syempre dahil magkakasama na rin lang naman kami ngayon which is a rare case ay nakapagdecide na rin kaming mag-inuman. Kanya kanyang kalokohan, kwentuhan at problema. Nakakadiri lang sa lahat ng mga kabarkada ko ay si Seven, nanghahalik pag lasing. =_=

Kaya naman nung kamuntik nya na akong halikan ay tinakbuhan ko at nagpunta ako sa isang sulok ng club kung saan andun si Memo, nagbubukas ng mga bote ng beer. Nagstay muna ako dun sa tabi nya at nakipagusap sa kanya, long time no talk na rin kasi eh.

"So is this the end of Syntax Error?" out of the blue, bigla nyang sinabi ang mga katagang iyon.

"Are you kidding me?" sinubukan kong tumawa pero malungkot na tawa lang ang lumabas sakin, iminum ako sa bote ng beer ko at saka lamang nagsalita muli, "I hope not."

"Sync, sa kaibigan mo nga ba dapat ikaw magalit?"

"Huh?" tinignan ko sya sa mga mata, nakangiti lang sya sakin... a very sly smile that I know pretty much what it means. "Teka Memo, don't tell me you know something about what's going on around?"

"You know that I am always updated with what's going on around everyone. I'm much more updated than you." tapos tinalikuran nya na ako pero bago sya tuluyang umalis may sinabi pa sya sakin,"Listen to the voices around you, there are lots but try to hear the voice that is really calling for you before that voice becomes voiceless."

Kilala ko si Memo, he never tells what he knows kahit pilitin mo sya but he always leave clues. Pero ano nga ba ang ibig sabihin ni Memo sa sinabi nya? Voices? What voices?

---

"Sync, I'm really sorry... hindi ko idedeny yung mga photos na iyon pero makinig ka sana sakin, hindi ko ginustong halikan si Zeke..."

Andito ako ngayon sa isang private coffee shop at nakipagkita ako kay Iris para makausap sya ng maayos at linawin ang mga photos na naglabasan nung concert night. Umiiyak sya ngayon sa harapan ko habang nagpapaliwanag sakin.

"Hindi ginustong halikan? I don't get you."

"You see, pinilit ako ni Zeke... tuwing wala ka, nilalapitan nya ako at tinatakot. Kung hindi daw ako makikipagkita sa kanya ng patago at hindi ko daw gagawin lahat ng gusto nya, sisiraan ka daw nya."

"Ha? Teka Iris, hindi ko nagegets mga sinasabi mo. Sisiraan? Ako? Ni Zeke?"

"Oo, sabi nya sakin, ipagkakalat nya daw sa lahat ang mga bagay na hindi alam ng public para siraan ka daw kung hindi ako susunod sa mga gusto ni Zeke. At dahil mahal kita Sync, nagpaubaya ako at nagpakaalila ako sa gusto nya dahil ayokong masira ka sa publiko." napakuyom ako ng mga kamao ko sa narinig ko. Akala ko simpleng pang-aahas lang ng girlfriend ko ang ginawa ni Zeke pero hindi ko inaakalang mas malala pa pala. Hindi ako makapaniwala na nagawa nya ang lahat ng ito.

"Pero may isusumbong pa sana ako sayo Sync," medyo nagtaka ako kasi bigla nya akong niyakap at humagulgol sya ng malakas sa aking dibdib, "Natatakot ako pero sasabihin ko na sayo kasi hindi ko na kaya..."

Nag-aalala ako kasi sobrang lakas ng iyak nya na para bang natatakot talaga sya, "Ano yun? Sabihin mo sakin."

Feeling ko makakapatay ako ng tao matapos kong marinig ang isinumbong sakin ni Iris.

"Zeke raped me."

Voice 23: Resort

- Momo's Voice -

"Syntax Error band member's fighting over a girl? Who is she? And what is the real story? Still---dashdasjbdha."

"Bakit pinatay mo na, Momo?" nagreklamo sakin si Aila pagkapatay ko ng tv. Gumulong lang ako sa may kama ko at nakasimangot na sumagot sa kanya, "Ayoko na nan, kahapon ko pa naririnig yang balitang yan. Pati sa gossip pages at sites, yan na lang naririnig ko. Naaasar lang ako kasi kung anu anong kwento mga pinagsasabi ng mga taga media na yan, wala naman silang alam bakit ba sila nakikielam pa! Gawa lang naman sila ng gawa ng mga storyang malayo sa katotohanan, different versions na naglalabasan ee pero ni isa wala naman nakapagsabi ng tunay na storya."

Hinagis ko kay Aila yung remote habang nakahiga pa rin pero nakaharap sa may pader imbis na sa tv at ang mga paa ko ay nakaangat habang nakasandal sa pader tapos iniikot ikot ko ang mahaba kong buhok gamit ang aking daliri, "Kung gusto mo, ikaw na lang manuod."

"Wag na, kung katulad nga ng sabi mo na puro gawa gawa lang pala naman pinagsasasabi ng mga nasa tv bakit pa ako magaabalang manuod diba? Sayang lang kuryente, maraming nagugutom."

"Anong konek ng kuryente sa mga taong nagugutom?" =_=

Naantala kaming dalwa ni Aila sa pag-uusap ng biglang tumunog yung cellphone ko, nakapatong lang rin ito sa may kama ko kaya naman nakuha ko kaagad at tinignan kung sino ang tumatawag.

Manager Ree calling...

"Sino yan?" pag-uusisa ni Aila.

"Si manager Ree..."

"O ano daw kelangan?"

Tinaasan ko sya ng kilay at sarcastic na sumagot sa abnormal nyang tanong, "Tingin mo nasagot ko na yung telepono? Aba anong malay ko kung anong kelangan, ito oh sasagutin pa lang."

"Sunget." binehlatan ko lang sya at sinagot na ang teleponong paulit ulit nagri-ring.

"Hello manager?"

"Hello Momo, may sasabihin ako sayo."

"Ano yun?"

"How should I start... Umm, ah ok... Momo, as you can see magulo ngayon ang condition ng SE. Kali kaliwa ang mga balita, chismis at kung anu ano pa sa kanila," ewan ko kung bakit ini-explain sakin ni manager ito pero nakinig lang ako, "Maraming naghahanap sa SE para malaman ang buong storya pero ayaw kong magkwento at ayaw kong makausap nila ang SE, sa labas ng condo ng SE maraming tao na nagaabang. Medyo nag-aalala ako para sa mga members ng banda kaya naman naisipan kong magbakasyon muna ang Syntax Error."

Bakasyon?

"Yeah, I have a private resort in Laguna and I'm thinking to bring SE there to hide them from the media and also to put them back together... I mean para daanin sa maayos na paguusap ang gulong ito at pagayus ayusin sila. Thing is, I would want you to come with us that is if you are available and your parents will allow you."

"Ah ganun po ba manager?" medyo napatigil ako saglit para mag-isip, isang bakasyon kung saan maguusap usap na din ang SE at para magkaayos sila? Ayaw kong palagpasin ito, gusto ko andun ako dahil may nararamdaman akong hindi maganda. "Manager, kasama po ba si Iris?"

"Since involve sya sa problem na ito, yeah I think I'll invite her too. Kelangang magkaharap harap at magkausap ang mga iyon, things wont be resolved kung hindi pakikinggan ang sides ng bawat isa at kung dadaanin lang palagi ni Sync sa pagkamainitin ng ulo nya ang problemang ito."

Kasama si Iris? Yan na nga, mas lalong hindi gumanda pakiramdam ko para sa bakasyong ito, "Kelan ba ito and for how long, manager?"

"Bukas na, dadaanan na lang kita sa bahay mo around 9am kung makakasama ka. I don't really know for how long basta maximum of 1week, dipende pedeng 2 days, 3 days.. dipende kung magkakaayos o hindi o kung anuman magiging condition ng SE."

"Ah ok, naiintindihan ko. Sige, expect me to come."

Matapos yung call ni manager, tinanong ako ni Aila kung ano daw napagusapan namin. Syempre kinuwento ko sa kanya at nanlaki mga mata nya, paano kasi um-oo ako kay manager, sinabi kong sasama ako eh Sunday pa lang ngayon meaning bukas ay Monday at... may pasok kami. Sabi ko kay Aila, okay lang naman umabsent since lagi naman akong present sa school. Wala pa akong nagagawang absence for this school year at minsan hindi naman nakakasamang um-absent lalo na kung may valid reason naman talaga. Hindi naman ako aabsent para maglakwatsa, I'm trying to save a friendship and a band here so may reason is valid.

---

Monday, 'bakasyon' sa isang private resort ni Manager Ree sa Laguna.

"Here, we are girls." pagtatanggal ng sunglass ni manager as we put our bags on the floor after a long ride. Sa kotse ni manager, kami lang dalwa ni Aila ang nakasakay kasi yung ibang members they will go daw separately with their own cars. Ano ba yan, watak watak pati ba naman sa pagpunta dito? :(

Kasama ko nga pala si Aila, dumating yung parents ko kagabi saktong nagiimpake na ako ng mga gamit na dadalhin para sa "bakasyon" at nakita nila ako at tinanong. Hindi ako nagpaalam sa kanila kaya nung nakita nila ako, pinagalitan nila ako at ayaw payagan. Pinilit ko sila at sa bandang huli, napapayag ko sila pero sa isang kondisyon kelangan daw may kasama akong mapagkakatiwalaan nila. Pinapasama nila si kuya Memo sakin pero tinanggihan ni kuya kasi may mga gagawin pa daw sya pero buti na lang at sinuggest ni kuya Memo na si Aila ang ipasama sakin sa "bakasyon" na ito. Sumangayon na lang din sina mama at papa sa suhestiyon ni kuya.

Hindi na namin inantay dumating yung mga members, pinapasok na kami ni manager sa loob ng resort tapos dinala nya kami sa room na pagtutuluyan namin ni Aila. May dalwang kama dun, sakto saming dalwa ni Aila. Iniwan na muna kami dun sa kwarto ni manager para makapagayos kami ni Aila ng mga gamit namin pero as soon as makalabas si manager, para kaming tangang dalwa ni Aila na nagpapatalon talon sa kama kasi sobrang lambot at fluffy ng mattress ng kama. *u*

"Ahihihi. Ansarap matulog dito." natatawang kinikilig ako sa kalambutan ng kama. Para kaming bata nito ni Aila. =_=

"Wag kang tumalon baka masira ang kama, ano ba!" XD

"Bruha! Tumatalon ka din naman! Ahaha!" kinuha ko yung unan ko tapos hinagis ko sa kanya ng hindi binibitawan ito, para bang sinapak ko lang sya with the pillow.

"Aba! Gusto mong away ha?" kinuha nya rin yung unan nya at binato ako. Nagbabatuhan kami ng unan habang nagtatawanan, nakatayo pa rin kami sa may kama. Jusko, mga isip bata talaga.

"Kyaaa! Ito sa---" napatigil kami sa pillow fight namin ni Aila nang magbukas ang pinto at narinig naming magsalita si ate Corrine.

"Woah, what's the ruckus about. Haha!" sabay pa kaming lumingon ni Aila sa may pinto para makitang natatawa si ate Corrine at ang kasama nitong si Mirko. Nakita siguro nila yung kabaliwan namin ng bestfriend ko, tinago ko tuloy yung unan sa likod ko at napakamot sa ulo dahil sa hiya.

"He-he... Ate Corrine! Mirko! Buti nakarating na kayo. Ay, ipapakilala ko nga pala sa inyo ang bes---" paglingon ko kay Aila, napansin kong nakatakip ang parteng ilong at bibi nya at mukhang namumulang ewan sya, "Aila, ayos ka lang?"

Tumingin sya sakin at napansin kong parang nagpa-panic na ewan ang mga mata nya pero bago ko pa sya matanong kung anong nangyayari sa kanya bigla na lang syang bumaba sa kama, tumakbo sa may pinto na halos kamuntik ng maitulak si Mirko na nakaharang sa may pinto at lumabas na ng kwarto na nagmamadali.

"Oh anong nangyari dun?" nagaalalang nagtatakang tanong ni Mirko.

"Hala, ewan ko din. Mabuti pang sundan ko!" bumaba na ako ng kama para sundan sana si Aila kaso pinigilan ako ni Mirko.

"Ah, ako ng bahala. Dyan na lang kayo."

"Eh ano M---!" aangal pa lang sana ako kaso tumakbo na sya eh para sundan si Aila. Alangang makitakbo pa ako? Wag na huy, nakakapagod! Natatae lang siguro yun si Aila kaya nagmadaling tumakbo! Bwahaha.

So naiwan na lang kaming dalwa ni Ate Corrine sa kwarto, nagpaikot ikot si Ate Corrine sa kwarto namin, "Aww. Ang cute naman ng kwarto nyo. Haay, gusto ko rin sanang matulog sa kwarto nyo... ayaw ko sa room mate ko ee."

"Ha? Bakit? Sino ba room mate mo, ate?"

She rolls her eyes, "Sino pa ba? Edi yung impakta."

I roll my eyes too dahil sino ba naman ang hindi mapapaikot ang mata pag narinig mong mabanggit ang impaktang iyon? Sino pa ba ang impakta? Edi si Iris.

"Ang malas mo naman ate Corrine, hindi ka ba pedeng humingi kay manager Ree ng ibang room?"

"I tried pero tinatanong ako ni manager kung ano daw problema at kung bakit daw gusto ko magpalipat ng room, syempre nagimbento ako ng lies... sabi ko hindi ako sanay matulog ng may kasama sa kwarto kaso yun nga lang, sabi ni manager wala na daw extra room. Yung natitira pa daw kasing extra room ay marumi at magulo kaya hindi pwedeng magamit kaya for the meantime, I'll have to endure sleeping in the same room with that eew."

"Haay there's nothing to do kundi tiis na lang at malaking pag-iingat ate Corrine, baka kasi bunutan ka ng isang strand ng buhok habang natutulog ka at kulamin ka ng Iris na iyon." sinubukan kong magbiro pero ang totoo medyo worried din ako na magkaroom mate sila ni Ate Corrine... hindi sa mangkukulam(or siguroo oo, dahil mukha naman syang may sanib XD) si Iris pero impakta ang pinaguusapan dito kaya who knows what plans she has in mind, baka mamaya kung anong gawin nya kay ate Corrine. Naku, konting konti na lang at pag hindi ako nakatiis, hihigitin ko sya sa may banyo at ilulublob ko mukha nya sa toilet bowl.

***

- Aila's Voice -

Ewan ko, siguro dahil na rin sa mahabang byahe kanina from Manila to Laguna, pagtalon talon namin ni Momo at pati na rin sa pagkabigla ko ng makita ko sina Corrine at Mirko ng SE ay nakaramdam ako ng pagturn upside down ng tummy ko at kaya naman tumakbo na ako palabas sa may pinakamalapit na banyo para sumuka. Unfortunately hindi na ako umabot sa may banyo kaya sumuka na lang ako dun sa may basurahan sa isang sulok malapit sa swimming pool ng resort. Suka ako ng suka, I hate vomiting kasi ang sakit ng feeling na para bang hinihigit sikmura ko at feeling ko matatanggal mga internal organs ko at maisusuka ko. Tapos ansama pa ng lasa sa bibig pag nasuka kaya I really hate it.

"Oh, ayos ka lang ba?" bigla kong naramdam ang kamay na humahagod sa likod ko, gumaan ang pakiramdam ko kahit papaano habang sumusuka. Nakakatulong ang paghagod sa likod ko. Kahit hindi ko lingunin ito, alam kong si Mirko iyon dahil nakilala ko ang boses nya.

Nung makatapos na akong sumuka, sinubukan kong kapain ang bulsa ko para sa panyo pero hindi ko mahanap kaya nabigla ako nang bigla nyang inalok sakin ang panyo nya, "Eto oh, use it."

Medyo nahiya pa ako nung una at tinanggihan ko kasi ayoko naman ipampunas ang panyo nya sa bibig kong amoy suka nuh. Pero he insisted kaya napilitan akong gamitin iyon, lalabhan ko na lang at ibabalik ko sa kanya next time.

Tinanong nya ako kung ano daw nangyari sakin bakit bigla na lang daw akong nasuka, inasar pa nga ako baka daw buntis pa ako, sinapak ko nga! Buntis nya mukha nya! >_<

Ayaw nya pang bumalik sa loob eh kaya niyaya nya akong maupo sa may swimming pool, binabad namin yung mga paa namin sa may pool habang naguusap. Buti na lang nakashorts lang kami parehas kaya walang problema kahit ilublob namin mga paa namin basta tanggalin lang namin mga medyas at sapatos namin.

"Sei bella."

"E-eh?" mula sa pagkakayuko ko napatingin ako sa kanya, nage-alien language nanaman kasi sya hindi ko tuloy naintindihan.

"Sei bella."

"Ano? Magtagalog ka nga!"

"You're beautiful, yun ang sabi ko."

"Ahh yun nam--" napatigil ako tapos napabalik ulit ang tingin ko sa may pool, feeling ko namumula ako. Argh, bakit ba ang hilig nyang magbigay ng compliments? Hindi pa man din ako sanay na pinupuri ako!

"Ang ganda mo."

"O-oo na! Nasabi m-mo na ee, h-hindi na kelangan ulitin p-para kang sirang plaka," ewan ko ba, para akong tanga nagkakandabuhol buhol ang mga sinasabi ko, "Pero t-thank you."

Mula sa gilid ng mata ko, nakikita ko syang lumalapit sakin, ibig kong sabihin nilalapit nya yung mukha nya sa mukha kong nakatungo, dahil dun mas lalo akong napapayuko at pasimpleng nilalayo ko mukha ko. Ang awkward kasi eh, bakit nya nilalapit ang mukha nya sa mukha ko? Anong meron? >__<

"M-may dumi ba ako sa mukha?" nakayuko ko pa ring tanong.

"Oo, meron."

"E-eh? Saan?" paglingon ko sa kanya nabigla na lang ako ng halikan nya ako sa labi! (O#O)

"Wala na, natanggal ko na." nakangiti nyang sabi pagkatapos nya akong halikan, tapos hinawakan nya ang ibabang labi ko gamit ang hinlalaking daliri nya. Nabigla ako sa ginawa nya and at the same time ay namumula ako kahit hindi ito ang first time na hinalkan nya ako, actually 3rd time na ito! Aba nakakarami na sya aa! >,<

"Be my girlfriend."

"H-ha?!" sobrang nabigla ako sa proposal nya. Be his girlfriend? WHAT?! Baliw ba sya? Anong chemical X ang nabatak nitong isang ito? Isang sikat na gitarista ng sikat na banda niyayaya akong maging girlfriend nya? Ano daw?! Wala namang masama kasi pogi sya? Mayaman sya? Pero yun nga lang ang bilis eh... ni hindi pa nga namin gaanong kilala ang isa't isa so paanong nangyaring gusto nya akong maging girlfriend?

"I know it sounds absurd na niyayaya kitang maging girlfriend kahit hindi pa natin gaanong kakilala ang isa't isa," para bang nabasa nya ang isipan ko at sinubukan nyang sagutin ang gumugulo sa aking isipan, "Pero naniniwala ka ba sa love at first sight?"

Love at first what?! Ano yun, joke? Pero... wala namang masama kung maging girlfriend nya diba? I mean kahit wala akong feelings para sa kanya baka sakaling madevelop as time passes by? Sayang naman eh, sino bang baboy na sira ulong butiki ang palalampasin ang pagkakataong ito diba? Isipin mo na lang kung yung favorite band mo na matagal mo ng hinahangaan at matagal mo ng nakikita sa may screen ng tv o computer na hindi mo aakalaing isang araw, isa sa miyembro nito ay makikita mo harap harapan, makakatabi mo sa tabi ng pool, hahalikan ka at yayayain kang maging girlfriend? Isang fan niyayang maging girlfriend ng isang miyembro ng isa sa mga favorite band nya? THIS IS SOMETHING EVERY FAN OUT THERE COULD DREAM OF! Sa mga palabas lang nangyayari ang mga gantong storya! Wala ako sa palabas o sa tv at hindi naman ako nananaginip... palalampasin ko pa ba?

***

- Momo's Voice -

"You bastard! How dare you touch her! I'm going to kill you! I swear!"

"Sync, stop it! Tama na!"

"Guys, awat na! Ano ba!"

Nagkakagulo ngayon sa loob ng resort house kasi nung dumating sina Sync at Iris, obviously they rode the same car--- kotse ni Sync, at nakita nila si Zeke who arrived an hour earlier than them ay agad agad na lang itong sinugod ni Sync at sinuntok. Nagpanuntukan sila buti na lang nakita agad namin at agad agad naming pinigilan sila at pinaglayo pero paulit ulit pa ring sumisigaw si Sync at kung anu anong sinasabi kay Zeke. Nabigla pa nga kami ng sabihin ni Sync na ginalaw daw ni Zeke si Iris? Na finorced daw ni Zeke makaipag-toot toot sa kanya si Iris? Nung narinig ko yun my jaw almost dropped! Talaga? I mean hindi sa naniniwala ako sa bintang ni Sync kay Zeke, ang kinabigla ko at hindi ko makayang paniwalaan ay... nagawang magimbento ni Iris ng ganong kwento? Up to that kind of lie nagawa nya?! Grabe! Sobra sobra na si Iris ha! Talagang intensyon nyang sirain ang SE in all means! Grabe!

"No, hindi ako magpapaawat, ipapakulong ko yang gagong yan!"

"Wala akong alam sa sinasabi mo Sync!"

"S-sync, calm down.." narinig kong mahinang sabi ni Iris kay Sync habang nakahawak sya sa laylayan ng shirt ni Sync. So ano ngayon, nagiinarte at nagdadrama sya kunong mabait at ayaw kunong magkagulo kahit sa loob loob nya ngiting ngiti sya at nangyayari ang gulong ito? Naku, masabunatan ko lang talaga ito at mabalatan ng buhay, masaya na ako!

"SYNC MNEMOSYNE!" tumahimik ang lahat ng sumigaw na si manager Ree at the top of her lungs tapos nilapitan nya si Sync at hinawakan ito sa kamay para dalhin palayo samin, ewan ko kung saan pero bago sila umalis narinig kong mahinang sabi ni manager kay Sync, "Diba napagusapan na nating mag-calm down ka muna? Halika nga at huminga hinga ka muna!"

At nung kinagabihan saka ko lang naintindihan yung mga sinabi ni manager Ree kay Sync bago nya higitin ito palayo samin kanina. Ibig palang sabihin nito ay napagusapan nila ni manager Ree na wag munang awayin si Zeke at dahil lahat ng problema daw na nangyayari ay paguusapan namin ng sama sama which means may parang "meeting" or "open forum" or ewan ko kung anong tawag dun na magaganap mamayang 10pm. And up to that point, hindi na muna lumabas sina Sync at Zeke sa mga designated rooms nila to avoid undesired fights. Sinerve na nga lang sa rooms nila yung dinner nila ee. Each guys have their own room for them dahil hindi naman kasi pedeng magstay sa iisang room sina Zeke at Sync... si Mirko naman, wala syang kinakampihan sa dalwa, he's on both side dahil parehas nyang kaibigan yung dalwa tho medyo ipit nga lang sya for being the only guy member not involved.

At ito na nga ang pinakaaantay na 10pm, ang ewan ko kung anong tawag sa tipo ng meeting o paguusap ito pero tatawagin ko na lang syang "open forum". Lahat kami pumunta dun sa may likod ng resort house kung saan free space sya na may isang maliit na bonfire at sa paligid ng bonfire na ito ay may mga small trunks of trees na pede naming upuan.

Isa isa kaming nagsidatingan, pero syempre sabay kami nina Aila at Ate Corrine na dumating doon, pare parehas kaming nakashorts at may suot na manipis na jacket just to make sure na hindi kami lalamigin maya maya pag lumalim na ang gabi. Andun na rin kaagad si manager Ree, sya nga ata ang nagsindi nung bonfire eh, nakaupo na sya dun sa may center part kaya naman umupo na rin kaming tatlo malapit kay manager. Magkakatabi kami, sa kaliwa ni manager Ree ay nakaupo si Ate Corrine tapos sa tabi ni Ate Corrine ay ako at katabi ko naman sa kaliwa ko si Aila. Maya maya, dumating na rin si Mirko at nag-hi saming apat na nandun na tapos umupo sya sa tabi ni Aila which is already the opposite of manager Ree's position tapos inulit ni Mirko ang pag-"hi" nya sa bestfriend ko, nag-hello naman si Aila bilang sagot pero nakatungo ito at hindi tinitignan si Mirko na para bang nahihiyang ewan sya? Anong meron? Weird. Ohwell.

Di rin nagtagal ay dumating na si Zeke at napansin nyang ang free space na lang ay sa kanan ni manager pero napansin nya rin na sina Sync at Iris na lang ang kulang which means if he seats there he'll be left with no option to have them as seatmates and he can't afford to seat beside them right now lalo na at may galit sa kanya si Sync kaya naman he asked us the favor to adjust, bale umupo sya sa kaliwa ni manager which is sa position ni Ate Corrine na lumipat ng upuan at dahil dun nag-adjust na lang kami ng seats. Di rin nagtagal dumating na sina Sync at Iris at yun nga, sila na yung umupo sa natitira pang upuan, si Sync sa may kanan ni manager--- sa tapat ni Zeke at yung octopus pinatay ko na este nakaupo sa tabi ni Sync sa may tapat ni ate Corrine.

Nung makumpleto na ang circle, tahimik lang kaming lahat at walang umiimik... lahat mga nakatingin lang sa apoy ng bonfire, nagpapakiramdaman ata... ah ewan. Intense masyado parang may mangyayaring hindi magandang ewan pero mas lalo akong nakaramdam ng tension nang sa wakas nagsalita na si manager Ree,

"Ok, who will start?"

Voice 24: Finally

- Momo's Voice -

"Who will start?"

Napatingin ako sa direksyon ni Sync nang itaas nya ang daliri nya, "Ako."

"Just a reminder to everyone, no matter what circumstances there would be in this talk everyone must keep calm. We'll only use our mouths to talk and nothing else, am I clear?" sinasabi samin ni manager iyon but obviously mas intended kay Sync ang words nya, para bang pinaparating ni manager kay Sync na "no use of violence tonight".

"Go ahead Sync."

"Did you touch her?" straight to the point kaagad si Sync, diretsong diretso ang tingin nya kay Zeke na katapat lang nya.

"Yes," lahat kami nabigla sa sagot ni Zeke, si Sync nanggagalaiti naman na halos nagpipigil sugudin si Zeke, "But it's not the way you think, Sync. We did it but I did not force her, I never did." this time tinignan naman ni Zeke si Iris straight in the eyes.

"That's not true! You threatened me a lot of times, sabi mo pag hindi ko ginawa ang gusto mo may gagawin kang masama kay Sync!"

"What the heck are you saying Iris? Wala akong natatandaang ginawa o sinabing ganun sayo!"

"So anong pinapalabas mo Zeke, na nagiimbento lang si Iris?" ganun na nga Sync! Nagiimbento lang si Iris ng kwento, bakit ba hindi mo maintindihan yun? :(

"Believe me pare," frustrated na itsura ni Zeke, "I never did such thing, actually to tell you the truth your girlfriend was the one who seduced me."

"What the heck are you talking about---!" aangal pa lang si Iris pero pinigil sya ni manager Ree.

"Patapusin nyo munang magsalita si Zeke."

Pinagpatuloy ni Zeke ang sinasabi nya, "Ang sabi mo sakin Iris na ako ang gusto mo at hindi si Sync. I rejected your confession pero you insisted yourself to me to the point of seducing me. Now, what the heck are you trying to tell everyone? Why are you lying and moreover why are you telling things the other way around?!"

Naniniwala ako sa sinabi ni Zeke, yun pala ang pinlano ni Iris; sineduce nya pala si Zeke. Now, I get it.

"You're the one inventing things! I don't belive you!" katulad ng inaasahan, paniniwalaan pa rin ni Sync ang gusto nyang paniwalaan. Napaka-hard headed!

"Naniniwala ako kay Zeke," nabigla kaming lahat at pare parehas napatingin sa direksyon ni Mirko nang magsalita ito, "Hindi sa kumakampi ako sa kanya, I'm on both sides here pero after hearing what Zeke just said hindi ko maiwasang maniwala sa lahat ng sinabi nya."

"Mirko! What the?!" parang naaasar si Sync sa pagkampi ni Mirko kay Zeke.

"Alam kong walang interes si Zeke kay Iris, so I think it's possible na nagsasabi ng totoo si Zeke na sineduce nga sya ni Iris," yumuko si Mirko at tumawa ng mahina, "How could he be interested with your girlfriend if he's secretly inlove with Corrine eversince?"

Dahil katabi ko si Ate Corrine, I heard her gasped after what Mirko said tapos lumingon si Ate Corrine sa katabi nya sa kaliwa which happens to be Zeke na nakayuko lang dun habang nasa may forehead nya ang mga palad nya.

Wala ng umimik pagkatapos nun, everyone went silent afterwards. Yung mga "krik krik krik" ng mga insekto sa gabi na lang at ang pagaspas ng hangin sa mga puno ang maririnig sa paligid. Ang awkward, sobrang awkward. Para bang may namatay na kandila. Ah, ewan.

Hindi ko rin naman natagalan ang katahimikang meron kaya naman napagdesisyunan ko ring magsalita matapos ang ilang minuto.

"Iris, pedeng magtanong?" pinatong ko ang siko ng braso ko sa may binti ko at naglean forward para humalumbaba habang tinitignan ko si Iris across the fire, "Mahal mo ba si Sync?"

"O-oo naman!" bukod sa inabot pa sya ng ilang segundo para sumagot ay nabulol pa sya, "What kind of question is that!"

"Eh kung mahal mo sya bakit sinisira mo ang Syntax Error?" hindi ako convinced sa sagot nya, and I'll never be.

"H-ha? A--"

Hindi ko sya pinatapos sa pagsasalita at nagbigay ulit ng isa pang tanong, "Sino ka ba talaga?"

"What are y---"

"Ano ba talaga ang pakay mo ha?!"

"Hey a---"

"May kasabwat ka ba o nagiisa ka lang?"

"B---"

"Bakit mo ginagawa ito?"

"Anong kelangan mo?"

"May galit ka ba sa grupong ito?"

Sunod sunod ang tanong ko sa kanya, hindi ko sya binibigyan ng tsansang magsalita. Feeling ko sasabog na ako sa inis, gusto ko ibato lahat sa kanya ang mga tanong sa isipan ko noon pa man ng malaman ko ang tunay na pakay nya.

"Will you st---"

"Bakit kelangan mong sirain ang banndang ito?! Ano bang kelangan mo ha?!"

"WILL YOU STOP IT!" sumigaw sya at dun lang ako natapos sa sunod sunod kong tanong sa kanya. Nagsimula nanaman sya sa drama nya at umiyak, nagpapaawa na naman malamang ang isang ito, "Why are you accusing me of such things?! Lagi mo na lang akong pinagbibintangan." :'(

"Hindi kita pinagbibintangan, tinatanong lang kita ng mga bagay na gusto kong magkaroon ng kasagutan. Don't deny it Iris, I heard you not once but twice, you're pulling Syntax Error into your traps."

"Stop it please Momo, wala akong natatandaang ginawang masama sayo para gantuhin mo ako. Why are you being so mean to me?" hindi ako makapaniwala, crocodile tears! Talaga naman oh oh! Nagawa nya pang yumakap kay Sync at magpaawa, best actress talaga! The nerve!

"Stay out of this, Momo! You're just a fan and you've got nothing to do with this band! Absolutely nothing! Your presence in this group is insignificant, no one is asking for your opinion! So stay out of the line!" ayan nanaman sya, umaaktong knight in shining armor ng prinsesa nyang nakabalat gayo lamang na ang totoo ay isa palang witch. Ilang beses mo ba akong kelangang sigawan ng masasakit na salita, Sync? Ilang beses mo ba akong pagkakamalang kontrabida? Minsan hindi ko na maisip kung dapat pa ba kitang intindihin sa kabila ng pagbubulag bulagan at pagbibingi bingihan mo dahil dyan sa Iris na yan. You're losing your senses over that girl.

"It's not a question of being a fan or a part of this band, Sync. This is a question of human instict, sabihin mo nga sakin Sync, if you're in my position and you heard and knew something that will bring harm to someone special to you and that special person doesnt have the slightest idea what danger is in store for him, will you not voice out to that person what you know to save him/her? Will you just shut up and stay out of the line? Will you remain voiceless?!"

"She's right, Sync." nagsecond the motion sakin si Ate Corrine, "I think Momo's right, you can't trust Iris."

"Even you, Corrine?! What the fck?! So nagkampi-kampihan na kayo? You are all against me at sinusuportahan nyo yang traydor na Zeke na yan?! Ewan ko kung anong pinakain nya sa inyo at kumakampi kayo sa kanyo pero whatever you guys say, I would never believe and forgive him!" biglang tumayo si Sync, hawak hawak ang kamay ni Iris na tumayo na din, "You won't get away with this, Zeke."

Naglakad na sila palayo out of the circle para pumasok na sa resort house pero bago sila tuluyang makaalis, tinawag ko si Sync for the last time, "Sync, you're listening to the wrong voice!"

Minsan mas mabuti pa ang taong bingi kesa sa taong nakakarinig nga kaso nagbi-bingi bingihan naman at pinapakinggan lang ang gustong pakinggan.

***

Wala ring nangyari sa "open forum", almost everyone thought everything will be alright after this talk but nothing happened.

"I guess that's it." tumayo na si manager looking down and disappointed, "Sige guys, matulog na rin kayo. Goodnight."

"Goodnight manager," matamlay naming pagpapaalam kay manager as she enters the resort house.

Hindi rin nagtagal tumayo na rin si Zeke at pumasok sa resort house pero sinundan sya ni Ate Corrine. Bale ako, si Aila at si Mirko na lang ang natitira sa may bonfire.

"Che tristezza," out of the blue Mirko mumbled unintelligible words, "Chi avrà immaginato che succederà una cosa del genere."

(Trans: Ang lungkot, sino ba naman magaakalang mangyayari ang isang bagay na tulad nito.)

"Momo," nabigla ako ng tawagin ni Mirko ang pangalan ko, "ikwento mo nga sakin yung sinasabi mo kanina... yung tungkol kay Iris... dimmelo per favore." (sabihin mo sakin, please.)

***

- Corrine's Voice -

"How could he be interested with your girlfriend if he's secretly inlove with Corrine eversince?"

Kinilig na sana ako, nagpatalon talon na sana ako at nagsisigaw sa sobrang tawa. Yung feeling na nanalo ako sa lotto kaso hinoldap ako pagkatapos, yun yung naramdaman ko ng mga oras na iyon. Natuwa akong marinig iyon pero hindi ko magawang magsaya kasi nakarinig ako ng magandang balita sa maling oras, sa maling pagkakataon at maling sitwasyon.

"I guess that's it." tumayo na si manager looking down and disappointed, "Sige guys, matulog na rin kayo. Goodnight."

Hindi nagwork out ang paguusap na ito, akala ko talaga magkakaroon ng chance magkalinawagan ang banda at magkaayos pero Sync's very hard headed, once may pinaniwalaan na sya patuloy at patuloy pa rin syang maniniwala sa taong iyon kahit gaano pa karaming nagsasabing hindi nya dapat paniwalaan ang taong iyon. Hindi ko rin alam kung sisihin ko ba si Sync sa katwiran nya, kasi naman alam ko kung gaano nya kamahal si Iris... noon pa mang mga studyante kami may lihim na pagtingin na sya kay Iris pero noon natotorpe sya dito kaya kahit kelan hindi sya nagkaroon ng tsansang magtapat dito. Ngayon na nga lang, nung nagkaroon ng reunion at nakita nyang muli si Iris at naramdaman nyang may pagtingin pa rin sya dito ay naisipan nya na rin sa wakas magtapat pero hindi ko ma-gets kung bakit nagkakagulo ang lahat.... hindi ko magets kung ano ang gusto ni Iris, kung ano ba talaga ang nasa isip nya at kung sino ba talaga sya.

Napansin kong tumayo na si Zeke, walang imik imik na pumasok na sya pabalik ng resort house hindi na ako naghesitate na sundan sya. Sinusundan ko lang sya ng tahimik, hindi ko alam kung napapansin nya ako na nakasunod sa likod nya o hindi pero hindi nya ako nililingon o iniimikan, dire diretso lang syang naglalakad sa hindi ko alam kung saan nya pakay pumunta. Sa kakalakad namin nakarating kami sa may mini bar ng resort house, walang tao dun kaya patay ang ilaw, binuksan lang ni Zeke ang ilaw mula sa switch sa may gilid malapit sa pinto ng mini bar.

Nagtungo si Zeke sa may cellar at kumuha ng alak, ewan ko kung anong alak iyon hindi ko masyadong nabasa ang pangalan, pagkatapos nyang makakuha ng alak pati na rin baso naupo na sya sa may stool at sinimulan ng lagyan ng inumin ang basong maliit.

Tumabi ako sa kanya ng walang imik, this time sigurado akong aware na sya sa presence ko pero hindi nya pa rin ako iniimikan. I want to say something pero ewan ko kung bakit pero feeling ko kasi once na buksan ko bibig ko walang boses na lalabas, hindi ko rin kasi alam kung anong sasabihin o kung saan magsisimula...

Ganun lang kami the whole time, nakaupo lang ako at nakayuko habang sya ay nasa tabi ko at patuloy na umiinom ng alak. Walang umiimik, kung anu ano tuloy pumapasok sa isip ko.

Siguro halos bente minuto na rin kaming ganun lang at maya maya nagsalita rin si Zeke pero nabigla ako at napalingon ako sa kanya ng marinig ko sa boses nya na umiiyak sya, "I'm so pathetic."

Umayos ako ng upo in a way na nakaharap ako sa kanyang gilid. Yung isa nyang kamay ay nakahawak sa basong may kaunting laman ng alak at ang isa pa nyang kamay ay nasa may noo nya, umiiyak sya.

"This is all my fault." Ilalapit at ipapatong ko sana ang kamay ko sa balikat nya to comfort him pero ewan ko ba, bigla akong naghesitate at binaba ko na lang ang kamay ko, "Lahat naman nagkakamali eh atsaka isa pa, diba sabi mo si Iris naman ang nagpumilit sayo?"

Bago sya sumagot, nag-shot ulit sya ng kanyang inumin at pagkatapos ay nilagyan ulit ito ng panibago, "Kahit ano pa man, nagpatukso pa rin ako. May karapatang magalit si Sync sakin pero ang hindi ko maintindihan, bakit iba ang mga sinasabi ni Iris? Hindi ko sya nage-gets. Nakakainis talaga, napakawala kong kwentang kaibigan, wala akong kwentang tao."

"Zeke, tama na."

Napalingon sya sakin at naguluhan sa sinabi ko.

"Wag mo sisihin ang sarili mo, lagi mo na lang ibinibigay lahat ng sisi sa sarili mo. Tama na Zeke, may kasalanan ka sa mga nangyayari pero hindi naman tamang angkinin mo lahat ng pagkakamali at pahirapan ng ganyan ang sarili mo."

"T-teka Corrine, bakit umiiyak ka rin?"

Pinunasan ko ang luha kong tumulo sa pisngi ko, hindi ko namalayang umiiyak na pala ako, "Sa tuwing nakikita kitang nahihirapan, nahihirapan din ako. Kaya tama na Zeke. Kahit ngayon lang, kahit ngayon lang wag mo sanang sisihin ang sarili mo."

Para siguro akong tanga sa harap nya, bigla bigla na lang umiiyak, naiinis nga ako eh dire diretso yung mga luha ko na kahit dalwang kamay na ang pinampupunas ko sa mukha ko ay hindi ko pa rin sila mapigilan sa pagtulo.

"Agaw eksena ka naman eh," nabigla ako nang tanggalin nya ang mga kamay ko sa mukha ko at pumalit ang mga palad nya habang pinupunasan ng hinlalaki nya ang basa kong pisngi, "Ako yung umiiyak eh tapos aagawan mo ako ng eksena. Hehe. Pero salamat Corrine, salamat kasi sa kabila ng mga nangyayari andyan ka pa rin sa tabi ko."

Ngumiti ako sa kabila ng mga luha, "Oo naman, lagi lang akong nasa tabi mo. Hindi ko magagawang iwan ang kaisa-isahang tao na nagawang magpasaya muli sakin pagkamatay ni chuchu. Tanda mo dati hindi mo ako iniwan kahit dahil sakin iniwan ka na ng mga kabarkada mo? Eto ako ngayon, sinusuklian lahat ng kabaitang pinakita mo sakin noon. Hinding hindi ako aalis sa tabi mo Zeke kahit ikaw na mismo ang magtaboy sakin, nakasuperglue na kayo ako sayo."

Yumuko si Zeke at pinatong ang noo nya sa noo ko, nakapikit ang mga mata nya at amoy ko ang hininga nyang amoy alak, "Naaasar ako, si Mirko pa ang unang nagsabi kesa ako mismo."

"Hindi sa gantong sitwasyon ko gustong sabihin ang mga salitang iyon pero ayoko ng patagalin pa, ayokong dumating yung araw na hindi ko nasabi sayo ang mga salitang ito kaya hangga't maaga pa sasabihin ko na sayo..."

Bigla nya minulat ang mga mata nya at nagsalubong ang tingin namin, ang lakas ng tibok ng puso ko at mas lumakas pa ito nang banggitin nya ang mga salitang iyon, "Corrine, mahal na mahal kita..."

Nakagat ko ang labi ko, gusto kong umiyak ulit, gusto kong umiyak sa saya sa pagkakataong ito. Alam ko na kanina pa dahil binanggit na nga ni Mirko pero kakaiba talaga pag nanggaling mismo sa bibig ni Zeke. Selfish ba ako kung magsasaya ako sa kabila ng kaguluhang nagaganap sa banda? Hindi ko talaga mapagilan ang sarili ko eh, ang sarap sa pakiramdam na malamang mahal ka rin ng taong mahal mo.

"Mahal din kita, Zeke."

"Alam ko, bilang kaibigan." tumawa ng mapait si Zeke, "Lagi mo namang sinasabing mahal mo akong bilang kaibigan pero gusto ko ipaintindi sayo Corrine na yung pagmamahal ko sayo hindi lang bilang isang kaibigan kundi higit pa sa dun. Pero okay lang, wag kang magalala nagtapat lang ako pero you can just ignore and forget it. Ayokong pati yung friendship natin masira, you're the only one I have left."

Hindi na ako nakatiis at nilapitan ko ang mga labi nya at hinalkan ito, "I don't kiss my friends on the lips, Zeke. I don't."

***

- Momo's Voice -

The next day.

Parang walang kwenta itong bakasyon na ito na meant to bring the group back together. Paano kasi yung mga group members ay lumabas ng kanya kanya, pati na rin si Aila lumabas tho kasama nya si Mirko.

Kagabi, bago kami matulog na dalwa katulad ng nakagawian ay nagkwentuhan kami. Naikwento nya sakin na in-asked daw sya ni Mirko na maging girlfriend nito! Wow, wow, wow! Nasurprised talaga ako kasi hindi ko inaasahang may nangyayari na pala sa bestfriend ko at kay Mirko? Woah. Pero sabi ko kay Aila, bahala sya sa desisyun nya kung tatanggapin nya ba o hindi yung proposal ni Mirko. Hindi naman ako against kay Mirko kasi sa tingin ko matino naman ito at pedeng ipagkatiwala sa kanya ang bestfriend ko. At oo nga rin pala, samin nakitulog si Ate Corrine dahil ayaw nyang kasama sa kwarto si Iris nuh! Sino ba may gustong makasama sa kwarto iyon! Eew, germs. Pinagdugtong na lang namin yung dalwang kama sa kwarto namin para kasya kaming tatlo tapos nakwento rin samin ni Ate Corrine na nagkaaminan na sila ni Zeke, syempre kilig to the max kaming tatlo. Si Aila nga tuwang tuwa kasi hindi nya aakalaing yung idol na idol nyang girl drummer ay katabi nya sa pagtulog! Remember, adik kay Corrine yang si Aila? Si Corrine ang bias ni Aila sa Syntax Error ee. :P

Ayun nga, sina Aila at Mirko lumabas magkasama. Sina Ate Corrine at Zeke din may sariling lakad, edi obviously magkasama ring lumabas sina Sync at Iris. O sige na sila na may mga kasama at lovelife! Ako ng loner dito!

Gusto ko rin sana lumabas kaso nga diba wala akong kasama, si manager naman may sarili ring lakad. Ito ako ngayon nasa may gilid ng pool, nagbibilang ng tubig kahit uncountable. Napakaloner ko naman, mag-isa lang ako dito. Ajuju. Makapunta na nga lang sa malapit na gubat baka makakita ng seven dwarves. -_-

Haaay, lalong nakakadepress pag mag-isa lang. Nalulungkot ako kasi naman eh nagkakagulo na ang favorite band ko. Feeling ko nangyari lang ang mga kaguluhang ito sa kanila simula ng dumating ako sa grupo nila, hindi kaya ako nagdala ng malas? Baka may balat ako sa pwet? Pero the last time I checked, wala naman eh. (YmY)

Si Iris naman kasi talaga ang puno't dulo ng lahat ng kaguluhang ito eh. Nakakaasar lang talaga si Sync kasi napaka hard headed nya. Pero ayoko namang magalit sa kanya, sa tuwing naaalala ko kasi yung hula sakin dati ng matanda ay kinakabahan ako.

“Ikaw ang dahilan ng pagkasira ng grupong iyon."

“Wag kang gagawa ng desisyon pag galit ka. Wag kang magpapadala sa galit, tandaan mo iyan hija para hindi mangyari ang unang hula. Ang sabi pa sa baraha, ang matinding galit ay bunga ng matinding pagmamahal na binigo at niloko. Hija, walang maidudulot na maganda ang galit, wag na wag mong kakalimutan iyon.”

Simula noon hindi na naalis sa isipan ko ang hula na iyan. Haaay. Hinding hindi ako magagalit kay Sync, hindi. Kahit gaano pa karaming masasakit na salita ang ibato nya sakin, kahit ilang beses nya pa akong sigawan. Iintindihin ko lang sya parati. >,<

***

Nung bandang gabi, sa wakas naman at nagsibalikan na sila! Kamuntik ng matigang ang kaluluwa ko dito sa kaantay sa kanila! -_-

"HELP!" nabigla kaming lahat nang patakbong pumasok si Iris sa resort, madungis ang itsura nya, gulo gulo ang buhok at may mga galos sa binti.

"Iris! What happened? Wait, where's Sync? I thought he was with you." nilapitan agad sya ni manager Ree na may pagaalala.

"S-si s-si Sync," hinihingal pa si Iris. Teka ano ba nangyari? "IKAW!"

Hindi na naituloy ni Iris yung sasabihin nya nang makita nya si Zeke, nilapitan nya ito at hinawakan sa kwelyo ng damit, "Ikaw! Saan mo dinala si Sync?! Anong ginawa mo sa kanya?!"

Hinila ni manager si Iris palayo kay Zeke, umiiyak na si Iris at nanginginig, wala akong maintindihan sa nangyayari, "Teka Iris, ano ba nangyari? Will you explain to us? Saka anong ginawa ni Zeke?"

"Tinext kagabi ni Zeke si Sync, sabi nya makipagkita daw kami sa kanya ngayong hapon sana sa may bakanteng lote malapit sa resort kung saan walang makakakita samin. Gusto daw kasi sana makipagusap ni Zeke samin in private, yung kung saan walang makakakita o makakarinig samin. Pumayag naman kami ni Sync kaya nagpunta kami pero imbis na matagpuan namin sya dun, tatlong hindi kilalang lalaki ang bumulaga samin sa lugar na pinagusapan. Sinubukan nila kaming saktan pero nakatakas kami ni Sync, tumakbo kami para makalayo sa kanila kaso nagkahiwalay kami ni Sync nung tumatakbo kami at ngayon hindi ko na alam kung asan sya o ano ng nangyari sa kanya."

"T-teka, wala akong alam sa sinasabi mo Iris!"

"Sinungaling ka, asan si Sync?! Anong ginawa mo sa kanya?!!!"

Naguguluhan ako, sa ngayon litong lito ako kung nagsasabi ba talaga ng katotohanan si Iris o na-acting nanaman sya dahil kung acting lang ito masasabi kong ang galing nya kasi mukha talagang totoo ang mga sinasabi nya. Wala sa itsura nya ang nagiimbento ng kwento.

Hinarap ni manager si Iris, "Mamamaya na natin pagusapan yan, tara na munang hanapin si Sync . Iris sabihin mo samin kung saan yung bakanteng lote na sinasabi mo at saan kayo tumakbo para makatakas."

Nagsasabi kaya ng katotohanan si Iris this time? Hindi ko alam kung maniniwala ba ako o ano pero isa lang ang alam ko ngayon... nasa panganib si Sync kelangang mahanap ko sya.

Voice 25: Pangarap lang kita

- Momo's Voice -

Nawawala si Sync. Find the missing Sync, DORA MODE! >(*^*)/*

Nagdiretso na sila kasama si manager Ree sa may bakanteng lote na sinasabi ni Iris tapos si Iris naman naiwan dito sa resort para magamot sya ng mga servants dito sa resort, nagpapahinga din sya sa kwarto nya. Ako naman hindi na muna ako sumama kina manager Ree, sabi ko kay manager Ree mauna na sila at tatawag na muna ako sa mga pulis para magpatulong mahanap si Sync pero aside that, sinadya ko talagang magpaiwan... lahat sila umalis para hanapin si Sync, ako at si Iris na lang ang naiwan dito sa resort. I want to confront her, tatanungin ko sya kung nagsasabi ba talaga siya ng totoo o acting nanaman.

Syempre, ginawa ko muna ang dapat kong gawin, tumawag muna ako sa pulis para hanapin nila si Sync. Sinabi ko sa kanila yung details etc etc. Pagkatapos nun, nagdiretso ako sa kwarto ni Iris, kakatok ba ako? Kahit wala akong galang sa babaeng yan, I still need to keep my manners intact.

Kakatok pa lang sana ako kaso narinig kong tumawa si Iris... oh diba mag-isa lang sya sa kwarto nya? Bakit biglang tumatawa yun? Nababaliw na ba 'tong isang ito? Naku, hindi lang pala masamang tao itong babaeng ito, may sira pa pala sa utak! Hindi naman kaya takas sa mental sya kaya ganyan sya? Ohno. (OmO)

Napaatras tuloy ako ng konti sa takot kasi napagisip isip kong may baliw sa loob ng kwarto sa harapan ko pero maya maya lang narinig kong nagsalita sya...

Hindi ko maintindihan yung mga sinasabi nya kasi mahina, hindi ko marinig kaya naman napagdesisyunan kong ilapit ng dahan dahan ang tenga ko sa may pinto. Sinubukan kong pakinggan ang mga sinasabi nya.

"Haha, syempre naniwala sila sakin nuh? Eh magaling kaya akong umacting," parang may kausap sya? Siguro sa telepono kasi mag-isa lang naman sya sa kwarto eh, "Oo naman, dinagdagan ko pa nga ng props eh. Kunwari hinabol talaga ako, ginulo gulo ko pa ang buhok ko at dinungisan ko pa sarili ko and take note, I even had to scrape my knees para mas effective! You better pay big for that! Sayang ang beautiful knees ko, ang kinis kinis nagasgasan tuloy! Hmph!"

AHHHHH. SABI KO NA EH, SABI KO NAAAAA! Kamuntik nya na akong mapaniwala, SABI KO NA ACTING NANAMAN YUNG KANINA! Sinungaling ka talaga kahit kelan, Iris! Arghhh.

Pero syempre pinigilan ko ang bugso ng damdamin ko, ayaw kong magsisigaw agad nuh baka mahuli nya akong nakikinig. Kelangang tumahimik muna ako at kelangang mapakinggan ko lahat ng sinasabi nya baka sakaling sa paraang ito malaman ko kung nasaan si Sync o kaya kung sinuman yung kasabwat nya.

"Yeah, yeah their currently searching for him." nagpause sya baka siguro may sinasabi yung nasa kabilang line, "Dont worry, hindi nila ako mabubuking kahit mahanap pa nila si Sync. Nakuha ko yung cellphone ni Zeke kagabi sa kwarto nya habang wala sya dun at ginamit ko ito para matext si Sync na papuntahin dun sa bakanteng lote. Magtanong man sila, may pruweba naman akong si Zeke talaga yung nagtext kasi number nya ang andun eh."

Tapos tumawa ulit sya, "Syempre, ako pa. Magaling ako nuh, pinagdududuhan na ako ng ibang band members eh kaya naisip ko na gawin na itong huling plano ko. I'd be glad kung dedo na si Sync pero kung nakaligtas man sya dun sa tatlong inutusan ko at mahanap man sya ng mga kabanda nya, in the end magkakasisihan pa rin sila at tuluyan na talagang masisira ang nakakadiring bandang Syntax Error. Tamang tama sa pangalan ng banda nila, isa silang malaking ERROR."

Naikuyom ko yung palad ko habang nakikinig pa rin ako ng tahimik sa may pinto ng kwarto nya, pag may nangyaring masama kay Sync, patay ka sakin Iris! Tatanggalin ko ang iris ng mata mo, correction eyeballs mo na pala tatanggalin ko!

"Well yeah, dapat lang talagang bumagsak ang Syntax Error nuh," wait, tama ba ang naririnig ko? Footsteps ba yun? Teka, naglalakad ba sya? Pero saan? Bakit palapit ng palapit yung tunog ng footsteps sakin? Sa pinto ba sya papunta? Don't tell me lalabas sya ng kwarto? "Oh right, palabas na ako so magmeet na lang tayo la--- WHAT THE FCK?!"

Uh oh, sa pinto nga sya papunta at... pagbukas nya nito, nahuli nya akong nakikinig.

"I thought you were with them!" biglang bigla si Iris nang makita ako tapos kinausap nya ulit yung nasa telepono, "Talk to you later, may aasikasuhin lang akong kuto."

Pagkasabi nya nun, ini-end nya na yung call at nilagay sa bulsa ang cellphone nya.

"Kuto? Ako? Baka ikaw! Narinig ko lahat ng sinabi mo!"

"And so? Matagal mo nanamang alam diba? So what kung narinig mo pa yung mga kasasabi ko lang sa telepono? Would that change anything? Bakit, isusumbong mo ako? Oh my gosh, I'm so scared," sinabi nya yun sa tonong mapang-asar, "Oh, nakalimutan ko... ilang beses mo na bang i-attempt na isumbong ako? Nag-work ba? Pinaniwalaan ka ba ng pinakamamahal mong si Sync? Haha, loser, get out of my way."

Itutulak nya pa lang sana ako dahil nakaharang ako sa daan nya pero inunahan ko syang itulak kaya napaatras sya at nabigla, "What the--! Are you looking for a fight huh?!"

"Fight? Hindi! Gyera ang hanap ko hindi fight!" tinaas taas ko ang sleeves ng t-shirt ko at kinlose ko ang fists ko at nakaboxing position na, "Ano ha? Laban? Handa akong bangasan mukha mo!" >_<

"Tch! Immature brat!" naglakad sya sa gilid ko at nilampasan ako.

Aba! Immature? Ako? Speak for herself!

Hindi ko sya pinatakas at hinakawan ko sya sa braso nya para pigilan syang makaalis na agad naman nyang tinanggal, "Don't touch me!"

"Ang gana mong umarte, akala mo gusto kitang hawakan? Eew, mamaya maghuhugas ako ng kamay, magkasakit pa ako sa germs mo! Hoy asan si Sync? Anong ginawa mo sa kanya?"

"I.WONT.TELL.YOU." she mouthed sarcastically.

"Ah ganun?" sa inis ko, dinambahan ko sya dahilan para mapahiga sya sa may sahig.

"Get off me! Ahhh!!" nagsisisigaw sya habang nasa ibabaw nya ako at nagsasabunutan kami.

"Sabihin mo sakin kung asan si Sync! Walangya kang bruha ka!"

"Get the fck off!!!" nagpapagulong gulong na kami dun habang nagaaway kami. Kalmutan, sampalan, sapakan, sabunutan at kung anu ano pa... ansakit sakit na ng katawan ko sa cat fight na ito pero hindi pa rin ako sumusuko hangga't hindi nya sinasabi sakin kung asan si Sync.

"Bubuhusan kita ng muriatic acid pag hindi mo sinabi sakin!"

"Heh! Stop being stupid, you don't even have a muriatic acid with you!"

"Bibili ako bukas! Ano ha? Sige, hindi mo sasabihin sakin? Seryoso ako!!!"

Pero syempre hindi ako seryoso, hindi pa ako nababaliw para mang-murder ng tao. Hanggang sa isipan ko lang at imagination ko mabubuhusan ng muriatic acid si Iris.

"Fine, fine, I'll tell you! Just get the fck off me!"

Inayos ko muna ang buhok ko saka tumayo, "Now, tell me! Pag nagsinungaling ka sakin, babalikan kita! And for sure magdadala na ako ng chainsaw with me!"

"Tch! Inutusan ko yung tatlong lalaking binayaran ko na dalhin sya sa may dulo ng gubat malapit sa resort na ito at bugbugin sya dun at iwan nilang duguan dun pagkatapos. Yun lang masasabi ko sayo, hindi ko alam kung saan sya exactly! Okay? Masaya ka na?!"

"Hindi pa! Sabihin mo sakin kung asan yung gubat na yun?!"

Ini-explain ni Iris sakin kung saan ito, halos masapak ko nga ulit sya kasi naiinis ako... pinabugbog nya si Sync? Walangya talaga sya! Aalis na sana ako para hanapin si Sync sa sinabing gubat ni Iris pero bago ako tuluyang umalis, lumapit ako sa kanya at kinuwelyuhan sya, "Tandaan mo ito Iris, pag m-may nangyaring masama kay Sync, hindi kita mapapatawad!"

Binitawan ko rin sya pagkatapos at tumakbo na paalis. Hindi rin nagtagal nakarating ako sa sinasabing gubat ni Iris, madilim na pero buti na lang naisipan kong magdala ng flashlight. Nagpaikot ikot ako sa may gubat habang sinisigaw ko ang pangalan ni Sync, nagbabakasakaling maririnig nya ako.

Sigaw ako ng sigaw, medyo napapagod na nga ako kalalakad kasi anlayo na ng nararating ko, halos nasa dulo na ako ng gubat pero wala pa ring Sync na nagpapakita sakin. Feeling ko nga mapapaos na ako kasisigaw... Pero ang worse pa, biglaan na lang umulan!

"Ugh! Bakit ngayon ka pa umulan!" pagrereklamo ko sa langit habang nasa may ulo ko ang dalwa kong kamay upang takluban ang sarili ko sa ulan kahit wala namang epekto dahil basang basa na ako. Iniisip ko kung babalik na ba ako o patuloy ko pa ring hahanapin si Sync? But I can't give up now! Ayon sa kwento ni Iris, pinabugbog nya si Sync... kung totoo man yun, baka nasa masamang kundisyon na ngayon si Sync... kelangan mahanap ko sya kaagad para magamot na sya.

"Sync! Asan ka? Sync!" sigaw ako ng sigaw sa paligid, asan ba kasi sya? Andito ba talaga sya sa gubat na ito? Baka mamaya pinagloloko na naman ako ni Iris! >__<

"Sync!" tila nawalan na ako ng pag-asa nang marating ko ang dulo ng gubat, isang hindi kataasang cliff ang dulo ng gubat. Sa ilalim puro halaman lang din, walang katapusang gubat naman ata ito ee. Asan ka ba Sync? >___<

"Sync asan ka?! Sync! Naririnig mo ba ako? Sync sumagot ka! Sync a---"

"M-momo..." napatigil ako sa pagsigaw ko kasi feeling ko parang may narinig akong nagsalita.

Tumahimik muna ako, naghihintay kung may maririnig ulit ako.

Ilang segundo lang, may tumawag ulit sakin...

"M-momo..."

Mahina ang boses na ito at parang nangangatal pero sigurado ako... sigurado akong may narinig akong tumawag sakin! Si Sync kaya ito?

Nanggagaling sa ilalim, sa may cliff!

Umupo agad ako sa dulo ng cliff at sumigaw, "Sync! Andyan ka ba? Naririnig mo ba ako? Sumagot ka! Sync!!!"

"O-oo, a-andito...ako...t-tulong..."

Nasa ibaba nga ng cliff na ito si Sync! Paano ko sya maiaakyat? Nagsimula na akong magpanic kasi rinig ko sa boses nya na hirap sya at namamaos, na para bang masama ang lagay nya. Paano kaya sya nakarating sa ilalim? Nahulog kaya sya o hinulog sya? Ah ewan ko, hindi ito ang tamang panahon para isipin yan. Ang dapat kong isipin ngayon eh kung papaano ko sya maiaakyat!

"Hang on there Sync!" habang nagpapanic ako ay nagpalingon lingon ako sa paligid ko, naghahanap ng bagay na pedeng makatulong.

"Ah tama!" tumayo ako at pinuntahan ang isang bagay na nakasabit sa isang puno. Isa itong halaman na para atang vines basta hugis lubid, hindi ko alam ang tawag dito, madalas syang makikita sa mga gubat. Sinipat ko kung gaano ito katibay at sa tingin ko makakaya naman siguro ako nito? Ah bahala na. Kumuha pa ako ng mga ilan pa nito at pinagtali tali sila para humaba ang lubid ko at matapos nito, itinali ko ang isang dulo nito sa pinakamalapit na puno bilang suporta ko sa pagbaba ko. Nang magawa ko iyon, sinimulan ko ng bumaba gamit ang lubid habang nasa isa ko pang kamay ang flashlight na dala ko.

"Andyan na ako Sync!" sigaw ko habang bumababa ako. Hindi sya sumasagot, buhay pa kaya sya? Paano kung namatay na? AAHHH. Ano ba Momo, mga pinagi-iisip mo! >_<

"Ay pechay ka!" ang bigla ko nang biglang mapigtal yung lubid na hawak ko dahilan para mabagsak ako sa may lupa, medyo masakit sa pwet pero hindi sobrang masakit kasi konting distansya na lang kasi ako sa ibaba ng cliff ng masira yung lubid. Akala ko matibay yung lubid, hindi pala! Dapat nagdiet ako! Ang bigat ko siguro kaya nasira sya. -__-

"Patay, paano ako makakaakyat." medyo nagaaalala kong sabi habang pinagmamasdan ko sa kamay ko yung kabilang piraso ng nabaling lubid.

"Ughh..."

"Sync!" naantala ako sa sarili kong pagiisip ng marinig ko ang pag-ungol ni Sync, oo nga pala! Hinanap ko kaagad sya at hindi naman ako nahirapan dahil nakita ko kaagad sya sa hindi kalayuan na nakaupo at nakasandal sa isang puno, nakayuko ito.

Nilapitan ko kaagad sya, "Oh no... anong nangyari sayo?"

Hindi ko makayanan ang itsura nya. Nung makalapit ako sa kanya, lumuhod ako at nakita ko ang damit nyang gusot gusot at dungisan ng putik. Magulo din ang buhok nya at tinignan ko ang braso nya, puro galos at may mga maliliit na hiwa pa nga sya ee. Inangat ko ang mukha nyang nakatungo at napaungol naman sya ng mahina, nasaktan ata sa pag-angat ko, "Sync, ayos ka lang ba?"

Ang tanga lang nung tanong ko, ayos lang ba sya? Syempre, obvious na hindi sya ayos! Sino ba magiging ayos kung ang mukha mo ay sugatan? May dugong tumutulo sa may noo nya, may mga sugat sya sa pisngi at sa may ilong, tapos yung labi nya parang pumutok ata dahil dumudugo ito. Kumakalat yung dugo sa mukha at katawan nya kasi nababasa sya ng ulan. Ang desperate ng itsura nya, siguradong hindi sya ayos. Siguradong sobrang sakit ng nararamdaman nya sa lahat ng sugat na meron sya ngayon.

"Mabuti pang tawagan ko sina manager para mapuntahan nila tayo dito," kinuha ko kaagad ang cellphone ko sa bulsa ko pero nabigla ako ng nakapatay ito, sinubukan kong i-on ulit ito pero ayaw magbukas, "Huy magbukas ka. Chinarge naman kita aa? Wag kang ganyan, makisama ka naman. Wag ngayon uy."

Para na akong ewan, kinakausap at pinapakiusapan ang cellphone ko. Nagtataka ako kasi ayaw nyang magbukas eh ang alam ko chinarge ko ito... hindi kaya nasira sya sa ulan? Kanina pa kasi akong basang basa at ganun na din ang cellphone ko kasi nga diba nasa bulsa ko sya kaya malamang nabasa rin sya. Ang malas! Ang malas malas! Sa lahat naman ng panahon na uulan, ngayon pa talaga!

"Paano na yan," tinapon ko na yung cellphone ko sa lupa kasi wala na rin naman itong silbi kung hindi lang rin naman sya magbubukas. Nagsimula na talaga akong magpanic, "Paano na nila tayo nyan matatagpuan."

Pinagmasdan ko si Sync na nakatungo pa rin at nakapikit, naaawa ako sa itsura nya. Anong pede kong gawin para matulungan sya?

"A-ah..."

"Konting tiis lang sa sakit, Sync." sabi ko sa kanya nung itayo ko sya at iakbay saking balikat para mailakad sya. Gusto ko kasi syang dalhin sa isang lugar na pedeng mapagsilungan, atleast hindi man lang kami mabasa sa ulan. Malamig lamig na rin, gabi na at umuulan, pansin ko ngang nangangatal na rin sya sa lamig.

Naglakad lakad kami, alalay ko sya sa balikat, sinubukang kong magpalingon lingon sa paligid para makahanap ng masisilungan. At laking pasasalamat ko sa Diyos ng makakita ako ng isang gilid na parang kweba pero hindi kweba, sabihin na nating may pagkahugis kweba sya kasi may silong sya. Hindi sya kalakihan pero sapat na para masilungan habang umuulan pa rin ng malakas.

Dinala ko dun si Sync at maingat na inupo sa isang gilid. Nangangatal pa rin sya sa lamig, kahit ako nilalamig rin, bukod sa ulan may hampas din ng hangin kaya talagang lalamigin ka lalo na't pag basa kang ulan.

"Saglit lang Sync ha? Babalik ako." iniwan ko muna dun si Sync para maghanap sa paligid ng mga kahoy na pede naming gamitin para gumawa ng apoy. Alam ko mahirap makahanap ng tuyong kahoy pag gantong umuulan pero nagbabakasakali akong meron sa mga gilid gilid na nakasilong at tuyo. Naghanap ako ng naghanap at buti na lang kahit papaano nakahanap ako ng mga ilan ilang kahoy na tuyo, nilagay ko yung ilan sa loob ng damit ko at yung ilang hindi nagkasya ay niyakap kong mabuti para lang wag silang mabasa at tumakbo ako pabalik sa pinagsilungan namin ni Sync. Pagbalik ko dun, inilapag ko sa sahig yung mga kahoy na nakuha ko, pero hindi maiiwasang mabasa pa rin sila pero dahil niyakap ko silang mabuti hindi sila ganung nabasa. Hinintay ko na lang silang matuyo kahit medyo natagalan pero nung natuyo na sila, sinimulan ko na silang ikiskis.

"A-anong ginagawa mo?" kahit hirap magsalita, nagawang itanong sakin ni Sync iyon.

Nginitian ko sya, "Gumagawa ako ng apoy para hindi tayo lamigin. Hindi ko alam kung mahahanap agad tayo ng iba pero siguradong matatagalan iyon at kung wala tayong apoy dito, baka mamatay tayo sa lamig."

"Marunong ka?"

"Oo, natutunan ko ito nung umattend ako dati sa camping namin sa girl scout," yumuko ako at pinatuloy ang paggagawa ng apoy gamit ang kahoy habang nagkekwento sa kanya, "Alam mo ba nung mga panahong iyon, hirap na hirap akong gumawa ng apoy sa kahoy tapos naiiyak na nga ako nun kasi ang sabi samin, walang hapunan ang hindi makakagawa ng apoy. Eh hindi talaga ako makagawa ng apoy nun, halos kokonti na lang kaming natitira nun na hindi pa nakakagawa at marami ng kumakain ng hapunan. Nagugutom na talaga ako nun at nadedepressed kasi feeling ko napakafailure ko noon at hindi ko magawang gumawa ng simpleng apoy mula sa kahoy, iyak na ako ng iyak habang patuloy kong pinagkikiskis ang mga kahoy hanggang sa ako na lang yung natira. Yung luha ko tuloy tuloy silang pumapatak sa kahoy na pinangkikiskis ko, gutom na ako nun at kumukulo na ang tyan ko pero wala pa rin. Hindi nagtagal may napagtanto ako,"

Medyo napangiti ako nung maalala ko yung parteng yun ng kinukwento ko, "Napagtanto kong kaya siguro hindi ako makagawa ng apoy ay dahil sa basa ang kahoy, basa sa luhang tulo ng tulo dito. Sinubukan kong tumahan at sumubok muli, ayaw kong mawalan ng pagasa, determinado ako nun na makagawa ng apoy at hindi rin nagtagal nag-apoy na yung mga kahoy na pinagkikiskis ko. Alam mo ba yung feeling ko ng makita kong magliyab ang dulo ng mga kahoy na pinagkikiskis ko noon? Feeling ko nanalo ako sa lotto, alam ko ang OA pero yun talaga yung naramdaman ko kasi pagkatapos ng paghihirap ko, pagkatapos ng ilang failed attempts ko sa wakas nakagawa din ako ng apoy. Ang sarap sa pakiramdam ng magtagumpay ka sa nais mong magawa pagkatapos ng maraming pagsubok mong gawin ito."

Natapos ako sa pagkekwento ko at natapos din ako sa pagkiskis ng kahoy, nakagawa na ako ng apoy at pinagsama sama ko na ang mga kahoy na napulot ko, "Ayan, may apoy na tayo."

Umupo ako sa tabi nya na syang malapit din naman sa apoy na ginawa ko, malamig pa rin pero maya maya siguro pagtagal iinit din dahil sa apoy.

"Pasensya ka na ah, wala akong alam kung papaano ko magagamot ang mga sugat mo. Wala kasing first aid kit o kahit anuman para magamot ko sila, hindi naman ako marunong manggamot gamit ang mga dahon."

"Wag kang humingi ng pasensya, ano ka ba its not your fault. Don't worry, hayaan mo na lang mga sugat ko, hindi naman sila ganung kasakit." sinungaling naman nya, halata namang masasakit yung sugat pero para hindi ako magalala sinasabi nya yung mga salitang iyon.

Tinanong ko sya kung anong nangyari, kahit hirap sa pagsasalita nagawa nyang ikwento sakin ang ilang detalye. Sabi nya nagtext sa kanya si Zeke kagabi at pinapunta silang dalwa ni Iris sa may bakanteng lote nga pero imbis na si Zeke ang makita nila, tatlong hindi kilalang lalaki ang nakatagpo nila. Sinubukan silang habulin ng mga ito, tumakbo silang dalwa ni Iris pero sa hindi nya daw malaman na dahilan ay nagkahiwalay silang dalwa ni Iris. Nahabol sya nung mga lalaking humahabol sa kanila at sinikmuraan sya at kinaladkad papunta nga daw dito sa gubat na ito at sinimulang bugbugin ng bugbugin hanggang sa inihulog nila sya sa bangin ngang ito. Pasalamat na nga lang daw at hindi kataasan ang bangin na napaghulugan nya at nabagsak sya sa may damuhan at malambot na lupa kaya hindi sya gaanong nasaktan at nagawa nya pang mabuhay.

Katulad nga ng kwentong ipinalabas samin ni Iris, kunwaring nagtext si Zeke kay Sync pero ang totoo si Iris naman talaga nagtext nun. Inis na inis talaga ako sa babaeng iyon pero kahit sabihin ko kay Sync ang totoo, siguradong hindi at hinding hindi nya ako paniniwalaan. I'll just make the condition worse kung gagalitin ko pa sya ngayon. Sa tingin ko mas makakabuti pang tumahimik na lang ako tungkol sa issue na ito.

Now Playing: Pangarap lang kita by Parokya ni Edgar

♪ Mabuti pa sa lotto...
May pag-asang manalo...
Di tulad sayo... impossible...
Prinsesa ka... ako'y dukha
Sa TV lang naman kasi may mangyayari
At kahit mahal kita... wala akong magagawa
Tanggap ko 'to aking sinta...
Pangrap lang kita... ♪

"Sync, mahal mo talaga si Iris noh?"

Tinignan ko sya sa mukha at napansin kong tumingala sya at sinandal ang ulo sa may pader habang may mga ngiti sya sa labi nya, those smiles that obviously says 'yes, I do love her'.

"You don't know how much I love that girl."

Bilang isang fan, dapat handa ang puso ko sa mga gantong sitwasyon. Bilang isang fan, maaapektuhan ako pag nagkagirlfriend ang sobrang hinahangaan kong idol pero hindi dapat gantong "sobrang" naapektuhan ako, to the point na feeling ko nasaktan ako kahit hindi talaga dapat... Paghanga lang naman ito kay Syncbabes diba? Idol ko lang naman sya diba?

♪ Ang hirap maging babae
Kung torpe iyong lalaki
Kahit may gusto ka... di mo masabi
Hinde ako iyong tipong nagbibigay motibo
Conservative ako kaya di maaari
At kahit mahal kita... Wala ako magagawa
Tanggap ko 'to aking sinta, pangrap lang kita ♪

Ganun nga lang ba talaga?

"Ahh, pede ko bang malaman kung bakit?"

"Know what, I don't really have any idea why. Basta mahal ko sya. Alam mo kasi, noong highschool pa lang ako may gusto na ako kay Iris. Schoolmate ko sya ee at kayear level ko ang kaso sa ibang section sya, lagi ko syang napapansin at sa tuwing nakakasalubong ko sya sa hallway dati napapayuko ako at nakakaramdam ng matinding hiya. Ang lakas ng impact nya sakin, yung mga ngiti nya... yung boses nya, pag naririnig ko feeling ko nasa heaven ako. I was admiring her from afar, wala akong lakas ng loob noon na magpakilala at magtapat sa kanya kasi takot akong mabasted atsaka wala talagang opportunity na magkakilala kaming dalwa noon hanggang sa grumaduate na kami at nagkahiwalay ng landas. Pero pagkakataon nga naman," bigla syang napatawa, bakit ang saya saya nya habang kinukwento nya si Iris? Ang laki talaga ng pagmamahal nya kay Iris, hindi na ako magtataka kung bakit ganun na lang ang laki ng tiwala nya sa babaeng iyon at ganun na lang nya maipagtanggol ito.

"Nitong nakaraang buwan lang, nagkaroon ng reunion sa alma mater ko at nagkatagpo muli ang landas namin ni Iris. Kumukuha ako ng pagkain nun sa may buffet table nang biglang may tumabi saking babae at kinausap ako, paglingon ko dito nabigla ako ng makita kong si Iris pala iyon. Yung feeling na after some years, nakita mo ulit yung babaeng inaadmire mo secretly nung highschool days, ang lakas ng tibok ng puso ko and I never thought that I still have that special feelings for her and that time, hindi ko na inaksaya pa ang pagkakataon ko, naglakas na ako ng loob at nagpakilala sa kanya hanggang sa inamin ko sa kanya ang nararamdaman ko. And who would have thought na ganun rin pala sya, she confessed to me that she also had a special thing for me way back then tho like me she was also scared to confess it to me. Nakakatuwa, parehas lang pala kaming natotorpe sa isa't isa dati pero I'm glad nagkaaminan na kami after so many years and now, we're together. I really love her, I love her so much."

♪ At kahit mahal kita,
Wala ako magagawa
Tanggap ko 'to aking sinta, pangrap lang kita ♪

Paano kung malaman mong hindi ka nya mahal? Hindi ko ma-imagine kong anong ire-react ni Sync oras na malaman nya at matanggap nya na ang babaeng pinapaniwalaan nyang mahal din sya ay niloloko lang pala sya at sinisira. Siguradong masasaktan si Sync... ganun nya kamahal si Iris eh.

Siguradong masasaktan ka Sync at nalulungkot akong isipin iyon. Bakit kasi sa dinami dami ng babaeng mamahalin mo, dun ka pa sa maling babae! Dun ka pa sa babaeng lolokohin at sasaktan ka lang. Bakit hindi ka na lang kasi nagmahal ng babaeng mamahalin ka talaga ng tunay at hindi ka sasaktan... tulad ko.

♪ Suiran wo hen ai ni
Wo mei fenfa gaosu ni
Wo xin zhong yi you oh ~ qinai
Danshi shi wo de ai

At kahit mahal kita (da ai ni)

Wala akong magagawa (wo zhen de mei fanfa)
Tanggap ko 'to aking sinta
Pangrap lang kita ♪

"Ahh, mahal mo nga sya." yun na lang yung nasabi ko sa kanya tapos iniba ko rin agad ang usapan, hindi ko matagalan ang pagusapan ang isang babaeng manloloko na tulad ni Iris, baka kasi mamaya hindi ko nanaman mapigilan ang sarili ko at masabi ko kay Sync at totoo at baka magalit nanaman sya sakin, "Masakit pa ba mga sugat mo?"

"Hmm, medyo, kumikirot kirot pa rin sila pero sa tingin ko nasasanay na rin ako ng konti sa sakit dahil kanina ko pa sila nararamdaman. Medyo namamanhid na nga lang ako sa sakit pero okay lang, hindi naman siguro ako mamatay." tapos pinunasan nya yung dugo sa may noo nya, "Medyo tumigil na rin naman ang pagtulo ng dugo. Wag kang mag-alala, this is not that bad. Konting medications lang at maaayos na ulit ako."

Sana nga, sana wala syang bali or whatsoever sa katawan after all those injuries.

"Naniniwala ka bang si Zeke talaga gumawa?"

"Actually, to be honest... ayaw kong maniwala na sya nga. Kahit galit ako sa kanya sa pagtatraydor na ginawa nya, hindi ko pa rin maisip na magagawa nya sakin ito. Ibig kong sabihin, may pinagsamahan kami ni Zeke at kaibigan ko sya. Halos para na nga kaming magkapatid nun eh, kami nina Mirko at pati ni Corrine. Para kaming isang pamilya sa banda at hindi ko lubos maisip na magagawa ito ni Zeke sakin... gusto kong isipin na iba ang may gawa nito... hindi ko kayang tanggapin na gusto akong patayin ni Zeke dahil kahit galit ako sa kanya, nasasaktan ako dahil ginagawa nya sakin ang mga bagay na ito kahit magkapatid na ang turingan namin." hindi sya nagsisinungaling, kita sa expression ng mukha nya na nasasaktan nga talaga sya sa isiping ginagawa ito sa kanya ni Zeke.

"Sana nga hindi si Zeke," yun na lang ang nasabi ko dahil alam ko namang hindi talaga si Zeke yun pero kasi Sync, wala ka ng pinapaniwalaan. Nagbibingi bingihan ka na sa lahat ng sinasabi namin sayo, masyado kang kampi sa taong mahal mo, sya lang ang pinapakinggan mo... ayaw mong tanggapin na sya ang may gawa ng mga nangyayaring kaguluhan. Nagpapakatanga ka sa babaeng mahal mo Sync. Sobra sobra. Kung pede ka lang batukan ngayon, nabatukan na kita baka sakaling magising ka sa katangahan.

"Momo,"

"Hmm?"

"Pasensya na."

"Saan?"

"Sa lahat lahat... lagi na lang kitang nasisigawan," it's about time na mapansin mo yun -__- "hindi ko sinasadya. Ikaw naman kasi lagi kang tumatiming sa pagkabadtrip ko, yan tuloy nabubuhos ko ang inis ko sayo at nasisigawan tuloy kita nasasabihan pa kita ng masasamang salita."

"Wala yun, kalimutan mo na yun. Hindi ko naman dinidibdib yung mga sinasabi mo sakin," sus, ang martyr much ko. Oo nuh, dinidibdib ko sila pero ayokong aminin sa kanya, anong pagpapahalaga ba ang mangyayari kung magpapaawa effect ako diba? Ayoko namang magpaimportante, tama na yung sabihin ko sa kanyang okay lang ang lahat sakin.

"Pasensya na talaga." yun na yung huli nyang sinabi tapos wala na ulit umimik. Tahimik lang kaming parehas dun, maririnig lang ang ingay ng hangin at pati na rin pagaspas ng mga dahon at puno. Pinagmasdan ko lang ang pagsasayaw ng apoy pati na rin ng mga aninong nagagawa nito. Ang tahimik, nakakapagod ang katahimikan at dinadala ako nito sa antok.

"Momo," tinawag nya muli ako.

"Hmm?"

"Magkwento ka naman."

"Ng ano?"

"Ewan ko, kahit ano... walang magawa eh."

"Kahit ano? Wala akong maisip," napakamot ako, sa sobrang pagod ata ayaw ng magfunction ng utak ko at wala talagang pumapasok sa isip ko na pedeng ikwento sa kanya. "Basta kahit ano lang, kahit anong tungkol sayo. Kahit simple facts, halimbawa ilang taon ka na, kelan birthday mo, anong favorite color... yung mga ganun ganun. Basta kahit ano, para lang may mapagusapan tayo. Nakakaboring kasi pag walang umiimik."

"Oh, sige. Simulan ko sa general data, ako si Momoxhien Clarkson, 18yrs old. Pinanganak ako noong January 7, 1993 sa ospital pero lumabas sa nanay ko. Favorite kong color ay blue, mahilig ako sa chocolates, favorite ko yung hershey. Favorite kong pagkain ay tiramisu, favorite kong inumin ay kahit anong may sago, mahilig ako sa spongebob tapos---"

Kung anu ano na yung sinasabi ko, ewan ko pa nga ba kung may sense o wala pero kasi sabi nya kahit ano daw ee kaya ayun, kahit ano na nga mga pinagsasasabi ko pero bigla nya akong pinutol sa pagsasalita eh, "Momoxhien Clarkson ang pangalan mo?"

"Yup, why?"

"In any case, do you have a brother?"

"Ah oo! Si kuya Memo, bakit mo nga pala natanong?"

Nanlaki yung mga mata nya, "You mean... kapatid mo si Memo Clarkson?"

"Oo," nagtaka ako sa reaction nya, "Kilala mo ba si kuya?"

"Y-yeah," napangiwi sya, "He's a friend of mine... that's why may hawig kayo, akala ko coincidence lang..."

"What?! Friend kayo ng kuya ko?!" nabigla talaga ako! Kasi alam naman ni kuyang super fan ako ng Syntax Error especially ni Sync tapos kaibigan nya pala ito hindi man lang nya sinasabi sakin! Eh ilang beses ko na ba namention sa kuya ko na idol ko si Sync Mnemosyne pero wala man lang syang nababanggit na kakilala nya ito? He could've said so! Abnormal talaga yung kuya ko, sinikreto pa sakin! >___<

"Yeah, matagal ko na syang friend... nung mga bata pa lang kami... Don't you remember me?" Sobrang nagtaka ako sa question nya, hindi ko ba daw sya naaalala? Should I remember him? I mean, nagkita na ba kami dati pa? Yung as in nagmeet na ba dati ang landas namin before pa ako maging personal julalay ng SE? (?_? )7

"Huh? Anong sinasabi mo?"

"Ehh... nagkita na tayo dati kaso isang beses lang pero awkward masyado kung ipapaalala ko sayo, mabuti pang wag na lang."

Nagkita na kami dati pa? Wow, talaga? Why can't I remember?

"Hala, ikwento mo sakin! Hindi ko maaalala! Gusto kong malaman," pag iinsist ko sa kanya. Nakaka-curious kasi eh.

"Ano eh... hindi mo ba talaga naaalala? Ako yung ano... eh..." ano? Sya yung ano? Bakit paputol putol sya at para bang nahihiya?

"Ako yung... ano, yung childhood friend ng kuya mo na pumunta dati sa bahay nyo at magsi-cr sana kaso..."

Biglang may nagflashback sa isipan ko. Tanda nyo yung kinuwento ko kay Kevin tungkol sa kabataan ko? Nung pumupupu ako dati tapos hindi ako nagsasara ng pinto ng banyo? Tapos isang beses, may bisita pala si kuya Memo at magsi-cr sana kaso pagbukas nya ng banyo... andun ako at nagbabawas? At dahil sa galit ko, binato ko yung lalaking iyon at tumakbo palayo na umiiyak? Wag mong sabihing...

"...kaso andun ka at ayun, nagalit ka sakin at tumakbo ka. Ah, pasensya na kung ipinaalala ko pa sayo... nakakahiya."

AHHHHHH. SI SYNC PALA ANG LALAKING NAKAKITA SAKING TUMATAE DATI NUNG BATA AKO! UWAAAAA. THIS IS SO EMBARRASSING! MALAY KO BANG SI SYNC YUN, MASYADO PA AKONG BATA NUN PARA MAALALA ANG MUKHA NYA SAKA SAGLIT KO LANG NAMAN NAKITA ANG MUKHA NYA NUN DAHIL NGA TUMAKBO NA AGAD AKO PALAYO SA KAHIHIYAN AT SA INIS! >___<

***

Matapos ang embarrassing pagbabalik tanaw sa past, nagcalm down na ulit ako. Pinagtawanan na lang namin yung pangyayari yun, past is past nanaman. Pero hindi ko lang kasi talaga matanggap na sa lahat lahat ng tao, si Sync pa! >_>

Natawa nga kami eh, hindi namin akalain na magkakilala na pala kami noon pa. Si kuya Memo naman kasi eh walang nababanggit. =_=

Nagkwentuhan pa kami ng maraming marami, nakakatuwa nga eh. Andami nya ring kinuwento sakin, feeling ko close na close na kami kasi ang daldal nya na pagdating sakin at ganun din ako sa kanya. Nagtatawanan pa kami! Sana ganto na lang kami palagi, magkasundo. At sana pagkatapos nito, pagkabalik namin sa normal, ibig kong sabihin pag nakabalik na kami sa resort ay ganto pa rin kami, yung close pa rin at masayang nagkekwentuhan at nagtatawanan. Yun lang naman ang pangarap ko, kahit wag nyang mapansin basta lang ituring nya akong kaibigan --- kahit simpleng kaibigan lang, kahit ngitian nya lang ako palagi at hindi susungitan. Kahit yun lang.

"Nagugutom na ako, ikaw ba?"

"Oo eh," matagal tagal na rin kasi kaming nagiintay dun pero wala pa ring dumadating na kahit sino para iligtas kami. Hindi pa rin siguro nila kami nahahanap. Haay, hindi pa rin tumitila ang ulan pero kahit papaano humina na sya. Hindi pa rin kami tuyo, ano ba naman yan, ilang beses na nga akong nababahing eh. Nakakagutom na rin talaga, ewan ko kung anong oras na pero siguro mga pasado alas nueve na at hindi pa kami naghahapunang dalwa.

"Nakakamatay bang hindi kumain ng hapunan?"

Natawa ako sa sinabi nya, "Haha! Hindi naman siguro, mamamayat lang tayo! haha!"

"Itulog na lang kaya natin ito?"

"Haay naku, ayan na lang ang pinakamagandang solusyon para makalimutan ang gutom, itulog na lang!"

"Sa tanang buhay ko, ngayon pa lang ako matutulog na walang laman ang tyan."

"Well, there's always a first time for everything right?"

"Haha, that's right. Oh ano, papatayin ba natin ang ilaw?"

"Hala, wag na. Malamig ha! Hayaan na lang natin ang apoy na nakasindi, mamatay rin yan ng kusa pag naubos na yung kahoy."

"Sabagay, o ano tulog na tayo?"

Mula sa pagkakaupo, umayos na kami sa posisyon ng pagkakahiga. Magkatabi kaming humiga sa may sahig, magkaharap kami pero nung magkatinginan kami parang parehas kaming nakaramdam ng awkwardness, "Sorry, tatalikod ako."

Pagkasabi nya nun, tumalikod sya sakin kaya naman likod nya na lang ang nasa harap ko.

"Goodnight, Momo."

"Goodnight, Sync." gusto kong ipikit ang mga mata ko pero parang magnet na natutulala ako sa likod nya habang paulit ulit na pumapasok sa isipan ko ang maraming bagay tulad na lang ng...

Ano ba nagustuhan ko sayo?

At ano ba ang nagustuhan mo sa kanya?

Bakit hindi na lang ako?

Hanggang tingin na lang ba ako sa likod mo?

Kelan ka kaya haharap sakin at ako naman ang mapapansin mo?

Nye, ang labo. Momo, gutom at pagod lang yan, wag ka ng magdrama. Lakas mong mangarap, Momo eh. Asa namang magkakagusto sayo isang star icon, ano ka bida sa isang kwento? Feeling ka masyado eh, mabuti pang itulog mo na lang talaga yan Momo para lumipas.

Haaay. Kung ang nararamdaman para sa isang tao ay pedeng itulog na lang at baka sakaling lumipas, matagal ko ng itinulog itong nararamdaman ko.

♪ Pangarap lang kita, pangarap lang kita...

Pangarap lang... ♪

***

"May tao ata?"

"Oo nga, teka lapitan natin..."

Naalimpungatan ako sa mga boses na naririnig ko...

"Hello? Ayos lang ba kayo? Gising uy..."

"Sugatan itong isang ito pare oh... Ano kaya nangyari?"

"Miss, gising.."

Tuluyan ko ng naimulat ang mga mata ko ng maramdaman kong may tumatapik sa balikat ko para gisingin ako, pagmulat ko tumambad sakin ang dalwang lalaking nasa edad na sa tingin ko 30-40. May malalaki silang bag na dala at mukhang hikers sila ayon na rin sa porma ng suot nilang damit pati na rin sa porma ng katawan nila.

Umayos ako ng pagkakaupo at ginising si Sync, "Sync, gising... may tao..."

Nagising na rin si Sync at nabigla rin sya ng makakita sya ng mga tao, dahan dahan din syang bumangon sa pagkakahiga.

"Napadaan kami dito dahil umakyat kami mula sa malapit na bundok dito at pabalik na sana kami sa may hotel na tinutuluyan namin kaso nung mapadaan kami dito, napansin namin kayo kaya lumapit kami. Ayos lang ba kayo? Anong ginagawa nyo dito? Saka bakit sugatan sya? May nangyari ba?"

Nakaramdam ako ng sobrang relieve ng dumating ang dalwang lalaking ito, humingi kami ng tulong sa kanila para makabalik kami sa taas. Sabi nila samin, may kotse silang nakaparada sa hindi kalayuan, kung kakayanin daw ni Sync na maglakad hanggang doon, pasasakayin nila kami sa kotse nila at gamit ang kotse, magdadrive sila paakyat muli dahil may daan naman daw kaso lubak lubak lang pero pede na ring daanan paakyat. Kinaya namang lakarin ni Sync hanggang sa kotse dahil miraculously wala naman syang bali sa paa, pero paika-ika nga lang sya dahil kahit papaano masakit din naman ang binti nya dahil na rin sa mga bugbog na natamo nya.

Nagpahatid kami dun sa dalwang lalaki hanggang sa resort at pinasalamatan namin sila pagkatapos, umalis na rin sila agad dahil sabi nila kelangan pa daw nilang bumalik sa hotel nila dahil nagiintay daw ang mga asawa nila. Pagkabalik na pagkabalik namin sa resort, sobrang nabigla ang mga tao dun at sinalubong nila kami.

"Ohmygosh, finally nahanap ka na rin Sync! At buti rin nakabalik ka na Momo, bigla ka rin kasing nawala!" lumapit samin si manager Ree na sobrang alalang alala, "Teka, anong nangyari sa inyo? Bakit ang dudungis nyo? Bakit putikan kayo? Saka Sync, anong nangyari sayo bakit sugatan ka?"

"Babeeee!" napalayo naman ako sa tabi ni Sync kasi biglang lumapit si Iris kay Sync at niyakap ito.

"A-aray babe..."

"S-sorry babe," humiwalay sa pagkakayap si Iris dahil sa dami ng sugat ni Sync, medyo masakit kung maiipit ito, "Anong nangyari sayo babe? I was so worried, hindi ako makatulog kagabi kaiisip sayo, sobrang natakot ako na baka may nangyari na sayong masama."

Nanggagalaiti ako sa mga naririnig ko. Pede bang manahimik ka na lang Iris? Ang sarap putulin ng dila ee! Saksakan ng sinungaling! Galing umarte! Worried? Sya? Eh sya nga may pakana nito eh! Ugh!

Ikakame kame hame wave ko sya pag umimik pa sya ee. Nakakabadtrip talaga pagmumukha nya, sarap burahin sa mundong ibabaw. -__-

"S-sync, ayos ka lang ba?" biglang lumapit si Zeke at worried na worried sya pero nagaalangan din syang lumapit. Syempre, magaalangan talaga sya dahil nasa kanya ang bintang kahit wala naman syang ginawa! Poor Zeke, alam kong inosente sya pero kung isang bruhildang Iris ang maninira sa kanya talaga namang ang hirap ng linisin ng pangalan nya!

"Hah, you're asking me if I'm fine? Do you think I'm fine huh? Do you?!" sarcastic at galit si Sync na sumagot kay Zeke. Patay, yan na nga sinasabi ko eh. Aawayin nanaman panigurado ni Sync si Zeke, magsisimula nanaman sila.

"It's your fault, Zeke!" ayan nanaman si Iris, eepal ulit! Magiimbento nanaman! >__< "Ikaw ang nagpadala samin nung msg na yun, ikaw ang may gawa nito kay Sync! You should pay for this! Dapat ipakulong ka!"

"P-pero, wala akong alam sa sinasabi nyo, wala akong ginawa."

"Yeah, he was with me yesterday! Impossible naman ata ang binibintang nyo!" dinefend sya ni ate Corrine.

"Oo, wala nga sya dun sa lugar pero sya yung nagtext samin kagabi at nagpapunta sa bakanteng lote na yun para lang makatagpo ng tatlong sira ulong lalaki na gustong manakit samin. For sure, ikaw ang nagpadala ng mga lalaking iyon Zeke! You're so cruel!" tama na Iris, tama na! Wag mong siraan si Zeke! Gusto kong sumingit, gusto kong pagsigawan na walang kasalanan si Zeke, gusto kong sabihin kay Sync na si Iris talaga ang may gawa ng lahat ng ito pero nangangamba ako na baka wala nanaman akong mapala, baka hindi lang din ako paniwalaan.. baka masayang lang ang boses ko, baka mabalewala lang ulit.

"Text? Anong text? Wala akong tinetext sa inyo!" gulong gulo na si Zeke sa mga nangyayari. Kahit naman sinong inosente at bigla biglang mapagbibintangan ay talagang maguguluhan kasi binabato sayo yung mga bintang na hindi mo naman ginawa.

Nilabas ni Sync yung cellphone nya, tinanggal yung simcard at hiniram ang cellphone ni Iris para ipasok dun yung simcard dahil yung cellphone ata ni Sync ay hindi na rin nagana dahil sa nabasa ito sa ulan kagabi. Nung mabuksan nya na yung cellphone ni Iris na may simcard nya ay nagscroll sya at parang may binuksan tapos iniharap nya kay Zeke ang cellphone, "So how could you explain this?"

"P-pero Sync, wala akong natatandaang sinend sa iyong ganyan."

"Who are you fooling around? It clearly shows your number! Ikaw lang ang may number na ganyan Zeke, wag ka ng magdeny, huli ka na eh. I can't believe you could do such a thing to me, hindi mo lang inahas ang babaeng mahal ko, sinubukan mo pa akong patayin? Ano ba ginawa ko sayo Zeke para gaguhin mo ako ng ganto? I treated you like a brother and this is how you'll treat me back? This is bullsht!"

"Sync..." bahala na si batman, magalit na kung magagalit nanaman sakin Sync, sigawan nya ulit ako wala na akong pakelam, wag nya man akong paniwalaang muli basta mahalaga mapagtanggol ko man lang si Zeke. Kawawa naman kasi sya eh, wala naman kasi talaga syang kasalanan bakit kelangan syang mapagbintangan ng ganto diba? "Wag mong sisihin si Zeke, wala syang kasalanan..."

"Momo? Ano ba, eto oh, hindi mo ba nakikita yung message nya? Andyan yung number nya oh, tignan mo!" pinagduduldulan nya sakin yung cellphone na may text ni Zeke, oo nga andun nga nakasulat ang text ni Zeke na may number nito... syempre, kahit sino mapapaniwala doon... kahit sino unless kilala talaga nila si Iris at alam talaga nila ang plano nito unfortunately, hindi alam ni Sync yun ee... syempre Sync would believe the obvious at malay nya bang false truth ang pinaniniwalaan nya...

Batman, bahala ka na talaga. Handa na akong masigawan ni Sync pero kelangang i-voice out ko ang nalalaman ko... What are voices for kung hindi ko ito gagamitin?

"Si Iris ang may gawa nyan, narinig ko sya ang sabi nya kinuha nya ng patago nung isang gabi ang cellphone ni Zeke at sya ang nagcreate at nagsend ng message na yan sayo. Sya ang nagpapunta sayo doon sa bakanteng lote, sya ang nagpadala ng tatlong lalaking bumugbog sayo... Gusto nyang palabasing kasalanan lahat ito ni Zeke para magaway pa lalo kayo ni Zeke, at para magkagulo gulo ang banda nyo. Sync, makinig ka sakin, nagsasabi ako ng totoo... that girl doesnt love you, she despises your band. Believe me."

"Pede ba Momo, tigilan na natin itong kalokohang ito? Ilang beses ko na ba kelangang sabihin sayong tantanan mo na yang mga kalokohan mo at wag ka ng magimbento pa ng mga kwento?"

"Kelan ka ba maniniwala sakin?" nakakalungkot talaga pag ayaw kang paniwalaan ng taong mahalaga sayo. Ano bang kelangan kong gawin para paniwalaan mo ako? Ano ba ha?

"Sa tingin ko Sync, it's about time na maniwala ka kay Momo." nabigla ako sa sinabi ni Mirko, ganun na din si Sync. Napalingon kami sa kanya, nakacrossed arms ito at seryoso ang itsura, "At Iris, itigil mo na ang pag-arte mo, hindi mo na ako maloloko... nahuli na kita."

Voice 26: Masaya

- Momo's Voice-

"Sa tingin ko Sync, it's about time na maniwala ka kay Momo." nabigla ako sa sinabi ni Mirko, ganun na din si Sync. Napalingon kami sa kanya, nakacrossed arms ito at seryoso ang itsura, "At Iris, itigil mo na ang pag-arte mo, hindi mo na ako maloloko... nahuli na kita."

"What's this all about now, Mirko?" pagtatanong ni Sync. Kahit ako naguguluhan, hindi naman kasi pala-imik si Mirko tungkol sa issue na ito, usually he just listens but now he just spoke and he even shocked me by saying that he had caught Iris? In what sense? I really just don't get it, sumasakit ang ulo ko sa gulong ito and to say na yesterday's lunch was the last time I ate at medyo sinisipon sipon pa ako dahil sa pagkakabasa ko sa ulan kagabi. Lalagnatin pa ata ako ng oras, ang sama ng pakiramdam ko. >,<

"Lahat ng sinabi ni Momo, lahat ng palagi nyang sinasabi sayo Sync, hindi nya lang gawa gawa o kwento kwento lang iyon. Sa tingin ko lahat ng mga sinabi nya ay totoo, at ang hindi nagsasabi ng totoo all this time ay si Iris."

"M-mirko, stop joking around. It's not funny!" mukhang kinakabahan na nai-irritate si Iris.

Anong nasa isip kaya ni Mirko? Ibig kong sabihin, paano nya nalaman? Oo, nung open forum nung kami na lang tatlo nina Aila ang natira, he asked me to tell what I know about Iris at yun nga, kinuwento ko sa kanya lahat ng alam ko at pagkatapos kong maikwento iyon, umalis lang si Mirko at iniwan kaming dalwa ni Aila ng walang sinasabi o wala mang lang imik kaya hindi ko alam kung anong naging reaction nya sa mga sinabi ko tungkol kay Iris --- kung naniwala ba sya o hindi. Pero ngayon, anong ibig sabihin ng mga inaakto ni Mirko? Ibig bang sabihin nito na naniniwala sya sakin? Yun nga lang, why does he look so confident na para bang may magiging patunay sya sa mga sinabi ko? Nabanggit nya kanina kay Iris na "nahuli na kita", paanong nahuli?

"Who says I'm joking?" napaka-confident ni Mirko, "Diba sinasabi mong si Zeke ang nagtext? Siguro number nya nga ang nakalabas dyan sa inbox ni Sync pero sigurado ba kayong si Zeke talaga ang nagtext? Kung isang call pa yan na navoice record, maniniwala pa siguro ako pero kung isang simpleng text lang naman... maraming possibilities na pedeng ibang tao ang nag-send nyan. What if may ibang taong pumasok nung gabing yun sa kwarto ni Zeke at pinakelaman ang cellphone nya at nagtext sa number ni Sync?"

Natumpak ni Mirko! Hindi kaya nakita nya nung gabing yun si Iris? Ganung ganun kasi ang ginawa ni Iris, pinakelaman nya ang cellphone ni Zeke at sya ang nagtext! Ang galing ni Mirko, yun nga ang nangyari!

"E-eh sino naman kaya gagawa nun ha?" pinagmasdan ko si Iris, she's still trying to put on a defensive face kahit alam ko sa loob loob nya ay kinakabahan na sya, paano kasi siguradong natamaan sya sa sinabi ni Mirko at siguro naisip nya na rin na baka nahuli na rin sya ni Mirko.

Ngumisi si Mirko, "Who else?"

Naglakad sya palapit kay Iris at pinorma sa parang baril ang kanang kamay at itinutok ang hintuturo sa may noo ni Iris sabay umaktong binaril ito, "No other than you."

"It wasnt me! What the heck are you saying, you don't have any proof!"

"Oh yes, I have."

"Mirko, would you stop this bull crap before I get irritated with you too!"

"I never thought you could be this stupid, Sync. Do you really think Zeke could do all these things to you? If you really need proofs in order to finally believe what Momo has been trying to tell you all this time, well here's your proof," biglang naglakad sa isang room ng resort si Mirko tapos binuksan nya ang pinto niyon at parang may tinawag sya sa loob ng kwarto at maya maya ay may tatlong mga lalaking lumabas mula doon.

Pamilyar sakin ang mga itsura nila, kung hindi ako nagkakamali sa pagkakatanda ko... sila rin yung tatlong bumugbog noon kay Sync nung kumain kami sa restaurant at niligtas sya ni Kevin! Sila nga ata yung tatlong gorilla na iyon! Pero anong ginagawa nila dito?

"Here's the proof, Sync. I don't know if you still remember them," naglakad pabalik samin si Mirko kasama yung tatlo na mga nakatungo, "Pero sila yung mga bumugbog sayo noon at pati na rin kahapon. Nung hinahanap ka namin sa sinabi ni Iris na bakanteng lote, may natagpuan akong kwintas na silver na may hugis dragon sa may sahig, kinuha ko iyon at hinanap kung sino ang may-ari dahil may pakiramdam akong pag nahanap ko ang may-ari nun ay baka matuntun kita kung asan ka. Naglibot libot ako sa kung hanggang saan ako makakalibot hanggang sa nakarating ako sa isang clubhouse at nakita ko itong tatlong bugok na ito at napagalaman kong isa sa kanila ang may-ari ng kwintas na ito. Agad ko silang pinaamin ng dapat nilang aminin, well of course in the hard way dahil nung una hindi sila madaan sa matinong pakiusap nung pinapaamin ko sila," napatingin ako dun sa tatlong gorilla at napansin kong may mga sugat at pasa sila sa mukha. Woah, kinaya sila ni Mirko? He's strong!

"Well of course with the help of Aila!" ;) lumingon sya kay Aila at nag-wink dito na sya namang dahilan para ika-blush ng huli. Ahh, gets ko na kung papaano nakayanan ni Mirko na bugbugin ang tatlong gorilla na ito, may katulong pala naman sya ee. Kasama nya pala si Aila, sigurado ginamit nanaman ng bestfriend ko ang gangster skills nya. Palaaway kasi dati yan kaya kahit babae sya kaya nyang magpatumba ng lalaki.

"At sinabi sakin ng tatlong ito..." lumingon na ulit samin si Mirko, "...ang lahat lahat."

Tinignan ni Mirko si Iris mata sa mata, halata nang natatakot si Iris dahil alam nya na nabuking na talaga sya and this time, wala na syang lusot. Magiging malinaw na ang lahat, nasa harap na namin ang mga pruweba.

"Sya ang nag-utos samin na bugbugin ang leader ng Syntax Error." tinuro ng isa sa kanila si Iris, "Binayaran nya kami ng malaking halaga para gawin yun. Sya rin ang nag-utos sakin na magpanggap na staff at ibigay sa media room yung cd na may laman ng mga pictures para i-project sa screen nung gabi ng concert."

"Liars! I don't even know you guys! Stop scheming me into this! Sync, why are your friends being so mean to me?" nagpapaawa effect na yumakap si Iris sa braso ni Sync.

Si Sync hindi umiimik nun, nakayuko lang sya kaya naman hindi ko makita ang expression ng mukha nya.

"Babe, I swear to you I didn't do anything. I don't know what they're saying, believe me babe..."

"HOW MANY TIMES DO I HAVE TO BELIEVE YOU AND GET MYSELF FOOLED?!" napabitaw si Iris sa braso ni Sync at napaatras habang napanganga sya sa bigla ng sa unang pagkakataon, pinagtaasan sya ng boses ni Sync.

Kahit ako hindi ko inaasahan ang gantong reaksyon mula kay Sync sa babaeng mahal nya, akala ko at inaasahan ko talagang kahit sa kabila ng mga proofs na nasa harap na nya ay hindi pa rin sya maniniwala at pagpipilitan pa rin nyang paniwalaan si Iris pero this time... sinigawan nya si Iris, ibig bang sabihin nun... naniniwala na syang si Iris ang may kasalanan ng lahat?

Yes! Finally! Ang saya ko! Ang saya say----

"GET OUT OF HERE, GET OUT!"

"B-babe---"

"DON'T CALL ME BABE!"

"P-pero... wag kang maniwala sa kanila, wala akong----"

"STOP IT! I DON'T WANT TO HEAR ANYMORE OF YOUR LIES! IRIS, IT'S TOO OBVIOUS ALREADY, AYAN NA OH! NASA HARAPAN KO NA, NASA HARAPAN NA NATIN! KASASABI LANG NILA! ANO NGAYON SASABIHIN MO, NAGIIMBENTO LANG SILA NG KWENTO?" parang napatigil ako sa pagsasaya at pagse-celebrate ko sa pagkakabuking ni Iris habang pinagmamasdan ko ang itsura ni Sync habang sinisigawan nya si Iris, malungkot, gulong gulo at frustrated ang expression ng mukha nya. Para bang hindi ko magawang magcelebrate ng tuluyan, kasi para bang... kahit nanalo na ako, feeling ko natalo pa rin ako... masaya ako kasi finally matitigil na rin itong kalokohan ni Iris at wala ng maniniwala sa kanya pero on the other side, parang mali naman atang magsaya ako habang nakikita kong nasasaktan si Sync.

Alam ko nakakainis kasi nagpakatanga si Sync at nagpakabingi sa lahat ng sinasabi ko sa kanya tungkol kay Iris pero hindi ko naman kasi talaga sya masisisi, mahal nya si Iris... at alam ko kung gaano nya kamahal dahil nakita ko kung paano sya ngumiti nung kinukwento nya si Iris sakin. Yung mga ngiti na ngayon parang hind ko na makikita dahil yung babaeng nagpapangiti sa kanya ng ganun ay ngayon syang nagbibigay ng nasasaktang ekspresyon sa mga mukha nito.

Naniwala na sakin si Sync, ano na ngayon? Yehey na nga ba? Hindi ko magawang magsaya habang nasasaktan ang taong mahalaga sakin.

“Sync... please listen to me, wala akong kasalanan... wala akong ginagawa...”

“Listen to you? I did that for who knows how many times! Paulit ulit akong nakinig sa lahat ng sinabi mo, lagi kitang pinaniniwalaan tapos ano na lang? Ginagagago mo pala ako! Bakit Iris? Sabihin mo sakin kung bakit?” halos inaalog na ni Sync si Iris habang hawak hawak nya ito sa magkabilang balikat.

“Ano ba! Nasasaktan ako, bitawan mo nga ako! Stop it!” pinalis ni Iris ang mga kamay ni Sync at tinulak ito, “Okay fine! Sige, gusto mo magsabi na ako ng katotohanan? Yeah, they are all right sa lahat ng ina-accused nila sakin! Ako ang dahilan kung bakit nagaaway kayo ni Zeke, I did that on purpose! I planned it! Yung mga sinasabi ni Zeke sayo na ayaw mo paniwalaan? That's all true, I seduced him! At yung mga sinasabi ko sayo na pinaniniwalaan mo? None of it was true, everything I told you was just a lie.”

Napakuyom ng kamao si Sync at sobrang lungkot ng mukha nito, “Pede ba akong magtanong sayo at sagutin mo ako ng totoo? Kahit ngayon lang... Iris, pati ba yung sinabi mo saking mahal mo ako... nagsisinungaling ka rin ba noon?”

“I said, everything I told you was just a lie. EVERYTHING, Sync.”

“Why did you do it? Why did you make me believe in all of those?”

“Simple lang, I want to destroy your band and I was almost there, masisira ko na banda nyo butthanks to some certain fan,” tumingin sya sakin nun ng may pangaakusa, “nasira ang plano ko! Nahuli nyo na ako! So what now? Ipapakulong nyo ako? Go ahead! Wala akong pakelam! Basta ang masasabi ko lang, I hate your band! I hate you and I hate everything about Syntax Error! Sana hindi na kayo sumikat, sana magfail na lahat ng projects nyo, sana wala ng tumangkilik sa inyo! Sana masira na kayo ng tuluyan! Bakit pa kasi kayo nag-exist! Panira lang kayo! I hate you!”

“I HATE YOU TOO!” biglang lumapit si Sync at susuntukin nya sana si Iris pero nagstop ang fist nya in midair at napetrified si Iris sa kinatatayuan nya habang nakapikit ito at inaantay na dumapo ang kamao ni Sync sa kanya pero binaba lang din ni Sync ang kamay nya pagkatapos at nakatungong sinabi, “GET OUT OF HERE BEFORE I HURT YOU. GET OUT AND NEVER SHOW YOURSELF TO ME AGAIN!”

Nakakabingi yung sigaw ni Sync na halos umalingawngaw sa buong resort, agad agad din naman tumakbo si Iris palabas ng resort at sumunod sa kanya yung tatlong gorilla, wala man lang nakagawang pumigil sa kanila sa pagtakas nila dahil lahat kami under state of shock pa rin sa wild reaction ni Sync pati na rin sa mga magulong pangyayaring dinala ni Iris sa amin.

Walang umiimik o umaalis sa kinatatayuan, pare parehas kaming parang mga statwang nakatulala sa katahimikan. Ang bigat ng pakiramdam na meron sa pagitan naming lahat, para bang nagpapakiramdaman kami kung sino ba ang lalapit kay Sync na noo'y nakatayo lang sa may gitna at nakayuko habang nakakuyom pa rin ang mga kamao. Walang makapagsabi kung ano na ba ang nasa isip nito o ano ba ang nararamdaman nya sa mga oras na ito, pero sigurado sobrang nasasaktan sya ngayon. Sino bang hindi masasaktan pagkatapos kang lokohin diba?

Pero tulad nga ng sabi ko, mahal na mahal nya si Iris na hindi nya nagawang saktan ito o sabihan ng mga masasamang salita pagkatapos ng mga ginawa nito sa kanya. Nakita nyo naman diba? Kahit galit na galit sya, nagawa nyang pigilan ang sarili nya wag lang masaktan ang babaeng mahal nya. Eh bakit ako noon kahit simpleng bagay lang na ikinagagalit nya nasaktan nya ako? Nasabihan nya ako ng mga masasamang salita? Isa lang kasi ibig sabihin nun, hindi naman ako ang taong mahal nya para pahalagahan nya. Bigla bigla parang nakaramdam ako ng inggit kay Iris, buti pa sya ganoon kamahal at pinapahalagahan ni Sync pero naasar talaga ako kasi inaksaya lang ni Iris ang pagmamahal ni Sync sa kanya. Bakit may mga ganong tao diba? Yung hindi marunong magpahalaga sa nararamdaman ng iba para sa kanila... ganun ganun na lang ba kadaling paglaruan ang nararamdaman ng isang tao? Sana kasi wala na lang ganung taong nag-e-exist... hanggang ngayon hindi ko maintindihan kung bakit ginawa ni Iris ang mga bagay na ito.

Pero ang sabi nya kanina, she hates Syntax Error at habang sinasabi nya yung mga salitang yun, kitang kita sa itsura nya kung gaano nya kinamumuhian ang SE... pero bakit? Ano ba nagawa ng SE sa kanya at ganun na lang sya kagalit sa mga ito to the point na pinasok nya talaga ang buhay ng mga ito at sinira? Hindi ko sya magets.

“Sync, pare,” si Mirko ang naglakas loob na lumapit dito at hinawakan ito sa balikat, “Mabuti pang gamutin na muna natin ang mga sugat mo.”

“Don't touch me!” pinalis lang ni Sync ang kamay ni Mirko sa balikat nya.

“Pare, I'm sorry for what happened pero kelangan magamot na ang mga sugat mo baka magka-infection ka pa...”

“Ano bang problema mo?!” biglang tumingala si Sync at tumingin ng diretso kay Mirko at tinulak nya ito ng malakas dahilan para mapaatras ang huli, “Can't you just fcking leave me alone?!”

“Hey, I understand what you're going through but don't push me and drag all your anger to me!” parang nainis si Mirko sa pagtulak ni Sync sa kanya.

“You understand me?” tumawa ng sarkastiko si Sync, “Fck you. You don't understand me, no one in here can understand me! You can never understand what I feel right now! So just fck off and mind your own fcking business okay?”

“You're too full of yourself Sync, do you know that?” hindi ko talaga inaasahang magta-talk back si Mirko sa kanya. Mirko has been always the calm type of guy pero right now, he's totally different and he's really messing with Sync right now. Mirko kinda looks like he's pissed off with Sync...

“I'm tired of figuring out what the fck is wrong with you, you're a very self centered and insensitive person!” lumapit muli si Mirko kay Sync and this time sya naman ang tumalak dito, “You never listen to others, you listen only to what you want to hear! Ayan tuloy, yan ang napapala mo! Ikaw din ang nasaktan sa huli! Sync, sa mundong ito hindi pedeng kung ano lang gusto mong pakinggan yun lang ang pakikinggan mo. Kasi Sync, hindi sa lahat ng pagkakataon yung gusto mong pakinggan yun ang totoo.”

“Shut up!” binalik lang ulit ni Sync ang pagtulak ni Mirko sa kanya.

Pero mas nakakabigla ang sunod na ginawa ni Mirko, bigla bigla nya na lang sinuntok si Sync dahilan para mapaupo ito sa sahig, “Shut up?! See what I mean? Ayaw mo nanaman makinig! Ganyan ka naman eh, hindi ko na kayang suportahan yang baluktot mong ugali! Matauhan ka na nga! Hindi ka na ba nadala? Dahil sa katigasan ng ulo mo, ikaw lang din ang nasaktan sa huli! Ilang beses na bang sinabi sayo na niloloko ka lang ni Iris? Pero anong ginawa mo, dahil sa mahal mo sya you won't doubt her even a little? Ganun ba kalaki ang tiwala mo sa babaeng iyon o ganun ka lang talaga katanga? Sync, iba ang pagmamahal sa katangahan!”

Biglang tumayo si Sync para balikan ng suntok si Mirko pero nahawakan ni Mirko ang kamao ni Sync at sinuntok muli si Sync at ngayon naman sa tyan nito kaya sa ikalawang pagkakataon napaupo nanaman si Sync sa may sahig habang hawak hawak nito ang tyan nyang nasikmuraan.

“M-magtigil ka na sa mga pinagsasasabi mo Mirko!” nakatungo lang si Sync habang nakaupo sya sa sahig, nakasuntok ang isa nyang kamao sa may sahig at napansin ko rin na habang nakatungo sya ay may pumapatak na tubig sa may semento ng resort... luha? Umiiyak si Sync?

“Magalit ka na kung magagalit Sync pero bilang kaibigan, ayaw kong suportahan ang ugali mong yan.”

“Tama na Mirko!” hindi na ako nakapagpigil at sumali na ako sa eksena, lumapit ako kay Sync at lumuhod sa tabi nya at sinigawan ko si Mirko. Tinignan kong mabuti ang nakatungo at umiiyak na mukha ni Sync, nagaalala ako sa mga suntok na ginawa sa kanya ni Mirko, sugatan pa sya tapos sinuntok nanaman sya ni Mirko... siguradong nanghihina na sya, “Ayos ka lang ba Sync?”

“Lumayo ka sakin!” nabigla ako at napaatras kasi bigla nya akong tinulak nung tumayo sya tapos bigla syang yumuko sakin at dinuro ako, “Ayan, ayan na! Naniniwala na ako sa lahat ng mga sinabi mo! Ayan na ha, nakinig na ako ngayon! Pasensya na ha kung hindi ako nakinig noon, ano na ngayon masaya ka na?! Masaya ka na at sa wakas nagising na rin ako sa katotohanan?! Salamat ha! Salamat! Siguro pinagtatawanan mo ako ngayon at sinasabi sa isipin mong buti nga sakin at deserve ko lahat ng nangyayari saking ito dahil hindi ako nakinig sayo,”

“H-hindi Sync, nagkakamali ka...”

“Wag na tayong maglokohan, siguradong masaya kang makitang nasasaktan ako afterall ilang beses na ba kitang sinigawan at diba nasampal din kita dati? Sigurado ko nagdidiwang ka sa mga nangyayari sakin dahil nagmukha akong isang malaking tanga! Oh ayan na, sana masaya ka na sa lahat ng nangyayari! SANA MASAYA KA NA!”

Pagkatapos nun bigla na lang tumakbo palabas ng resort si Sync, tumayo na ako at hahabulin ko sana sya pero bigla akong pinigilan ni Mirko sa may braso, “Hayaan mo na sya Momo, sundan mo man sya wala rin lang syang masasabing maganda sayo. Hayaan mo na muna syang mag-cool off.”

Tumingin ako kay Mirko, “Alam mo mali ka... hindi mo sana sinabihan ng mga ganun si Sync.”

Ikinabigla ni Mirko yung mga sinabi ko, “Anong mali sa sinabi ko Momo? Dapat lang na malaman ni Sync kung gaano katigas ang ulo nya para sa susunod hindi na ito maulit pa sa kanya.”

“Tama yung mga sinabi mo pero maling sabihin mo sa kanya ito ngayon, sana pinagpabukas mo na lang o sa isang linggo mo na sinabi... nasasaktan ngayon si Sync, sana imbis na ibato nyo sa kanya lahat ng pagkakamali nya, sana inintindi nyo na lang muna sya. Sa ngayon, kelangan ni Sync ng iintindi sa kanya kahit gaano pa sya nagkamali sa pagtitiwala sa Iris na yun... Kawawa si Sync, hindi nyo ba naiintindihan yun?”

“Momo, kung lagi mong iintindihan ang isang iyon sa huli ikaw ang magiging kawawa.”

Ngumiti ako kay Mirko at inalis ang kamay nya sa braso ko, “Alam ko, Mirko. Pero di bale na, kelangan nya ng iintindi sa kanya ngayon... kelangan nya ako.”

Pagkatapos nun, iniwan ko na sila sa resort at tumakbo na palabas para sundan si Sync.

“Wag na tayong maglokohan, siguradong masaya kang makitang nasasaktan ako afterall ilang beses na ba kitang sinigawan at diba nasampal din kita dati? Sigurado ko nagdidiwang ka sa mga nangyayari sakin! Oh ayan na, sana masaya ka na sa lahat ng nangyayari! SANA MASAYA KA NA!”

Sync, bakit naman ako magiging masaya kung nakikita kong nasasaktan ka? Hindi ako masaya, Sync... wala akong makitang dahilan para maging masaya sa ikinalulungkot ng isang tao. Paano ako magiging masaya kung nasasaktan ka, sabihin mo nga sakin?

Voiceless 27: When she cries

- Momo's Voice -

Saan naman kaya nagpunta yung si Sync? Kanina pa ako paikot ikot sa bayan na ito pero ni anino nya hindi ko makita, mukha pa akong gusgusin sa itsura ko kasi hindi pa ako nagpapalit bale yung damit na nabasa at nadumihan na ng lupa kahapon ay ang syang suot suot ko pa rin. Bumalik muna kaya ako sa resort para magpalit? Pero sigurado naman kasing pag bumalik ako dun hindi na nila ako hahayaang lumabas para sundan at hanapin ulit si Sync, lalong lalo na si Aila, daig pa nun ang isang nanay kung mag-alala para sakin kaya sigurado akong kung kinakailangang itali nya ako sa paa ng kama o ikulong sa may cabinet para hindi ako umalis ng resort ay gagawin nun.

Haay. Kahit ako hindi sang-ayon sa sarili kong aksyon, ang totoo hindi lang si Sync ang tanga dito... ako din, tatanga tanga din ako... Alam nyo kung bakit ko naiintindihan si Sync sa pagpapakatanga nya kay Iris? Kasi ganun din ako pagdating sa kanya, feeling ko handa na rin ata akong magpakatanga para sa kanya... Yung kahit saktan, sigawan at ipagtulakan nya ako ay pagpipilitan ko pa rin ang sarili ko. Alam ko namang tanga ako at mali yun pero nababaliw na ata ako at hindi ko na iniintindi kung mali pa ba o tama ang mga pinaggagagawa ko.

“Ughhh!” nagulo ko tuloy ang magulo ko ng buhok out of frustration, ano ba yan mukha na siguro akong gusgusing hampas lupa dito sa kalsada dahil bukod sa ang gusgusin ko na at ng damit ko ay gulo gulo pa ang buhok ko, mamaya nyan may dumaan at abutan ako ng piso akalaing pulubi ako. -__-

“Ah, mabuti sigurong bumili na nga lang ako ng damit.” napansin ko kasing may ukay ukay sa malapit saking kinatatayuan, kahit hindi ako yung tipo ng taong tumatangkilik ng ukay ukay products ay hindi na ako naginarte at pumunta dun para bumili ng maipampapalit sa gusgusin ko ng damit.

“Bawal pulubi,” ayan na nga sinasabi ko, kahit ukay ukay hindi na ako magawang papasukin sa iitsurahin ko. -___-

Ganun na ba ka-worse ang itsura ko? Psh, napapagkamalan na nga akong pulubi. -___-

“Teh, saglit lang ha? Dyan ka lang? Wag kang aalis,” naghand signal ako sa saleslady ng ukay ukay na nagtaray sakin, sinabi ko sa kanyang maghintay dahil ako ay pupunta sa pinakamalapit na bangko. Kung maari wag syang aalis sa kinatatayuan nya at wag na rin muna syang hihinga hangga't hindi ako nakakabalik. -___-

Nung makakita agad ako ng bank machine, nagwithdraw na agad ako ng pera dun gamit ang bank card ko. Buti na lang kasi dala ko yung wallet ko nung hinahanap ko si Sync kahapon pero dahil nga sa umulan ay nabasa lahat ng paperbills ko at nasira sila sa loob ng wallet ko dahil nga sa basa nila tapos nagkalukot lukot pa. Bale ilang coins lang ang natira sakin pero dahil sa kelangan kong bumili ng damit, napagdesisyunan kong gamitin ang magic bank card ko! Bwahaha. Buti na lang lagi kong dala ito in case of emergency, maraming laman ang bank account ko pero hindi ako yung pera... sa parents ko, sila naglagay nun. Bwahaha.

Matapos makapagwithdraw, bumalik na ako dun sa Ukay Ukay pero once again tinarayan na naman ako nung same saleslady from before, “Sabi ng bawal pulubi dito, can't you read,” bigla nyang tinuro sakin yung sign card sa may pinto ng store nila, “Only customers... oh, siguro hindi mo maintindihan dahil english? O sige translate ko sayo---”

“No need, alam ko ibig sabihin nyan... hindi ba ang translation nyan ay 'ang panget mo'?” pero syempre joke lang yun, inaasar ko lang itong antipatikang saleslady na ito, alam ko naman ibig sabihin ng “only customers” like hello, anong tingin nya sakin walang pinag-aralan? Porke't gusgusin lang itsura ko, ganyan sya makatrato, mapangmatang froglet na ito!

“Excuse me?!” syempre nainis yung saleslady sa sinagot ko sa kanya. Psh, antipatika. -___

“I won't excuse you, so please get out of the way before I talk to your manager about your attitude towards the customers. And yes, to inform you I am a customer,” then I showed her my 1000peso bill, correction, 1000peso billS, with letter “S” plural form. Excuses.

“Yung bibig, makikisara baka pasukan ng langaw,” yun lang yung last na sinabi ko sa kanya as I step in to the store leaving her w/ her jaw almost dropping and all stoned up in her position. Oh ano, that's what you get from judging a person on his personal appearance. Psh, people nowadays.

Nagmadali na akong mamili ng damit na ipampapalit, I grabbed the first neat t-shirt I could wear and first size S short there is. Binayaran ko na agad sya sa cashier and asked them if I could already wear it and they let me changed in their small dressing room. After that, I left the store and even gave the saleslady from before a sweet flying kiss, well she's still stoned into her position. Poor her, must've been a total shock encountering a beggar who speaks English and has thousands of bills in her hand. *Evil & triumphant smile*

Tinapon ko na yung madumi kong mga damit, at I feel a bit clean now that I've changed clothes, medyo sinuklay ko na rin ang buhok ko sa dressing room kanina gamit ang fingers ko. Now that I look like a person now, I can start searching again for Sync...

*Gruuuuuuuuuuu!!!*

Argh. Now what! Tyan ko naman nagrereklamo! Eh kasi nga diba hindi naman ako kumain pamula pa kagabi kaya ayan, nagwawala na ang mga alaga ko sa tyan. -__-

Wait, hindi pa rin kumakain si Sync diba? Kamusta na kaya sya? Hala, sana man lang kung saanman sya pumunta ay may makakain sya. Kelangan nyang kumain kasi kelangan mag-regain ng energy ng katawan nya. I need to find him fast kasi baka mamaya hindi kumain yun, naku paano naman kaya mga sugat nya? Ahh, Sync naman eh bakit kelangan mong tumakbo, sobrang nag-aalala ako sayo! Sugatan ka na, pagod ka pa tapos sigurado gutom ka na rin! You're emotionally hurt tapos physically hurt ka pa, ugh, asan ka na ba kasi? Gusto na kita makita. :(

***

“Fuuu~!” parang may hangin na lumabas sa bibig ko pagkasalampak ko sa pavements ng ewan ko kung saan lugar na ako. Inabot na ako ng gabi, mga 7pm na ata o 8pm o baka 6pm pa lang o ewan ko kung anong oras na basta ang alam ko madilim na at wala ng araw! Wala naman kasi akong orasan, yung cellphone ko naman diba wasted na yun kaya wala rin. Paano ba naman kasi kanina pa ako naghahanap kay Sync, para na nga akong sira na paikot ikot sa bayan na ito ay hanggang ngayon hindi ko pa rin sya nakikita. Ewan ko na nga kung saan na ako nakarating, basta lakad lang ako ng lakad nagtatanong sa mga tao kung nakita na lang yung lalaking nasa picture na pinapakita ko sa kanila. Habang naglalakad kasi ako at hinahanap si Sync, meron akong hawak hawak na picture nya para itanong sa mga tao kung nakita nila yung lalaking yun, syempre marami rin naman nakakilala sa kanya pero walang nakapagsabi sakin kung asan sya. May ilang nagsabi na para daw ngang nakita nila pero hindi nila namalayan kung saan nagpunta kasi akala nila namalikmata lang daw sila ng makita nila ang leader ng sikat na bandang Syntax Error ang nakita talaga nilang dumaan sa harapan nila tapos hindi naman daw nila aakalaing baka si Sync nga iyon dahil sugatan at gusgusin ito ng makita nila, inakala nilang baka kamukha lang ng sikat na singer.

“Ano ba yan Syncbabes, nakakapagod ka namang hanapin eh,” ayan sintomas na ata ito ng simula ng pagkabaliw ko kasi kinakausap ko na yung picture na hawak ko habang nakaupo sa pavement, meron akong wallet size picture ni Sync kasi nga diba adik na adik ako sa kanya? Marami akong pinaprint na picture nya, mga nakuha ko sa internet tapos pinapalaminate ko minsan o kaya naman nilalagay ko sa photo album ko na puro Syntax Error ang laman. Pasensya na, ganyan lang talaga ako kaadik sa kanila. -__-

“O bakit mo ako tinitignan ng ganyan? May dumi ba ako sa mukha?” natatawa ako sa sarili ko, talagang kina-career ko yung pagkausap sa picture ni Sync. “Wag ka naman ganyan, wag mo nga akong titigan baka matunaw ako nyan ee.”

O sige, makikibatukan nga ako kahit isa lang kasi talagang bukod sa nababaliw na ako ang lakas ko pang mangarap at ang lakas din ng kalandian syndrome ko ngayon. Batukan nyo ako dali, kahit isa lang... ayy hindi pala, gawin mo ng dalwa ng ako naman ay matauhan sa mga kabaliwan ko.

“Pero kasi Sync, buti pa sa picture... nangingitian mo ako,” nakangiti kasi yung pose nya sa picture tapos naka-wink pa sya, “Sana picture ka na lang o kaya picture na lang din ang pag-ibig ko sayo.” -___-

“Nakakaasar ka,” ngayon naman sinusuntok suntok ko yung picture nya, “Nakakaasar ka.” -___-

“Ang ganda ganda kong babae pero hindi mo ako napapansin!” sinuntok ko ulit yung picture.

“Bading ka ba? Ang panget ng taste mo! Pang-dyosa ang beauty ko pero ini-snob mo lang! Bading lang ang hindi maiinlove sakin!” hinagis ko sa sahig yung picture at inapak apakan ito, “Asaaar. Maswerte ka kasi ang dyosang tulad ko ay nahuhumaling sayo tapos iniignore mo lang ng ganyan? Aba abusado ka ha! Feeling mo ang gwapo gwapo mo, akala mo kung sino ka, akala mo kung sino kang gwapo!”

Inapak apakan ko pa ito pero narealise ko rin na bakit ko nga ba inaapakan ito? Kaya naman pinulot ko kaagad ito at inalis yung dumi sa picture at inayos ang pagkakagusot, “Hala sorry Sync, joke lang bati na tayo! Oo, gwapo ka talaga, sobrang gwapo mo.” -___-

“AHHHHHH!” ginulo ko na lang ulit ang buhok ko at napayuko. Nababaliw na talaga ako, help me. -___-

“Mabuti pa nga siguro na bumalik na ako sa resort, baka mamaya nyan bumalik na pala si Sync sa Manila eh paikot ikot pa rin ako dito sa bayan na ito...” tumayo na ako sa kinauupuan ko at binalik ko na ang gusot gusot na picture sa aking wallet at naglakad na pabalik sa resort... walang tricycle o jeep ee, ano ba yan. -___-

Naglalakad na ako nun pauwi nang may bigla akong nadaanang clubhouse, mailaw sya syempre clubhouse nga ee! Tapos marami ring kabataan na nakatambay sa labas, yung ilan naninigarilyo, yung iba nakatambay sa motor nila. Parang clubhouse sya ng mga kabataan na from 18+.

Eh ano ba tinitingin tingin ko dyan? Halahoy, makapagpatuloy na nga ulit sa paglalakad at gabing gabi na, siguradong nagaalala na sila lalo na si Aila. Patay ako dun pagbalik ko siguradong, megaphone sermon ang abot ko dun. Dakilang nanay yun ee kung makaasta. -__-

Aalis na talaga, promise, aalis na talaga sana ako sa tapat ng clubhouse na yun kasi nga diba napadaan lang ako pero nung magpapatuloy na ako sa paglalakad biglang may nahagip ang tenga ko na nagbanggit ng pangalan ng Syncbabes ko... este ni Sync. -__-

“Are you sure si Sync Mnemosyne nga iyon ng Syntax Error?”

“Ewan ko, pero sobrang gusot gusot at ang dumi ng suot tapos puro pa sugat sa katawan... imposible naman na mapapunta dito ang isang sikat na personality diba? And to say na sa ganung itsura pa?”

“Baka kamukha lang?”

“Siguro... well, sana nga kasi kawawa naman sya... nakita ko kasi parang hinamon nya yung ilang grupo ng mga kalalakihan dun tapos dinala sya or let's say kinaladkad sya ng mga kalalakihan na yun sa likod ng clubhouse. And by the look of it, siguradong bugbog sarado yung lalaking kamukha ng leader ng Syntax Error...”

Oh chicken wings! Hindi lang yun kamukha ni Sync, si Sync nga iyon for sure! Hindi na ako nag-aksaya ng panahon, nilapitan ko yung dalwang babae na naguusap at palabas na ng clubhouse nun at hinarang sila para tanungin, “Saan yung likod ng clubhouse? Paano ako makakapunta dun?”

Medyo nabigla sila sakin sa pagsulpot ko at pagtatanong pero sinagot din naman nila ang tanong ko, “Pumasok ka lang dyan sa clubhouse tapos magdire-diretso ka lang at malapit dun sa may banyo ay may pinto para sa makalabas ka at paglabas mo, yun na yung likod ng clubhouse.”

“Okay thank you!” kung pedeng lumipad, baka lumipad na ako para lang marating ko kaagad si Sync. Ang bilis ng takbo ko, dire diretso ang pasok ko sa clubhouse pero syempre hinarangan ako ng bouncer dun kelangan daw ng ticket bago makapasok pero hinagis ko na lang sa kanya yung 500peso bill ko at dahil dun pinapasok nya na lang din agad ako. Nagpatuloy ako sa pagtakbo kahit nung nakapasok na ako sa clubhouse... ang gulo, ang ingay, ang daming tao at ang dilim sa clubhouse, medyo nakakaliyo yung paikot ikot na ilaw mula sa may ceiling ng clubhouse. Sinubukan kong hanapin yung sinasabing banyo na may katabing exit door papunta sa likod ng clubhouse, halos makisiksik at manulak na ako ng tao para lang marating ko kaagad yung pinto papunta likod ng clubhouse. Andami na ngang nagagalit sakin kasi panay ang tulak, paniniksik at minsan nakakatapak pa ako ng paa. Pasensya naman po, nagmamadali ee. -__-

Nung makarating na rin ako sa wakas sa sinasabing pinto at nung hawakan ko ang knob ng pinto nito at binuksan ko na ang pinto, “Sync!”

Lahat ng lalaking nasa labas at nasa likod ng clubhouse ay nagsilingunan at nagsitinginan sakin, nakuha ko ang atensyon ng limang lalaking nandun at pati na rin ng atensyon ng isang lalaking nakaluhod sa sahig at may tumutulong dugo sa bibig nito habang nakahawak sa kanyang sikmura, wala ng iba pa kundi si Sync.

“M-momo, anong g-ginagawa mo dito?” hirap na nagsalita si Sync.

Sobrang nahintakutan ako sa itsura nya kaya agad akong lumapit sa kinaluluhuran nya, “Sync, anong nangyari sayo?”

“Miss, sino ka? Bawal ka dito, mabuti pang umalis ka na.”

“Oo nga, bumalik ka na sa loob para hindi ka na madamay dito.”

Pinapalayas na ako nung mga lalaking sigurado akong bumugbog kay Sync pero ayaw kong umalis kasi siguradong sasaktan lang ulit nila si Sync, “Hindi ako aalis.”

“Umalis ka dyan miss, hindi ka kasali dito!” bigla akong hinigit nung isa sa kamay at tinayo at inilayo kay Sync pero nagpumilit ako at bumalik sa tabi ni Sync at hinarangan sya para maprotektahan sa mga lalaking ito.

“Please po, wag nyo na syang saktan.”

“Miss, umalis ka na kasi dyan. Baka ikaw pa ang masaktan, wala kaming atraso sayo, sa kanya lang kami may atraso. Ang yabang yabang nyang lalaking yan, akala nya porke't sikat sya pede na syang maghamon ng away kahit kanino. Pwes kahit artista pa sya o ano, hindi namin sya uurungan.”

Si Sync ang nanghamon? Ibig sabihin sya nagprovoke sa limang lalaking ito? Argh Sync, ano ka ba! Pinapahamak mo ba talaga ang sarili mo o ano? Mas baliw ka pa sakin eh!

“Please po, ako na nagmamakaawa sa inyo wag nyo na po sya saktan. Kung anuman po yung mga sinabi nya sa inyo, kalimutan nyo na lang po iyon. Ako na po yung humihingi ng tawad sa mga sinabi at inakto nya nung wala ako, pasensya na po talaga. Please po, wag nyo na syang saktan.” umiiyak na ako nun, ewan ko kung bakit biglang tumulo mga luha ko... siguro dahil sa takot na rin sa limang lalaking ito kasi baka mamaya hindi nila ako pakinggan at saktan pa rin nila si Sync at baka saktan din nila ako.

“Anong gagawin natin pre?”

“Wala na, may pumagitna ng babae ee. Hayaan na nga lang natin, tsk. Pasalamat ka oy, hindi kami napatol sa babae, kung wala girlfriend mo todas ka sana samin. Tsk. Tara na nga.”

Lumuwag lang ang pakiramdam ko nang pumasok na ulit sa loob ng clubhouse yung limang lalaki at naiwan na lang kaming dalwa ni Sync sa may labas. Laking pasasalamat ko at may mga puso rin naman kahit papaano ang mga pinrovoke ni Sync ng away at hindi sila napatol ng babae kaya saved by the bell kami.

Pinahid ko na ang luha ko at tinuyo ito gamit ng palad ko atsaka lang ako lumingon kay Sync, “Tara na Sync, mabuti pang bumalik na tayo sa resort para magamot na mga sugat mo.”

“Ayoko! Umalis ka na nga! Ano ba ginagawa mo dito? Bakit mo ba ako sinundan!”

This time, hindi ko na natiis at nasampal ko sya. Oo, nagawa ko syang sampalin.

Pero hindi ko sya sinampal dahil galit ako sa kanya, sinampal ko sya para naman wag syang magmatigas ng ulo kahit ngayon lang, “Sync naman, parang awa mo na... pede bang wag kang matigas ang ulo? Gusto ko lang naman gamutin ang sagot mo ee, masama ba yun ha? Nagaalala lang ako sayo. Uwi na tayo Sync, please.”

Nakatungo pa rin si Sync mula sa pagkakasampal ko, mukhang nabigla ko ata sya sa ginawa kong pagsampal sa kanya... gusto ko tuloy mag-sorry, hindi ko naman sinasadyang masampal sya ee... ang kulit naman kasi nya ee, nairita lang ako saglit sa pagka-hard headed nya.

“Sync...”

“Momo, dalhin mo ako sa kahit saan basta wag lang muna tayong bumalik sa resort... kahit saan, please.”

Ewan ko pero feeling ko my heart just skipped a beat kasi for the first time Sync turned on me, he doesnt need to plead I'll take him willingly to any place he wants. I'll grant him every favor he'll ask me, no need of 'please'... he just need to say it to me and I'll do it for him.

***

Dinala ko sya sa isang pinakamalapit na hotel, yun lang ang pede naming matuluyan maliban sa resort kung saan ayaw nya naman balikan muna. Siguro kaya ayaw nya muna bumalik dun ay dahil hindi nya pa kayang harapin ang mga kaibigan nya? Ewan ko lang din pero hindi ko na muna sya tatanungin tungkol dito, ayaw ko na munang guluhin ang isipan nya.

“A-ah..”

“Sorry, konting tiis lang masakit talaga yan.” sa loob ng hotel room namin, nakaupo kami sa kama nya habang ginagamot ko ang mga sugat nya, nakahiram ako ng mga first aid kit sa hotel at binigyan na rin nila ng damit si Sync bilang pampalit. Ah, don't get us wrong, yung room namin has two separate beds kaya walang magiisip ng masama.

Now playing: When She Cries by Restless Heart

♪ The road I have traveled on
Is paved with good intentions
It's littered with broken dreams
That never quite came true

When all of my hopes were dying
Her love kept me trying
She does her best to hide
The pain that she's been through ♪

“Saglit na lang promise, pupunasan ko lang yung sugat sa may gilid ng labi mo,” sabi ko sa kanya as I lean forward to clean the cut on his lip. Ang lapit ko sa mga labi nya, ramdam na ramdam ko ang hininga nya, ewan ko pero nanginginig tuloy ako kasi... ang lapit lapit ko sa kanya, aahhhh. Ewan ko ba, bakit bumibilis ng ganto ang tibok ng puso ko just by the mere fact na kami lang dalwa ang nandito at ang lapit lapit ko sa kanya. >_<

“Uminom ka ba?” dahil nga sa malapit ako sa mga labi nya ay amoy ko ang hininga nyang amoy alak. Siguro nung nasa clubhouse sya, naginom sya at kaya na rin siguro nanghamon sya ng away ay dahil sa medyo may pagkalasing na sya.

“That's none of your business,” nakatungo pa rin nyang sabi.

I heave out a sigh and stopped from cleaning his cut, tinapon ko na yung cotton na ginamit ko sa may malapit na basurahan, “Sync, baliw ka talaga ano? Bakit mo naman pinrovoke yung mga limang lalaking iyon, eh nagiisa ka lang tapos sugatan ka na! Gusto mo ba talagang madagdagan pa yang mga sugat mo? Gusto mo ba talagang magpabugbog pa? May balak ka bang magpakamatay ha? Paano na lang kung hindi ako dumating edi baka napagbugbog ka na ng mga iyon and who knows kung ano na lang mangyayari sayo pagkatapos! Wag ka ngang ganyan Sync, sobrang nagalala ako sayo! Eh---”

Pero nabigla na lang ako ng yumakap sya sakin, ang higpit ng yakap nya at binaon nya ang sarili nya sa aking dibdib habang nararamdaman ko ang paghikbi nya at nagsalita sya sa nangangatal na boses dahil sa pagiyak nya, “M-momo, bakit kahit ilang beses na kitang ipagtulakan andyan ka pa rin sa tabi ko? Hindi ka ba galit sakin? Why do you still worry for me after all that I have done to you?”

Hindi ako nakasagot agad kasi sobrang nabigla talaga ako sa pagyakap na ginawa nya. Umiiyak si Sync, yumakap sya sakin na parang bata... oo, para syang bata ngayon na pinagalitan ng nanay. Ewan ko, biglang gumaan yung pakiramdam ko sa kabila ng lahat ng nangyari sa araw na ito kasi sa wakas, napansin din ako ni Sync. I mean napansin rin pala nya yung effort ko na magstay by his side kahit ilang beses nya akong pinagtulakan. Just by the mere fact na napansin nya yung effort kong iyon, masayang masaya na talaga at lahat ng sakit at lungkot na naramdaman ko nawala na lang ng parang bula.

Dahan dahan kong pinatong ang kamay ko sa likod nya para yakapin din sya, pinatong ko rin ang ulo ko sa kanyang ulo at bumulong, “Mahal kasi kita, Sync.”

♪ When she cries at night
And she doesn't think that I can hear her
She tries to hide
All the fear she feels inside
So I pray this time
I can be the man that she deserves
'Cause I die a little each time
When she cries ♪

Napabitaw sya sa yakap sakin at tumingin ng diretso sa aking mga mata, medyo nabigla sya sa sinabi ko at siguro hindi nya inaasahan.

“Mahal mo ako? Ah syempre, isa kang fan ee...”

Nginitian ko sya at umiling, “Dati yun, pero hindi ko alam kung bakit pero ngayon mahal na kita hindi lang dahil sa idol kita. Hindi naman ako aabot sa point na intindihin ka hanggang ngayon kung ang pagmamahal ko sayo ay bilang isang fan lang... Sync, I'm a fan and also just a somebody who loves you w/ the knowledge that its impossible for you to love me back”

Naisuklay ni Sync ang mga daliri nya sa kanyang magulo ng buhok at frustrated sya habang nakayuko na, “Nakakatawa, bakit kasi nagmahal pa ako sa maling babae... bakit yung babae pang lolokohin lang pala ako ang minahal ko. Sayang naman tuloy yung pagmamahal mo sakin, yung pagmamahal mo na kahit ilang beses pa kitang ipagtulakan ay lalapit at lalapit ka pa rin sakin, yung pagmamahal mo na sa kabila ng pagiging isa kong malaking gago ay mahal mo pa rin ako at nasa tabi ko pa rin ikaw... Sayang talaga Momo yung pagmamahal mo, sana nakilala na kita noon pa man bago ko makilala si Iris... Sana ikaw na lang yung minahal ko at hindi sya.... sana ikaw na lang edi sana hindi ako nasasaktan ng ganto.”

“Bakit nga ba kasi hindi na lang ako?” nadadala na siguro ako ng emosyon ko kaya naglakas loob na akong sabihin sa kanya yun na syang kinabigla nanaman nya at napalingon sya sakin ng hindi oras. Nagtatanong yung mga mata nya at wari bang nakikiramdam sya sa sinabi kong iyon.

Bigla nyang hinawakan ang pisngi ko gamit ang kanyang palad, nilapit ang mukha nya sa mukha ko at nagtanong, “Pedeng ikaw na lang?”

“Matagal na akong pede Sync,” pagkasabi ko nun...

...parang naging magic na lang ang lahat at hinalikan nya ako... hindi lang basta halik, isa syang matagal at hindi ko maipaliwanag na halik. Ramdam na ramdam ko ang emosyon nya sa halik na yun, halo halong galit, lungkot, paninisi, panghihinayang, takot, pangangamba at kung anu ano pa.

Habang hinahalikan nya ako, napahiga na lang ako sa kama at nagpatuloy lang kami habang pinikit ko na ang mga mata ko at sabi nga nila, bahala na si batman. Alam kong walang nararamdaman para sakin si Sync kahit hinahalikan nya ako pero kung sadyang nalulungkot na talaga sya at kelangan nya ng karamay, andito lang ako... andito lang ako palagi sa kanya. Alam ko sa bandang huli, mapapansin nya rin “siguro” lahat ng ginagawa ko para sa kanya at baka sakaling masuklian nya rin ang nararamdaman ko para sa kanya... baka sakali lang naman. Hindi naman talaga ako umaasang masuklian talaga dahil alam kong malabo pero... gusto ko talagang mahalin nya rin naman ako. Sino ba naman kasi ang nagmamahal ng hindi gustong masuklian ang pagmamahal nya diba?

♪ She's always been there for me
Whenever I've fallen
When nobody else believes
She'll be there by my side

I don't know how she takes it
Just once I'd like to make it
Then there'll be tears of joy
That fill her loving eyes ♪

Sync, mahalin mo lang din ako pangako ko sayo hindi kita sasaktan tulad ng pananakit na ginawa sayo ni Iris.

Tumigil sa paghalik sakin si Sync at habang nasa ibabaw ko sya, biglang may tumulong luha sa aking pisngi na galing sa kanya, minulat ko ang aking mga mata para makitang umiiyak pa rin pala ang mga mata nya na ngayon ay diretsong nakatingin sa akin habang mababasa mo sa kanyang mga mata kung gaano sya nasasaktan pero lumundag ang puso ko ng may sabihin sya sakin,“Momo, paano ka ba mahalin?”

Madali lang, Sync.

♪ So I pray this time

I can be the man that she deserves
'Cause I die a little each time
When she cries ♪

Voice 28: Window

- Aila's Voice -

Aaah. Tapos na rin ang "bakasyon" na ito, inabot lang kami ng 4days kasi bumalik na kahapon si Sync na kasama ni Momo. Nagpahinga muna nun si Sync pagkabalik nya at tumawag na rin si manager Ree ng doctor to control Sync's wounds. Wala naman daw nakitang grabeng damage sa kanya, yun nga lang ang sabi ng doctor na tumingin sa kanya ay mas maiging magpa-xray na rin sya sa isang hospital talaga to see kung may inside damages/fractures ba sya or what.

Tapos nung gabi din na iyon, nakakapagtaka kasi biglang nagbago ang ugali ni Sync. I mean naging calm na sya at sya pa yung nag-effort na magdinner daw kami all together at nung nasa table na kaming lahat nung gabing yun, bago kami magsimulang kumain ay nagsalita si Sync at humingi ng sorry sa buong grupo nya at nagsorry din sya sa pagiging hard headed nya. Well, it's about time nanaman noh.

Pinatawad naman sya ng mga kagrupo nya at nag-group hug kami, pagkatpos din ng dinner na yun ay lumabas saglit sina Sync & Zeke, sa tingin namin ay nagkaroon sila ng heart to heart talk.

Ngayon, naglalabas na kami ng mga bagahe para ilagay na sa mga kotse dahil nga uuwi na kami ngayong tanghali pero habang naglalagay ako ng bagahe sa baul ng kotse sa may likod ay nabigla na lang ako nang may biglang umagaw ng bag ko mula sa aking kamay at paglingon ko ay bumulaga sakin si Mirko who looks so cool with his shades on pero mas cool pa sya lalo nung tinanggal nya ito at ngumiti sakin.

"Ciao, principessa mia."

"Ciao!" since he's been calling me "principessa mia" for these past few days, gets ko na ang meaning nya --- 'my princess'.

Aagawin ko na sana yung bag ko sa kanya, "Naku, ako na kaya ko nanaman ilagay ang bag ko sa car trunk. Hindi naman mabigat yan."

Hindi nya binigay sakin ang bag ko, "Pedeng sa akin ka na lang sumabay?"

"H-ha? Sumabay saan?"

"Sa pagmamahal?" feeling ko bigla na lang akong namula sa pick up line nya. Lesheng ito, bumabanat pa! Banatan ko sya ee. -_- (>///_<

"Sshh," naramdaman kong hinawakan nya ako sa magkabilang balikat, "Breathe in, breathe out."

Sinunod ko sya, nag-breathe in breathe out ako kahit feeling ko anytime babagsak na ang mga luha ko. Tae, para akong bata. Pero ano ba magagawa ko? Natatakot talaga ako. :(

"Wag ka ng matakot okay?" nilabas nya yung cellphone nya sa kanyang bulsa at dahil dun nagka-ilaw mula sa screen nito. Lumiwanag kahit papaano dahil sa ilaw ng cellphone.

"Shet, bakit ba walang signal palagi sa loob ng elevator."

"Nothing to do, malapit tayo sa ground floor eh kaya weak ang signal." medyo nagagawa ko ng mag-calm down dahil may ilaw nanaman na tho every now and then namamatay yung ilaw at kelangang pindutin palagi yung cellphone para magkailaw muli.

"Saglit lang," pinabitaw nya ako sa hawak ko sa t-shirt nya at tumayo para lumapit sa pinto, tapos sinubukang buksan but to no avail he announces "We're trapped."

Yesss!!!

Este, ano bang reaction yun, diba dapat mag-panic ako dahil trapped kami dito? Pero bakit parang kinilig ata ako kasi kami lang dalwa dito ni Sync. Hindi ako normal. -.-

"I guess we're left with no choice," bumalik si Sync sa tabi ko at umupo, "It's either maghintay tayo na bumalik ang power or dumating ang mga pedeng tumulong satin maglabas dito."

I heave out a sigh, "Ganun na nga. Sayang naman yung dinner date." :(

"Dinner lang sabi yun, walang date."

"Sayang talaga, first date ko pa man din sana yun sayo."

"Hindi nga sabi date yun."

"Okay lang kasi sakin na wag makakain pero yung pinanghihinayang ko talaga eh yung date. Haaay."

"Ang kulit nitong isang 'to, sabi ng dinner nga lang. Psh. Bahala ka na nga kung anong gusto mong isipin." -.-

Halos isang oras na rin kaming nagiintay dun sa loob ng elevator pero wala pa ding nadating na tulong at hindi pa rin bumabalik ang tower.

"Ano kaya sa tingin mo ang nangyari?"

"Siguro biglang nagbrown out?"

Bigla napaisip ako, "Bakit tinatawag na brown out ang brown out kung hindi naman brown ito diba? Dapat black out."

"Well, different meaning kasi ang black out at brown out."

"Don't speak scientific with me." dahil gets ko na ang gusto nyang i-explain, for sure he'll give me the definition of black out and brown out, "What I want to say is, whatever reasons... darkness is always black kaya pag nagkapower shortage dapat black out ang itatawag nila kahit anong circumstances pa sya, hindi pedeng "brown" out dahil maling mali sa logic."

"Shut up, pilosopong logic naman yan."

"Totoo naman eh."

"Ewan ko sayo, gutom lang yan." -.-

"Actually, gutom na nga ako." Y_Y

"Ako din," tapos tumingin sya sa cellphone nya, "mag-e-eleven pm na. Hindi pa ba dadating sina manager Ree at yung tatlo? Ang tagal naman nilang kumain at bumalik dito sa condo."

"Wala ba kayong neighbors dito sa condo nyo?"

"Meron, pero ewan ko nga ba kung bakit walang nadating dito. Siguro walang nakakaisip na baka sakaling may na-stuck dito. Or baka tulog na rin sila para mag-aksaya pa ng panahon sa brown out."

"Naman... paano na yan? Antagal magkapower muli, gutom na ako. Pede ka bang kainin?"

"H-hoy!"

"De joke lang." =_=

Ganun lang kami sa loob ng elevator, nakasandal habang nakaupo sa sahig.

"Ang sarap kumain ng hamburger." nagstart na akong mag-imagine, "Yung maraming ketchup tapos tatlong meat pa at may french fries sa loob."

"Tapos gusto ko rin ng chicken joy, yung bagong luto at malutong lutong pa, sasabayan mo pa ng kanina na may sabaw ng gravy.. Hmmm. Yummy!"

"H-hoy ano ka ba, lalo akong nagugutom sa mga sinasabi mo!"

Natawa ako, "Sabi nila wala daw masamang mangarap."

"Wala nga kaso kung wala ka namang mararating sa pangangarap mo, itigil mo na. Tingin mo sa pangangarap mong yan may bigla biglang susulpot na chicken joy dyan sa harap mo?!" -_-

"Psh. Parang nangangarap lang," I pouted, "Pag ako nakapagpalabas ng jollibee chicken joy, ki-kiss mo ako!"

Nataken aback sya sa sinabi ko, well kahit ako din naman eh. Nag-automatic lang syang lumabas sa bibig ko. -.-

"W-weh? Asa namang makakapagpalabas ka ng chicken joy. Sige nga,"

Pumayag sya sa consequence ko? I-ki-kiss nya nga ako pag nakapagpalabas ako ng chicken joy? O_O

Well. pumayag lang siguro sya dahil alam nyang impossible naman kasi akong makapagpalabas ng chicken joy dito sa elevator.

"Ayaw mong maniwala ha," dahil alam kong may chicken joy talaga ako, confident ako. -.-

"Saglit lang," nilabas ko yung cellphone ko at nagkalkal doon.

"Oh? Anong gagawin mo sa cellphone mo?" tumawa sya, "Ano yan tatawag ka ng chicken joy through your cellphone? Just give up, walang chicken joy na a-appear."

"Meron sabi," nung makita ko na yung hinahanap ko sa cellphone ko ay hinarap ko ito sa kanya, "OH AYAN CHICKEN JOY! TO BE EXACT, JOLLIBEE CHICKEN JOY YAN! SPICY FLAVOR PA!"

Nanlaki yung mga mata nya nung makita nya yung screen ng cellphone ko pero nilayo lang rin ito agad sa kanya, "Don't be stupid, picture lang naman yan, that's not the real thing."

"Pero ang usapan pag nakapaglabas ako ng chicken joy, walang sinabing pag nakapaglabas ako ng real thing."

"Eh andugas, picture lang naman yan eh!" ang pinakita ko kasi sa kanya ay yung picture ng chicken joy na kinain ko nung isang araw sa jollibee, may ugali kasi akong picture-an ang mga pagkain ko bago sila kainin.

"Kahit na! Usapan ay usapan, kiss ko!" >.< di bale ng blunt towards him, ano pa ba sense ng pagpapakipot at torpe right? Kung alam naman na nya ang feelings ko para sa kanya. I've got nothing to hide sa kanya dahil naamin ko naman na eh, I guess mas magiging madali para sakin kung magpapakatotoo na lang ako diba?

"Ayoko nga!"

"Andaya mo! Andaya! Pumayag ka eh, we had a deal! I showed you a chicken joy!"

"Psh, fine." nabigla ako kasi nilapit nya nga ang mukha nya sakin... say what? I-ki-kiss nya talaga ako? I can't believe it, pumayag na talaga sya sa deal namin? OMG. Alam ko, hindi ito yung first kiss namin pero I feel so excited talaga kaya naman pinikit ko ang mga mata ko, inihaba ang nguso at hinintay ang labi nya na dumikit sa labi ko...

EH?!

Napamulat ako ng mga mata ko ng maramdaman ko ang pagdampi ng labi nya, pero hindi sa labi ko... kundi sa noo ko!

"Wala naman sa usupan na dapat sa labi diba?" he smirks. Argh,kung naisahan ko sya sa chicken thing, naisahan nya din ako sa kiss. >,<

"Hmf! Sa noo, ano ako lola nya? Psh." I mumble to myself.

"May sinasabi ka?"

"Oo, meron. Ang korni mo!" -_-

"Eh?!"

"Ang korni mo, sa noo... ano ako lola mo?!" -__-

"H-hindi... pero you're not either my girlfriend for me to kiss you on the lips."

"Sabagay..." malungkot na sabi ko. Oo nga naman, hindi naman nya ako girlfriend. Masyado akong nadadala sa emosyon ko at nakalimutan ko na yung FACT na yun. F*ck fact. -_-

"Kelan..." naibulong ko mag-isa.

"Ha?"

"Kelan kaya ako magiging girlfriend mo..." malungkot kong sabi na alam kong nagpabigla sa kanya kahit nakatungo lang ako at hindi nakatingin sa kanya. Pero binawi ko rin yung sinabi ko at humarap sa kanya at ngumiti at nagpeace sign, "Joke lang!" ^____^V

*Chu~!*

Feeling ko natulala ako kasi bigla bigla, nilapit nya ang mukha nya at saglit na hinalikan ako sa labi.

"A-ah sorry," parang nabigla rin sya sa ginawa nya at yumuko at napakamot ng batok, "It was just that you were too cute that I wasn't able to help myself."

*ting!*

With that awkward atmosphere, the lights went back and the elevator door opened, "Guys, ayos lang kayo?"

Bumulaga samin ang SE at si manager Ree tapos may kasama silang isang mama na naka-uniform ata ng janitor, siguro maintenance guy sya sa condo nila.

"Nagkaroon ng saglit na power shortage sa bandang area natin, katatapos lang namin magdinner sa labas at pagbalik namin dito sa condo nakita naming brown out at sira rin pala yung generator. Nung umakyat na kami sa condo at pagkakita naming wala ka dun ay kinontak ka kaagad namin sa cellphone mo kaso hindi ka namin makontak. We thought lumabas ka pero nasa parking lot pa yung kotse mo, hindi namin alam kung nasaan ka so we thought baka naman na-stuck ka sa elevator kaya nag-ask kami ng maintenance staff ng condo na buksan ang elevator and at the same time, naayos na rin nila ang generator." pag-e-explain ni Mirko pagkabalik namin sa unit nila.

Hindi ko pa rin nakakalimutan yung biglaang paghalik ni Sync sa labi ko kanina sa elevator. Ang cute ko daw? Ang saya saya ko sa simpleng compliment. :")

Hindi rin nagtagal, nagpaalam na ako sa kanila na uuwi na ako kasi ayaw ko naman makaistorbo na sa kanila dahil dis oras na ng gabi. Mag-a-alas onse na eh. Pero pinahitad ako ni manager Ree kay manong driver na noo'y pauwi na rin daw naman sa kanila at sakto naman daw na ang bahay ko ay madadaanan sa paguwi nito. Hindi ko na tinanggihan ang offer na ito dahil sa ayaw ko na rin naman magtaxi pa sa gantong oras, nakakatakot, baka ma-rape ako, alam nyo na sobrang cute ko baka mahalikan ulit ako. Ahihi. Napapabungisngis ako mag-isa dito pag naaalala ko talaga sinabi ni Sync,

"It was just that you were too cute that I wasn't able to help myself."

Ako ng cute. Hahahaha. Hindi makaget over, bow.

At isa pang bagay na hindi ako makaget over ay bago ako tuluyang umalis ng condo, hinabol ako ni Sync sa may pinto at inabot sakin ang cellphone nya, "Can you put your number here?"

Nabigla ako syempre pero of course, nilagay ko ang number ko dun. Pedeng wag ng matapos ang gabing ito?

Kasi unang una, nakapasok ang SE sa MSX's first round.

Pangalawa, hinawakan ni Sync ng maraming beses ang kamay ko at ginamot nya pa ito.

Pangatlo, nakita ko syang halk naked. (Ahem.)

Pang apat, niyaya nya akong mag-dinner date! (O sige na nga, 'dinner' lang) Kahit hindi natuloy pero okay lang, masaya pa rin ako kasi niyaya nya ako. *u*

Pang lima, na-stuck kami sa elevator na kami lang dalwa. (That's a positive thing for me :P)

Pang anim, hinalkan nya ako sa noo. *u*

Pang pito, hinalikan nya ako ng biglaan sa labi at sinabihang ang cute ko daw kasi. ///_<

Nasa table din sa tabi ko ang cellphone ko, I don't usually eat with my phone on the table dahil bad manners daw yun pero ngayon ko lang naman gagawin ito atsaka kasi excited ako... may hinihintay akong call or text man lang.

Diba hiningi nya ang number ko? So siguro naman ibig sabihin nun ite-text nya ako o tatawagan diba? Haaay, actually pedeng ako na ang tumawag sa kanya kasi binigay nya rin sakin ang number nya pero that wouldn't make anything special kung ako yung unang tatawag o magtetext... mas masarap sa feeling yung sya yung unang ko-contact sakin. *u*

*munch munch munch*

"I woke up in the middle of the night

out of luck with this girl on my mind

she got away now

im trying to explain how..." ♪

Kamuntik na akong mabulunan kasi biglang tumunog yung cellphone ko, nagmadali dali akong kunin ito pero medyo nadisappoint ako ng makita ko kung sino ang tumatawag, akala ko si Syncbabes na pero hindi pala...

Kevin Sy calling...

"Psh. Si Kevin lang pala."

Voice 33: Manager Luke

- MOMO'S VOICE -

Kevin Sy calling...

Nye, si Kevin lang pala akala ko si Sync na. Hindi ko sinagot yung call eh kasi nga diba naghihintay ako ng call or text man lang from my Syncbabes? Baka mamaya tawagan ako nun eh busy yung phone ko, ayoko nga! I don't want to miss the chance na makausap ko na finally sa phone ang pinakamamahal kong idol.

Nag-end din naman yung pagring ng cellphone ko pero maya maya habang kumakain ako ay tumunog nanaman ito kaya naman nagmamadaling tinignan ko ang cellphone ko and to my disappointment again si Kevin Sy nanaman. Ano ba kelangan nito? Tawag sya ng tawag baka mamaya nan magkasabay pa sila ni Syncbabes! Masagot na nga ito at ng matapos na agad.

"Hello Kevin?"

"Momo! Finally, sinagot mo din yung call. Tumatawag ako sayo kan---"

"Yeah, yeah. Bakit ka pala napatawag? May importante ka bang sasabihin? Kasi kung wala matutulog na ako, inaantok na kasi ako." sinungaling, hindi pa ako matutulog.. kumakain pa nga ako ng dinner eh pero gusto na talaga matapos itong call nya dahil ayaw kong maging occupied ang phone ko dahil may inaantay nga akong tawag. ♥___♥

"Ah ganun ba," parang nadisappoint yung boses nya, "Sige goodnight na lang. Gusto ko lang sana magthank you sa pagpalakpak mo kanina para samin, nanalo nga pala kami... wala lang, sinasabi ko lang kahit walang nagtatanong."

Bakit feeling ko nagpapaawa si Kevin sakin? I mean yung tono ng pagsasalita nya sa telepono parang sinasabing "sige, ganyan ka naman, tutulugan mo lang ako. sige parang hindi ka kaibigan. magkalimutan na.". Parang ganun kasi ang dating sakin nung boses nya eh o siguro dahil sa guilty lang talaga ako sa pagsisinungaling ko na matutulog na ako kahit hindi pa. -.-

"Saglit lang Kevin, kung tatawag ka sa may landline na lang namin. Bawal kasing ma-occupied ang cellphone ko ngayon."

"Bakit?"

"Basta, explain ko sayo sa landline." binigay ko sa kanya yung number ng landline namin at binaba ko na yung call at hindi rin nagtagal ay tumunog na yung telepono namin na nakasabit sa may pader ng kusina kung saan kumakain ako ngayon. Wireless naman sya kaya pede kong dalhin sa table habang kumakain ako.

"Hello Kevin." sabi ko pagkabalik ko sa kinauupuan ko at pagkasagot ko sa telepono, yung cellphone ko naman ay nasa may table habang nagiintay pa rin ako na sumulpot sa screen ang mga salitang "Syncbabes calling..." o kaya "1 message received, from: Syncbabes".

"Oh bakit pala kelangang landline?"

"Haay, o sige magiging honest na ako sayo. Hindi pa talaga ako matutulog at ang tunay nyan kakauwi ko lang at kumakain pa lang ako ngayon ng dinner pero kaya ko sinabing matutulog na ako kasi ayaw kong kausap ka... pero wag kang ma-offend, hindi lang ikaw pero ang totoo ay i don't want to talk with anyone right now dahil ayaw kong maging occupied ang phone ko kasi may hinihintay akong tawag."

"Oh, ganun ba. Kaninong tawag ang hinihintay mo?"

"Edi kanino pa? Yung tawag ng beloved Sync ko." ♥

"So nag-exchange na pala kayo ng numbers?"

"Yup, at alam mo ba Kevin sobrang saya ko nung hiningi nya sakin yung number ko! Halos maghyperventilate na ako sa kilig!" sa pagkekwento lang nun ay kinikilig ulit ako. >.<

"Ahh talaga..."

"Yup, yup! Tapos alam mo ba kanina nagbrown out tapos nastuck kaming dalwa ni Sync sa elevator!"

"Oh eh bakit parang masaya ka eh na-stuck na nga kayo? Hindi ba dapat natakot ka?"

"Syempre kasi kami lang dalwa nandun, as in kami lang talaga! Natakot din naman ako pero ngayong safe na kami, pag iniisip ko ulit yung moment na yun ay kinikilig ako!"

"Halata ngang kinikilig ka..."

"Ano ba naman Kevin, ang walang gana mo naman kausap. Nagkekwento ako sayo tapos ganyan lang mga sagot mo sakin... Show some enthusiasm naman." -.-

"Ah wala..."

"Anong wala? Ang labo mo naman kausap," sumubo ako ng pagkain at ngumuya saglit tapos nagtanong, "Sya nga pala, bakit ka ba napatawag?"

"Eh kasi may sasabihin sana ako..."

"Ano yun?"

"Momo, ano I think I li---"

♪~ I woke up in the middle of the night

out of luck with this girl on my mind

she got away now ~♪

"Wait lang Kevin," hindi ko na napatapos magsalita si Kevin kasi biglang tumunog yung cellphone ko at pagkasilip ko sa may screen nakita ko ang mga katagang "1 message received".

Binuksan ko kaagad ang message na ito at tuwang tuwa ako ng mabasa kong mula ito kay Syncbabes.

"Tinext nya ako Kevin!" tuwang tuwa kong balita kay Kevin na kausap ko pa rin sa landline.

"Anong sabi?"

"Goodnight."

"Yun lang?"

"Plus smiley."

"Yun lang nga? Goodnight at smiley? Ang korni."

"Anong ang korni ka dyan! Nakakakilig kaya! Nag-goodnight sya sakin tapos may smiley pa! Ang cute nga nung smiley nya eh, yung ginamit nyang eyes ay asterisks tapos yung bibig ay yung letter "u"." --> *u*

"Ah yun ba, ang panget naman nun."

"Weh! Cute kaya, from now on ito na ang favorite kong smiley at ito na palaging gagamitin kong smiley mapatext or chat. Teka lang Kevin, magrereply lang ako." kinlick ko na yung "reply" button sa message ni Sync pero nung magtatype na ako hindi ko maisip ang ilalagay ko.

"Kevin, anong magandang ireply?"

"Saan? Sa goodnight ba?"

"Yup."

"Goodbye."

"Weh! Di nga, yung seryoso." -.-

"Edi goodnight din, ano pa ba. Simpleng text lang hindi mo pa kayang replyan mag-isa."

"Eh nanghihingi lang po kaya ako ng advice, hindi lang kasi ito simpleng text, importante at espesyal na text ito para sakin kaya gusto kong pag-isipang maigi ang irereply kahit sa isang "goodnight" lamang. Hmm, alam ko na tetext ko," nagsimula na akong magtype sa cellphone ko, "Goodnight din Sync, sweet dreams sayo. Pahinga kang mabuti ha? Para may energy ka bukas sa practice nyo. Ayan Kevin, natype ko na plus may smiley din sa dulo! Ahihi."

"Ewan ko sayo." bakit ganto 'tong isang 'to? Parang ang taray na ang ewan ata bigla bigla. -.-

"Problema mo? Inaano kita, bakit ang taray mo." -.-

"Wala."

"Weh di nga?"

"Oo nga. Congratulations na lang sa Syntax Error, nakapasok sila for the next round." -.-

"Oo nga! Ang galing galing nila nuh? Ansaya saya ko at nakapasok sila!"

"Halata nga eh, todo cheer ka kanina eh." -.-

"Nakita mo? Ahaha! At dahil sa todo cheer kong iyon hindi na-waste ang effort ko at napansin ako ni Sync!"

"Papansin." -.-

"ANO?! Hoy Kevin Sy, ano ba problema mo at ganyan ka makasagot ha?" -.- medyo nainis na ako kasi pinagbigyan ko na nga ang call nya at tinatry kong maging energetic sa usapan pero ewan ko ba dito kay Kevin kung bakit ang e-ewan ng mga sagot nya sa bawat sinasabi ko, "Meron ka bang menstruation ngayon ha?"

"Wala."

"Eh bukas?"

"Wala."

"Katatapos mo lang ba?"

"Wag ka ngang asar, hindi ako babae para magkamenstruation period." -.-

"Ito naman hindi mabiro, ano ba kasing meron at mukhang wala ka sa mood? Saka bakit ka nga ulit napatawag? Naantala ka kasi kanina nung nagtext si Sync."

"Wala, kalimutan mo na. Goodnight na lang."

"O sige," napakamot ako ng ulo, "Goodnight."

***

- KEVIN'S VOICE -

"Wala, kalimutan mo na. Goodnight na lang."

"O sige, goodnight."

Ini-end ko na yung call after that. So simpleng goodnight lang para sakin? Samantalang sa text ni Sync Mnemosyne, may sweet dreams pa? At may "pahinga kang mabuti ha? Para may energy ka bukas sa practice nyo." Bakit sakin, isang simpleng goodnight lang? Si Sync lang ba may practice bukas? Ako din naman ah! Nakakaasar, ako yung tumawag sa kanya pero mas natuwa pa sya sa isang simpleng "goodnight" text lang mula sa Sync na yun, edi kung alam ko lang pala na mas matutuwa sya sa simpleng text sana hindi na lang ako tumawag at tinadtad na lang sya ng "goodnight".

"Argh!" hinagis ko ang sarili ko sa aking kama at ganun na din ang cellphone ko at pinatong ko ang braso ko sa aking noo habang nagiisip, "Bakit ba ako nagkakaganto? Bakit ba naiinggit ako kay Sync Mnemosyne?"

"Ano bang meron sayo, Momoxhien Clarkson? Hindi ka naman kagandahan, baliw ka naman, ang isip bata mo pa pero bakit ganun? Bakit sa tingin ko, nagkakagusto na ako sayo ng sobra sobra? Kinulam mo ba ako?"

"Asows, pare antok lang yan! Itulog mo na!"

"Ay tae ka Denver!" nabigla ako at napabangon sa pagkakahiga ko ng marinig ko ang mapang-asar na boses ng kaband mate kong si Denver the drummer, kinuha ko nga yung unan at hinagis sa kanya na noo'y nasa may pintuan ng kwarto ko, "Ang epal mo kahit kelan!"

"Eh todo drama ka dyan eh, sayang hindi ko na-videohan pwede ng gawing music video sa mga susunod na kanta natin! BWAHAHA."

"Pakamatay ka na." -.-

"Mauna ka, susunod ako. HAHAHA."

"Gagu, ano ba kelangan mo at andito ka sa kwarto ko?" hindi talaga kami magkakasama sa isang bahay pero as of now, ang buong banda ay nasa bahay ni manager Luke dahil sa may early practice kami bukas at kelangan gumising agad at umalis para makarating ng maaga sa pagpapractice-an namin which is out of Manila pa, may i-me-meet kasi kaming trainer something. At oo, may tig isa ang bawat miyembro ng Runaway ng kwarto sa bahay ni manager at yes you can imagine that his house is very very big. Aside from being our manager, he's also a producer and he has produced lots of movies and music related videos already. Our manager is a very high personality, he's rich and known to the media though kahit kaming minamanage nyang bands ay walang masyadong alam sa kanya because aside from being quite reserved ay napakamysterious nya. He talks to us only about the band but never did we feel like a family to him, ewan ko ba, sobrang misteryoso nyang tao. Basta isang araw nagpeperform lang kaming Runaway sa pipitsuging bar ng tito ni Jake, guitarist namin tapos bigla na lang nilapitan ni manager Luke yung banda namin tapos tinanong nya kami na sadyang nagpabago ng buhay ng banda naming Runaway, "Would you guys like to be famous?"

"Wala lang, manghihiram lang sana ako sayo ng charger ng cellphone, nakalimutan ko ata sa bahay namin yung akin." pumasok na syang tuluyan sa may kwarto ko at nagkalkal na sa bag ko. Tamo itong isang ito, daig pa may-ari ng bag kung makakalkal ng bag ko eh. Hindi talaga makapagintay na ako na ang magbigay sa kanya ng charger, ugali talaga nitong isang ito naku! Buti na lang sanay na ako sa kanya. -.-

Pagkatapos makuha ni Denver yung charger ng cellphone ay umupo sya sa higaan ko sa tabi ko tapos tinignan nya ako at nginitian, ngiting parang asong ulol na nangaasar.

"Titingin tingin mo? Sundutin ko mata mo eh." -.-

"Yeeee." sabay siniko siko nya ako sa gilid ko, "Dalaga na sya."

*SPANK!*

"Aray, makasapok naman ito parang wala akong ulo." pagrereklamo nya.

"Tae ka. Tigilan mo nga ako sa pang-aasar, bagay lang sayo yang sapak na natamo mo. Laki mong umepal, umalis ka na nga sa kwarto ko at nakuha mo nanaman ang kelangan mo."

"Eto naman, ang laking pikon. Joke lang, peace yo!" sabay nagpeace sign pa sya na parang hiphopper style. Abnormal talaga 'tong isang 'to, napukpok nya ata ng drumstick nya ang ulo nya kaya ganyan ang level ng kaabnormalan, malala na.

"Yung Momoxhien ba yun nanaman ang iniisip mo?"

"Hindi, pagkain ang iniisip ko."

"Weh, sipain kita dyan eh. Rinig na rinig ko kadramahan mo dyan kanina eh. Ano ba nangyari? Kwento ka naman dude."

"Wala, nababaliw lang ata ako. Nagkakagusto ako sa isang babaeng walang pakelam sakin."

"Nakakatawa lovelife mo pare, HAHAHAHAHA."

"Anong nakakatawa? Tadyakan kita dyan eh." ganto lang talaga kaming mag-usap, brutal.

"Eh kasi isipin mo, andaming babaeng baliw na baliw at naghahabol sayo, isang ngiti mo lang nalalaglag na panty nila pero sa huli kung sino pa yung taong mahal mo ayun pa yung walang pake sayo. Sa dami daming nagpapansin sayo, sino bang magaakalang yung taong mamahalin mo ang sya pang hindi makakapansin sayo? NAKAKATAWA TALAGA! HAHAHA!"

"Napakasarcastic mo, gugulpuhin na talaga kita. Hindi ka nakakatulong sa problema ko." -.-

"Sino bang may sabing tumutulong ako sa problema mo? Pinakwento lang kita, wala akong sinabing tutulong ako. BWAHAHA."

"Gagu ka talaga." tapos nagbuntong hininga na lang ako, "Pero tama ka, nakakatawang nakakainis. Mas pipiliin ko pang hindi maging isang sikat na tao basta lang mapansin ako ng taong gusto kong mapansin ako."

"YAKSSS. PAPANSIN KA PALA EH."

"Tae ka, tumigil ka na nga. Kanina ka pa ha, namumuro ka na." ang hirap talagang kausap nitong si Denver pag problemado ka kasi yang taong yan, wala sa bokabularyo nyan ang magseryoso kaya maasar ka lang pag yan kausap mo lalo na pag gusto mong makipagusap ng seryoso. -.-

"Hinde na pare, seryoso na talaga, hahaha," sabay tawa, "Mahirap naman kasi eh, tama bang sa number #1 fan ng Syntax Error ka mainlove? Alam mo namang rival band tayo sa kanila eh."

"Sa media lang naman yun eh pero wala naman talagang tunay na rivalry between us and Syntax Error." naiinis na ako sa rivalry thing na ito, ewan ko ba kung bakit ang tingin ng mga tao sa bandang Runaway at Syntax Error ay rivals. Hindi naman kami nakikipagpaligsahin sa Syntax Error, we're just playing our songs for the fans and for ourselves and that's all. We have no intention to be number 1 or to top Syntax Error, we're just plainly keeping to our own rhythm. -.-

"Wala kang magagawa, yun na yung tagline satin eh, 'The Rivals' and you just have to live with it."

"That sucks."

"Yeah, especially when you're inlove with their number#1 fan."

"Kelangan talaga paulit ulitin at ipamukha sakin?"

"Hindi naman, wala naman akong sinabing inlove ka kay Momo na idol na idol si Sync Mnemosyne ng Syntax Error at sa tingin ko hindi lang idol ang tingin nya dito kundi mahal nya rin ito. Hindi, hindi ko talaga pinamumukha sayong malas ka at nainlove ka sa babaeng kahit kelan hindi magkakagusto sayo unless lilipat ka ng banda at magiging miyembro ng Syntax Error." >>:DDD

Sarcastic na mapang-asar, Denver Quizon -- Runaway's drummer. Ewan ko kung paano ako nakatagal na kaband member at kaibigan ang isang yan. -.-

"Ewan ko sayo pare, pakamatay ka na." tumayo na lang ako at lalabas na sana ng kwarto.

"Saan ka pupunta Kevs?" pagtatanong nito.

"Sa labas, magpapahangin!"

"Gusto mo ng hangin?" tumayo ito at nakahawak sa may parehas na gilid ng pants nya at nagbabantang ibababa ito habang nakangiti na parang asong ulol. "Bibigyan kitang hangin."

"HEH! ABNORMAL!" sabay takbo ko na palabas ng kwarto, alam ko na kasi balak gawin nun. Sigurado ang tinutukoy nyang "hangin" ay ang utot nya. Ang lakas talaga ng pahed nung isang yun sa utak. -__-

Lumabas ako sa may garden ng bahay ni manager Luke, may small garden dito at sadyang nakakarelax na maglakad lakad. Sa gitna ng garden na ito ay mayroong maliit na fountain na may mga ilaw sa paligid. Siguro pag yumaman pa ako ng konti, pagiipunan ko ang isang bahay na may garden na katulad nito dahil gusto ko yung mga lugar na nakakarelax tulad nito dahil nakakasulat lang ako ng kanta pag relaxed ako at masasabi kong hindi nakakarelax ang view at atmosphere sa condo ko kaya nakakafrustrate magsulat ng new songs. -_-

Naglalakad ako nun habang nakapamulsa, nagre-refresh ng isipan nang bigla bigla may narinig akong pamilyar na boses.

"Good, just let Syntax Error in. I want them to reach the finals too," teka, boses ni manager yun ah? Hinanap ko kung nasaan nanggagaling yung boses at sa isang parte ng garden, nakita ko si Manager na nakaside view mula sakin habang may kausap ito sa telepono at naninigarilyo, "Yeah, I don't care if they don't get enough fans or audience, just let them in even if they get the lowest scores. Just pull out the band who's near with their score. Don't worry, I'll pay all of you and I'll make sure things would go smoothly so just do what I told you guys to do. Am I clear?"

"Hey manager," nagstep out ako mula sa pinagtataguan ko ng marinig ko yung mga sinasabi ni manager sa kausap sa telepono, "What's the meaning of this?"

"Wait, I'll call you later." ini-end nya yung call at tinago yung cellphone sa may bulsa at inihagis yung sigarilyo sa may lupa at inapakan at pagkatapos ay nilingon ako, "You sure you want to know?"

Voice 34: Dedicated to you

- MOMOXHIEN CLARKSON'S VOICE -

"Sure ka ba Aila, hindi ka sasama? Pede ka naman manuod ng practice nila eh. Saka sige ka baka hanapin ka ni Mirko. Ayeee." sabay siko ko sa kanya, nangungulit lang. (m__< panay kasi ang singhot at iyak ko kaya ang gulo ko lang magsalita.

Huminga muna ako ng malalim para makapagsalita ako ng ayos, "Naiiyak ako kasi gawa mo, naiinis ako sayo... binigla mo naman ako pero at the same time pinasaya mo ako. Akala ko talaga hindi mo na ako magagawang mapansin, sabi ko kasi isang hamak na fan lang naman ako... alam mo yun electric fan lang ako... huhu."

"Tahan na electric fan..." natatawa nyang sabi habang sinusuklay ang buhok kong tumatabing na sa aking luhaang mukha.

"Promise Sync, hindi ko inasahang dadating ang araw na ito na mamahalin mo rin ako... Nung mga panahong sinabi mo kasi saking susubukan mong mahalin ako, hindi ko inakalang totohanin mo pala... na talagang susubukan mo. Akala ko kasi malabong mahalin mo ang isang tulad ko, sino lang ba naman ako? Isang baliw na baliw sayo. I thought my feelings for you weren't loud enough to reach you but I'm so thankful that finally you've heard them and responded to them. I don't feel voiceless anymore, thank you for listening Sync. Thank you. And yes, I want to be your girlfiend kahit wife na nga eh!"

"Hahaha!" pinalo nya ulit yung noo ko habang natatawa, "One step at a time."

"Psh..." kunwaring pagtatampo ko, "Sige na nga. Teka, ano palang date na ngayon?"

"Hmm... December 1,"

"Wait... December na? Wow! Nakakatuwa, at the first day of December naging tayo." hindi ako makaget over sa kasiyahan ko, talaga bang boyfriend ko na ang dating hinahangaan ko lang sa malayo? Nababaliw na ngang siguro ako kasi um-oo na agad ako kahit walang ligawan o kung anuman, I just want to grab the chance immediately kasi baka mamaya mawala pa. Atsaka gusto kong maniwalang mahal nya na talaga ako... gusto kong maniwala sa kanya pagkatapos ng mga nangyari samin kagabi.

Yeah, I gave in.

We did it.

I lose it.

But it's all because I love him...

Mahal na mahal ko si Sync Mnemosyne and I'd be willing to give him everything.

"Sync... ulitin mo nga sakin na mahal mo ako..."

"Mahal kita..."

"Hindi mo ako niloloko diba? Totoo yan diba?"

"Oo naman, are you doubting me?"

"Hindi naman... pero para lang kasi talagang panaginip."

"Ang kulit, hindi ka nga nanaginip..." sabay kurot nya sa pisngi ko.

Tinulak ko yung kamay nya na kumurot sa pisngi ko, "Umm... Sync, kung sakaling panaginip lang ito please wag mo akong sasaktan ha para hindi ako magising sa magandang panaginip na ito. Wag mo akong sasaktan, please."

Tinitigan nya lang ako ng ilang saglit bago sumagot, "Oo naman, hindi kita sasaktan..."

"Promise?"

"Promise..."

"Naniniwala ako sayo, Sync." niyakap ko sya ng mahigpit pagkatapos nun.

Habang nakayakap ako sa kanya ay ramdam ko ang paghaplos nya sa buhok ko habang kinakantahan nya ako, yung Taking Chances ang kinakanta nya. Yun yung kinanta nya sa second round ng MSX battle of the bands, yung dinedicate nya sakin. Ang sarap sa tenga ng boses nya, ang sarap pag hinahaplos nya ang buhok ko habang kinakantahan nya ako at lalo na pag nakayakap ako sa kanya at naka-unan ang ulo ko sa may hubad nyang dibdib.

Dug-dug Dug-dug.

Hindi lang boses nyang kumakanta ang naririnig ko pati na rin ang boses ng puso nya, paulit ulit ang sinasabi nito pero kahit ganun feeling ko ang mga sinasabi ng puso nya ang kahit kelanman hindi ko pagsasawaan pakinggan.

"Sync..."

"Hmmm?"

"Hindi ko pagsisihan yung ginawa natin kagabi diba?"

"Hindi, promise ko sayo..."

"Sigurado? Siguradong sigurado? Kasi hindi ko na mababawi yung nawala sakin kaya sana lang talaga hindi ko pagsisihan iyon..."

Bigla bigla umangat si Sync sa pagkakahiga at dahil dun napaangat din ako, "Wait,"

Bigla ay humarap sya sa may study table sa tabi nya at may kinalkal dun, maya maya ay humarap ulit sya sakin na may hawak na maliit na box, "Para maniwala kang hindi mo pagsisihan..."

Binuksan nya yung box at nilabas ang isang silver ring na may mga nakapilang kumikinang na bato sa may gitnang parte nito, bigla nyang kinuha ang right hand ko at nilagay ito sa may palasingsingan ko, "Dahil girlfriend na kita at patunay na mahal kita."

Pinagmasdan ko ng maigi yung singsing at...

"Sync, nakakainis ka!" sabay yakap ko sa kanya ng mahigpit. Maiiyak nanaman ako, nagiging crybaby na ako nito sa sobra at naguumapaw na kasiyahan.

"Ikaw talaga. Hehe, nagugutom ka na ba? May pasok ka pa diba?" sabi nya as he releases himself from my hug.

"Umm, oo may pasok ako pero kahit mga 10-11 na ako pumasok kasi clubbings lang naman kami ngayon. Hindi man nagche-check ng attendance yung sa club na sinalihan ko."

"Oh ganun ba, pero pumasok ka na rin. Ihahatid kita."

"Talaga? Ihahatid mo ako?" (♥u♥)

"Yup, but before that kumain muna tayo. Dyan ka muna, I'll prepare breakfast, give me 20-30minutes. Manuod ka muna ng tv, okay?"

"Wow, magluluto ka ba?"

"Yup, o sige. Dyan ka lang ha, wag kang maninilip sa kusina, dadalhin ko na lang pagkain dito pag tapos na."

"Aye aye boyfriend!" ang sarap sabihin ng salitang 'boyfriend'. *u*

"I'll be back," nakangiti nyang sabi at humalik sya sa forehead ko at nagstep out na from the bed para pumuntang kusina at magluto. Ako naman naiwan dun sa may kwarto nya, tumayo na rin naman ako sa higaan kahit medyo masakit ang bandang ibaba ko dahil na rin siguro sa first time ko yung kagabi pero kahit papaano nagagawa ko pa din naman makapaglakad pero paika ika nga lang. Suot suot ko yung t-shirt nya na hanggang tuhod ko habang nakakalat pa rin sa may sahig ang mga damit namin.

Naglibot ako sa may kwarto nya, nakakatuwa kasi nasa mismong bahay nya ako. I mean nasa bahay ako ng mga Mnemosyne... dito nya ako dinala eh para daw solo lang kami, wala naman ang parents nya dito, actually wala ngang tao sa malaking bahay na ito. Nasa abroad daw ang parents nya ngayon for business reasons tapos yung kapatid nya... ewan, hindi ko na naitanong ang tungkol sa kapatid nya.

Sana ako lang yung babaeng dinala nya dito sa bahay nya, ang sarap ng feeling pag ganun.

Nung malibot ko na yung kwarto ni Sync at wala pa rin sya ay medyo nainip na ako kaya naisipan kong lumabas na at puntahan na sya sa ibaba sa may kusina pero habang naglalakad ako sa may corridor may namataan akong kwarto sa may bandang dulo ng pasilyo ng bahay, nakaka-agaw pansin lang yung kwarto kasi nakabukas ito... nakalimutang sarhan?

Out of curiosity ay lumapit ako dun at pumasok, madilim dahil sarado ang mga bintana kaya naman binuksan ko ang switch ng ilaw at nabigla ako ng makita ko ang kwarto, magulong magulo ito. Yung mga ilang gamit ay nasa may sahig, hindi maintindihan, parang dinaanan ng tsunami ang kwarto. Ano ba naman yan, kaninong kwarto ba ito? Ang gabok gabok pa, parang isanglibong taong hindi nagalaw eh. -__-

Naglibot pa ako ng konti sa loob ng kwartong iyon at habang naglalakad ako ay nakarinig ako ng "crack"... may naapakan ata ako at nabasag o nasira ko. -___-

"Ay sorry po!" kinuha ko kaagad yung naapakan ko, isang picture frame na nabasag dahil ata inapakan ko o talagang basag na sya? Teka... bakit ba lagi na lang ako nakakabasag ng frame? -___-

Tinanggal ko yung picture sa may frame kasi puro bubog na yung frame tapos pinagmasdan ko yung picture.

"Teka... parang ito yung kapatid ni Sync... si manager Luke... wow, ang bata bata pa nya dito sa picture ah! Eh sino itong tatlo pa?" may kasama yung si manager Luke dun sa may frame na dalwang lalaki at isang babae, yung isang lalaki dun may hawak na drumsticks... wait banda ba ito? May band si manager Luke?

"Teka... parang may kamukha yung girl... teka..." sinusubukan kong isipin kung sino ba kamukha nung girl sa frame, may kahawig kasi talaga, "Manager Ree?" O____O

"Momo, anong ginagawa mo dito?!" nabigla naman ako kasi biglang may lumapit sakin at inagaw yung picture na hawak ko.

"Sync, si manager Ree yung nasa picture diba? Tapos yung manager ng Runaway na kapatid mo yung andyan din diba? Magkakilala sila?"

"Haay, ang kulit mo. Sabi ko maghintay ka na lang sa kwarto ko eh."

"Sync, kwento mo sakin." makulit talaga ako. -_-

Voice 37: Let Go

"Yung kuya ko at si manager ay nasa iisang banda dati, si manager Ree yung singer ng band pero si kuya yung leader at guitarist. Pero matagal na yun, college pa sila nun."

"Oh I see, so what happened? Bakit wala na ngayon?"

"Maraming nangyari Momo, mabuti pang wag mo ng malaman. Tara na, " nakita kong ginusot nya yung picture at tinapon dun sa isang waste basket dun sa may gilid at hinigit na ako sa kamay palabas ng kwarto, "Lalamig yung friedrice na niluto ko."

Kahit marami pa akong gustong itanong pinigilan ko na lang ang sarili ko kasi kita naman sa mukha ni Sync na ayaw nyang magkwento kaya naman inalis ko na lang ang isip ko tungkol dun sa picture, "Wow, friedrice? Ikaw nagluto talaga?"

"Yup, mahilig ka ba sa friedrice?"

"Oo! Super favorite ko ang friedrice, addicted ako dun."

"That's good, specialty ko yun eh." he winks at me. Okehh, kahit boyfriend ko na sya hindi pa rin ako makapaniwalang hawak hawak nya ang kamay ko, nagwi-wink sya sakin at pinagluluto nya ako ng breakfast at suot suot ko ang t-shirt nya. This is too good to be true! >.<

Pagkatapos namin kumain ay naligo at nagbihis na ako, good thing I still have my uniform from yesterday with me. Pinagpag ko na lang yung skirt ko at sinuot ko na lang yung extra t-shirt ko sa bag. At pagkatapos nun we head to their garage, ang laki ng bahay nila. Doble ata ng amin! >__<

"Wear this," nabigla ako kasi bigla nya sinuot sakin yung helmet at inayos ang tali nito, "We'll ride my motorbike, na-miss ko na iyon eh. Matagal ko ng hindi nagagamit, okay lang ba?"

"Sa motor mo? Oo, okay lang sakin." wow,hindi lang sa kotse nya ako nakasakay kundi makakasakay din ako sa motor nya. *u* __<

"Weh, kwento mo kay batman baka maniwala." -___-

"Namaaaan eh." nagpout ako sa kanya kasi ayaw nyang maniwala pero bigla kong naalala yung ring kaya pinakita ko ito sa kanya, "Look!"

"Oh, I'm looking na, singsing... anong meron?" ('_' )

"Kay Sync galing yan!"

"Look," pinakita nya sakin yung kamao nya, "Kay Aila galing ito, gusto mo suntok?" pero hindi nya naman ako sinuntok kundi tinampal nya lang yung noo ko pero mahina lang naman, "Stop dreaming Momo, gumising gising ka nga. Abnormal ka talaga kahit kelan."

"Eeeeee!!! Tunay nga talaga, promise! Ibibigay ko sayo lahat ng Syntax Error collections ko from CD to posters kahit pati yung doll figures nila kapag nagsisinungaling ako sayo! Hindi ito works of imagination lang Aila, this is not fiction this is reality! Tunay na ito promise! Kahit ako hindi makapaniwala kaya lutang pa rin ang utak ko pero itong ring na ito," tinaas ko ulit yung ring at pinagmasdan ito sabay ngumiti, "Sa tuwing nakikita ko ito saka ko lang talaga nagagawang maniwalang totoo ang lahat ng nangyari, na itong ring na ito ang patunay na boyfriend ko na talaga yung lalaking matagal ko ng gusto."

"Seryoso ka talaga Momo? Mamatay ka man? Peksman?" O_______O

"Oo, mamatay ka man." ^____^

"UWAAAAAAAAAAAAAAAAA!!! PAANONG? DI NGA? SERYOSO? MAGKWENTO KA BRUHA KA! WALA KA MAN LANG SINASABI!!!"

"Kanina ko pa sinasabi sayo, ikaw ayaw maniwala eh." -____-

***

Kinuwento ko kay Aila yung mga nangyari habang naglalakad pa kami sa corridor since malayo pa naman kami sa schoolgate at oo, sinabi ko sa kanya na may nangyari samin ni Sync. Medyo pinagalitan ako ni Aila, sabi nya bakit daw ako nakipag-ganun kaagad eh ang bata bata ko pa daw. Ang sabi ko naman, "Nangyari na eh saka good result naman diba? Nagmamahalan na kami ngayon. Kami na nga eh." *u*

Pero pinagalitan nya pa rin ako, para kasing nanay yung isang iyon eh. Sabi nya napakabata ko pa daw para doon saka bakit basta basta ko na lang daw binigay ang virginity ko, dapat daw ikasal muna ako and the such. Or atleast man daw nagpaligaw muna ako or kinilala ko muna daw ng husto si Sync, ang bilis daw kasi masyado... masyado daw akong nagpadala kaagad. Basta andami nyang sermon pero sa lahat lahat ng sermon nya may isang bagay na medyo bumagabag bigla sakin...

"Gumamit ba kayo?"

"Ng ano?" hindi ko ma-gets yung tanong nya.

"Nung alam mo na!"

"Kung alam ko edi sana hindi ko na itinanong kung ano, diba?" -___-

"Nung ano nga! Yung ano! YUN!"

"Eh ano nga yung YUN?" -___-

"CONDOM! Kung gumamit kayo ng condom o kung ano mang protection!" -___-

"H-ha? Hindi, kelangan ba nun?"

"ANAK NG PUSA ITONG BATANG ITO! SUSMARYOSEP, SABI KO NA EH MASYADO KA PANG BATA PARA DYAN EH! Tamo hindi mo man lang alam ang tungkol dun! Hindi mo ba naisip na baka mabuntis ka ha? Tsss!"

"M-mabuntis? Ako? Hindi naman siguro, isang beses lang naman eh."

"Yun nga eh, baka sa isang beses na yun matyempuhan ka pa! Naku Momo, hiling ko lang talaga ay hindi mangyari yun. Sasakalin kitang babae ka pag nagkataon!"

"OA mo Aila, hindi naman siguro yan! Wag ka ngang ganyan, hindi ako mabubuntis nuh."

"Tss. Sana nga!"

Sana nga... nawala sa isip ko yung posibilidad na iyon... paano nga kung magkaganon? Hala, wag naman sana... Bigla, nagtindigan ang mga balihibo ko sa balat kahit hindi ako balbon. -_-

Habang iniisip ko yung mga nakakatakot na thoughts na iyon ay nadistract ako kasi paglabas namin sa gate ng school ay napansin naming may grupo ng mga babae na ang iba doon ay schoolmates namin at ang iba ay taga ibang school kasi iba uniform nila... basta yung mga babaeng yun parang nagkakagulo sila sa isang "something" or "someone" dun sa may malapit sa isang kotseng itim.

"Ano kaya iyon? Bakit pinagkakaguluhan? Anong meron?"

"Baka may nagtitinda ng talking fishball kaya sikat."

"Weh, korni mo Momo. Tignan natin?"

"Hmmm, hindi ako interesado, uuwi muna ako sa bahay para makapagpalit kasi mamayang gabi pupunta ako sa practice ng SE at para na rin makita ko ang boyfriend ko! Hihi!" ♥__♥

"Sige na nga, mabuti pa ngang umuwi na tayo." lumiko na lang kami ni Aila at hindi na nakihalubilo pa dun sa nagkakagulong mga babae na hindi namin mamalayan kung ano ba pinagkakaguluhan. Ohwell.

"Aila, kamusta nga pala half sis mo?"

"Ah si Ate Vi---"

"Hey, hindi nyo man lang ako pinansin." ang bigla namin parehas ni Aila kasi mula sa likod namin ay may umakbay samin at paglingon namin...

"MIRKO!" kaya naman pala eh... sya yung pinagkakaguluhan kanina sa may gate, sorry naman hindi namin napansin kasi nga andaming tao eh. -__-

"Anong ginagawa mo dito?" pagtatanong ko.

"Mangingidnap ng babae, pede?" naka-smirk na sabi ni Mirko at alam kong si Aila ang tinutukoy nya.

"Sure, may bayad," sabay lahad ko ng palad ko, "Pengeng pambiling pagkain, iyo na yung bestfriend ko." (*w*)

"Oy walangya ka Momo! Ibugaw mo ba naman ako." asar na sabi ni Aila. -___-

"Joke lang, sige na Aila sumama ka na kay Mirko, kanina ka pa ata nya inaantay oh. Kawawa naman... Yeee." sinisiko siko ko pa si Aila habang tini-tease ito kay Mirko, alam ko namang crush nya na rin naman si Mirko. Nililigawan sya ni Mirko, nakakatuwa pag naging sila kasi ako boyfriend ko na si Sync at masaya pag boyfriend nya na rin si Mirko tapos si Zeke at Ate Corrine mag-boyfriend girlfriend din! O diba, partner partner kami? Kulang na lang si Manager Ree, sila ni manong driver partner, pwede! Joke lang! XD

***

- AILA SANTIEZ'S VOICE -

In the end sumama na ako kay Mirko, ikaw ba naman ipagtulakan ni Momo, halos madapa na nga ako kakatulak nya sakin kay Mirko eh. Ang kulet talaga nung babaeng iyon, haay naku. Pero worried ako sa kanya ha lalo na nung malaman kong may nangyari sa kanila ni Sync, I can't believe na nakapag-give in na agad si Momo ng alam nyo na... nung "ano" nya. I mean she's too innocent and I did not expect that from someone like her, haay sabi nga nila things happen to those you least expect na mangyari. I just wish wala talagang bad results yun, Momo's too young... Argh, masyado kasing naive yung babaeng yun sarap tuloy batukan. -___-

"Aila, yuhuuu. Hello? Heyyyy. Ci sei?" (are you still with me?)

"H-ha? O-oo, oo!"

"Weh? Ang layo ng takbo ng isip mo eh!"

"Wala, saan nga ba tayo pupunta?"

"Naglunch ka na ba?"

"Hindi pa, katatapos lang ng klase namin eh nung dumating ka," half day lang naman kasi kami palagi, minsan lang whole day pag may practices and other exemptions.

"Good, I'll bring you to a good Italian restaurant, what can you say about it?"

"Ah sure..." labas sa ilong na sabi ko. Ayaw kong makita talaga ngayon si Mirko, may naaalala lang ako.

"Kanina ka pang ganyan, bakit parang ang tamlay mo? May problema ba, principessa?" (princess)

"Stop calling me that."

"Calling you what?"

"That."

"I don't remember calling you THAT. Hindi naman THAT ang name mo."

"Pilosopo, seryoso ako. Stop calling me 'principessa' and the such. Nakakainis lang."

"Ha? Bakit? May nagawa ba ako? May masama ba kung tawagin kitang princess?"

"Oo, hindi ako prinsesa at lalong wag kang maging sweet sakin at sabihing may gusto ka sakin kung wala naman talaga." diniretsa ko na sya, sa tingin ko tamang diretsuhin ko na lang sya kesa papaniwalain ko ang sarili ko sa mga bagay na hindi naman nage-exist --- katulad ng sinasabi nyang pagmamahal sakin. Hindi nya ako mahal, wala syang gusto sakin at alam ko kung sino ang gusto nya, alam ko rin kung bakit nung una pa lang sinabi nyang nagustuhan nya na ako kahit hindi naman kami ganung magkakilala dahil kamukha ko SIYA. Kaya nya ako nilalapitan palagi at kaya sya sweet sakin at kaya gusto nya akong ligawan ay dahil hindi AKO ang nakikita nya SAKIN kundi SIYA.

"Eh? Hindi kita magets Aila?" patingin tingin sya sakin habang nagda-drive ng kotse nya, katabi nya kasi ako na nasa may passenger's seat. Diretso lang ang tingin ko sa daan, ayaw kong tumingin sa kanya baka umurong lang dila ko.

"Mirko, hindi ako si Viency... ako si Aila. Alam mo yun?" pagkasabi ko nun nabigla na lang ako sa malakas na pagpreno ng kotse, kamuntik na akong masubsob sa windshield ng kotse buti na lang nakaseat belt ako.

"Who told you about her?!" parang magkahalong bigla, galit at hinanakit ang tono ng boses ni Mirko habang nakasubsob ang mukha nito sa may kamaong nakapatong sa may manibela.

"About Viency? About your lost girlfriend?" tumingin ako sa may bintana at sinandal ang ulo ko dun, "Half sister ko sya kaya naman magkahawig kami, kaya nga nililigawan mo ako eh diba?"

Nag-flashback sakin yung araw na na-meet ko si Viency, ang aking half sister na napag-alaman kong girlfriend pala ni Mirko.

***FLASHBACK***

"Sure ka ba Aila, hindi ka sasama? Pede ka naman manuod ng practice nila eh. Saka sige ka baka hanapin ka ni Mirko. Ayeee." sabay siko ko sakin ni Momo, ang kulet. Katatapos lang kasi ng klase nila at gusto nya akong isama sa practice ng SE, may public performance slash practice daw sila eh, gusto ko naman manuod kaso may appointment na ako sa isang tao eh.

"Weh, wag ka nga Momo!" tinulak ko nga sya, ang kulit lang. -__-

"Kung makatulak naman ito, kinikilig ka lang eh." ~( a__a~)

"Di ah! Basta Momo, next time na lang. May kelangan akong i-meet ngayon eh."

"Sino?"

"Half sister ko."

"Ooh. Ngayon na ba yun?"

"Yup, kauuwi nya lang daw eh."

"Ahh, o sige na nga. Shupii ka na!"

"Gege, bye! Kita na lang tayo bukas!" nagwave goodbye na ako sa kanya at tumakbo na palayo. Dadalawin ko na yung half sister ko sa may hospital, dun kasi sya nagi-stay... galing syang America dahil nagpa-opera sya dun ng binti nya dahil nagkaroon sya ng car accident 3-4yrs ago at ngayon lang naayos yung nadamaged nyang binti at nakakalakad na sya ngayon dahil sinimentuhan na ito sa loob. Pero kahit nakabalik na sya sa Pilipinas ay nasa hospital pa rin sya kasi dahil sa nangyaring car accident, hindi lang pala binti kundi nagkahead fracture din sya at prone to bigger damages kaya nagu-undergo pa sya sa maraming kaewanan sa hospital para masigurado ang safety nya at para na rin ma-avoid na lumala yung fracture na hanggang ngayon hindi pa rin magamot gamot. Ang malala pa dahil sa lumalang head fracture, nadadamay pati ang pandinig nya at unti unting humihina ang pandinig nya hanggang sa hindi na sya makarinig ng tuluyan.

Oo, bingi ang half sister ko. Yun ang sabi ni Papa.

Oo nga pala, kaya ko nalaman ang tungkol sa half sister ko ay si papa ang nagkwento sakin... ito pala yung secret na tinatago nila sakin ni mama. Isang gabi kasi nagaaway sila(as usual) pero dahil hindi na ako nakatiis ay pumagitna na ako sa kanila at binigyan ko sila ng tig-isang frying pan para ipangpukpok nila sa isa't isa. Sa inis ko pati, sinigawan ko na sila at pinagalitan ko na kasi daig pa nila ang bata kung umasta... lagi na lang silang nagaaway hindi na nila ako iniintindi. Basta hindi ko na ikekwento yung kadramahan sa bahay, basta nauwi na lang sya sa kumalma na kaming tatlo at umupo sa may table sa kusina at nag-usap ng mahinahon tungkol as problema ng pamilya hanggang sa nagtapat na nga sakin sina mama at papa tungkol kay Viency, sa aking half sister.

Ang sabi kasi noong hindi pa ako pinapanganak ay nagkaroon daw ng affair si papa sa secretary nya sa opisina at nabuntis nya ito, nalaman ito ni mama at nagalit sya ng sobra pero pinatawad nya rin naman si papa at sinabi nya ditong wag na wag na ulit imi-meet yung secretary at lalo na yung naging anak nila dun. After 3yrs ay nagbuntis si mama sakin at naging smooth ang takbo ng pagsasama nila ni papa pero yun nga nung 5yrs old ako nahuli ni mama na binabalikan pa rin pala ni papa ng patago yung dati nyang secretary at sinusustentuhan nito ang anak nito doon. Yun pala yung madalas nilang pinagaaway, may ibang babae talaga si papa.

"Eh sino ba talaga ang mahal mo papa, si mama o yung babaeng yun?" nabigla sina mama at papa sa diretsuhang tanong ko, "Pumili ka papa, sasaktan mo ng isang beses si mama o habambuhay mo na lang syang lolokohin?"

"Aila anak, ano pinagsasabi mo!" naiiyak si mama sa mga tanong ko at si papa naman nakatulala lang, hindi malaman kung ano o paano sasagot.

"Mama, mahal mo si papa diba?" tinignan ko si mama pero tumingin din ulit ako kay papa, "Pero sa tingin ko hindi ka na nya mahal, napipilitan lang syang makisama sayo kasi andito akong anak nya at tayo ang legal na pamilya nya. Hindi ba tama ako, papa?"

"H-ha? A-ano..." tumungo si papa at hindi pa rin makasagot...

"Wag na tayong maglokohan dito, papa kung hindi mo na mahal si mama sabihin mo na lang! Wala rin naman kasing sense kung araw araw uuwi ka sa bahay at tatabi kay mama sa pagtulog kung sa buong araw naman yung babaeng yun ang kinatatagpo mo! At mama kung alam mo namang niloloko ka lang ni papa bakit patuloy ka pa ring nagpapaloko? Bakit kumakapit ka pa rin kay papa? Mama naman, kung ayaw na sayo ng tao wag mo ng pagpilitan... pakawalan mo na si papa, mama..." palipat lipat ang tingin ko sa kanilang dalwa, "Diba gusto mo ng umalis papa? Gusto mong makapiling na yung babaeng yun kasi simula't simula pa lang, sya naman talaga ang mahal mo at alam mo sa sarili mo na nagkamali ka ng pinakasalan?"

"Matanda na kayong parehas, alam nyo na kung anong dapat... at alam nyo sa mga sarili nyo na kahit anong gawin nyo, sira na ang pamilyang ito... wala ng pagmamahalan dito."

"Ano pang silbi ng pagpipilit sa isang bagay na sira na? Kahit siguro pumuti pa ang uwak, hindi na mabubuo pa ang pamilyang ito... pakawalan nyo na ang isa't isa kesa araw araw na lang para kayong aso't pusa na nagaaway."

"Oo, pangarap ko ang magkaroon ng masayang pamilya... pinangarap kong balang araw babalik tayo sa dati na masaya tayong kumakain ng hapunan at nagkekwentuhan tulad ng isang buo at masayang pamilya pero kung ganto lang din naman, kung talagang wala ng pag-asa at kung puro batuhan at sigawan na lang ang maririnig ko gabi gabi... mas pipiliin ko pang wag ng makamit yung pangarap na yun at maghiwalay na lang kayo. I think that'll be the best decision, wag na nating pagpilitan ang hindi na pwede pare parehas lang kasi tayong nasasaktan."

Pagkatapos nung kadramahan ng gabing iyon ay sa tingin ko pinagnilayan nina mama at papa yung sinabi ko dahil after some days ay nagusap usap ulit kami at sinabi sakin nina mama at papa na napagdesisyunan na nga nilang maghiwalay. Sabi ni mama, isusuko nya na daw si papa at ibibigay ito sa taong makakapagpasaya talaga dito. Si papa naman sabi nya he wants to remain friends kay mama, atleast man lang daw hindi mawala yung pinagsamahan nila kahit papaano at para na rin pag minsan mabisita ako ni papa. Ito na nga siguro yung pinakatamang desisyun, masakit man syang tanggapin pero siguro pag minsan sa pag-let go we will find our happiness. Hindi naman kasi lahat ng bagay pedeng atin o pedeng mapasa-atin, may mga bagay na hindi lang talaga para satin at kelangan nating bitawan ito kahit gaano pa man natin gustong maangkin. Parang pakikipaghilahan lang yan ng laruan sa kalaro eh, kung walang bibitaw sa inyo in the end baka masira lang yung laruan parehas lang na walang makinabang.

Di naglaon ay nasanay din naman kami sa sitwasyo ng pamilya at unti unti na namin itong natatanggap.

Hindi na si papa nakatira samin kundi dun na sa babae nya pero minsan ay dumadalaw sya samin at sa minsang yon ay natanong ko ang tungkol sa half sister ko who's 3yrs older than me. Viency ang name nya at kinuwento sakin ni papa ang unfortunate incident nito at dahil dun sinabi ko kay papa na gusto ko syang mameet, gusto kong dalawin ang half sister ko sa hospital.

Nangyari naman iyon at nagkita kami ng kapatid ko, nasurprised ako kasi magkahawig kami ng half sister ko or let's say Ate Viency ko. Meron nga lang syang mole sa malapit sa left eye nya but the rest parang pinagbiyak na bunga kami ika nga ni papa, siguro dahil na rin nakuha namin parehas ang mas maraming genes ni papa kasi hawig din kami kay papa eh.

Nakilala ko rin ang mom ni Ate Viency at mabait naman ito medyo nahihiya lang sya sakin pero para sakin wala naman yun eh. Iniwan din naman kami nina papa sa may hospital room bale kami lang dalwa ni Ate Viency dun sa room nya, may hawak akong notebook and pen para makapagusap kami ni Ate Viency dahil nga bingi ito. Pero nakakapagsalita naman si Ate Viency yun nga lang hindi nya talaga ako naririnig pero minsan she can read what I'm saying through my lips pero mas madali para sa kanya kung isusulat ko na lang yung mga sinasabi ko.

Kahit papaano nagkakaintindihan naman kami ng paganun ganun. Gumaan agad ang loob ko sa kanya, wala naman akong galit sa kanila dahil walang sense kung magagalit ako diba? Hindi naman nila kasalanan kung hindi nag-work out ang family namin, sadyang hindi lang kami para sa isa't isa.

Nakabukas yung tv dun at parehas kaming nanunuod nung wala na kaming mapagusapan, napalipat sa may music channel at biglang pinalabas yung music video ng Syntax Error.

"Aila," bigla nya akong tinawag habang nakatingin pa rin sya sa may tv screen.

"Hmm?" tumingin ako sa kanya para malaman nyang narinig ko ang pagtawag nya sakin.

"Maganda ba yung tunog ng gitara nya?" sinundan ko kung saan nakaturo ang mga daliri ni Ate Viency at nakita kong nakaturo ito kay Mirko na syang basist ng SE.

Kinuha ko yung notebook at pen ko at nagsimulang isulat ang sasabihin ko, "SI MIRKO NG SE? YUP, MAGANDA. Y?"

"Wala lang, alam mo ba lagi ko silang pinapanuod pero hindi ko sila naririnig... gusto ko silang marinig... marami kasi nagsasabing maganda daw ang pagtugtog nila... naiinggit ako sa mga nakakarinig sa kanila... gusto ko silang marinig... gusto ko marinig yung gitara nya..." nakaturo pa rin sya kay Mirko.

"ATE, FAN KA DIN NG SE? AKO DIN EH. SI MIRKO BA BIAS MO?" sinulat ko sa may notebook, napansin ko kasi laging si Mirko tinuturo nya kaya siguro ito ang "bias" nito or "favorite" nito sa banda.

Umiling si Ate Viency, "I'm not a fan."

Nagtaka tuloy ako at magsusulat pa lang ako pero nagsalita na ulit sya, "I'm not a fan but I'm one of those who have heard their music even before they became public figures..."

"Aila... would you believe me if..."

Nabitin ako kay Ate Viency kasi hindi nya tinuloy yung salita nya kaya nagsulat ako, "IF?"

"If I say na.... naging boyfriend ko sya?" tinuro nya si Mirko at nanlaki ang mga mata ko at hindi ako makapaniwala sa sinabi nya. Bigla syang tumawa pero may tumulong luha sa mga mata nya kahit tumawa sya, "Nevermind, haha. Sabi ko na eh, sino bang maniniwala sakin. Sikat na kasi sya, ang layo layo nya na sakin, ang hirap nya ng abutin... marami ng taong humahanga at tumatawag sa pangalan nya kaya sigurado he wouldn't hear my voice anymore... with all those voices around him, how could he even recognize mine? I'm deaf but rather than hearing nothing, I feel more voiceless."

"I DON'T GET YOU." dahil sa naguguluhan ako yun na lang yung naisulat ko sa may notebook. Yung mga sinasabi nya tapos umiiyak pa sya, anong meron?

"Nevermind, siguradong hindi ka maniniwala sakin." nakangiti nyang sabi sakin sabay pahid ng luhang tumulo.

Umiling ako at nagsalita, "Maniniwala ako sayo."

Alam ko na hindi nya narinig yung sinabi ko pero siguro naman nabasa nya yung galaw ng mga labi ko kaya yumuko sya at nagkwento, "Kilala ko ang Syntax Error, I know them personally... Well, si Mirko at Corrine lang talaga ang kilala ko ng husto. Yung dalwa, sina Zeke at Sync, hindi ko sila masyadong ka-close."

Medyo nabigla ako dun.

"Pero nakilala ko sila bago pa sila sumikat, mga 3yrs ago yun eh... nagtatrabaho ako sa may 7eleven bilang cashier girl, part time job ko sa gabi yun kasi gusto kong makatulong kay mama kahit papaano sa mga gastusin sa bahay at sa tuition ko na rin."

Nakinig lang ako.

"Tapos isang normal na gabi lang iyon nang pumasok sina Mirko at Corrine sa may 7eleven... bumibili ata sila nun ng pagkain para sa banda nila kasi may practice ata sila nung mga panahong iyon. Nagsasapakan pa nga yung dalwa habang namimili ng mga pagkain, ang kulit nilang magtalo napagkamalan ko pa nga silang magboyfriend-girlfriend pero hindi pala, magkaibigan lang pala sila. Tapos nung nasa counter na sila at habang nire-register ko na yung mga pinamili nila na medyo marami ay kinausap ako ni Mirko..." bigla syang tumawa na parang may naalalang maganda, "Sabi nya sakin, miss have we met? Sumagot ako ang sabi ko hindi siguro kasi hindi naman pamilyar sakin ang mukha nya. Pero pinagpilitan nya at sinabing, 'miss nagkita na tayo, im sure. ikaw ang future girlfriend ko. miss, pengeng number'... Yun yung banat nya sakin, nabigla nga ako at medyo nainis sa kanya kasi halatang babaero sya at flirt type of guy pero ngayong binabalik balikan ko ang pangyayaring yun sa isipan ko ay natatawang nalulungkot na lang ako. Yun kasi yung unang beses ng pagkikita namin."

Nagpatuloy lang ako sa pakikinig kahit parang may masama akong pakiramdam sa kwento nya...

"Madalas silang bumalik dun, minsan kasama nya si Corrine o si Zeke o kaya si Sync pero mas madalas ay mag-isa lang sya. Noon kasi yung pinagpapraktisan nila ay malapit lang sa 7/11 na pinagtatrabahuhan ko kaya naman meryenda, hapunan at kung anu ano pa ay dun sila bumibili. Sa madalas na pagpunta nyang yun lagi nya akong kinukulit at kung anu anong mga sinasabi nya, puro mga pambobola. Nung una tinatarayan ko lang sya pero aaminin ko nung pagtagal ay kinikilig na ako sa kanya hanggang sa hindi ko alam kung papaano nangyari at naging close din kami sa kabila ng mga pambobola nyang ginagawa, siguro dahil sa natuto na akong makisabay sa pambobola nya kaya naman ayun naging friends kami kahit papaano. Isang beses inimbitahan nya akong manuod ng practice nila at naulit iyon ng maraming beses hanggang sa naging close pa nga kami ni Corrine eh dahil sya lang naman ang girl member sa bandang iyon. Medyo snobbish kasi si Sync at si Zeke naman hindi pero, umm, hindi rin kami naging close ewan ko kung bakit."

May nabubuong teorya sa aking isipan... paano kung.... paano kung....

"Kung ikekwento ko pa sayo ang buong storya baka abutin tayo ng bukas..." lumingon sya muli sakin at ngumiti, "To make story short, nadevelop kami sa isa't isa ni Mirko hanggang sa niligawan nya ako at naging kami. Pero... hindi happy ending ang samin."

Naging sila ni Mirko? Ayan na nga eh, may hinala na ako... feeling ko masasaktan ako.

"Naikwento sakin nun ni Mirko na may lumapit daw sa kanilang isang certain Ree Park na nagpromise sa kanilang pasisikatin ang band nila, tuwang tuwa si Mirko nun dahil finally makikilala na rin ng maraming tao ang mga musika nila at syempre tuwang tuwa ako para sa kanya pero bago ko pa man maabutan na lumabas sa tv ang mga musika nila ay naaksidente ako. Galing kami nun ng probinsya ni mama, sya yung nagdadrive nung kotse ng bigla bigla nabangga kami sa isa pang kotse noon na ang sabi ay lasing daw yung driver. Gabi kasi noon eh. Masyadong grabe ang nangyaring insidente at ang lakas ng pagkakauntog ng ulo ko sa windshield ng kotse at dahil sa untog na yun ay nagkaroon ako ng temporary amnesia at kinelangan akong operahan ng maraming beses para maligtas yung buhay ko. Thank God parehas naman kaming naligtas ni mama kahit ganun ang nangyari pero yun nga lang dahil sa nagkatemporary amnesia ako nakalimutan ko ang tungkol kay Mirko at sa banda nya. Umalis din kasi ako nun at nagpunta sa Amerika dahil dun sinuggest ng doktor ko dito sa Pilipinas na mas magagamot daw ang malalang sugat ko."

"Mga halos isang taon din bago ko nabalik ng tuluyan ang alaala ko at pagbalik ko ng Pilipinas huli na ako... sikat na sila, tumutugtog na sila sa may tv at napapakinggan na din sila sa radio. Nasa mga billboards na rin ang pictures nila at sa tuwing nakikita ko ang picture ni Mirko sa may billboard unti unting pumasok sa isip ko na... ang layo nya na sakin, hindi ko na sya maabot pa. Feeling ko kahit wala syang amnesia, hindi nya na ako naaalala, ngayong sikat na sya at marami ng nakakakilala sa kanya... maalala nya pa kaya ako? Okay na sana eh, makukuntento na lang sana akong pakinggan sya pero yun nga... nung papakinggan ko sila sa tv, wala akong marinig, sinubukan kong laksan yung tv, tinodo ko pa nga ang volume eh pero ang hina... sobrang hina lang ng naririnig ko hanggang sa wala na akong marinig ng tuluyan."

Biglang umiyak si Ate Viency, tinakpan nya ang mga mukha nya habang umiiyak at pinagpapatuloy ang kwento. Dahil sa umiiyak sya ay medyo nahihirapan akong sundan ang storya pero pinipilit ko pa ring intindihin ang kwento, "G-gusto kong marinig ang pagtugtog nya sa gitara nya... gusto ko ulit marinig ang musika nya... gusto kong marinig pati boses nya... gusto ko ulit syang makita... Mahal ko pa sya... mahal ko pa..."

Nasasaktan ako, sa storya nya at para sa sarili ko. Mahal nya si Mirko at may gusto naman ako kay Mirko. Ang liit ng mundo... sa dinami dami ng tao kapatid ko pa pala ang mahal ni Mirko. Naiintindihan ko na kung bakit, alam ko na kung bakit parang ang bilis naman ng pagkakagusto sakin ni Mirko... yun ay dahil kamukha ako ni Ate Viency. Sigurado may nararamdaman pa rin si Mirko para kay Ate Viency kasi kung hindi, bakit nya ako liligawan diba na syang kamukha ni Ate Viency. At alam ko na rin kung bakit sinabi nya sakin noon na nakakarelate sya sa kanta ng The Script na "The Man Who Can't be Moved". Sa tingin ko, unti unti ng lumilinaw ang lahat sakin...

"Bakit hindi mo sya puntahan, ate? Bakit hindi ka ulit magpakita sa kanya?" I tap her shoulder para lumingon sya sa notebook ko na may nakasulat ng mensahe ko.

"Para saan pa? Siguradong hindi nya na ako mahal or worst baka hindi nya na nga matatandaan kung sino ako, masasaktan lang lalo ako pag ganun. Tama na lang sigurong panuorin ko sya sa tv o tignan sa magazines."

Nagsulat ulit ako sa notebook ko at pinakita sa kanya ang gusto kong sabihin, "Eh paano kung mahal ka pa nya?"

"Eh paano kung hindi? Saka isa pa hindi ko alam kung paano sya mapupuntahan, masyado syang sikat at pribado ang mga impormasyon tungkol sa kanya."

Yumuko ulit ako para magsulat sa notebook ko at ng matapos iniangat ko ito para ipakita sa kanya at ngumiti ng isang ngiting alam ko sa sarili kong hindi tunay, "Believe me, mahal ka pa nya. At alam ko kung saan mo sya makikita..."

"Saan?" nabigla sya sa sinulat ko na para bang hindi makapaniwala.

"Doon pa din." yun ang mga katagang sinulat ko sa notebook ko na sadyang nagparamdam sakin ng sobrang sakit. Alam ko kung sino si Mirko, alam ko kung sino ang mahal nya at sigurado akong hindi ako iyon.

Ayon sa kantang The Man Who Can't be Move,

"People talk about the guy that's waiting on a girl

There are no holes in his shoes but a big hole in his world."

... the man who can't be moved? Siya nga iyon.

***END OF FLASHBACK***

"Sabihin mo sakin, anong ibig sabihin mo na half sister mo sya? Teka..." lumingon muli ako kay Mirko at nginitian sya.

"Mirko or rather koya noodles, stop fooling me... huli na kita eh, you're always there sa 7eleven every night waiting or lets say assuming that maybe one day you'll see her again in the same place where you first met her, diba? Then you saw me... and thought that I was her but immediately realised that I'm just someone who is a look alike of her... first you ignored me but then when our paths crossed for a lot of times, you decided that maybe I can be a good replacement of her."

"Aila..."

"Shut up," tinapat ko sa kanya ang right palm ko to stop him from speaking,gusto ko ako lang ang magsalita at pakinggan nya, "Listen Mirko, I might look like her but I'm not her. Have you ever thought of what I might feel once I knew about this? Do you know what a replacement mean? Do you know what it feels like to be JUST a replacement? I don't want to replace anyone, Mirko. I don't."

Binaba ko yung right palm ko at binuksan ang pinto ng kotse at bumaba doon at bago ko tuluyang sarhan ang pinto ay ngumiti ako sa kanya at sinabi, "7.11pm at 7eleven, she'll be waiting. And oh, magdala ka ng notebook at ballpen."

Hindi ko na sya inantay pang maka-imik at tumakbo na ako palayo, enough dramas basta nasabi ko na sa kanya ang dapat sabihin.

***

- MOMOXHIEN CLARKSON'S VOICE -

"Asan si Mirko, susugudin ko, papakainin ko ng bulalakaw iyon ---- ARAY! Bakit mo naman ako sinapak Aila?" bigla bigla na lang kasi nya ako sinapak, battered bestfriend na ang dating ko nito ah. (YmY)7

"Huminahon ka nga, wala ka namang bulalakaw paano mo ipapakain dun." pagsusungit nya sakin, "Saka isa pa wag na, wala naman mararating kung aawayin mo pa yung tao saka okay lang naman sakin..."

"Anong okay lang sayo? Eh inubos mo na nga yung tissue ko kakaiyak dyan! Kulang na lang maghubad ako dito para gawin mo na ring pampunas ng luha mo yung damit ko!" andito kasi kami sa may starbucks nina Aila pati na rin ni Ate Corrine. Tumawag kasi sakin si Aila na umiiyak at yun nga nagkita kita kami dito at kinuwento samin ni Aila ang tungkol kay Mirko at kay Viency na half sister ni Aila. Medyo napa-wow na lang talaga ako para kasing sa mga teleserye mo lang mapapanuod ang mga ganung pangyayari pero hindi ko inaasahang pede palang mangyari sa tunay na buhay iyon. Naawa tuloy ako sa bestfriend ko kasi bukod sa broken family na sya, brokenhearted pa sya.

"Tahan na Aila," pagaalo ni Ate Corrine kay Aila. May alam rin pala dito si Ate Corrine, kilala nya pala si Viency at noon pa man daw nung makita nya si Aila ay inakala nyang si Viency ito nung una pero hindi nya sinabi samin na may kamukha si Aila. At natatandaan nyo yung picture na nakita ko sa kwarto ni Ate Corrine? Yung half sister pala talaga ni Aila ang kasama nya dun, close friends daw sila noon, kaya naman pala nung unang tingin ko kala ko si Aila yun pala half sister nya na. Haay, bakit ba ang liit liit ng mundo? >_<

"So ano na, magkikita sila maya maya sa may 7eleven?" pagtatanong ko kay Aila, sabi nya kasi ini-organized nya na daw ang pagkikitang muli ng kapatid nya at ni Mirko.

"Yeah. Nakiusap ako sa mom ni Ate Viency na humingi ng permiso sa hospital na palabasin sya sa ganung oras at pinayagan naman sya... tapos nasabi ko na rin kay Mirko na pumunta sya sa 7eleven sa ganung oras. Magkikita na rin sila after a long while."

"Aila... question lang..." medyo naku-curious kasi ako, "Tanga ka ba?"

"EH?! BAKIT?! MAS ENGOT KA!" asar na sabi nya.

"Eh kasi bakit mo binigay yung taong mahal mo? Bakit pinagtatagpo mo pa sila kung mahal mo si Mirko?"

"Haay, hindi ako tanga Momo. Ginagawa ko lang ang tama."

"Anong tama dun kung nasasaktan ka?"

"Momo, hindi naman sa lahat ng pagkakataon na ang tama ay masarap sa pakiramdam kaya nga mahirap gawin ito kasi masakit."

"Eh? Ewan ko... pero kasi bestfriend," pinalo ko yung braso nya, "Para sakin pag nasasaktan ka, mali yun."

"Aray ko, bakit ka naman namamalo ng braso!" sabay bigla nya akong niyakap, "Ayos lang yun Momo."

"Ayos nga lang yun pero hindi ka naman ayos..."

"Maayos din ako... saka alam mo ba sa tingin ko tama talaga ginawa ko kasi bakit ko ipagpipilitan ang sarili ko sa taong hindi naman ako ang nakikita tuwing sinasabihan akong mahal nya ako diba?"

Humiwalay sya sa pagkakayakap sakin tapos pinahidan ang mga luha nya at ngumiti sakin, "Atsaka isa pa, pinakawalan ko na sya bago pa ako tuluyang mahulog sa kanya."

Kinuha nya yung tinidor nya at kumuha ng malaking parte sa may cake na inorder nya at sinubo yun at kahit puno ang bibig nya at tumutulo na halos umaagos na ang mga luha nya sa mga mata nya ay nagsalita sya, "Minsan kelangan nating tanggapin na hindi para satin yung taong mahal natin."

"UWAAAAAA~~!!" at muli ay humagulgol sya ng iyak na dahilan para magsitinginan ang mga kalapit namin sa loob ng coffee shop pero hindi nya pinansin ito at patuloy pa rin sa pagiyak, nilalabas lahat ng hinanakit at dismayang nararamdaman.

"Para ka namang bata eh, halika nga dito." hinigit ko sya sakin at niyakap ng mahigpit.

***

That night nung nakahiga na ako sa may kama at nanunuod ng horror sa may tv sa kwarto ay biglang nag-ring yung cellphone ko.

Kevin Sy calling...

"Ikaw nanaman?" sabi ko habang tinitignan ang pangalan nya sa screen ng cellphone ko. Bakit ba ito tawag ng tawag? Istorbo. Psh. -__-

"Yeah?" sabi ko pagkasagot ko ng phone.

"Kamusta ka Momo?"

"Okehh lang..." sabi ko habang nilipat ko yung channel ng tv, ang baduy kasi nung horror na pinapanuod ko, ang bading nung bidang lalaki.

"Ahh... Umm... Anong ginagawa mo?"

"Nanunuod, nakain." bakit ba walang magandang palabas ngayon. -_-

"Ahh... Anong kinakain mo?"

"Marshmallow." ah ito maganda itong palabas na ito, dito na lang. Binitawan ko na yung remote at pinatong sa may tabi ko sa kama.

"Wow, penge."

"Nye, ayoko nga."

"Ang damot mo naman... hmm... mahilig ka sa marshmallows?"

"Hindi masyado.."

"Eh bakit mo kinakain?"

"Ewan... masarap eh saka natatakam ako simula kahapon pa. Nakakadalwang balot na nga ako simula kanina kahit hindi ko naman favorite ito." medyo weird nga eh, ewan ko para akong naglalaway sa marshmallow. Hindi naman talaga ako mahilig dito basta nung nakita ko lang ito sa commercial sa tv kanina, sabi ko gusto kong kumain nun kaya ayun kahit gabi na lumabas ako para bumili sa may malapit na maliit na grocery store sa may amin at bumili ng dalwang pakete nito at kanina ko pang pinagtitripang kainin. -__-

"Hahaha! Ganun ba, para ka naman naglilihi nyan sa marshmallow!" susubo pa lang sana ako ng marshmallow pero napabitaw ako kaya naman nalaglag yung marshmallow pabalik sa supot nito.

"Ganun ba, para ka naman naglilihi nyan sa marshmallow!"

Nung sinabi yun ni Kevin bakit parang kinabahan tuloy ako bigla?

"Momo, uy andyan ka pa ba? Hello? Hello?"

"H-ha? Oo, oo. Andito pa." sinarhan ko na yung balot ng marshmallow at inilayo sakin, pinatong ko sa may sidetable ko. Parang natakot tuloy ako... ano nga kaya, naglilihi ba ako? AH HINDI! OA LANG AKO! SAKA HELLO, ANG BILIS NAMAN NG SYMPTOMS PAG GANUN KAYA RELAX LANG MOMO! >__<

"Umm... magkwento ka naman..."

"Ha? Anong ikekwento ko?"

"Ano... yung mga bagay na tungkol sayo.. yung nangyari sayo nitong mga nakaraang araw... kahit ano basta magkwento ka lang..."

"Hmm..." napaisip ako, ano ba pedeng ikwento? "Ah! May ibabalita ako sayo Kevin!"

"Ano yun?"

"KAMI NA NGA PALA NI SYNC!"

Similar Documents

Free Essay

Lalala

...Adrian Adona Three years I guess. Ah nirefer ng kaibigan ko sakin na naglalaro din. Ano, ah.. Nakakalibang, pang-ubos oras. Tas ayun. La lang, masaya. Dami kang nakikilala. Simula nung highschool nung parang naglalaro pa lang kami ng DOTA. Ayan, ayan yung parang asaran naming ng barkada. Nagtatrash-talk kami sa isa’t isa. La lang, maingay lang kami. Ganun lang talaga kaming magkakaibigan. Nakakadegrade siya ng pagkatao ng ano, pero wala lang. Biruan lang naman naming yun kaya okay lang samin. Oo, nakakasira siya ng laro minsan, parang nakakawala sa focus. Ah, parang sabaw na yung mga decisions na gagawin mo, parang ganun. Oo, pagnatatrash-talk ka. Nagmumurahan kami pero baka ano, never mind na lang, di ko sasabihin. Basta nagmumurahan kami. Tinatype ko lang kasi yun kaya hindi ko sinasabi in person eh. Ayun, basta “Ang bobo mo!” ganun. Ah, yun basta “Ang noob mo!” yun. “Bano mo!”, “Tanga mo!” ayun. “Noob” is ano, parang connotation siya ng “Newbie”, parang baguhan ka lang ganun. Yung ayaw makisama sa, basta yung hindi naglalaro ng maayos. Eh parang nakakasira siya ng diskarte ng ano, sa laro. Nabwibwisit na natatawa na ewan, basta halo-halo eh. Nagtatrash-talkan lang kami, nagbwibwisitan kami hanggang matapos yung laro. Kung ano yung sinabi ko, bobo din daw ako ganun daw. Yung parang nirereverse lang din kung anong sasabihin ko. Ah, “noob”, ah ano pa ba? “Bobo”, “tanga” mga ganun. Hindi. Eh ano lang, para sakin di naman, pwede ka naman maglaro ng tahimik pero......

Words: 2459 - Pages: 10

Free Essay

Best (Unfinished and Unedited)

...are different definitions of LOVE… kung genius ang tatanungin mo… sasabihin nila Love is an expression… love is a feeling… talagang according sa dictionary… yung mga nakaexperience naman at ineenjoy ang salitang LOVE…sabi nila, love conquers all, love moves in mysterious ways, love makes a lover blind, pero merong mga bitter about sa salitang iyon. Yung iba nga halos isumpa at halos kalimutan na ang ‘LOVE’ sa bokabularyo nila… yung mga taong NASAWI sa pag-ibig… sabi kasi ng mga taong ito, LOVE can bring you into your SADDEST part of your life… kung baga sa kanila… LOVE is equal to the word HURT… … actually my point din naman ang mga taong ito… love is like that… love is like this… pero may mga nagsasabi na walang definition ang LOVE… kasi kanya-kanya raw ang mga nararanasan ng mga tao sa LOVE… may different point of...

Words: 35672 - Pages: 143

Free Essay

The Heart of a Friens

...nagkakilala noong apat na taon pa lang sila. Ngayon, sila’y nasa Ikatlong antas ng Sekondarya. Masigla,masayahin,matulungin,masipag at maaasahan si Akane.Samantala, mahinhin,masayahin,masipag,matapang si Keiko pero sa kabila niyan meron siyang sakit sa puso at hindi ito alam ni Akane. “Ang tagal mo naman magsapatos,isang oras na ako naghihintay dito”,pabirong sabi ni Keiko. “Ang aga-aga natin kasi lagi eh”,katwiran ni Akane. “Pumasok na nga tayo, huli na tayo sa klase.Ikaw kasi” aniya ni Keiko. Pagkadating nila sa paaralan, parehas silang napagalitan. At pagkaupo nila ay tumawa sila. Oras ng klase, napapahanga lagi ang mga guro sa kanilang dalawa dahil sila’y magagaling sumagot, nakakakuha lagi ng matataas na marka. At tuwing may okasyon sa paaralan nila ay sumasali sila lagi sa sayawan.Kapwa silang mahuhusay sumayaw. “Krrrriiiiiiiiiingggggggggg !” tumunog na ang bell at naghanda na sila para umuwi.Naglakad sina Akane at Keiko papauwi at nang may sumalubong sa kanila. “Akane!Keiko! Sandali lang”,sabi ng sumalaubong sa kanila. “Ay!Ikaw pala yan, Yui.Ano iyon?”,Tanong ni Keiko. “Gusto ko sanang anyayaan kayo sa aking kaarawan bukas,gusto niyo bang sumama”,ani ni Yui. “Sige,sige sasama kami! Mukhang masaya doon.Saan ba gaganapin ang iyong kaarawan?”,tanong ni Akane. “Sa isang resort idadaos ang aking kaarawan. Ibig sabihin niyan magsi-swimming tayo!”, tuwang-tuwang wika niya. “Sige, sasama kami makakaasa ka. Hindi ba Keiko?” “Huh? Ah, o-oo”, nag-aalangang......

Words: 2381 - Pages: 10

Free Essay

Till My Heartaches End Break Up Scene Script

...waitress. WAITRESS: Gusto mo ba um-order? Agnes: Ah… Hindi, okay lang ako. Mamaya nalang. Waitress: Darating na yun. Ikaw naman, ‘di ka na nasanay. *Lalakad na paalis ang waitress. Papasok si Paolo sa Coffee Shop at magtatanggal ng jacket. Paolo: Hi… *Uupo* *Magtititigan ang dalawa. Ngingitian ni Paolo si Agnes. Ngingiti si Agnes ng pilit na ngiti. Paolo: Sorry ha? Traffic dahil sa ulan. Agnes: Hindi, okay lang yun. Nabasa ka pa tuloy. Baka magkasakit ka nyan. Paolo: Okay lang. *Mapapatigil* Kumain ka na ba? *Iiling si Agnes. Paolo: Order lang ako, ‘di pa ‘ko nagdidinner. *Magnonod si Agnes. Tatayo at aalis si Paolo. Naluluha at Kinakabahan si Agnes. Titigin sa orasan nya. Babalik si Paolo at uupo ulit sa upuan nya. Agnes: Kamusta yung trabaho mo? Madami ka bang nabenta ngayon? Paolo: Medyo pagod kasi may bagong project na ilau-launch. Agnes: Alam mo, pag ganyan ng ganyan yung trabaho mo, maaabot mo kagad yung pangarap mo na magka-condo rin. Kaso… masayado mo lang kasi inaabuso yung sarili mo eh. Baka magkasakit ka nyan. Paolo: Sayang opportunities. *Lalapit ang waitress na may dalang pagkain at kape. Matatahimik ang dalawa. Ngingiti ng pilit si Agnes. Agnes: Bakit nga pala parang napaka-urgent na gusto mong makipagkita sa’kin ngayon? Paolo: Kailangan na natin mag-usap. Agnes: *Nods* Tama ka. Kailangan nga natin magusap. Anong pag-uuspapan natin? Paolo: Nakausap mo na ba mama mo? *Magnonod si Agnes Paolo: Naayos na ba ang......

Words: 1078 - Pages: 5

Free Essay

A Not so Super Hero

...work. I can see through it. I can feel it, I can see what hides underneath it. what's really going on or what had happened for them to answer me how they're so perfectly fine when I ask them If they are. weird power right? mahirap. pero I take full responsibilty. hindi man nila aminin. hindi ko man sila kilala ng napakatagal. pero malalaman at nalalaman ko pa rin. annoying as it sounds but I still thank God for it. It's a gift. people need it. and I'm the one who was chosen to give it to them. in a sort of stranger-suddenly-tells-you-everything's-going-to-be-fine-even-if-he-hardly-knew-you way. though I really know that everything will be okay. I mean, bibigyan ka ba ng pagsubok ng Diyos na hindi mo kaya? binigay niya sa'yo yan dahil alam niyang kaya mo. alam niya na hindi ka susuko. katulad ngayon, sinusubukan na naman ata ako ng nasa itaas. late ako nagising off to work ang ka-macho-han ko, pero traffic masyadong magulo aligaga ang mga tao pero may isa dito na para bang kinuha sa kanya ang pagkakataong huminga manlang pagsakay ko sa jeep, may nakita akong babae, kakaiba siya, tila bumagal ang mundo. heto na naman po tayo masikip, mainit, maalingasaw pinagtitinginan siya ng mga ibang pasahero tumatawa, tinuturo siya pero hindi niya alintana yon malayo ang tingin, malalim ang iniisip heto na naman po tayo tumabi ako sa kanya, di dahil maganda siya wala na kasi akong...

Words: 2426 - Pages: 10

Free Essay

Campus Royalties

...******* Prologue Isa ka ba sa mga sikat na students sa campus niyo? Well, ako rin. Pero ayoko talaga. Then I met this freaking guy, na sikat rin sa campus namin, na walang ginawa kundi pahirapan ako. But, I fell in love with him. Pero mukhang di niya napapansin yun. He’s still enjoying being a famous student while my social life’s suffering because of him. Ang gusto ko lang namang malaman eh, Does he love me too? ***Chapter 1 “Oh my gosh! Ang ganda talaga ni Tiffany no?” “Oo nga eh, sabi nila valedictorian din daw yan nung high school!” Eto na naman sila. Sana kung pinag-uusapan nila ako eh wag nilang iparinig sa akin! “Sikat ka na talaga Steff!” “Of course! She’s one of the Campus Princesses!” “Ewan ko sa inyong dalawa. Aanhin ko yang Campus Princess na yan? Buti sana kung nakakain yan eh.” “Swerte ka nga at nakuha ka eh. Yung iba gustung-gustong maging Campus Princess.” “She’s the only one who doesn’t want that title!” “Eh ayoko naman talaga eh! Bakit ba kasi may gani-ganito pa? Nakakairita lang!” Sa totoo lang. Ayoko sa university na ‘to. Pinilit lang ako nitong mga bestfriends ko. Ibang klase kasi eh. Yung top 10 na sa entrance exam, na may itsura, take note, dapat maganda or gwapo ka, ang magiging campus princesses at princes. Yung mga matataas ang grades pero di nila gusto yung itsura, Brains of the Campus naman. Ang daya no? At napaka-unfair pa. At sa......

Words: 2509 - Pages: 11

Free Essay

Falalala

...ko ba sisimulan to? Sige, ganito na lang siguro..magpapakilala na lang muna ako huh?! Ang arte kasi, bakit kelangang may intro pang nalalaman tong author na to.. pede namang diretso na agad sa story line! -__- Hmp! Pero wala akong magagawa, kelangang sumunod at baka ichugi na nya agad ako dito sa story..tungkol pa naman sakin to.. pag nachugi ako, edi tapos narin ang kwento db?! Parang tanga lang..hehe..kaya eto na, sisimulan ko na..inip na kayo eh.. . . . Ako nga pala si Nami Shanaia San Jose. 17 years old, 1st year college student, SCHOLAR. (haha, ang yabang ko no? totoo naman kc eh! ) Working student ako. Nakikitira lang ako sa auntie ko. Wala na kasi akong mga magulang. Well enough of that boring introduction about myself, masyado ng common tong ganito.. Kaya pumunta na tayo sa interesting fact about me.. . . Lahat na ata ng weird na trabaho napasukan ko na. Ewan ko ba kung bakit ang wiweird ng mga trabahong napasukan ko.O___O? Isipin niyo naman,.. Naging taga alaga ako ng pusang may diabetes (SOSYAL NA PUSA,SHET NO?), . Naging taga tanggal ng pulgas ng aso ng kapitbahay namin(ANDAME KO NGANG KAGAT NUN!), . Naging mascot na sausage na nakatayo maghapon sa harapan ng isang restaurant na wala ng ginawa kung hindi sabihing “Masarap ako, tikman niyo!” (ah, ah ayoko ng maalala na ginawa ko yan! Muntik na akong lapain ng aso dahil akala nga niya sausage ako! T.T), . Naging waitress din ako sa isang restaurant na ang mga waitress kailangan nakasuot ng ninja suit! (anu ba......

Words: 186881 - Pages: 748

Free Essay

Khama and Sutra

...luklok na hari ng kanilang bayan – ang anak ng dating pinuno, walang iba kundi si… Servant1: Nandito na ang mahal na hari! All: (bow) Ronald: (enters; chin up like a boss!) All: (exit excluding Ronald) Jen: (enter) San ka na naman galing at nahuli ka, Sutra? Hindi mo ba alam na matagal mong napaghintay ang iyong mapapangasawa? Tol, bawal Filipino time dito! Ronald: (sad) :( Jen: (bipolar: pity tone) alam mo… naiintindihan naman kita eh! Mahirap mapunta dyan sa kalagayan mo. Pero tignan mo naman… (turo) Chicks! Chicks! Chicks! Name your number and you shall have it, my Lord. (wink) Ronald: (tampo kunyari; paliwanag tone) hindi ko kailangan ng isang hukbo ng kababaihan para paligayahin ang bawat gabi ko. Ang kailangan ko lamang ay ISANG babaeng mamahalin ko at mamahalin kung sino ako at hindi kung ano ako. Jen: (sasabayan from-to “ay isang babaeng mamahalin … kung ano ako.”) oo na. oo na. Nagdadrama ka na naman eh.. (tingin sa orasan) Uhm… Napadaan lang talaga ako para batiin ka, Sutra. Ang totoo ay may gagawin pa ako. Ronald: Mangbababae ka na naman ba? Jen: (defensive) Hindi ah! (isip) Date! Tama! Date ang tawag doon. Anyway, see you around. (aalis; stop) Ay may naalala ako. Kailangan mo munang uminom. Ronald: Para san pa? Jen: Patunay na di ka bakla. Sudra! Irish: (enters w/ wine glass; offers drinks like a true servant :)) (exit) Jen: para sa bagong pinuno ng kaharian (toast) (drink; exit) Ronald: Kshatriya! (sigh; drinks; exit) Narrator: (enters) Sa......

Words: 865 - Pages: 4

Free Essay

Welcome

...road- usted consigue su cuerpo de vuelta a la carretera We’re twins.. don’t worry- somos gemelos .. no te preocupes How about you?- ¿Y tú? How can we get out of here?- ¿Cómo podemos salir de aquí? You’re twins?- eres gemelos? Leave us alone!- nos dejen en paz! Hindi namin sinasadya!- No conscientemente! Naligaw kami- perdimos Tulungan mo kami- ayudarnos May pumatay sa aming dalawa..- hemos matado dos .. Na kagaya niyo- que tales niyo .. Wala kaming kasalanan! - no tenemos pecado! Umalis na kayo- dejarte Siya ang tunay na masama!- Él es muy malo! Hindi kayo makakalabas dito-usted no es capaz de salir de aquí ... Anong kailangan naming gawin?- Lo que tenemos que hacer? Ibalik niyo sa gilid ng daan ang kanyang bangkay- restaurar la cuneta niyo su cuerpo Hanggang sa muli- de nuevo hasta Intro scene. View: setting Dianne: Magda? el mismo que? (nandiyan ka ba?) Joyce: Usted es el único en este momento .. (mag-isa ka na lang ngayon) Dianne: Magda! No me dejes aquí! (wag mo akong iwan) Joyce: panira ti en mi vida (panira ka sa buhay ko) usted debe morir! (dapat ka nang mamatay) View: lalabas si Magda at papatayin si Lena pero may dadating na 3 magkakaibigang naligaw sa eskwelahan iyon. Papasok sila Jasper, Neil at Pamela. Joyce: ¿Quién eres?! (sino kayo?!) Pam: Monster! Waaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhh! View: Jasper itututok ang napulot na dos por dos sakanila. Lalapit si Magda. View: dugo sa kamay at damit. Jasper: Wag kang lalapit. Dianne: ¿Por qué estás aquí?! (bakit kayo nandito?!)......

Words: 2579 - Pages: 11

Free Essay

Story

...Prologue “Gising na Naya” Pukaw ng kanyang mama. Inaantok pa siya ng iangat niya ang kanyang ulo at tumango sa kanyang ina. “Maligo ka na at baka ikaw ay mahuli sa Graduation mo” utos nito na may pagpapaalala. Nang maranig ang sinabi ng kanyang ina ay biglang nagising ang katawang lupa ni Shanaya. Graduation day! Dali-daling pumunta si Naya sa banyo upang maligo at ng makapaghanda narin. Ito ang ang araw na pinakahihintay ni Naya, ang araw ng kanyang Graduation sa High school. Hindi naman siya excited na sa wakas ay natapos na niya ang apat na taon na puno ng pasakit at mahabang puyatan sa paggawa ng mga projects at assignments, sa katunayan pangalawa lang iyun kung bakit siya excited. Ang totoo niyan excited siya sa sasabihin ng kanyang long-time crush na si Icen sa kanya. Matagal ng hinihintay ni Naya ang araw na ito dahil sa wakas malalaman na niya ang sasabihin sa kanya ng my love niya. Kinikilig na nga siya eh. Paulit-ulit kasing sinasabi ni Icen na may sasabihin siyang ikakagulat ng lahat after two years, e sa huling araw na iyun ng pasukan noong second year sinabi ng binata sa kanya, kaya tinantiya na niyang sa Graduation ang BIG DAY. Kaya super excited na siya. Ang totoo niyan ‘di niya naman type itong si Icen my loves niya eh. Sa katunayan nga niyan eh, ay inis na inis siya sa kapreng iyun eh! Hello! Hindi kaya sila friend noon at bigla lang itong tinukso si Shanaya na napakaliit ang pasensiya kapag inaasar. Pakialaman ba lahat ng makikita niyang bagong mga gamit......

Words: 22572 - Pages: 91

Premium Essay

Btcho

...punishment. Signed by: Naomi Mikael Perez I am Naomi Mikael Perez. My friends calls me Naomi, my relatives calls me Mika. He calls me Nami. And yes, tama ang nababasa niyo sa taas, ako nga ang nag sign diyan. As in ako, ang babaeng walang inintindi sa buhay kundi ang mag lakwatsa, kumain, mag-aral, magbasa ng libro, mag-alaga ng kanyang aso at mag pa-cute sa crush niya. Isang araw nagising na lang ako na kailangan ko na palang paiyakin ang ultimate Casanova ng aming eskwelahan. The guy who make a thousand girls cry. Ang lalaking wala naman akong pakialam at wala namang pakialam sakin. "In a Game called Love, the first one who falls is the LOSER" Chapter 1 *The Cassanova* [Naomi’s POV] “give me that damn notebook and I’ll sign it!!!” “wait are serious?!” “I am dead serious!!” “remember if you sign, there is no turning back” “yes I do remember!” GRRR I’M GONNA SHOW THAT STEPHEN CRUZ!! I’M GONNA BREAK HIS HEART! Inabot sakin yung notebook na pinagsulatan ng 10 things I need to do to break stephen’s heart and yung only rule doon, kasama ang isang ballpen. I signed the contract. PAUSE.. Ok readers, bago ko ituloy to, kailangan niyo muna malaman ang ugat nang pangyayaring...

Words: 134723 - Pages: 539

Premium Essay

About Hotel

...will take you seriously 6. Make sure that you'll be the only girl he's dating 7. Make him introduce you to his parents 8. Make him kiss you 9. Be his girlfriend 10. Break his heart But there is one and only rule you must abide. Do not fall for him If you break this rule, the operation is considered failed and you need to face a severe punishment. Signed by: Naomi Mikael Perez I am Naomi Mikael Perez. My friends calls me Naomi, my relatives calls me Mika. He calls me Nami. And yes, tama ang nababasa niyo sa taas, ako nga ang nag sign diyan. As in ako, ang babaeng walang inintindi sa buhay kundi ang mag lakwatsa, kumain, mag-aral, magbasa ng libro, mag-alaga ng kanyang aso at mag pa-cute sa crush niya. Isang araw nagising na lang ako na kailangan ko na palang paiyakin ang ultimate Casanova ng aming eskwelahan. The guy who make a thousand girls cry. Ang lalaking wala naman akong pakialam at wala namang pakialam sakin. "In a Game called Love, the first one who falls is the LOSER" Chapter 1 *The Cassanova* [Naomi’s POV] “give me that damn notebook and I’ll sign it!!!” “wait are serious?!” “I am dead serious!!” “remember if you sign, there is no turning back” “yes I do remember!” GRRR I’M GONNA SHOW THAT STEPHEN CRUZ!! I’M GONNA BREAK HIS HEART! Inabot sakin yung notebook na pinagsulatan ng 10 things I need to do to break stephen’s heart and yung only rule doon, kasama ang isang ballpen. I signed the......

Words: 134716 - Pages: 539

Free Essay

Hundred in One

...nung mga kaibigan ko dati, masarap daw ang pakiramdam ng sikat. Yung tipong, ikaw yung hinahangaan. Naisip ko naman, lahat naman ng positive side, may kaequal sa negative side. Hindi naman puro maganda ang kinalalabasan. I'm just the girl next door. Well, hindi naman yung literal na meaning. Typical girl kumbaga. Yung mamemeet mo sa pangarawaraw. In short, average lang. Pero may nagsasabi sa akin na hindi raw ako average. Sometimes above or below. Kainis na mga yun!!! Ang lakas ng loob na sabihing above average ako? 4th year high school na nga pala ako. Bagong school. Sa katunayan, hindi naman na talaga bago sa akin ang 'Edison High School.' Nakatira naman na kasi kami dito sa lugar na ito, dati pa. Kaya lang nadestino yung Papa ko sa ibang lugar kaya napilitan kaming lumipat. Pero ngayon, stayput na siya. Hindi na yata namin kailangang lumipat uli. Kaya bumalik na naman ako sa pinanggalingan ko. Makikita ko na naman yung mga naging kaibigan ko dati. I have two brothers. Yung isa mas matanda sa akin, yung isa mas bata. Nagkataon namang yung mas bata sa akin eh ang mortal kong kaaway sa bahay namin! Si Kuya naman, hindi nakatira sa amin dahil college na siya. Bakasyon pa naman. Inienjoy ko pa naman dahil kapag nagpasukan na, magsisimula na ang nightmare. Hindi pa maayos yung bahay namin mula sa pagkakalipat, marami pa kasing hindi nabubuksang kahon. Pero syempre, inuna kong ayusin yung kwarto ko. Aba, yun ang pinakamahalaga ha! Sa school ko dati, school......

Words: 82674 - Pages: 331

Free Essay

Fanfic

...I.               Instant Baby Kahit ano pa sigurong pagtatalo ng isip ko, nandito na yun eh. Ang sakit man tanggapin na hindi ko sila makikita ng matagal, ayos na rin siguro yun. Isa pa, para sa amin din naman ito ‘di ba? Alangan naman mag-stay na lang ako doon habang-buhay at maghintay sa wala? Ano ba itong iniiyak-iyak ko? Sus, para yun lang! Ako pa! Wala naman akong hindi kinakaya. Kahit ano pang lakas ng bagyo at ulan, walang-wala naman yan sa akin. Basta ‘wag lang sobrang lakas, eh iba naman usapan na iyon. Pagsakay na pagsakay ko sa bus at unti-unti na ring umaandar, parang gustung-gusto ko nang bumaba at yakapin sila uli. Tinignan ko na lang yung huling pabaon sa akin ni Papa, at nung tinignan ko uli yung direksiyon nila eh unti-unti na ring lumiliit yung itsura nila sa kinakatayuan nila. Sabay-sabay silang kumakaway sa akin. Mahigit dalawang oras yung biyahe simula sa bahay namin. Medyo may kalayuan yung bahay namin sa bus station, at simula doon eh isang napakahabang biyahe papunta sa Villejas City. Isang napakahabang istorya rin kung bakit paalis na naman ako, pero sa ngayon, itutulog ko na lang muna yung sama ng loob ko. Nananaginip pa ako noon. Kasama pa sa panaginip ko si Richard Gutierrez at si Patrick Garcia. Sa panaginip ko, nagsho-shooting daw kami ni Richard ng isang scene sa drama na kami yung magka-partner. Bigla na lang pumasok si Patrick at naglabas ng baril. Niyakap na lang ako ni Richard sa panaginip ko at si Patrick naman eh nagsisigaw......

Words: 32485 - Pages: 130

Premium Essay

Factors Affecting the Study Habits of Students

...by: Naomi Mikael Perez I am Naomi Mikael Perez. My friends calls me Naomi, my relatives calls me Mika. He calls me Nami. And yes, tama ang nababasa niyo sa taas, ako nga ang nag sign diyan. As in ako, ang babaeng walang inintindi sa buhay kundi ang mag lakwatsa, kumain, mag-aral, magbasa ng libro, mag-alaga ng kanyang aso at mag pa-cute sa crush niya. Isang araw nagising na lang ako na kailangan ko na palang paiyakin ang ultimate Casanova ng aming eskwelahan. The guy who make a thousand girls cry. Ang lalaking wala naman akong pakialam at wala namang pakialam sakin. "In a Game called Love, the first one who falls is the LOSER" Chapter 1 *The Cassanova* [Naomi’s POV] “give me that damn notebook and I’ll sign it!!!” “wait are serious?!” “I am dead serious!!” “remember if you sign, there is no turning back” “yes I do remember!” GRRR I’M GONNA SHOW THAT STEPHEN CRUZ!! I’M GONNA BREAK HIS HEART! Inabot sakin yung notebook na pinagsulatan ng 10 things I need to do to break stephen’s heart and yung only rule doon, kasama ang isang ballpen. I signed the contract. PAUSE.. Ok readers, bago ko ituloy to, kailangan niyo muna malaman...

Words: 129057 - Pages: 517